Ad Corinthios I

ocū multa exhortatōe obſeh crātes noſ grāꝫ ⁊ cōicatōꝫminiſterij qd̓ fit in ſanctosr̄ Et nō ſicut ſperauimꝰ: ſeds ſemetip̄os dederūt: primūdn̄o: deinde nobis ꝑ volūtatē dei: ita vt rogaremustytū vt quēadmodū cepit:z ita ꝑficiet in vobis etiama grām iſtā. Sꝫ ſic ut in oībabūdatis fide ſpe ⁊ ſermōee ⁊ ſcientia ⁊ oī ſollicitudīe:ainſuꝑ ⁊ charitate vr̄a ī noshͦ vt in hac grā abundetis.Non quaſi imperās dico.f ſꝫ ꝑ alioꝝ ſollicitudinē etiāvr̄e charitatis ingeniū bonū ꝯprobāſ. Scitꝭ .n. grāꝫdn̄i nr̄i ih̓u xp̄i qm̄ ꝓpt̓ voso̓ egenꝰ factꝰ ē cuꝫ eēt diuesh̓ vt illiꝰ in opia vos diuitesr̄ eſſetis. ⁊ cōſiliū in hoc do.

Hoc .n. vob̓ vtile ē qͥ n̄ ſolū face̓: ſꝫ ⁊ velle cepiſtꝭ abv anno priore. nūc ꝟo ⁊ fctōꝑficite vt quēadmodū ꝓmptus ē animꝰ volūtatiſ itax ſit ⁊ ꝑficiēdi ex eo qd̓ habeytis. Si .n. volūtas ꝓmptazē: ẜm id qd̓ hꝫ accepta eſt:A nō ẜm id qd̓ n̄ hꝫ. Nō .n.bvt alijs ſit remiſſio vob̓ ātctribulatio: ſꝫ ex eqͣlitate inpn̄ti tꝑe: vr̄a abūdātia illorū inopiā ſuppleat. vt ⁊ illoꝝ abūdātia vr̄e īopie ſitſupplem̄tū: vt fiat eqͣlitasZ ſic̄ ſcriptū ē. Qui multū n̄fabūdauit: ⁊ qͥ modicū: nōgmīorauit. Grās āt ago d̓oh qui dedit eandē ſollicitudinē ꝓ vobis in corde tytil qm̄ exhortatōꝫ qͥdē ſuſceinpit: ſꝫ cū ſollicitior eſſet ſua

o ¶ Cū mul. exhor. obſe. nos .i. nō ſolū liberalit̓ dātes. ſꝫ ētnos obnixe rogātes vt acciꝑemꝰ. p ¶ Gr̄am .i. el̓ynamEt cōicatōꝫ bonoꝝ ſuoꝝ fiēdā pauꝑibus in ieruſalē.r¶ Et nō ſicut ſperauimꝰ .i. nō quātū ſperabamꝰ. ſꝫ plusdeder̄t. iō ſubdit̉. s ¶ Sꝫ ſemet. de. pͥ. dn̄o. totā vitā ſuāad gloriā eius ordinādo. t ¶ Deindeno. obediētiā ꝓmittēdo. v ¶ Per vodei .i. ꝑꝑ deū nobisobediēdo. tūc .n. eſtobedientia recta qn̄ſit deo pͥmū. deindehoī ꝑꝑ deū. x. ¶ Itavt ro. poſito exēplomacedonū. hic ꝯn̄rexcitat corīithios adimitādū. d. x Ita.ſ. moti ſumꝰ fct̄ō eoruꝫ. y ¶ Ut ro. ty.quēad. cepit vos inſtruere in alijs oꝑibus bōis ⁊ ꝑfectosvos reddidit in illiz¶ Ita ꝑfi. ī vo. etiāiſtaꝫ gr̄aꝫ inducēdovos ad hꝰ el̓ yn e magnificā largitiōem:nō ſoluꝫ ſicut alij ſꝫplus. cuiꝰ cā ſubdit̉a ¶ Sꝫ ſicut in om.abudetis. p̄ ceterisxp̄ianis. b ¶ Fid̓.qua credit̉ ad iuſticiā. c ¶ Spe. quain deū tendit̉.¶ ¶ Et ſermone .i. fidei ꝯfeſſione ad ſalutē. e ¶ Et ſcīa. i.noticia ſcripture. ⁊ hec ꝑtinēt ad mētis affectōem. Cōſequēter ponit q̄ ꝑtinēt ad exteriorē oꝑatōeꝫ. d. f ¶ Et oīſollicitudine .ſ. bn̄ oꝑandi. g ¶ Inſuꝑ ⁊ cha. ve. in nos..i. charitatiuis oꝑibꝰ nobis īpēſis. h ¶ Ut in hac gratiaabūdetis .i. in hꝰ el̓ yne largitōe p̄cellatis alios: ſicut p̄cellitis eos in alijs gratijs. Sꝫ qꝛ poſſꝫ aliqͥs credere apl̓mhoc dicere ꝑ modū p̄cepti. iō hoc remouet. d. i ¶ Nō qͣiimꝑans dico .ſ. iſta. k ¶ Sꝫ ꝑ alioꝝ ſolli .i. ꝑ macedonūexemplū. qͥ dictā el̓ynā fecerūt ſollicite. l ¶ Etiā vr̄e ca.inge. bo. ꝯprobans .i. cōprobare volēs ꝓmptitudinē vr̄echaritatis ad dictā el̓yna faciēdā. ſicut .n. ī ſpeculabilibꝰille dr̄ boni ingenij qͥ cito capit verba mgr̄i. ſic in oꝑabilibus ille metaphorice dicit̉ īgenij boni qͥ alteriꝰ exēplocito mouet̉ ad opus bonū. etiā in melius ꝓcedendo.in ¶ Scitis. Hic ponit̉ ſecūdus modus inductōis .ſ. peexēplu xp̄i cū dr̄. Scitis .n. i. ſcire debetis ad imitādum.n¶ Grām dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. q̄ ſit illa ſubdit̉. Qm̄ ꝑꝑ nosegenus factus eſt. nō neceſſitate ſꝫ volūtate. o ¶ Tu eētdiues. nō dicit fuiſſet: ne crederet̉ ꝑ hoc celeſtes diuitiasvel ſpūales dimiſiſſe. qd̓ ē falſum. psͣ. xlviij. Simul ī vnūbiues ⁊ pauꝑ. ſic .n. fuit diues in ſpūalibus. qꝛ ſil̓ pauperfuit in tꝑalibus. p ¶ Ut illiꝰ inopia. ī tꝑalibꝰ. q ¶ Diuites eſ. in ſpūalibus. Oīa .n. penalia q̄ ſuſtinuit xp̄c int̓qͥ reponit̉ pauꝑtas fuerūt remedia ꝯͣ mala nr̄a ⁊ ꝑ ea ſumꝰ reſtituti vite ſpūali. r ¶ Et ꝯſi. in hͦ do. vt exēplo xp̄iꝙ largitōe el̓yne nō formidetis minui ī facultatibꝰ vr̄is.s¶ Hoc .n. vobis. Hic ꝯn̄r ponit̉ terciꝰ modꝰ inductiōisroſſe vtilitatis maioris q̄ ꝓuenit danti el̓ynā. qꝛ dat tm̄ bonrū tꝑale ⁊ recipit ſpūale. qd̓ ē maiꝰ quāto q̄ ſunt aīe corporalibꝰ p̄ferunt̉. iō dr̄. s ¶ Hoc .n. vo. vti. ē .ſ. magis qͣꝫtilis qͥ recipiēt. t ¶ Qui nō ſolū fa. ſꝫ ⁊ vel. ⁊cͣ. q. d. libent̓debetis hoc facere exqͦ incepiſtis hoc velle a pͦ anno cōuerſionis vr̄e ad fidē. v ¶ Nūc v̓o ⁊ fcō ꝑficite .i. illā boſia voluntatē oꝑe adimplete. vt ſic ꝓmptitudo animi ap-

pareat in oꝑe. x ¶ Ex eo qd̓ habetis. hoc addit apl̓s. qͥadiſcrete dꝫ fieri el̓yna ẜm facultatē faciētis. niſi ī caſu inquo quis vult ſtatū mutare. vtpote ꝑ ingreſſum religiōistunc .n. totū pauꝑibus erogandū ē. Nath. xix. Si vis ꝑfectus eē vade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibus: ⁊ veni ⁊ ſequere me ⁊cͣ.¶ Si .n. volūtas. h̓pdcā remouet duplicē excuſatiōem.pͥma ē. qꝛ poſſet aliquis dicere ꝙ n̄ poſſet dare niſi valdemodicū. ⁊ ſic nulliꝰaut modici meritieēt apd̓ deū. hoc remouet. d.¶ Siem̄ vo. ꝓm. ē. ad dāduꝫ. z Scd̓m idqd̓ hꝫ accepta ē. ſcꝫquātucūqꝫ datuꝫ ſitmodicū. z ¶ Nonẜm id qd̓ nō hꝫ .i. acceptio diuina n̄ mēſurat̉ ẜm quātitateꝫel̓yne q̄ nō ē in ptāte dantis. pauꝑ .n. n̄pōt dare tātā el̓ynaͣquantā diues. ſꝫ mēſurat̉ ẜm ꝓmptitudinē volūtatis quēſtatiꝫ exiret in actūhabita facultate. ꝑꝑqd̓ impedimētū qd̓ē inuolūtariū nihiltollit de merito. vn̄minuta q̄ pauꝑ vidua miſit in gazophilaciū plus cōmēNarc. xij. ca. Duodant̉ a ſaluatore qͣꝫ munera diuitū qͣi incōꝑabiliter maiora. ſecūda v̓o excuſatio poſſet eē. qꝛ diceret aliqͥs ꝙ fideles in irl̓m habitātes ꝑ hmōi el̓ynas abudarēt. ⁊ ocl̓o vacarent. ⁊ dantes depauꝑent̉. qd̓ nō eēt ꝯueniēs. iō remouet hoc. d. a ¶ Nō .n. vt alijs ſit remiſſio .i. ocioſitas vite. b ¶ Dobis aut tribulatio. ex depauꝑatōe ſupple dictas cl̓ynas hormamur fieri. c ¶ Sꝫ ex eqͣli. in pūti. i. vt̓fiat quedā equalitas ꝓportionis inter vos ⁊ ip̄os. qꝛ plusabundatis in tꝑalibus qͣꝫ ip̄i. ⁊ ecōuerſo ip̄i magis abundant in ſpūalibus qͣꝫ vos. ⁊ ſic fit quedā equalitas ſi ꝑ veſtrā abundātiā in tꝑalibus eoꝝ indigentia ſuppleat̉. qd̓minus eſt: ⁊ econuerſo ꝑ eoꝝ abundatiā in ſpūalibꝰ ſuꝑpleat̉ qd̓ minꝰ ē in vobis. vt ptꝫ in lr̄a. d ¶ Sicut ſcpͥtūē Exo. xvj. de colligētibus māna. e ¶ Qui multū. ſupple collegit. e ¶ Nō abūdauit .i. nō inuenit niſi mēſurāgomor ꝓ quolibet capite domus ſue. f ¶ Et qͥ modicū.ſ. collegit. f ¶ Nō minorauit .i. nō inuenit minus menſurā gomor ꝑ ſingula capita. ⁊ hec fuit figura huiꝰ adeqͣtōis inter eccīe pͥmitiue fideles. g ¶ Gras ago. Hic ꝯn̄r̓agit de mīſtris collectōis hꝰ el̓yne. Et diuidit̉ in duas. qꝛpͥmo eos noīat. ſcd̓o corinthijs eos recōmēdat: ibi. Oſtēſionē. prima adhuc in tres. ẜm ꝙ tres miniſtros nomīatPrimus aūt eſt tytus qui corinthios iam ante inſtruxerat vt p̄dictum ē. ⁊ iō negociū iſtud fuit ſibi principaliterimpoſitū. dicit igitur apoſtolus. g ¶ Gratias autē agodeo. a quo principaliter ē omne opus bonum.h ¶ Qui dedit eandem ſollicitudinā. ad ꝓcuratōem elemoſyne dicte. i ¶ Pro vobis. qꝛ magis cedet ad vtilitatem vr̄am qͣꝫ reciplētibus ip̄am. vt on̄ſuꝫ eſt ſupra. qꝛ recipiunt a vobis bonū tꝑale. vos aūt ab eis bonū ſpūaleqd̓ eſt melius. k ¶ In corde tyti. ſicut in corde meo.l ¶ Qm̄ exhor. qͥ. ſu. ⁊cͣ. cū īduceret eū ad hoc negociū ſūſcipiēdū. ꝓmpte ſuſcepit: nō ſolū ꝓ mea exhortatione.i¶ Sꝫ cū ſolli. eēt ſua vo. ꝓfe. ⁊cͣ. ꝓ executōe ſui negocij.