Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
203a
Einzelbild herunterladen
 

Ad Corinthios I

chabitatiōis diſſoluatur: ꝙedificatiōꝫ ex deo hēmꝰ doemū nō manufactā: ſꝫ eternās ī celis. Nā ⁊ in hͦ ingemiſcihmꝰ habitatōeꝫ nr̄aꝫ q̄ de celo eſt ſuꝑindui cupientes:ſi tn̄ veſtiti ⁊ nō nudi inuemniamur. Nā ⁊ qͥ ſumꝰ in hͦn tabernaculo ingemiſcimuso grauati eo ꝙ nolumꝰ expoh liari: ſꝫ ſuꝑueſtiri: vt abſorbeat̉ quod mortale eſt a vir̄ ta. Qui aūt efficit nos in hͦgͦ ip̄m deus: qui dedit nobisvpignꝰ ſpūs. Audētes igit̉ſꝑ ⁊ ſciētes: qm̄ dū ſumꝰ inz hoc corpore ꝑegrinamur a

dn̄o. Per fidē em̄ ambulaImꝰ ⁊ nō ꝑ ſpēm. Audemꝰc aūt ⁊ bonā volūtatē hēmꝰmagis ꝑegrinari a corꝑe etpn̄tes eſſe ad deū: ⁊ iō ꝯtēdimꝰ ſiue abn̄tes ſiue p̄ſentes placere illi. Om̄es em̄nos manifeſtari oportꝫ an̄intribunal xp̄i: vt referat vnqͥſqꝫ ꝓpria corꝑis ꝓut geſſit: ſiue bonum ſiue maluꝫ.n Sciētes gͦ timorē dn̄i hoī§ bus ſuademꝰ deo aūt maa nifeſti ſumꝰ. Spero aūt ⁊ īcōſciētijs vr̄is manifeſtosb nos eē. Nō iteꝝ ꝯmēdamꝰc nos vob̓: ſꝫ occaſiōeꝫ dam

noſtrū qd̓ ſe habet ad aīaꝫ ſuo mō ſicut domus ad inhabitantē. c Diſſoluat̉. ꝑ mortē. d Ꝙ edi. ex deo ha.do. nō ma. in celis. qd̓ aliqͥ exponūt de corꝑe glorioſo infutura reſurrectiōe hn̄do qd̓ dr̄ hic. e Nō manufactāqꝛ v̓tute nature nō erit glorioſū. f Sꝫ et̓nā. qꝛ ab et̓noa deo p̄ordinatā: ſedqm̄ apl̓us videt̉ lode hoc ꝙ ſtatim pꝰmortē realit̓ hr̄ a ſanctis ſꝫ corꝑis īmortalitas hr̄ tm̄ in ſpe etnō in re. iō meliꝰ videt̉ exponi de gl̓iaaīe q̄ ſtatim hr̄ a ſanctis oīno purgatꝭ: ⁊dr̄ habitatio ꝓpt̓ excellentiā ip̄iꝰ aīe addei capacitatē Ioh̓xiiij. In domo pr̄ismei māſiōes multeſūt. dr̄ etiā domꝰ eterna ⁊ nō manufacta:qꝛ gl̓ia celeſtis obiectiue deus ē qui increatus ⁊ eternus.g Nam ⁊ in hͦ. hicꝯn̄r̄ agit de appetituhuiꝰ p̄mij. ⁊ diuiditī duas ꝑtes: qꝛ pͥmocirca hͦ ponit̉ appetitus variꝰ nature ⁊ gr̄e: ⁊ quedā repugnātia. ſcd̓o vniꝰ victoria: ibi. Audiētes igit̉. Circa pͥmū: ꝙ appetitꝰ ē inclinatio ſequēs formā. eſt aut ī nobis duplex forma .ſ. naturalis: ⁊ gr̄e hītualis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s duplex appetitꝰ .ſ. nature ⁊ gr̄e.appetitꝰ aūt nature inclinat ad ꝯſeruādū vnionē aīe cumcorꝑe: ⁊ diſſolutōeꝫ refugit ⁊ abhorret. appetitus aūt gr̄einclinat ad ꝯſecutōeꝫ gl̓ie: q̄ ꝯſiſtit ī clara viſiōe dei: ⁊ eiusfruitiōe: igit̉ ſi aīa poſſet ꝯſeqͥ gloriā abſqꝫ diſſolutiōe corporis hꝰ mortalis. appetitꝰ gr̄e tēderet ī ꝯſecutōeꝫ glorieceleſtis abſqꝫ retardatiōe ꝑ appetitū naͣlē: ſꝫ qꝛ hͦ nō pōt fieri: iō appetitꝰ naͣlis eo ꝙ refugit naͣliter diſſolutōeꝫ hācin hͦ quodāmō repugnat appetitui gr̄e. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit̉.g Nā ⁊ in hͦ ingemiſcimꝰ .i. deſideramꝰ cū tedio dilationis. h Habitationē nr̄aꝫ q̄ de celo ē .i. cōſecutōeꝫ gr̄e.i Suꝑindui. veſtimēto gl̓ie. qd̓ nō cōuenit ex pͥncipijsintrinſecis nature ſꝫ a deo dat̉: ꝓpter qd̓ indumētū dicit̉k Cupiētes appetitu gr̄e. l Si tn̄ veſtiti ⁊ non nudinueniamur .i. ſi abſqꝫ diſſolutiōe corꝑis corruptibilis qͦvtit̉ aīa vt veſtimēto poſſet ſuꝑindui gl̓ia: tunc abſqꝫ aliqͦretardāte appetitꝰ gr̄e in hͦ ferret̉: ſꝫ qꝛ hͦ eſt īpoſſibile: id̓oretardat̉ ꝑ naturalē appetitū diſſolutōeꝫ corꝑis ⁊ aīe abhorrētis: ꝓpter qd̓ ſubdit̉. m ¶Nā ⁊ qͥ ſumꝰ in hͦ tabernaculo .i. in hͦ corꝑe mortali. n Ingemiſcimꝰ grauatide diſſolutiōe corꝑis ⁊ aīe. o Eo ꝙ nolumꝰ expoliariſcꝫ corꝑe ꝑ mortē. p Sꝫ ſuꝑueſtiri .i. indui gl̓ie veſtimēto. nō tn̄ ita ꝙ mortalitas corꝑis maneat cuꝫ gl̓ia aīe:qꝛ hͦ eſt īpoſſibile nob̓: ſꝫ in ſolo xp̄o factū fuit ꝑ diſpēſationē dei ad opus redēptiōis nr̄e: iō ſubdit̉. q Ut abſorbeat̉ qd̓ mor. eſt a vita .i. vt mortalitas ꝑ gloriā ſuꝑuenientē tollat̉: corꝑis idētitate manēte: qd̓ fiet ī reſurrectione: ſꝫ qꝛ oportꝫ mortē int̓uenire quā refugit appetitꝰ naͣlis. iō ē ibi repugnātia appetituū: verū tn̄ qꝛ vterqꝫ appetitus ē a deo a qͦ eſt naͣ ⁊ gr̄a: iō ſb̓dit̉. r Qui aūt ef. nosin hͦ ip̄m .i. hn̄tes vtrūqꝫ appetitū. s Deus. eſt qͥ deditnaturā ad quā talis inclinatio ſeqͥt̉. ſil̓r ⁊ gr̄aꝫ ꝑ quā ſpūſſanctꝰ hītat ī nob̓: iō ſeqͥt̉. Qui dedit no. pignꝰ ſpūseſt .n. ſpūſſanctꝰ pignus gl̓ie rōne p̄dicta .j. c. huiꝰ epl̓e.y Audētes igit̉. Hic ꝯn̄r̄ on̄dit qͥs dictoꝝ appetituū vīcat ī ſanctꝭ hoībꝰ. d. Audētes igit̉ .i. abſqꝫ formidine mortis deſideramꝰ gloriā. x Sciētes .i. certitudinē hn̄tes.y Qm̄ dū ſumꝰ ī hoc corꝑe .ſ. mortali. z Peregrina

mur a dn̄o .i. oportet nos eſſe ſeꝑatos ab eo. z Per fidē em̄ ambu .i. enigmatibꝰ tm̄ deū cognoſcimꝰ. a Etnō ꝑ ſpēm .i. clare facie ad faciē: ꝓpter qd̓ ſb̓dit. b Audemꝰ aūt. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ ad fortitudinē politica ī ꝑiculis mortis ſufficit nō triſtari irrōnabilit̓: ſꝫ fortitudo infuſa nō ſolū hͦ fecit:ſꝫ etiā facit aliqn̄ ī talibꝰ delectari: Act̉.v. ca. Ibāt apl̓i gaudētes a ꝯſpectu cōſilij qm̄ digni habitiſūt ꝓ noīe ih̓u cōtumeliā pati: et hͦ ē qd̓dicit apl̓s. b Ludemꝰ. ſine trepidation. c Et bonaꝫvolūtatē habemꝰ .i.delectationē ī mēte.d Nagis ꝑegrinari a corꝑe .i. diſſolutionē huiꝰ corꝑis permortē ſb̓ire. e Etpn̄tes eſſe ad deū .i.vt ꝑ hͦ habeamꝰ clarā dei viſionē ⁊ ꝑfectā fruitiōꝫ. ⁊ ſic appetitus gr̄e vincit inſanctis appetitū nature. Per hͦ autē qd̓dicit apl̓us h̓ excludit̉ error dicentiū aīas ſanctas a corꝑibus exutas a viſione diuina retardari vſqꝫ ad iudiciū: qꝛ dicit apl̓us. Bonāvolūtatē habemus magis ꝑegrinari a corꝑe: ꝑ mortē. Etpn̄tes eſſe ad deū. ex quo pꝫ intētionē eiꝰ eſſe ꝙ aīe ſanctenihil hn̄tes purgandū exute corꝑibꝰ ſtatim ſūt deo pn̄tesꝑ aꝑtā viſionē. f Et iō ꝯtēdimꝰ. Hic ꝯn̄r agit de p̄paratiōe ad hoc p̄miū ꝯſequēdū q̄ p̄paratio triplex eſt. ſcd̓aponit̉ ibi. Sciētes igit̉. tercia ibi: Itaqꝫ nos. pͥma aūt preparatio ꝑ hͦ eſt: ꝙ hō q̄rit placere deo qͥ eſt dator hꝰ p̄mij.⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. f Et ideo .i. ꝓpter conſecutionē glorieg Cōtendimꝰ .i. cū quadā pugna reſiſtimꝰ mūdo carni:⁊ dyaboli tentatiōibꝰ. h. Siue abn̄tes ſiue pn̄tes. q. d.ad hoc incitamur. Siue abſentes .i. dū ſumus in pn̄ti vita. i Siue pn̄tes. deo ꝑ gloriā: ſupple vt poterimus.k Placere illi. ꝑ dictā reſiſtentiā. Et ſubdit huiꝰ reſiſtētie cām. d. l Om̄s em̄ nos manifeſtari oportet an̄ tribunal xp̄i .i. ante eius iudiciariā poteſtatē: vn̄ tangunt̉ h̓qͥnqꝫ cōditiōes extremi iudicij .ſ. eius ineuitabilitas: ibi.Oportet nos. generalitas: ibi. Om̄s. claritas: ibi. Nanifeſtari. qꝛ iudiciū apparebit omībꝰ iuſtū ſingulis vidētibus oīa bona ⁊ mala alioꝝ. iudiciaria ptās: ibi. Ante tribunal. iudicis: ſublimitas: ibi. Xp̄i qui .ſ. eſt verus homo⁊ verus deus. m Ut referat vnuſquiſqꝫ .i. penā vel p̄miū ꝓ his q̄ geſſerit viuēs in corꝑe. nec ꝑ hoc excludunta iudicio pueri qͥ nihil ī ꝓprio corꝑe meruerūt vel demeruerūt: qꝛ diiudicabunt̉ ẜm ea q̄ circa eos ab alijs ſunt facta vel omiſſa: inqͣꝫtum ſunt ab alijs baptizati vel non.n Sciētes. Hic ponit̉ ſcd̓a p̄paratio ad p̄miū q̄ eſt ſollicitudo de ſalute ꝓximoꝝ: ⁊ diuidit̉ in duas: qꝛ pͥmo ponit̉ hͨ ſollicitudo. ſcd̓o ſollicitudinis rō: ibi. Charitas em̄xp̄i. Circa pͥmū dicit apl̓us. n Sciētes gͦ timorē dn̄i .i.ꝙ valde timēdus ē dn̄s qͥ oēs eſt iudicaturꝰ: vt dictū eſt.o Suademꝰ ho. fi. ⁊ mores: qꝛ vnicuiqꝫ mādauit dn̄s d̓ꝓxīo: Eccl̓. xvij. p Deo aūt ma. ſu. qͥ videt corda ꝙ talia nō p̄dicamꝰ ꝓpt̓ q̄ſtū vl̓ ꝓpriā laudē: ſꝫ intentiōe recta.a Spero aūt ⁊ ī ꝯſci. ve. mani. nos eē. q. d. ita ꝯuerſati ſuint̓ vos ꝙ nō poteſtis rōnabilit̓ iudicare p̄dicatōeꝫ nr̄amꝓcede niſi ex ꝯſcīe puritate. Sꝫ qꝛ poſſꝫ aliqͥs dice̓. ꝙ in hͦiactāter ſe cōmēdaret. iō hͦ remouet. d. b Nō iteꝝ cōmēda. nos vo. ⁊ dixit iteꝝ: qꝛ iā. sͣ. dixerat aliqͣ q̄ videbāt̉ad ſuā cōmēdatōeꝫ eē. c Sed occaſi. da. vono-

cc iij