Epiſtola pauli.
hthij cor noſtrū dilatatū eſt.Nō anguſtiamī in nobis.kanguſtiamī aūt ī viſceribꝰi vr̄is. Eandē aūt hn̄tes renmnuneratōeꝫ: tanqͣꝫ filijs diIco: dilatamī ⁊ vos. Noliteiugū ducere cū infidelibusp Que .n. ꝑticipalio iuſticiecum iniqͥtate: aut que ſocietas luci ad tenebras. Queaūt cōuentio xp̄i ad belial.Aut q̄ ꝑs fideli cū infideli
y Qui aūt ꝯſenſus tēplo deia cum idolis. Uos em̄ eſtistemplū dei viui ſic̄ dic̄ deꝰqm̄ inhītabo ī illis: ⁊ inamd bulabo int̓ eos: ⁊ ero illoꝝē deꝰ: ⁊ ip̄i erūt mihi ppl̓us.fPropter qd̓ exite d̓ mediog eoꝝ: ⁊ ſeꝑamī dic̄ dn̄s: ⁊ īhͦ mūdū ne tetigeritꝭ ⁊ ego recipiā vos: ⁊ ero vob̓ ī pr̄eꝫ⁊ vos eritis mihi ī filios ⁊filias: dicit dn̄s omīpotēs
h ¶ Cor noſtrū dila. eſt .i. apertū ad appetendū magna .ſ.bona celeſtia. dicit̉ aūt ꝑ oppoſitū cor homīs anguſtiariqn̄ appetit terrena bona celeſtibꝰ omiſſis: qꝛ terrena ſuntinfra hoīem ⁊ ip̄o minora. i Nō anguſtiamī. Hic inducit corinthios ad ſil̓e. d. Non anguſtiamī in nobis ⁊cͣ.q. d. ſi anguſtiamininimis: bona terrenaappetēdo mō dictohoc nō ꝓuenit ex hͦqd̓ vidiſtis in nobisqꝛ nō dedimꝰ vobisexēplū hoc faciendiſꝫ ꝓuenit ex cupiditatę vr̄a: id̓o ſubdit̉.k ¶ Anguſtiamī autī viſceribꝰ vr̄is. q. d.hoc ꝓuenit ex defectu vr̄e deuotiōis: iōſubdit. l ¶ Eādemaūt hn̄tes remunerationē. vobis ꝓmiſſam ī celeſtibꝰ ſic̄ etnobis. m ¶ Tanqͣfilijs dico. quoꝝ ſalutē ſūme deſideramꝰ. n ¶ Dilatamī⁊ vos. ad appetēda celeſtia vt habeatꝭ remuneratōeꝫ eādē quā expecto. o ¶ Nolite ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r docet vſū collate gr̄e qͣꝫtū ad infideliū deuitatiōeꝫ. ⁊ diuidit̉ ī duas: qꝛ pͦfacit ꝓpoſitū. ſcd̓o ꝓbat quoddā dictū: ibi. Uos em̄. Circa pͥmū dic̄ o ¶ Nolite iugū ducē cū infidelibꝰ .i. eis cōiūgi ī ꝯuerſatiōe ſeu familiaritate. iugū em̄ dr̄ a iūgendovn̄ charitas dr̄ iugū xp̄i. iniqͥtas v̓o iugū dyaboli in qͦ iūgunt̉ maligni. ꝙ aut fideles ab infidelibus debeāt ſeꝑarideclarat multiplicit̓. pͥmo rōne ſumpta ex hītu affectꝰ. dp ¶ Que .n. ꝑticipatio iuſticie. que eſt in fideliū volūtate.q Cū iniqͥ. que eſt in affectu infideliū. q. d. nulla. ſcd̓o exhītu intellectꝰ. r ¶ Que ſocietas luci .i. veritatis fidei q̄lucet ī mētibꝰ fideliū. s ¶ Ad tenebras .i. errores ī mētibus infideliū exn̄tes. q. d. nll̓a: īmo debēt diuidi ſic̄ in prima rerū creatiōe deꝰ diuiſit lucē a tenebris: Gen̄. j. terciorōne capitis fideliū qd̓ ē xp̄c: ⁊ capitis infideliū qd̓ ē dyabolꝰ: de qͥbus dicit. t ¶ Que aūt cōuentio xp̄i ad belialq. d. nulla. ⁊ iō ſic̄ hec capita nō hn̄t aliquā ꝯuentionē adinuicē: ita nec eoꝝ mēbra hn̄t. qͣrto ex fine. d. v ¶ Aut q̄ꝑs fidelis .i. ſors et̓ne hereditatꝭ ab eo expectate. H Cuinfideli. cuiꝰ finis eſt mors eterna: ⁊ ſic̄ nulla cōueniētia ēin ſine. ſic nec ī his q̄ ad finē. qͥnto ex pn̄ti ſtatu in qͦ fidelis ē templū dei: iō dic̄. y ¶ Qui aūt ꝯſenſus tēplo dei .i.fidelis. z ¶ Cū idolis .i. cū infidelibꝰ qͥ dicunt̉ idola eo ꝙcolūt ip̄a: ẜm illud psͣ. cxiij. Sil̓es illis fiāt qͥ faciūt ea ⁊c̄.hoc aut inducit apl̓us: qꝛ int̓ corinthios erāt aliqui ſapiētes reputati qͥ tn̄ comedebāt idolotica in ſcandalū alioꝝſicut dictuꝫ fuit. j. Coꝝ. viij. ca. ꝓpter qd̓ apl̓us loquit̉ adreprimēdū hūc abuſū. a ¶ Uos .n. Hic ꝯn̄r ꝓbat qd̓dādictū .ſ. ꝙ fideles ſūt dei templū ꝑ autoritatē: Leui. xxvj.vbi tranſlatio nr̄a hꝫ. Ponā tabernaculū meū in mediovr̄i. loco cuiꝰ dr̄ hic. b ¶ Inhabitabo in illis. licꝫ .n. deusſit in oībꝰ ꝑ eſſentiā pn̄tiaꝫ ⁊ potentiā: tn̄ in fidelibꝰ ē mōſpāli ꝑ gr̄am. c ¶ Et inambulabo int̓ eos. dando eis virtutē ꝓcedendi de bono in meliꝰ. d ¶ Et ero illoꝝ deus.ꝓtegens eos ſpāli ꝓuidētia. ¶ ¶ Et ip̄i erūt mihi ppl̓usꝑ exhibitionē debiti cultꝰ. ꝑ hoc aūt qd̓ hic dicit̉: habitabo in illis in ꝑſona dei: habet̉ ꝙ fideles ſunt templū dei.f ¶ Propt̓ qd̓. Ex p̄dictis infert̉ monitio q̄ ſumit̉ ex ſcriptura Eſa. lij. in qͣ tria tangunt̉ q̄ debēt agere fideles ergainfideles. primū eſt ꝙ eoꝝ peccata deſeramꝰ. qd̓ notat̉ cūdicit̉: Propt̓ qd̓ exite de medio eoꝝ. ſecūdū ē vt occaſiōꝫfugiamꝰ pctōꝝ: ibi. Et ſeꝑamī. terciū ne ſuſtineamꝰ eorūmala: ſꝫ potiꝰ arguamꝰ cū dr̄. g ¶ Et immūdū ne tetigeritis. palpādo vicia ſeu palliādo: ⁊ ſubdit̉ p̄miū hāc monitionē ſeruātibꝰ reddendū: cō dr̄ h ¶ Ego reci. vos ⁊cͣ.Hic in pn̄ti ad familiaritatē meā ꝑ gr̄aꝫ ī futuro ꝑ aſſimi
lationē ꝑ gloriā. ¶ In ca. vj. vbi dicit̉ in poſtil. Tanqͣꝫnihil habentes.¶ Additio.Uper hͦ qd̓ dr̄: Tanqͣꝫ nihil hn̄tes. glo. qꝛ ſibi inſufficiētes putabant̉. Et oīa poſſidētes. nō ſolū ipūalia ſꝫ etiā tꝑalia: qꝛ timētibꝰ deū nihil deeſt: q̄ fuitgl̓ia apl̓oꝝ nihil oīno hr̄e: vt ſine ſollicitudine eſſent: et tn̄res qͣs dn̄i eoꝝ relinquebēt ipſi poſſidebāt: qꝛ oīa ad pedesapoſtoloꝝ mittebāt̉Act̉. iiij. pōt etiā exponi hͦ qd̓ dr̄: Tāqͣꝫnihil hn̄teſ ⁊cͣ. ſic: nāapl̓i licꝫ eſſent oīnopauꝑes in effectu. etſic tāqͣꝫ nihil hn̄tes.qꝛ de eis dicit̉: Eccenos reliqͥmꝰ oīa. tn̄erāt oīa poſſidētes:qꝛ appetitꝰ eoꝝ erattotalit̓ qͥetatus: et abonis terrenis abſtractus ac ſi oīa tꝑalia nō ſolū haberētſꝫ etiā poſſiderēt. ille em̄ qͥ hꝫ aliqd̓ ꝓpriū ſi illud nō poſſidet adhuc appetit eiꝰ poſſeſſionē: ſed cū iā poſſidet quietat̉ appetitus circa illud.¶ In eo. ca. vbi dr̄ in poſtil. Notandū ꝙ apl̓us vario mōloquit̉ ponēdo bonū tꝑale ꝯͣ ſpūale. Nā in tꝑalibꝰ additdictionē cōditionalem.¶ Additio.Oc qd̓ apl̓us ī aliqͥbus addit dictionē ꝯditionalēſeu ſil̓itudinariā: ⁊ ī aliqͥbꝰ nō: nō videt̉ referendūIad differētiā ſpūaliū a tꝑalibꝰ: ꝓut in poſtilla. cuꝫem̄ dr̄: Ut ſeductores ⁊ veraces. vtrūqꝫ eſt ſpūale. ſil̓r cuꝫdicit̉: Quaſi triſtes. ſemꝑ aūt gaudētes. Sꝫ differētia attēdit̉ ẜm certitudinē ⁊ incertitudinē ꝓut ī glo. In illis .n.q̄ narrant̉ vt incerta vt ea q̄ vident̉ in ſomnis ꝯſueuit apponi hͨ dictio qͣſi vel ſic̄. Nā ſiqͥs ſomniū narrat addit qͣſi dicēs: Quaſi ſedebā ſeu qͣſi loq̄bar ⁊ hmōi. Sꝫ de hisq̄ hō narrat vt vigilās n̄ apponit̉ talis dictio: ⁊ iō qꝛ apl̓inō erāt ſeductores nec ignoti .i. nō approbati. Nec caſtigati .ſ. a v̓beribꝰ q̄ patiebant̉ vt abſtinerēt a p̄dicatiōe a qͣtn̄ ꝓpt̓ hͦ nō abſtinebāt. Nec triſtes. qꝛ ī ꝑſecutiōibꝰ gaudebant. Nec egētes. qꝛ q̄rentibꝰ dn̄m nō deficit om̄e bonū.Nec nihil hn̄tes. eadē rōne: id̓o in oībꝰ iſtis ponit̉ dictioſil̓itudinaria .ſ. qͣſi vel ſic̄ ⁊ hmōi: ad denotāduꝫ ꝙ iſta nōdicebant̉ de eis certitudinalit̓: ſꝫ in ſuis oppoſitꝭ talis dictio ſil̓itudinaria nō ponit̉. Erat em̄ vere veraces: ⁊ verecognoti .i. approbati: ⁊ ſic d̓ alijs. ¶ In eo. ca. vbi dicit̉in poſtil. Et ambulabo inter eos ⁊cͣ. ¶ Additio.Oc qd̓ dr̄: Et ambulabo int̓ eos ⁊ ero illoꝝ deꝰ ⁊cͣ.h Pexponit̉ alit̓ ⁊ magis ꝓprie ī additiōe pͥma ſuꝑ illd̓ca. Leui. xxvj. vide ibi ⁊cͣ. ¶ Xeplica.Depl̓a ſcd̓a ad corin. vj. ca. vbi dr̄ de apl̓is: tanqͣꝫnihil hn̄tes ⁊cͣ. vbi burg. ponit expoſitōꝫ repugnātē qͣſi cūctis doctoribꝰ: ⁊ ſpāliter. b. Aug. in d̓ ciui.qͥ dic̄ illos potētes apl̓os potēter vouiſſe dicendo: Eccenos reliqͥmꝰ oīa ⁊c̄. Et idē. iij. li. mirabiliū ſacre ſcripturedic̄ dn̄m eis efficacit̉ p̄cepiſſe. nihil hr̄e: ⁊ ſic ꝯͣ votū potēsapl̓i veniſſēt ſi relicta a dn̄is ⁊ ad pedes eoꝝ poſita poſſediſſent ꝓut h̓ dic̄ burg. Credo ꝙ nō fuerit pauꝑtatis amator. ſil̓r ꝯtraueniſſent apl̓i p̄cepto dn̄i: qd̓ de ſanctiſſimisapl̓is poſt miſſionē ſpūſſancti nō eſt dicendū.¶ In eo. ca. notat poſtil. ꝙ apl̓s vario mō loquit̉ ponēdotꝑale ꝯͣ ſpūale: ī tꝑalibꝰ apponit ꝯditōeꝫ qͣſi vel ſic̄. ī ſpūalibꝰ aūt loqͥt̉ ſimpl̓r: burg. aūt obijcit ꝙ nō valet talis diſtinctio: qꝛ aliqn̄ vtrūqꝫ extremū ē ſpūale ſic̄ ſeductores ⁊veraces: ſic̄ triſtes. ſemꝑ aūt gaudētes: vbi neutrū ē tꝑaledicit igit̉ differētiā illā loquēdi debere attēdi penes certitudineꝫ: vt ibi ponit̉ qͣſi denotet̉ incertū. reliquū v̓o ſinecōditiōe denotet̉ certu. Sꝫ hoc nō videt̉ bn̄ dictū: qꝛ apo