Ad Corinthios II
As gͦ hn̄tes i. vij.ꝓmiſſiones chariſſiVmi: mūdemꝰ nos aboī inqͥnam̄to carnis ⁊ ſpūſꝑficiētes ſcīficatōeꝫ ī tioredei. Capite nos. Neminēleſimus: neminē corrupigmus: neminē circūuenimꝰhNō ad cōdēnatōem vr̄aꝫdico. Prediximus .n. ꝙ inkcordibus noſtris eſtis adcōmoriendū ⁊ ad cōuiuenIdum. Multa mihi fiduciaineſt apud vos: multa mihigloriatio ꝓ vobis. Replen̄tus ſum conſolatōne. ſuꝑabundo gaudio in om̄i tria bulatōe vr̄a. nam ⁊ cū veniſſemus in macedoniam
nullam requiem habuit cabro nr̄a: ſed oēm tribulatōꝫē paſſi ſumus. Foris pugneintus timores. Sed qͥ conſolat̉ hūiles: cōſolatus eſtnos deus in aduentu tyti.Nō ſolū aūt in aduētu eiꝰſꝫ etiā in cōſolatōe qͣ cōſog latus ē in vobis: referensh nobis vr̄m deſideriū vr̄mfletū: vr̄am emulatōꝫ ꝓ mekita ⁊ magis gauderē. Qm̄l ⁊ ſi cōtriſtaui vos in epl̓a:Fnō me penitet. Et ſi peniteoret: videns ꝙ epl̓a illa: ⁊ ſiad horā vos contriſtauit:ꝑ nūc gaudeo: n̄ qꝛ ꝯtriſtatieſtis ſꝫ qꝛ ꝯtriſtati eſtis adq pnīaꝫ. Cōtriſtati .n. eſtꝭ ẜm
ſtolus cōꝑat hoīm carnaliū opiniones ad rei veritatē. ſꝫcertū ē apud apl̓m illa determinata ꝑ cōditōes ꝙ fuerūt̉hoīm illoꝝ opiniones. certū etiā reputabāt opinātes hn̄tes reſpectū ad defectū tꝑaliū. ⁊ qͣꝫuis opiniōes ille erātfalſe apud apoſtolū: tn̄ erant certe apud eos. ꝑ hoc ad argumētū bur. qͣꝫuisaliqua ſubiecta opinioni eoꝝ erāt ſpūalia: tn̄ nō niſi in relatōne ad ſenſibiliaẜm quoꝝ penuriaꝫ.apparentē ip̄i iudicabant defectū talium ſpūaliū. putantes eos ideo triſtes⁊ ſeductores. qͣꝫuisin rei veritate potiꝰgaudebant de illisſenſibiliū ⁊ tꝑaliuꝫdefectibus.¶ Capitulā. vij.As igit̉ habētes. Poſtqͣꝫ¶Vapoſtolꝰ monuit corinthios debonis agendis ī fufuturo. hic ꝯn̄r conmēdat eos de bonop̄terito. ⁊ diuidit̉ induas ꝑtes. qꝛ pͦ ponit̉ ad p̄dicta q̄daꝫꝯtinuatio. ſcd̓o corithioꝝ ꝯmēdatio ibiNulta mihi fiducia. pͥma adhuc ī tres. qꝛ pͦ ponit̉ vtilismonitio. ſcd̓o inducit̉ exēplificatio ibi: Capite nos. tercio monitōis intentio ibi: Nō in cōdēnatiōꝫ. Circa pͥmūcōtinuādo ſe dictis dicit. a ¶ Hasⁱ igr̄ ha. ꝓmiſ .ſ. de receptōe fideliū ad grām in pn̄ti ⁊ gl̓iam in futuro. vt dcm̄ē in fine ca. p̄ce. b ¶ Nudemꝰ nos ab oī inqͥ. car. ⁊ ſpi..i. a pctīs carnalibꝰ ⁊ īp̄ualibꝰ. qꝛ nihil coinqͥnatū intrabit in illā ciuitatē celeſtē: apoca .xxj. c ¶ Perficiētes. ꝑſcām ꝯuerſatōem. d ¶ Sactificatōꝫ. ī baptiſmo inchotā. e ¶ In ti. dei .ſ. filiali qͥ hꝫ charitatē annexā. f ¶ Capite noſ. Hic ad ꝓpoſitū inducit apl̓s ſuip̄ius exēplū. d.Capite nos .i. accipite nos in exēplū. qꝛ mūde viuimꝰ inhoc mūdo nulli nocumētū inferēdo in ꝑſona: qd̓ notat̉cū dr̄: neminē leſimꝰ nec etiā in fama. iō ſubdit̉. Neminēcorrupimꝰ. nec etiā in re poſſeſſa. ꝑꝑ qd̓ ſequit̉. g ¶ Neminē circūuenimꝰ .i. decepimꝰ ip̄m defraudādo.h ¶ Nō ad cōdēnatōꝫ. Hic ꝯn̄r aꝑit ſue monitōiſ intētōꝫ.d. Nō ad ꝯdēnatōꝫ vr̄am dico. de ꝯͣrijs vicijs vos vocādo tāqͣꝫ obſtinatos. tūc .n. ad ꝯdēnatōꝫ alicuiꝰ fit talis vocatio qn̄ reputat̉ obſtinatꝰ: ſꝫ qn̄ fit ſub ſpe correctōis tūcnō fit ad cōdēnatōem ſꝫ ad emēdatōeꝫ. ⁊ ſic loquit̉ apl̓slio ſubdit. i ¶ Predixi .n. ꝙ in cor. nr̄is eſtꝭ. cogitādo iugiter de vr̄a vtilitate ⁊ ſalute. intantū ꝙ ꝓ ea paratꝰ eſſemmori. iō ſubdit̉. k ¶ Ad cōmo. ⁊ cōui. vita gr̄e ⁊ gl̓ie. q.d. hanc vitā deſidero vobis ſicut ⁊ mihi. l MNulta. poſita monitōe. hic ꝯn̄r apl̓s ponit ſuā cōmēdatōem de bonō corinthioꝝ p̄terito. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͦ ponithanc cōmēdatōem. ſcd̓o eiꝰ expoſitōem: ibi. Nā cū veniſſemus. In cōmendatōe v̓o corinthioꝝ ponit quadruplice affectu quē ꝯceꝑat de bonis oꝑibꝰ. ſicut ⁊ quilibꝫ dꝫ d̓bonis amici ꝯciꝑe: pͥmus ē affectꝰ fiducie. ex hoc .n. ꝙ videt̉ eū bn̄ inciꝑe ꝯfidit ꝙ bn̄ ꝑficiet. ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit.¶ Nulta mi. fidu. ē apud vos. de ꝑfectōe boni inchoatiScōs ē affectus gloriatōis. nā amicꝰ ē alter ip̄e. ꝑꝑ quodgioriat̉ de bonis amici ſic̄ de ſuis. iō ſubdit̉. m ¶ Nulta in glo. de vo .i. de vr̄is oꝑibus bonis. Tercius ē affectꝰcōſolatōis. nā oīs leticia ē triſticie diminutiua. ꝑꝑ quodbonū amici cognitū ē triſticie p̄cedētis diminutiuū. ⁊ ꝑ
ꝯn̄s ꝯſolatiuū. iō ſubdit. Repletꝰ ſum cōſolatōe. Quartꝰē affectus exuberātis gaudij .ſ. qn̄ bonū amici nō ſolū minuit triſticiā ſed totaliter eijcit eam ꝑ gaudiū ſuꝑueniēsiō ſubdit̉. n ¶ Suꝑabūdo gau. in oī tri. vr̄a .i. ex peccatis vr̄is illata mihi. q. d. gaudiū qd̓ ꝯcepi de bono vr̄o ſuperueniente: totalit̓ſuꝑat triſticiā quaꝫconceꝑam de malovr̄o p̄cedente. Aliqͥdicūt ꝙ hec ē lr̄a. inoī tribulatōe nr̄a. etſic eſt ſenſus ꝙ leticia quā ꝯceꝑat apoſtolus ſuꝑauerat triſticiā q̄ ſuꝑauerat eiex tribulatōe motaꝯͣ eū in macedonia.que tangit̉ in ꝑte ſequēti. ⁊ iō lr̄a ſeq̄nsmagiſ ꝯcordat huicexpoſitōi. tn̄ ex vtroqꝫ triſticiā habuēat̉vt tāgit ī ſequētibꝰ.a ¶ Nā ⁊ cū ve. Hiōꝯnr̄ apl̓s exponit dictā comēdatōꝫ qͣꝫtūad duo q̄ dixerat inea. ſcd̓m expōit̉ ibi:Sꝫ qͥ cōſolat̉. dixerat āt apl̓s ſe fuiſſetriſtatū cuiꝰ cām exponit. d. a ¶ Naꝫcū veniſ. mace. nul.re ha. ca. nr̄a. nō dicit ſpūs nr̄ qꝛ ꝯſolabat̉ in mente.b ¶ Sꝫ oēm tri. paſ. ſu. q̄ pleniꝰ explicat̉ act. xvj. vbi dicit̉ꝙ paulꝰ ⁊ ſilas v̓berati ⁊ carcerati fuer̄t crudelit̓ ⁊ pedeseoꝝ cippo cōſtricti ex turbatōe mota ꝯͣ ēos: eo ꝙ paulusſpm̄ phitonicū eiecerat de qͣdā puella q̄ magnū q̄ſtū preſtabat ſuis dn̄is ⁊ diuinādo. c ¶ Foris pugne. ab infidelibꝰ. d ¶ Intꝰ ti. a falſis frībꝰ. Sꝫ qͥ cōſo. ſcd̓o dixerat apl̓s ſe fuiſſe ꝯſolatū. hͦ exponit apl̓s pͦ ponēs cōſolatōis maͣm. ſcd̓o ſubdit ad hoc rōnē: ibi. Cōtriſtati .n. eſtistercio infert ſuā ꝯcluſionē ibi: igr̄ ⁊ ſi ſcripſi. maͣ v̓o ſueꝯſolatōis duplex fuit. vna aduētꝰ tyti ad ip̄m qͥ erat ſibigratiſſimꝰ. ⁊ hāc tāgit. d. e ¶ Sꝫ qͥ ⁊cͣ .i. afflictos. alia fuitvera pnīa corinthioꝝ quā ſibi retulerat tytꝰ ſic̄ viderat: iōſubdit̉. f ¶ Cōſolatꝰ ē ī vo .i. ex cōmēdatōe vr̄a ꝑ eū nob̓reuelata. iō ſubdit̉. g ¶ Referēs no. ve. deſi .i. ardorē ꝓficiēdi. ſic̄ ꝑ ꝯͣriū fuerūt an̄ pigri. h ¶ Vr̄m fletū. irōne delicti ꝯmiſſi. i ¶ Pr̄am emū. ꝓ me. p̄ſeudo apl̓os repellēdo amore xp̄i ⁊ mei. k ¶ Ita vt ma. gau. de pnīa vr̄a qͣꝫpͥus doluerā de peccato cōmiſſo. vel aliter apl̓s pͥus correxerat eos dure in epl̓a pͥma. ⁊ poſtea timens ne ex boccaderēt in deſperatōem ſeu aliud malū. ad tp̄s doluit deſcriptura illa. ſed poſtea videns bonū correctiōis futurūgauiſus fuit. iō dicit. l ¶ Qm̄ ⁊ ſi cōtri. vos in ep̄i. durevos corripiēdo. m ¶ Nō me penitet. mō. n ¶ Et ſi peniterēt. pͥus rōne dicta. o. ¶ Uidens ꝙ ep̄i. il. ⁊ ſi ad ho.vos ꝯtri .i. trāſitorie. p Hūc gau. nō qꝛ ⁊cͣ. ſicut medicus nō gaudet de amaritudine quā infirmo ꝓpinauit: ſꝫde ſanitate ꝑ eam ꝯſecuta. q ¶ Cōtriſtati .n. Hic ꝯn̄r inducit rōnē ꝑꝑ quā eoꝝtriſticia fuit ei occaſio gaudij ſiuemateria .ſ. qꝛ triſticia illa fuit ẜm deū. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo facit ꝓpoſitum. ſecūdo declarat quoddamdictū ibi: Ecce .n. Circa pͥmū dicit. q ¶ Cōtriſtati enimeſtis ẜm deū. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ oīs triſticia orit̉ ex amore. cum .n. aliqͥs triſtat̉: hoc ē qꝛ caret amato bono. vel qꝛtimet euenire aliquid ꝯͣriū boni amati. Eſt auteꝫ duplexanor .ſ. amor dei ⁊ ſeculi. Ex amore v̓o dei orit̉ triſticia d̓peccato q̄ eſt ẜm deū. que nullū aufert homini detrimētum. ſꝫ magis bonum fructum. iō ſubditur.