Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
209a
Einzelbild herunterladen
 

Ad corinthios U

h in carceribꝰ abundātiꝰ inr̄ plagis ſupra modū ī morstibꝰ freq̄nt̓. A iudeis qͥnqͥes qͣdragenas vna minꝰ accepi Ter ꝟgis ceſus ſū ſel̓xlapidatꝰ ſuꝫ ter naufragiūyfeci. Nocte ⁊ die ī ꝓfundūmarꝭ fui. In itineribꝰ ſepegͦ ꝑicul̓ fluminū ꝑicul̓ latronū: ꝑicul̓ ex gene̓: ꝑicul̓ exe gētibꝰ ꝑicul̓ in ciuitate ꝑiscul̓ ī ſolitudine ꝑiculis inh mari: ꝑiculis ī falſis frībIn labore ⁊ erūna in vigiAlijs multis. In fame ⁊ ſitin̄ in ieiunijs multis. In frio gore ⁊ nuditate p̄ter illa q̄

ꝑ extrinſecꝰ ſūt inſtātia meaqͦttidiana: ſollicitudo oīmq̄ eccleſiarū. Quis infirmat̉ſ ⁊ ego nō infirmor. Quist ſcādalizat̉ ⁊ ego non vrorSi gl̓iari oportet que infirmitatis mee ſūt gl̓iaborDeꝰ ⁊ pat̓ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄iſcit qͥ eſt bn̄dictꝰ in ſcl̓a ꝙ n̄ymētior. Damaſci p̄poſitgētis arethe regꝭ cuſtodiebat ciuitatē damaſcenoruꝫq vt me comp̄hēderet ⁊ ꝑ fec neſtraꝫ in ſporta dimiſſusdſum ꝑ murum ⁊ ſic effugimanꝰ eiꝰ. Ca. xij.I gloriari oportet

p In carceribꝰ abūdātiꝰ ꝓ p̄dicatiōe euāgelij. q Inplagꝭ ſupra modū inter hoīes cōſuetu: r In mortibꝰfrequent̓ .i. in ꝑiculis mortꝭ: ⁊ hec oīa patēt ex actibꝰ apl̓orū. Cōſequent̉ explicat de plagis ſibi illatis. d. s A iudeis qͥnquies ⁊cͣ. Deut̓. xxv. cōmittit̉ iudicibꝰ ꝙ ꝓ minoribꝰ culpis ꝓ quibꝰmors nō eſt inferenda: imponāt plagaſ⁊ v̓bera: ita tn̄ ꝙ qͣdragenariū nūeruꝫictuū non excedantSapiētes v̓o iudeorū ad p̄tēdēduꝫ pietatē ordinauerūtde illo nūero aliqͥodimitteret̉ plꝰ vl̓ minus ꝓut rōnabilitvideret̉ rōne delictivel ꝯditionis verberādi ⁊ ſic de alijs circūſtātijs: ⁊ qꝛ paulerat eis odioſus ſb̓trahebant de dictonumero minꝰ qd̓ poterāt .ſ. vnū ictum.t Cer virgis ceſusſum ⁊cͣ. Act̉ .xvj.y Semel lapidatſum. ī ciuitate lichaonia. Act̉. xiiij. x Cer naufragiū feci .i. paſſus fui de ſemel hr̄ Act̉ .xxvij. ⁊ de alijs tenēdū eſt ꝙ nō oīa pauli ꝑicula ſcripta ſunt.i. ꝑ magnū tp̄s ad diuerſas ꝑtes terre ⁊ īſulas nauigādoNocte ⁊ die in ꝓfundū maris fuiꝓ p̄dicatione euāgelij: vt pꝫ in Act. apoſto. in pluribꝰ locis. Alij exponūt dicētes ꝙ naufragiū paſſus ſub aqͣ ſtetit ꝑ diē ⁊ nocte diuina v̓tute eū ꝓtegēte. z In itineribus. Hic ꝯn̄r on̄dit ꝓoſitū qͣꝫtū ad mala volūtarie aſſūpta ⁊ primo de malis exterioribꝰ. ſcd̓o de interioribꝰ: ibiPreter illa. Circa pͥmū dicit. z In itineribꝰ ſepe .ſ. fuiꝓ p̄dicatione euāgelij: ⁊ ſic intelligat̉ de ſequētibꝰ.a Periculis fluminū. inundātiū in hyeme. ⁊ ſic ſūt magna ꝑicula in trāſitu eoꝝ. b Periculis latronū. diabolo eos incitāte vt p̄dicationē eiꝰ impedirēt. c Periculis ex genere .i. ex iudeis volētibꝰ paulū occidere. vt pꝫ exactibꝰ apoſtoloꝝ ī pluribꝰ locis. d Periculis ex gentibꝰ .i. ex gentilibꝰ mortē eiꝰ q̄rētibꝰ. qꝛ ꝯͣ idolatriā p̄dicabat. ⁊ ſic nec int̓ ſuos nec int̓ alios ſecurꝰ erat. e Periculis in ciuitate. cōmota ꝯͣ me: vt pꝫ Act̉. xviij. de epheſof Periculis ī ſolitudine. a beſtijs occurrētibꝰ. vt pꝫ devipera eū mordēte act̓. xxviij. g Periculis ī mari .ſ. apiratꝭ. qꝛ ꝑicula ex mari ꝓueniētias in naufragio exp̄ſſaſunt. h Periculis ī falſis frībꝰ qd̓ eſt periculoſius: qꝛnulla peſtis efficatior ad nocēdū qͣꝫ familiaris inimicus In labore .ſ. corꝑali opando ꝓprijs manibꝰ de nocte:vt libere poſſet p̄dicare de die. vn̄ dr̄ Act̉. xx. Ad ea q̄ mihi opus erat ⁊ his qͥ mecū ſunt mīſtrauerūt manꝰ iſte.k Et erūna. que eſt laſſitudo ⁊ defectꝰ cōſequēs ad labore l Invigilijs multis. vt vacarē labori manuali: vt dictū eſt ⁊ aliqn̄ or̄oni. m In fame ⁊ ſiti. nā aliqn̄ cibus⁊ potꝰ deficiebāt: ⁊ aliqn̄ a cibis habitis abſtinebat ad domandū carnē ꝓpt̓ alioꝝ exemplū. iō ſequit̉. In ieiunijsmultis. n In frigore ⁊ nuditate. qꝛ frequent̉ exponebat frigori. nec tn̄ hēbat ſufficiēs tegumentū. o Pret̓illa. Hic on̄dit ꝓpoſitū qͣꝫtū ad mala aſſumpta in interiofibꝰ. d. Preter illa q̄ extrinſecus ſunt .i. p̄ter mala iā enumerata q̄ me afflgūt exteriꝰ ſunt alia mala. q̄ me affligūtinteriꝰ. de quibꝰ ſubdit̉. p Inſtātia mea qͣttidiana ⁊cͣ.incubebat em̄ ſibi quotidie intēdere ſolicite regimini eccieſiarū ī magna afflictione mētis. iō ſubdit̉. q Quisin eccl̓ia. q Infirmat̉. ī fide ⁊ moribꝰ. r Et ego nōiifirmor. dolēs de malo eiꝰ. q. d. nullꝰ. s Quis ſcāda

lizat̉. ruēs ī pctm̄ exēplo alteriꝰ. t Et ego nō vror. perpaſſionē. q. d. nullꝰ. v Si gl̓ari. Hic ꝯn̄r cōfirmat qͥdādicta ꝑ iuramētū. d. Si gl̓ari oport̓et: ⁊ accipit̉. hic ſi ꝓ qꝛqꝛ oꝫ eū ſic face̓ ad repellēdū iactātiā pſeudo apl̓oꝝ vt p̄dictū ē. x Que infirmitatis mee ſunt gl̓iabor .i. q̄ ꝑtinēt ad infirmitateshͦ dic̄ ꝯͣ falſos apl̓osqͥ d̓ nobilitate generis. ⁊ d̓ ſil̓ibꝰ ad mūdanā gͦloriā ꝑtinētibus pͥncipalit̓ gloriabant̉. ⁊ ꝯfirmat dicta iuramēto. d. Deus pat̓ dn̄i mei ih̓uxp̄i qͥ eſt bn̄dictꝰ inſcl̓a ſcit ꝙ n̄ mētior.y Damaſci. Hicꝯn̄r̄ enumerat malaq̄ euaſit: ⁊ hͦ ī quodāꝑticulari: dū ꝑgeretdamaſcū ad ꝑſequēdū xp̄ianos miraculoſe fuit cōuerſus ⁊ꝯfūdebat iudeos qͥhabitabāt damaſciꝓpter qd̓ ſuaſerūt p̄poſito ciuitatꝭ vt caperet̉ ⁊ occideret̉ vthr̄ act̉. ix. ⁊ hͦ eſt qd̓dr̄. Cuſtodiebat ciuitatē damaſcenoꝝ .i. cuſtodiri faciebat ꝑ hoīes armatos. a Ot me cōpre. ⁊ traderet iudeis ad occidēdū. b Et ꝑ feneſtrā .ſ. domꝰ adherētismuro ciuitatis. c In ſporta dimiſſus ſum .ſ. a xp̄ianisd Et ſic effugi manꝰ eiꝰ. Sꝫ ex hͦ vr̄ ꝙ nō fuerit ſufficiēt̓cōfiſus ī dn̄o qͥ poterat eū ꝓtegere. Dicēdū ꝙ hō in ꝑiculo poſitꝰ nō dꝫ ad diuinū auxiliū fugē ꝯtēnēdo humanūqꝛ hͦ eſt tētare deū: iō dꝫ vti auxilio hūano qͣꝫtū pōt ⁊ reſiduū dimittere diuino qd̓ apl̓s fecit in ꝓpoſito. Sꝫ ad hͦobijcit̉ qꝛ Ioh̓. x. dr̄. Mercenariꝰ ⁊ qͥ nō ē paſtor vidit lupū veniētē ⁊ dimittit oues ⁊ fugit: ſic aūt vr̄ apl̓s feciſſeᵍ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ aliqn̄ q̄rit̉ ꝑſona p̄lati tm̄: tūc dꝫ curā cōmittere alteri ⁊ ſe abſentare: maxīe qn̄ ſeruat̉ ad maiora. ⁊ ſichelyaſ fugit ieſabel. iij. Reg. xix. ⁊ ſil̓r paulꝰ h̓ manꝰ p̄poſiti ⁊ de tali ꝑſecutiōe dicit Saluator Nath̓. x. Cū aūt ꝑſequent̉ vos ī ciuitate vna fugite in aliā. Aliqn̄ v̓o querit̉grex cū p̄lato. ⁊ tūc p̄latꝰ dꝫ p̄ponere vtilitatē gregis ſ aluti ſui corporis. In ca. xj. vbi dr̄ in poſtilla. Cum ſitisipſi ſapientes ⁊cͣ. Additio.Hod dr̄ h̓. Cn̄ ſitis ipſi ſapiētes ẜm glo. nō intelliq Agit̉ ironice ſꝫ exponit̉ .i. deberetꝭ eē ſapiētes. Ineodē ca. vbi dr̄ in poſtilla: A iudeis quīquies quaAdditio.dragenas vna minus accepi.Lage ſeu verbera q̄ imponebant̉ iudeis ꝓ trāſgreſpſione aliqͦrū p̄ceptoꝝ legꝭ ſꝑ erāt in nūero qͣdrageuario minꝰ vna: nec plus nec minꝰ dabat̉ alicui vthr̄ ī libro qͥ dr̄ machoch̓: qd̓ ſonat plagaſ. vn̄ apl̓o tāqͣꝫ trāſgreſſori legis ſicut ⁊ alijs trāſgreſſoribꝰ equalē numeruꝫplagarū imponebāt nō addēdo vel minuēdo. ReplicaN ca. xj. de plagꝭ alibi dicit poſtil. ꝙ cōmittebat̉ iudicibꝰ nūerꝰ plagarū ſic ꝙ qͣdragenariū numerū n̄excederēt: vt hr̄ Deūt̓. xxv. Surgē. aūt allegat libꝝmachoch ad oppoſitū qͥ vult dimittere textū ſacre ſcpͥture ⁊ credēbur. ⁊ ſuo machoch pot̓it: ego nō. Ca. xij.Igl̓iari. Poſtqͣꝫ apl̓s p̄tulit ſe p̄ſeudo apl̓is ī mal̓Iꝑpeſſis. hic ꝯn̄r p̄fert ſe eis in bonis a deo ſibi collatis. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͦ ponit ſuā cōmēdationē: ſcd̓o ſubdit excuſationē: ibi. Factꝰ ſum inſipiens.Prīa ī duas. qꝛ pͦ declarat donū dei collate ſibi gr̄e. ſcd̓oremediū ꝯͣ ꝑiculū ſuꝑbie: ibi. Et ne magnitudo: Prīa induas. qꝛ pͦ ponit dei donū. ſcd̓o de hͦ qͣlit̓ ſit gloriandū: ibiPro hmōi gloriabor. Prīa adhuc ī duas: qꝛ pͦ ponit do

dd̓