Epiſtola pauli.

r̄ deū: vt in nullo detrimētūs patiamini ex nob̓. Que .n.ẜm deū triſticia ē: pnīaꝫ inſalutē ſtabilē oꝑat̉: ſeculiaūt triſticia mortem oꝑat̉.x Ecce .n. hocip̄m ẜm deumycōtriſtari vos quātā in vozbis oꝑat̉ ſollicitudinē: ſeda defenſionē: ſed indignatōnē: ſed timorē: ſed deſiderium: ſed emulatōeꝫ: ſꝫ vindictam. In omnibus exhibuiſtis vos incōtamīatosh eſſe negocio. Igit̉ ⁊ ſi ſcrii pſi vobis: nō ꝓpter eum qͥkfecit iniuriā: nec ꝓpter euꝫī qͥ paſſus ē: ſꝫ ad manifeſtādam ſollicitudinem nr̄amquam habemus ꝓ vobis:icorā deo. Iō ꝯſolati ſumIn cōſolatiōe āt vr̄a abundātius magis gauiſi ſumh̓ ſuꝑ gaudio tyti. qꝛ refectꝰ

eſt ſpūs eius ab oībꝰ vob̓.r̄ Et ſi qͥd apud illū de vob̓.gloriatus ſum nō ſum ꝯfuſus: ſꝫ ſicut oīa vobis ī veritate locuti ſumꝰ. ita ⁊ gloriatio nr̄a que fuit ad tytuꝫveritas facta ē. Et viſceras eius abūdantius in vobisſunt: reminiſcentis oīm veſtrū obediētiā: quō cum timore ⁊ tremore excepiſtist illū. Gaudeo ꝙ in oībꝰ ꝯfido in vobis. ¶ Ca. viij.Otaꝫ aūt facimꝰ vob̓¶Nfrēs grām dei q̄ dataAē ī eccl̓ijs macedoīeē ⁊ ꝙ in multo exꝑimēto tritbulatōis abūdātia gaudiip̄oꝝ fuit ⁊ latiſſima pauꝑtaſ eoꝝ abūdauit ī diuitiaſkſimplicitatꝭ eoꝝ. qꝛ ẜꝫ ꝟtuItē teſtioniū illis reddo: etNſuꝑ ꝟtutē volūtarij fuerūt

r ¶ Ut in nullo detri. pa. ex nobis .i. ex correctōe nr̄a. ſedmagis bonū. iō ſubdit̉. s ¶ Que .n. ẜm deū tri. ē pe. ī ſa.ſta oꝑat̉ .i. inducit ad pnīam de peccatis que pnīa ducitad ſalutē. t ¶ Stabilē .i. eternā. Sed ꝯͣ hoc aliquis obijcere poſſet. qꝛ triſticia de pctō ē ip̄a pnīa. nihil āt ſeip̄minducit gͦ ⁊cͣ. Dicendū ꝙ pnīe tres ſuntꝑtes .ſ. cōtritio cōfeſſio ⁊ ſatiſfactio. triſticia v̓o de pctō eſtpͥma ꝑs pnīe. ⁊ cauſat alias duas ſeq̄ntes nō ſeip̄am. triſticia v̓o ſeculi q̄ orit̉ex amore ſecularisboni ingerit detrim̄tu ſpūalis boni. id̓oſubdit̉. v ¶ Seculi autē triſticia oꝑar̄mortē .i. pctm̄. Iac.iiij. ca. Qui .n. voluerit amicus eē huiꝰſeculi. inimicus deꝯſtituit̉: x ¶ Eccem̄. Hic ꝯn̄r declarat qualiter triſticiadei oꝑatur penitentiā in ſalutē. d. Ecce .n. hocip̄ꝫ ẜm deūcōtriſtari vos .i. triſticiā quā vobis intulit que ē ẜm deuꝫy ¶ Quātū in vobisoꝑe. ſollici. ad vitandū mala ⁊ agendubona: in illis qͥ priꝰerant ad hec pigri:⁊ non ſolum hoc ẜꝫetiam que ſequunt̉ z ¶ Sed defenſionem .ſ. mei contrapſeudo apl̓os. ip̄os repellendo. a ¶ Sed indignatiōemcōtra peccata cōmiſſa nō ſolum a ſe ſed etiam ab alijs.b ¶ Sed timorem. de recidiuo. c ¶ Sed deſideriū. ꝓficiendi in melius. e ¶ Sed emulatōem. imitādo bonosf ¶ Sed vindictam. puniendo peccata ꝓpria ⁊ etiam aliena. potiſſime quia illum fornicatorē nepharium: de quohabet̉ epiſtola .j. ca. v. punierant. cui tn̄ prius nimis fauerant. ideo ſubdit̉. g ¶ In oī. exhi. vos inconta. in nego.cio. quia ſicut ſuſtinentes peccatorē cōtaminant̉. ſic punientes emendant̉. h ¶ Igitur. Hic infert cōcluſioneꝫintentā. d. Igit̉ ⁊ ſi ſcripſi vob̓. de illo nephario puniēdo⁊ accipit̉ hic ſi ꝓ qꝛ. qꝛ ſic ſcripſerat. i ¶ Non ꝓpter euꝫqui fecit iniuriam. maculando lectum patris. vt .ſ. puniretur tm̄. ſed vt emundaretur ⁊ alij ex eius pena terrerentur. k ¶ Nec ꝓpter eum qui paſſus eſt dictā iniuriam vivindicaret̉ ꝑ penam. l ¶ Sed ad manife. ſol. no. quamhabemus ꝓ vo. vt in vobis extirpent̉ vicia: ⁊ virtutes augeantur. m ¶ Coram deo. modus ē iurandi ad ꝯfirmatōem dicti .i. deo teſte. ⁊ qꝛ hec bona ſunt ꝯſecuta ex ſuacorrectōe: ſubdit. Ideo conſolati ſumus. n ¶ In cōſolatōe aūt vr̄a .i. ex ꝓfectu veſtro vobis dato. o ¶ Abundantius magis gauiſi ſumus .i. pluſqͣꝫ cōtriſtati ſumꝰ prius ex veſtro delicto. ⁊ ſecundā cauſam de gaudio tyti addit. d. p ¶ Super gaudio tyti de emendatōe vr̄a.q ¶ Quia refectus ē ſpūs eius ab oībus vobis. reficiuntur enim p̄lati de ꝓfectu ſubditorum. gaudium .n. amiciſui erat ei materia gaudij. Ulterius addit terciam rōnē..d. r ¶ Et ſiquid apud il. glo. ſum de vo. ⁊cͣ. apl̓s .n. commendauerat corinthios ergatytum qui inuenit eos tractabiles ⁊ obedientes. ⁊ ſic apl̓i verba inuenit eē vera. ꝓpter qd̓ apl̓s nō fuit cōfuſus de illa cōmēdatōe. qꝛ ita inuentū eſt in veritate. ⁊ ptꝫ lr̄a. Quartā etiā rōnē addit. d.s ¶ Et viſce. eius abun. in vo. ſunt ⁊cͣ. qꝛ tytus videns eoꝝ

pnīam ⁊ obediētiā ⁊ reuerentiā adip̄m. habuit eos in viſceribus charitatis magis qͣꝫ ante. d̓ quo gaudebat apl̓sUlterius qͥntā rōnē addit. d. t ¶ Gaudeo ꝙ in oībusconfido in vobis. ex bono .n. eoꝝ inchoato confidebat obene decetero ſe haberent qd̓ erat ſibi rō gaudij.¶ Capitulū. viij.Otā aūt faciAAmus. Poſtqͣꝫ apl̓s induxit corithios ad bonuꝫ in generali. hicꝯn̄r hortat̉ eos adquoddā bonū in ꝑticulari .ſ. ad largitionē el̓yne mittendein irl̓m. fideles eniꝫibidē habitātes vēditis omībus ponebant p̄cia ad pedesapl̓oꝝ: vt diuiderēt̉ſingulis ꝓut opuserat. act. iiij. ⁊ qꝛ ꝑꝑxp̄m fuerūt depauperati. diſpoſuerūtſic apl̓i ꝙ credētesde alijs ciuitatibus⁊ terris qͥ nō ſic abrenūciabant ꝓprijsiuuarent illos ſuisel̓ynis. ⁊ de hoc fuitrogatus paulus etbarnabas. vt hr̄ act.⁊ gal̓. ij. ꝓpter quodpaulus circa hͦ eratſollicitꝰ. ⁊ iō primoinducit corinthiosad hāc el̓ ynā tribuēdam. ſcd̓o docet tribuēdi modū ca. ſe. pͥma adhuc in duas. qꝛ pͦ agit de huiꝰel̓yne datōe. ſcd̓o de mīſtris eiꝰ ⁊ collectōe ibi: Grās agoPrima adhuc in duas. qꝛ pͦ ad dandā el̓ynā corinthiosinducit. ſcd̓o excuſatōem excludit ibi: Si .n. volūtas. pͥma adhuc ī tres ẜm ꝙ inducit eos triplicit̓. ſcd̓a ibi. Scitis .n. tercia ibi: Hoc .n. vobis vtile. pͥmus aūt modus inducendi corinthios ad el̓yne dicte datōem ē ꝑ exempluꝫmacedonū qͥ iam hͦ fecerant. ꝑꝑ qd̓ ponit pͦ eoꝝ exemplūſcd̓o corinthios inducit ad imitādū ibi: ita vt rogaremꝰ.Circa pͥmū dicit. a ¶ Notā aūt fa. vo. frēs. vt imiteminib ¶ Grām dei .i. oꝑa bōa q̄ ꝓueniūt ex dei gr̄a. ¶ ¶ Quedata ē. mͥ ꝑ mīſteriū meū. In eccl̓ijs macedonie. ꝯn̄r̄ ponit grām illā. d. e ¶ Ꝙ in mul. ex. tri. i. in multa tribulatōe eis ſuꝑueniēte: quā nō ſolū audiui ſꝫ etiā exꝑimēto ꝓbaui. f ¶ Abūdātia gau. ip. fuit. qꝛ nō ſoluꝫ ſuſtinuerūtpatiēter qd̓ ē v̓tutis politice: ſꝫ etiā gaudēter. qd̓ ē v̓tutisinfuſe: act. v. Ibāt apl̓i gaudētes ⁊c̄. hͦ āt p̄mittit apl̓s vton̄dat el̓ ynā macedonū magis ꝯmēdabilē. eo ꝙ in dictatribulatōe depauꝑati fuerāt. ⁊ tn̄ el̓ynas mittere ſanctꝭ inirl̓m nō obmiſerāt. iō ſubdit apl̓s. g ¶ Et al. pau. eoꝝ. i.valde cōmēdabilis. h ¶ Abudauit .i. effectu abundātieon̄dit. i ¶n di. ſim. eoꝝ .i. puritatis ꝯſcīe: quā puritatēfacit charitas q̄ bona ꝓpria qͣꝫtūcūqꝫ modica facit extendere ad neceſſitates ꝓximi releuādas. k ¶ Quia ẜm v̓tutē .i. ꝓmptitudinē animi ad dādū. l ¶ Teſtioniū illisreddo. nō ſolū ex auditu ſꝫ etiā ex viſu. m ¶ Et. sͣ. v̓tutē.i. ſupra facultatē. n Volūtarij fue. ad dādū. Circa qd̓ſciēdū ꝙ lꝫ liberalitas politica habeat mediū reſpiciēdoꝓpͥas facultates. liberalitas tn̄ infufa excedit hͦ mediuminquātū reſcīdit aliqd̓ de ſibi neceſſarijs ad dādū magꝭindigenti ꝓpter deum. ſicut ⁊ tꝑantia infuſa nō ſolum reſcindit carnis delectabilia. ꝓut impediunt bonaꝫ diſpoſitōem corꝑis ⁊ debitum vſum rōnis. ſed vlterius vt corpus in ſeruitutem anime totaliter redigatur.