Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
205a
Einzelbild herunterladen
 

Ad Corinthios II

As gͦ hn̄tes i. vij.ꝓmiſſiones chariſſiVmi: mūdemꝰ nos aboī inqͥnam̄to carnis ⁊ ſpūſꝑficiētes ſcīficatōeꝫ ī tioredei. Capite nos. Neminēleſimus: neminē corrupigmus: neminē circūuenimꝰhNō ad cōdēnatōem vr̄aꝫdico. Prediximus .n. ꝙ inkcordibus noſtris eſtis adcōmoriendū ⁊ ad cōuiuenIdum. Multa mihi fiduciaineſt apud vos: multa mihigloriatio ꝓ vobis. Replen̄tus ſum conſolatōne. ſuꝑabundo gaudio in om̄i tria bulatōe vr̄a. nam ⁊ cū veniſſemus in macedoniam

nullam requiem habuit cabro nr̄a: ſed oēm tribulatōꝫē paſſi ſumus. Foris pugneintus timores. Sed qͥ conſolat̉ hūiles: cōſolatus eſtnos deus in aduentu tyti.Nō ſolū aūt in aduētu eiꝰſꝫ etiā in cōſolatōe qͣ cōſog latus ē in vobis: referensh nobis vr̄m deſideriū vr̄mfletū: vr̄am emulatōꝫ ꝓ mekita ⁊ magis gauderē. Qm̄l ⁊ ſi cōtriſtaui vos in epl̓a:Fnō me penitet. Et ſi peniteoret: videns ꝙ epl̓a illa: ⁊ ſiad horā vos contriſtauit:ꝑ nūc gaudeo: n̄ qꝛ ꝯtriſtatieſtis ſꝫ qꝛ ꝯtriſtati eſtis adq pnīaꝫ. Cōtriſtati .n. eſtꝭ ẜm

ſtolus cōꝑat hoīm carnaliū opiniones ad rei veritatē. ſꝫcertū ē apud apl̓m illa determinata ꝑ cōditōes ꝙ fuerūt̉hoīm illoꝝ opiniones. certū etiā reputabāt opinātes hn̄tes reſpectū ad defectū tꝑaliū. ⁊ qͣꝫuis opiniōes ille erātfalſe apud apoſtolū: tn̄ erant certe apud eos. ꝑ hoc ad argumētū bur. qͣꝫuisaliqua ſubiecta opinioni eoꝝ erāt ſpūalia: tn̄ nō niſi in relatōne ad ſenſibiliaẜm quoꝝ penuriaꝫ.apparentē ip̄i iudicabant defectū talium ſpūaliū. putantes eos ideo triſtes⁊ ſeductores. qͣꝫuisin rei veritate potiꝰgaudebant de illisſenſibiliū ⁊ tꝑaliuꝫdefectibus. Capitulā. vij.As igit̉ habētes. Poſtqͣꝫ¶Vapoſtolꝰ monuit corinthios debonis agendis ī fufuturo. hic ꝯn̄r conmēdat eos de bonop̄terito. ⁊ diuidit̉ induas ꝑtes. qꝛ pͦ ponit̉ ad p̄dicta q̄daꝫꝯtinuatio. ſcd̓o corithioꝝ ꝯmēdatio ibiNulta mihi fiducia. pͥma adhuc ī tres. qꝛ pͦ ponit̉ vtilismonitio. ſcd̓o inducit̉ exēplificatio ibi: Capite nos. tercio monitōis intentio ibi: Nō in cōdēnatiōꝫ. Circa pͥmūcōtinuādo ſe dictis dicit. a Hasⁱ igr̄ ha. ꝓmiſ .ſ. de receptōe fideliū ad grām in pn̄ti ⁊ gl̓iam in futuro. vt dcm̄ē in fine ca. p̄ce. b Nudemꝰ nos ab oī inqͥ. car. ⁊ ſpi..i. a pctīs carnalibꝰ ⁊ īp̄ualibꝰ. qꝛ nihil coinqͥnatū intrabit in illā ciuitatē celeſtē: apoca .xxj. c Perficiētes. ꝑſcām ꝯuerſatōem. d Sactificatōꝫ. ī baptiſmo inchotā. e In ti. dei .ſ. filiali qͥ hꝫ charitatē annexā. f Capite noſ. Hic ad ꝓpoſitū inducit apl̓s ſuip̄ius exēplū. d.Capite nos .i. accipite nos in exēplū. qꝛ mūde viuimꝰ inhoc mūdo nulli nocumētū inferēdo in ꝑſona: qd̓ notat̉cū dr̄: neminē leſimꝰ nec etiā in fama. iō ſubdit̉. Neminēcorrupimꝰ. nec etiā in re poſſeſſa. ꝑꝑ qd̓ ſequit̉. g Neminē circūuenimꝰ .i. decepimꝰ ip̄m defraudādo.h Nō ad cōdēnatōꝫ. Hic ꝯn̄r aꝑit ſue monitōiſ intētōꝫ.d. Nō ad ꝯdēnatōꝫ vr̄am dico. de ꝯͣrijs vicijs vos vocādo tāqͣꝫ obſtinatos. tūc .n. ad ꝯdēnatōꝫ alicuiꝰ fit talis vocatio qn̄ reputat̉ obſtinatꝰ: ſꝫ qn̄ fit ſub ſpe correctōis tūcnō fit ad cōdēnatōem ſꝫ ad emēdatōeꝫ. ⁊ ſic loquit̉ apl̓slio ſubdit. i Predixi .n. ꝙ in cor. nr̄is eſtꝭ. cogitādo iugiter de vr̄a vtilitate ⁊ ſalute. intantū ꝙ ꝓ ea paratꝰ eſſemmori. iō ſubdit̉. k Ad cōmo. ⁊ cōui. vita gr̄e ⁊ gl̓ie. q.d. hanc vitā deſidero vobis ſicut ⁊ mihi. l MNulta. poſita monitōe. hic ꝯn̄r apl̓s ponit ſuā cōmēdatōem de bonō corinthioꝝ p̄terito. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ ponithanc cōmēdatōem. ſcd̓o eiꝰ expoſitōem: ibi. Nā cū veniſſemus. In cōmendatōe v̓o corinthioꝝ ponit quadruplice affectu quē ꝯceꝑat de bonis oꝑibꝰ. ſicut ⁊ quilibꝫ dꝫ d̓bonis amici ꝯciꝑe: pͥmus ē affectꝰ fiducie. ex hoc .n. ꝙ videt̉ eū bn̄ inciꝑe ꝯfidit ꝙ bn̄ ꝑficiet. ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit. Nulta mi. fidu. ē apud vos. de ꝑfectōe boni inchoatiScōs ē affectus gloriatōis. nā amicꝰ ē alter ip̄e. ꝑꝑ quodgioriat̉ de bonis amici ſic̄ de ſuis. iō ſubdit̉. m Nulta in glo. de vo .i. de vr̄is oꝑibus bonis. Tercius ē affectꝰcōſolatōis. nā oīs leticia ē triſticie diminutiua. ꝑꝑ quodbonū amici cognitū ē triſticie p̄cedētis diminutiuū. ⁊ ꝑ

ꝯn̄s ꝯſolatiuū. iō ſubdit. Repletꝰ ſum cōſolatōe. Quartꝰē affectus exuberātis gaudij .ſ. qn̄ bonū amici nō ſolū minuit triſticiā ſed totaliter eijcit eam ꝑ gaudiū ſuꝑueniēsiō ſubdit̉. n Suꝑabūdo gau. in oī tri. vr̄a .i. ex peccatis vr̄is illata mihi. q. d. gaudiū qd̓ ꝯcepi de bono vr̄o ſuperueniente: totalit̓ſuꝑat triſticiā quaꝫconceꝑam de malovr̄o p̄cedente. Aliqͥdicūt ꝙ hec ē lr̄a. inoī tribulatōe nr̄a. etſic eſt ſenſus ꝙ leticia quā ꝯceꝑat apoſtolus ſuꝑauerat triſticiā q̄ ſuꝑauerat eiex tribulatōe motaꝯͣ eū in macedonia.que tangit̉ in ꝑte ſequēti. ⁊ iō lr̄a ſeq̄nsmagiſ ꝯcordat huicexpoſitōi. tn̄ ex vtroqꝫ triſticiā habuēat̉vt tāgit ī ſequētibꝰ.a Nā ⁊ cū ve. Hiōꝯnr̄ apl̓s exponit dictā comēdatōꝫ qͣꝫtūad duo q̄ dixerat inea. ſcd̓m expōit̉ ibi:Sꝫ qͥ cōſolat̉. dixerat āt apl̓s ſe fuiſſetriſtatū cuiꝰ cām exponit. d. a Naꝫcū veniſ. mace. nul.re ha. ca. nr̄a. nō dicit ſpūs nr̄ qꝛ ꝯſolabat̉ in mente.b Sꝫ oēm tri. paſ. ſu. q̄ pleniꝰ explicat̉ act. xvj. vbi dicit̉ꝙ paulꝰ ⁊ ſilas v̓berati ⁊ carcerati fuer̄t crudelit̓ ⁊ pedeseoꝝ cippo cōſtricti ex turbatōe mota ꝯͣ ēos: eo ꝙ paulusſpm̄ phitonicū eiecerat de qͣdā puella q̄ magnū q̄ſtū preſtabat ſuis dn̄is ⁊ diuinādo. c Foris pugne. ab infidelibꝰ. d Intꝰ ti. a falſis frībꝰ. Sꝫ qͥ cōſo. ſcd̓o dixerat apl̓s ſe fuiſſe ꝯſolatū. hͦ exponit apl̓s pͦ ponēs cōſolatōis maͣm. ſcd̓o ſubdit ad hoc rōnē: ibi. Cōtriſtati .n. eſtistercio infert ſuā ꝯcluſionē ibi: igr̄ ⁊ ſi ſcripſi. maͣ v̓o ſueꝯſolatōis duplex fuit. vna aduētꝰ tyti ad ip̄m qͥ erat ſibigratiſſimꝰ. ⁊ hāc tāgit. d. e Sꝫ qͥ ⁊cͣ .i. afflictos. alia fuitvera pnīa corinthioꝝ quā ſibi retulerat tytꝰ ſic̄ viderat: iōſubdit̉. f Cōſolatꝰ ē ī vo .i. ex cōmēdatōe vr̄a ꝑ eū nob̓reuelata. iō ſubdit̉. g Referēs no. ve. deſi .i. ardorē ꝓficiēdi. ſic̄ ꝑ ꝯͣriū fuerūt an̄ pigri. h Vr̄m fletū. irōne delicti ꝯmiſſi. i Pr̄am emū. ꝓ me. p̄ſeudo apl̓os repellēdo amore xp̄i ⁊ mei. k Ita vt ma. gau. de pnīa vr̄a qͣꝫpͥus doluerā de peccato cōmiſſo. vel aliter apl̓s pͥus correxerat eos dure in epl̓a pͥma. ⁊ poſtea timens ne ex boccaderēt in deſperatōem ſeu aliud malū. ad tp̄s doluit deſcriptura illa. ſed poſtea videns bonū correctiōis futurūgauiſus fuit. iō dicit. l Qm̄ ⁊ ſi cōtri. vos in ep̄i. durevos corripiēdo. m Nō me penitet. mō. n Et ſi peniterēt. pͥus rōne dicta. o. Uidens ꝙ ep̄i. il. ⁊ ſi ad ho.vos ꝯtri .i. trāſitorie. p Hūc gau. nō qꝛ ⁊cͣ. ſicut medicus nō gaudet de amaritudine quā infirmo ꝓpinauit: ſꝫde ſanitate ꝑ eam ꝯſecuta. q Cōtriſtati .n. Hic ꝯn̄r inducit rōnē ꝑꝑ quā eoꝝtriſticia fuit ei occaſio gaudij ſiuemateria .ſ. qꝛ triſticia illa fuit ẜm deū. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo facit ꝓpoſitum. ſecūdo declarat quoddamdictū ibi: Ecce .n. Circa pͥmū dicit. q Cōtriſtati enimeſtis ẜm deū. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ oīs triſticia orit̉ ex amore. cum .n. aliqͥs triſtat̉: hoc ē qꝛ caret amato bono. vel qꝛtimet euenire aliquid ꝯͣriū boni amati. Eſt auteꝫ duplexanor .ſ. amor dei ⁊ ſeculi. Ex amore v̓o dei orit̉ triſticia d̓peccato q̄ eſt ẜm deū. que nullū aufert homini detrimētum. ſꝫ magis bonum fructum. iō ſubditur.