Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
203b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli.

dvobis gl̓iandi ꝓ nobis: vtē habeatis ad eos qͥ in facieſꝫ gl̓iant̉: ⁊ nō in corde. Siuehͦ em̄ mēte excedimꝰ deo ſiuei ſobrij ſumꝰ vob̓. Charitaskem̄ xp̄i vrget nos eſtimāteſqm̄ ſi vnꝰ ꝓ oībꝰ mortuꝰ ēergo oēs mortui ſunt. Et ꝓomībꝰ mortuꝰ ē xp̄c: vt ⁊ qͥviuūt: iam nō ſibi viuāt: ſꝫei qͥ ꝓ ip̄is mortuꝰ ē ⁊ reſurin rexit. Itaqꝫ nos ex hͦ neminnē nouimꝰ ẜm carnē. Et ſio cogͦuimꝰ ẜm carnē xp̄m: ſꝫꝑ nūc iaꝫ nō nouimꝰ. Siquaq gͦ in xp̄o noua creatura: vertera trāſierūt. ecce facta ſūt

s oīa noua. Oīa autē ex deot qui nos recōſiliauit ſibi ꝑvxp̄m: ⁊ dedit nob̓ mīſteriūx recōciliatiōis. Qm̄quideꝫy deus erat ī xp̄o md̓m recōcilians ſibi: nō reputās illis delicta ip̄oꝝ: et poſuit īnobis ꝟbū recōciliatiōis.a Pro xp̄o gͦ legatiōe fungimur tanqͣꝫ deo exhortāte ꝑnos. Obſecramꝰ ꝓ chriſtoę recōciliamini deo. Eum qͥh nō nouerat pctm̄. ꝓ nobisi peccatū fecit deus vt quoskefficeremur iuſticia dei inip̄o. Capitulū. vj. a¶ Diunates aūt exhor-

bis ꝯtra pſeudo apl̓os qui dicebāt ſe doctos a petro iacobo ⁊ iohāne: qͣſi in hoc detrahētes apl̓i doctrine: poterātigit̉ corinthij ꝯͣ eos gl̓iari ꝙ erāt edocti a doctore ꝑfecto:⁊ vſqꝫ ad terciū celum rapto. d Ut habeatis ad eos .ſ.pſeudo apl̓ os repellēdos: de qͥbꝰ ſubdit̉ e Qui ī facieglo. i. in apparentiaſanctitatis exterius.f Et nō in corde .i.in puritate ꝯſciētie.g Siue em̄ menteexcedimꝰ deo. ꝑ cōtēplatiōeꝫ diuinorūſupra nos extaſimpatiēdo. h Siueſobrij ſu. vo. nos humane ꝯuerſatiōi cōformādo. bria .n. grece mēſura dr̄ latine.apl̓i em̄ medij erantint̓ deū ⁊ ppl̓m: ⁊ iōeleuabant̉ aliqn̄ perexceſſuꝫ mētis accipiēdo diuīas illuminatiōes: ⁊ aliqn̄ conformabant ſe hoīmfragilitati: vt ꝯueniētiꝰ traderēt eis diuīaſic̄ Gen̄. xxviij. dr̄: ꝙangeli aſcendebāt etdeſcēdebāt ī ſcala Iacob. i Chari. aūt. hic ponit̉ ꝯn̄r hꝰſollicitudinis rō: q̄ ē charitas ad ꝓximū. iō dic̄: Charitasem̄ chriſti que ſe extēdit ad ꝓximū j. Io. iiij. Hoc mandatū habemꝰ a deo vt qͥ diligit deū: diligat ꝓximū fratrēſuū. ⁊ vnd̓ ꝓuocet̉ hͨ charitas on̄dit. d. k Eſtimātes. hͦqm̄ ſi vnꝰ ꝓ om. mor. eſt .ſ. xp̄s ꝓ ſalute oīm qͣꝫtū ad ſufficientiā: ⁊ accipit̉ hic ſi ꝓ qꝛ. quia ita eſt: ex quo cōcludit̉ Ergo mor. ſūt oēs ⁊c̄. i. ita deb ēt venire ac ſi oēs eētmortui ſibipſis: nihil de ꝓprijs deſiderijs curantes: ⁊ ſicviuūt xp̄o vitā ꝓpriā ordinātes ad eiꝰ honorē. vnde diciapl̓us Gal̓. ij. Uiuo iam nō ego: viuit v̓o in me chriſtꝰm Itaqꝫ nos. Hic ponit̉ tercia p̄paratio ad p̄miū cōſequēdū: q̄ eſt abdicatio carnaliū affectuū: q̄ licꝫ ſit aliq̄lit̓tacta ꝑte p̄cedēti. tn̄ hic tāngit̉ pleniꝰ: iō ꝯtinuādo ſe īmediate p̄cedētibꝰ dicit m Itaqꝫ nos ex hͦ ne. no. ẜm carnē .i. cū nemine ſocietatē ꝯtraximꝰ moti carnali affectiōeSed qꝛ poſſꝫ aliqͥs obijcere ꝙ apl̓i multū dilexerūt xp̄metiā ẜm p̄ſentiā corꝑalē: iō ſubdit apl̓us in ꝑſona apl̓oꝝ qͥcū xp̄o fuerūt corꝑalit̓. n Et ſic cogno. ẜm car. xp̄m .i.affecti eiꝰ pn̄tia corꝑali. Sꝫ nūc iā nō nouimꝰ. illoſcꝫ mō ſꝫ meliori: vn̄ dixit apl̓is ſaluator Io. xiiij. Expedit vobis vt ego vadā ſubtrahēdo vobis corꝑalē mea p̄ſentiā. qd̓ exponēs Aug. d. ꝙ apl̓i adhuc carnales exn̄tesafficiebant̉ ad xp̄m ſicut hō carnalis ad amicū ſuū ꝓpterqd̓ impediebant̉ aſſurgē ad ſpūalē ⁊ ſublimiorē diligēdimodū: vn̄ dic̄ ibi ſaluator. Si .n. nō abiero ꝑaclitꝰ nō veniet ad vos. Notādū ꝙ manicheꝰ negās verā carnē ī xp̄ofuiſſe: ex hoc loco ꝯfirmabat errorē ſuū: qꝛ dicit apl̓s. Etſi cognouimꝰ ẜm carnē xp̄m ⁊cͣ. qꝛ ꝯͣ eū arguebat̉ ex v̓boapl̓i Ro. j. vbi dr̄ dexp̄o qͥ factꝰ ē ei ex ſemīe dd̓ ẜm carnēgͦ verā carnē habuit. Ad qd̓ rn̄debat. d. ꝙ apl̓us pͥmo fuitopinionis illiꝰ. ⁊ ſic loquit̉ ſcribēs ad romanos: ſꝫ poſteavidēs hꝰ opiniōis falſitatē retractauit hic eā. d. n Et ſicog. ẜm carnē xp̄m .i. ſi fuimꝰ aliqn̄ hꝰ opiniōis .ſ. ꝙ xp̄shr̄et carnē ex ſemīe dd̓. o Sꝫ nūc iā nō nouimꝰ .i. hācopinionē tanqͣꝫ falſā mutauimꝰ: ſꝫ hͦ dictū manichei īprobat Aug. duqlicit̓. pͥmo ꝙ res falſa nō pōt cognoſci: ⁊ iōſi apl̓us illā opinionē falſaꝫ reputaret nō diceret: Cogno.uimꝰ ẜm carnē xp̄m. ſcd̓o qꝛ dicit an̄ īmediate. Neminēnouimꝰ ẜm carnē. ꝓpt̓ qd̓ ad eundē ſenſū dꝫ referri. ⁊ ſicapl̓us nullū cognouiſſet hr̄e verā carnē qd̓ eſt faſum. id̓oſtandū ē expoſitiōi pͥme: ex qͣ ꝯcludit̉ qd̓ ſb̓dit̉. p Siqͣ ergo ī xp̄o noua creatura ē. ⁊ accipit̉ ſi ꝓ qꝛ: qꝛ quicu-

baptizatꝰ ī xp̄o factꝰ ē noua creatura ꝑ gratiā baptiſmalēq̄ dat̉ ꝑ creatōeꝫ. q Uetera trāſierūt .i. affectus carnales debēt ī eo abijci. Et ecce facta ſūt oīa noua ꝑ ſpm̄ſanctū mentē renouantē: ⁊ ꝑ ꝯſequēs exteriorē actionē.s Oīa āt. Poſtqͣꝫ apl̓s egit d̓ p̄mio ⁊ de p̄ꝑatōe ad ip̄mhic ꝯn̄ter agit de cāvtriuſqꝫ. ⁊ pͥmo ꝓponit intentū. ſcd̓o declarat ꝓpoſituꝫ: ibi.Qm̄quidem. Circapͥmū dicit ꝙ cā effectiua vtriuſqꝫ .ſ. premij ⁊ p̄paratiōis adip̄m eſt ip̄e deꝰ: miniſtri v̓o eccl̓ie ſolūcooꝑant̉ mīſterialit̓exteriꝰ: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄s Oīa aūt ex deo.ſcꝫ p̄mij ⁊ p̄ꝑatiōis.t Qui. nos recōciliauit ſibi ꝑ xp̄m. hͦbn̄ficiū cōe eſt oībꝰxp̄ianis v Et dedit nobis mi­ recōciliatōis .i. offm̄ p̄dicādi hāc recōciliatōeꝫqd̓ eſt ſpāle mīſtriseccl̓ie. x Qm̄quideꝫ. Hic ꝯn̄r ponitꝓpoſiti declaratōꝫ. ⁊ ſcd̓o ſb̓dit bonā exhortatōꝫ: ibi. Obſecramꝰ. Circa pͥmū pͥmo declarat qd̓ dictū ē de recōciliatiōe facta ꝑ xp̄m. erat .n. deꝰ ⁊ hō in vno ſuppoſito. et ſicdeus hāc recōciliationē fecit ꝑ hūanitatē tanqͣꝫ ꝑ inſtr̄mſibi ꝯiūctū: qd̓ nulli alteri ꝯuenit: et hͦ ē qd̓ dic̄. x Qm̄quidē deꝰ erat in xp̄o. nō ſolū ꝑ eſſentiā pn̄tiā ⁊ potentiāſic̄ ē in alijs .ſ. hūanitatis aſſumptōeꝫ. y Nudū recōciliās. dicto mō. z Nō reputās illis delicta ip̄oꝝ. ꝓ qͥbus xp̄c nō ſatiſfecit. Cōſequēter declarat bn̄ficiū mīſtriseccl̓ie ſpāliter datū di. z¶ Et po. ī no. ver. recōciliatiōisalijs p̄dicandū: Mar. vlti. Eūtes in md̓m vniuerſū docete oēs gētes. ꝓpter qd̓ cōcludit. a Pro xp̄o gͦ legatōefungimur. inqͣꝫtū miſſi ſumꝰ ad p̄candū euāgeliū xp̄i.b Tanqͣꝫ deo exhortāte .i. pͥncipal̓r agēte. c Per nosſicut ꝑ mīſtros. d Obſecramꝰ. Hic ponit vtilē monitionē. d. Obſecramꝰ .i. deuote exhortamur. e Pro xp̄oid eſt loco xp̄i cuiꝰ ſumꝰ mīſtri. f Rccōciliamī deo. lꝫem̄ recōciliauerit nos ꝑ paſſionē xp̄i: vt dictū eſt. tn̄ ad hͦꝙ ſimꝰ ꝑticipes hꝰ recōciliatiōis reqͥrit̉ in nob̓ debita diſpoſitio ꝑ baptil̓mi debitā ſuſceptiōeꝫ: ⁊ poſt baptiſmū ꝑpnīaꝫ q̄ eſt ſcd̓a tabula poſt naufragiū: ⁊ ad hͦ ꝓponit inductiuū. d. g Eū qͥ nō no. pec .i. xp̄m qͥ pctm̄ nō fecit. j.Pet̓. ij. h Pro nobis pctm̄ fecit deꝰ .i. deꝰ pr̄ fecit pronobis eū hoſtiā ꝓ pctō: q̄ vocat̉ pctm̄ in ſcriptura: Bſeex. Uctā ppl̓i mei comedēt .i. hoſtias ꝓ peccato oblatas.i Ut nos effi. iuſticia dei .i. ꝑfecte iuſtificati: id̓o dr̄ iuſticia ī abſtracto. k In ip̄o .i. ꝑ ip̄m. p. d. hͦ dꝫ nos inducead exhibēdū corꝑa nr̄a hoſtiā ꝓ pctīs nr̄is ꝑ oꝑa pnīe.In ca. v. vbi dicit̉ in poſtil. Siue abſentes .i. dū ſumusin p̄ſenti vita. AdditioOc qd̓ dr̄ h̓: Siue abn̄tes ſiue pn̄tes. videt̉ expoInēdū ſic: oībꝰ modis ꝯtēdimꝰ place̓ illi .ſ. deo: ſiueabn̄tes .ſ. ab vltīo p̄mio: ſiue pn̄tes qͦ ei aſtabimꝰ.elaboramꝰ .n. vt h̓ ⁊ ibi placeamꝰ illi: ⁊ ſic expedit. Namoēs manifeſtari oportet ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dr̄ ī poſtil.Pro nobis peccatū fecit deus. Additio.Er hͦ qd̓ dr̄: Pro nob̓ pctm̄ fecit deꝰ. p̄t ītelligi ſil̓ip tudo carnis pctī: qꝛ miſit deꝰ filiū ſuū in ſil̓itudinēcarnis pctī. Sil̓r dr̄ mortuꝰ ē pctō .i. ſil̓itudine carnis mortalitatē indutꝰ eſt: ⁊ ē ſenſus. Fecit eū .i. mortalē.Diuuātes aūt exhortamur. Poſtqͣꝫ apo Ca. vj.ſtolꝰ cōmēdauit mīſteriū no. teſta. h̓ ꝯn̄ter hortat̉alios ad executionē debitā hs mīſterij. et diuidit̉ ī