Ad Corinthios
b temur ne inuacuū gr̄aꝫ deirecipiatꝭ. Ait em̄. Tꝑe accepto exaudiui te: ⁊ in diegͦ ſalutis adiuui te. Ecce nūctp̄us acceptabile: ecce nūci. dies ſalutꝭ Nemini dāteskvllā offenſiōeꝫ: vt nō vitulꝑet̉ mīſteriū nr̄m ſed in oīnbꝰ exhibeamꝰ noſmetip̄osn ſic̄ dei mīſtros. In multapatiētia ī tribulatiōibꝰ: inneceſſitatibꝰ: ī anguſtijs: īplagis: in carceribꝰ: ī ſeditiōibꝰ: in laboribꝰ: in vigiIlijs: ī ieiunijs. In caſtitatein ſcīa: in longanimitate: in
S ſuauitate: in ſpirituſancto:ē in charitate nō ficta: ī verf bo veritatis. in ꝟtute dei.g Per arma iuſticie: a dextrꝭP et a ſiniſtris. Per gloriamk ⁊ ignobilitatē: per infamiāl⁊ bonam famam. Ut ſeduActores ⁊ veraces: ſicut qui8 ignoti et cogniti. Quaſiq̄ moriētes: et ecce viuimusa vt caſtigati ⁊ nō mortificab ti. Quaſi triſteſ: ſꝑ aūt gaudētes: ſic̄ egētes: ml̓tos ātē locupletantes: tanqͣꝫ nihilt hn̄tes ⁊ omnia poſſidētesg Os nr̄m pꝫ ad vos o corin
puas ꝑtes: qꝛ pͦ ponit exhortationē generalē. ſcd̓o ſpālēde quodā ſpāli ſuffragio fiēdo in hierl̓m ca. viij. pͥma adhuc ī duas: qꝛ pͥmo hortat̉ ad bona fiēda ī futuro. ſecūdoꝯmēdat bona facta de p̄terito ca. ij. pͥma in duas: qꝛ pͥmohortat̉ ī quodā generali. ſcd̓o explicat magis in ſpāli: ibi.In multa patīa. Circa pͥmū dic̄ a ¶ Adiuuātes aūt exhortamur. q. d. qꝛ ſumusadiutores dei: nō v̓tutē ſibi retribuēdoſꝫ ſicut mīſtri eiꝰ mādata exequēdo: ⁊ iōexhortamur.b ¶ Ne īuacuū gr̄aꝫdei recipiatis. q̄ dat̉ad bn̄ viuēdū ī pn̄ti⁊ ad ꝯſequēdū gl̓iaꝫin futuro: ꝓpter qꝛhūc effectū nō cōſequit̉ ſi inuacuū recpit̉: ſic̄ medicina adquā ſanitas nō ſeqͥt̉Sed qꝛ poſſet aliqͥsdicere: reciꝑe gratiānō eſt in mea ptāte:iō hoc remouet oſtēdēs: ꝙ deꝰ ꝑatus eſtdare autoritatē ſcripture. d. c. ¶ Ait em̄ .ſ. deꝰ: Eſa. xlixd ¶ Tꝑe accepto .i. tꝑe noue legis qd̓ ē tp̄us gr̄e. e ¶ Exaudiui te. qꝛ or̄ones fideliū exaudibiles ſt̓ ꝑ xp̄m. fe Etin die ſalutis .i. tꝑe xp̄i qͥ oꝑatus ē ſalutē in medio terre.g ¶ Adiuui te. oꝑa tua ꝑficiendo: ⁊ ad gloriā ꝑducēdo adqua nō intrabāt tꝑe ve. teſta. b ¶Ecce nūc tp̄us acceptabile ⁊cͣ. Hoc dicit apl̓us applicādo aucͣteꝫ Eſa. ad xp̄i tēpus: ⁊ pꝫ ex dictis ſnīa. i ¶ Nemini dātes vl. of. i. ſcāda.lū ex dictis vel factis minꝰ rectis. k ¶ Ut nō vitu. mīſteriū nr̄m. qꝛ mala ſubditoꝝ redundāt in vituperiū p̄latorū. l ¶ Sꝫ in oībꝰ .ſ. ꝑtinētibꝰ ad ſalutē. m ¶ Exhibeamus noſmetip̄os ſicut dei mīſtros. ip̄i xp̄o nos quātumpoſſumꝰ ꝯfirmādo. n ¶ In multa patīa. Hic ꝯn̄r explicat ſuā exhortationē in ſpāli. ⁊ diuidit̉ in tres: qꝛ pͥmo declarat qͣliter ſit vtendū gr̄a collata ī exteriori cōuerſatiōeſcd̓o ī interiori deuotiōe: ibi. Os nr̄m. tercio in infideliūvitatiōe: ibi. Nolite iugū ⁊cͣ. Circa pͥmū tria facit ẜm ꝙ intribꝰ ſctā ꝯuerſatio ꝯſiſtit: pͥmū eſt tolerātia maloꝝ. ſecūdū oꝑatio bonoꝝ: ibi. In caſtitate. terciū ē oꝑatio iſtoꝝ ⁊illoꝝ: ibi. Per arma. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ ī malis pene toferādis pͦ patīa ē neceſſaria: iō dic̄: In ml̓ta pa. ⁊ dic̄ ml̓taꝓpt̓ ml̓titudinē maloꝝ ſuꝑueniētiū. o ¶ In tribulatio.ex aduerſarioꝝ ꝑſecutiōe. p ¶ In neceſſitatibꝰ. ex defectu neceſſarioꝝ vite. q ¶ In angu. ex euadēdi difficultate ſeu impoſſibilitate. r In plagis. nob̓ illatis ī corꝑe.¶ ¶ In ſediti. ꝯͣ nos motis ab aduerſarijs v̓itatis. v ¶ InIn carceribus. ne poſſemꝰ ad p̄dicādum diſcurrere.laboribꝰ. oꝑando ꝓprijs manibꝰ qd̓ fecit apl̓us apud corinthios vt queſtū falſis apl̓is p̄cludēt. x ¶ In vigilijs.ꝓpter inſtantiā or̄onis. y ¶ In ieiunijs. aliqn̄ volūtarieaſſumptis ad rep̄ſſionē carnis ⁊ alioꝝ edificatōeꝫ ⁊ aliqn̄ex cibi defectibꝰ patiēter toleratꝭ. z ¶ In caſtitate. Hicꝯn̄r̄ ponit ea q̄ ꝑtinēt ad oꝑatōeꝫ bonorū: in qͥbꝰ pͦ ſunt q̄ꝑtinēt ad oꝑatōeꝫ cordis: ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit. z ¶ In caſtitate. q̄ dic̄ puritatē mētis redūdantē in corꝑe. a ¶ Inſcia. qͣꝫtū ad cognitionē diuinoꝝ ⁊ hūanoꝝ ad ſalutē neceſſarioꝝ. b ¶ In lōganimi. patiēter expectādo diuinaꝓmiſſa. c ¶ In ſuaui. q̄ facit hoīem dulcē ⁊ ſuauē ꝓxīoverbo ⁊ facto ex gr̄e abudātia: iō ſubdit̉. d ¶ In ſpūſancto in charitate nō ficta ꝯͣ hypocritas. Cōſequēter tāgit ꝑfectionē oris. d. e ¶ In ver. veri. p̄dicando ⁊ cū homībꝰcōīter loquēdo: ⁊ ꝑfectiōꝫ oꝑis. f ¶ In v̓tu. dei oꝑa metitoria faciēdo: ⁊ doctrinā miracl̓is ꝯfirmādo. g ¶ Per
arma. Hic ꝯn̄r on̄dit qͣliter vtendū ſit gr̄a diuinitꝰ collata in cōꝑatiōe bonoꝝ ⁊ maloꝝ .i. int̓ hꝰ mūdi ꝓſpera ⁊ aduerſa nō deuiare a rectitudine: ꝓſpera aūt ⁊ aduerſa triareſpiciūt .ſ. ſuꝑbiā vite: ꝯcupīaꝫ carnis: ⁊ ꝯcupīaꝫ oculoꝝ:id̓o on̄dit ꝓpoſitū. pͥmo in pͥmo. ſecūdo ī ſcd̓o: ibi. Quaſimorientes. tercio intercio: ibi. Quaſi egētes. oīa iſta tn̄ ꝑtinēt ad veritatē iuſticie cōiter accepte: iōdicit. g ¶ Per arma iuſticie a dextrꝭ.id eſt ne in ꝓſperisꝑ ſuꝑbiā eleuemur.h ¶ Et a ſiniſtris. vt īaduerſis a v̓tute nōdeijciamur: ⁊ ſil̓r intelligēdū ē in ſequētibꝰ cū dr̄. i ¶ Pergloriā ⁊ ignobilitatēaliqn̄ apl̓i fuerūt abhoībꝰ reputati valde glorioſi: ſic̄ dicit̉Act̉. xiiij. Ꝙ licaoniſte paulo ⁊ barnabe volebāt tāqͣꝫ dijsſacrificare: et alibi īcarcerati fuerunt vtviles ⁊ abiecti: ſicut pꝫ ex eodē libro. k ¶ Per infamiā⁊ bonā famā. qꝛ ab aliqͥbus dicebant̉ magi ⁊ deceptores:⁊ ab alijs veritatis p̄dicatores: ⁊ ad idē ꝑtinet qd̓ ſubdit̉.l ¶ Ut ſeductores. reputati ſumꝰ a multis. m ¶ Et veraces. ab alijs. n ¶ Sicut qui ignoti .i. reprobati a malis.o ¶ Et cogniti .i. approbati a bonis. ⁊ tn̄ in iſtis ꝓſperis ⁊aduerſis ſic apl̓i ſe habuerūt ꝙ nō cedebāt a v̓tute ꝑ ſuꝑbiam eleuati: nec ꝑ puſillanimitatē deiecti. p ¶ Quaſimoriētes. Hic ꝯn̄r ponit ea q̄ ꝑtinēt ad ꝯcupīaꝫ carnis: ⁊ſunt tria. pͥmū eſt vita: q̄ maxīe ꝯcupiſcit̉: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dic̄ꝫQuaſi moriētes. ꝑiculis mortꝭ expoſiti. q ¶ Et ecce video. ꝑ fi. ⁊ gra. iuſtificati. ſecūdū ē incolumitas vite ⁊ qͣꝫtūad hͦ dicit. a ¶ Ut caſtigati ⁊ nō mortifi. q. d. licꝫ a deo ꝑflagella caſtigemur tn̄ a morte ꝑ euꝫ eripimur. terciū qd̓ꝯcupiſcit̉ ī vita pn̄ti ē iocūditas: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dic̄ b ¶ Quaſi triſtes. ſꝑ aūt gaudētes .i. qͣꝫuis in his q̄ ꝑtinēt ad carnēpatiamur afflictionē: tn̄ ꝑ ſpm̄ maiorē ꝯſeqͥmur mētis cōſolationē. ẜm illud Act̉. v. ca. Ibāt apl̓i gaudētes a cōſpectu ꝯſilij: qm̄ digni habiti ſunt ꝓ noīe ih̓u ꝯtumeliā pati.c ¶ Sicut egētes. Hic ꝯn̄r ponit ea q̄ ꝑtinent ad ꝯcupiſcētiā oculoꝝ. Sicut egentes .i. victū ⁊ veſtitū ab alijs mendicātes. d ¶ Nultos aūt locupletātes .i. bona ſpūaliaip̄is cōicantes: que tanto ſunt meliora quanto q̄ ſunt aīecorꝑalibus p̄ferunt̉. ¶ Tanqͣꝫ nihil habētes. nam apl̓iomīa tꝑaliā ꝓpter chriſtū dimiſerūt: Nath̓. xix. ca. Eccenos reliquimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumus te ⁊cͣ. f ¶ Et oīa poſſidentes. qꝛ viuebant xp̄o ⁊ nō ſibipſis. oīa autē erant xp̄oſubiecta: Nath̓ vlti. Data eſt mihi oīs poteſtas in celo⁊ in terra. ꝓpter qd̓ apl̓i reputabāt oīa ſubiecta ſibi: in cuius ſignū inſenſibiles creature obediebāt eis ad nutum.Notandū aūt ꝙ apl̓us in p̄miſſis vario mō loquit̉ ponēdo bonū tꝑale ꝯtra ſpūale. nam in tꝑalibus addit dictōeꝫcōditionalē .ſ. quaſi vel tanqͣꝫ: vel ſicut: aut hmōi. nō autēin ſpūalibus: qꝛ tꝑalia nō habēt rōnem boni vl̓ mali ẜmveritatē: ſed tm̄ ẜm hoīm apparentiā ⁊ nō exiſtentiā: ſpiritualia v̓o ẜm veritatē. g ¶ Os noſtrū. Hic ꝯn̄ter apoſtolus docet vſum gr̄e collate qͣꝫtū ad interiorē deuotiōeꝫ⁊ diuidit̉ in duas partes: qꝛ pͥmo circa hoc de ſe veritatēon̄dit. ſecūdo ad hoc corinthios inducit: ibi. Nō anguſtiamini. Circa pͥmū dicit: g ¶ Os noſtrū pꝫ ad vos o corinthij .i. illa q̄ diximꝰ: ⁊ iactātia nō ꝓtulimus: ſꝫ ad vtilitatem veſtrā vt videatis amiciciā noſtrā erga vos. apertēdo vobis corda noſtra: ⁊ ideo ſubdit̉ deuotiocit̉.
cc iiij