Epiſtola Pauli

d Qui aūt ꝯfirmat nos voē biſcū in xp̄o: ⁊ qͥ vnxit nosg deus ⁊ qͥ ſignauit nos ⁊ dedit pignꝰ ſpūs ī cordibush nr̄is. Ego aūt teſtē deumīuoco ī aīaꝫ meā ꝙ parcēsvobis nō veni vltra corīl thū nō qꝛ dn̄amur fidei veinſtre: ſꝫ adiutores ſumꝰ gaun dij vr̄i. Nam fide ſtatis.Tatui aūt ¶ Ca. ij.hocip̄m apud meꝫne iteꝝ ī triſticia venirē ad vos. Si eī ego cōē triſto vos: ⁊ qͥs eſt qui mef letificet niſi qͥ ꝯtriſtatur exg me. Et hoc ip̄m ſcripſi vobis vt nō cū venero triſticiam ſuꝑ triſtitiā habeamh de qͥbꝰ oꝑtuerat me gaui dere ꝯfidēs in oībꝰ vobis

k qꝛ meū gaudiū oīm vr̄m ēinā ex ml̓ta tribl̓atōe ⁊ āguſtia cordis ſcripſi vob̓ ꝑNmultas lachrymas. nō vt8ͦ ꝯtriſtemī: ſꝫ vt ſciatis quaꝫq̄ charitatē hēam abūdātiꝰr̄ in vobis. Si qͥs āt ꝯtriſtas uit me: nō me contriſtauitē ſꝫ ex ꝑte: vt non onerē oēsx vos. Sufficit illi qͥ eiuſmoydi eſt: obiurgatio hec q̄ fitza pluribꝰ ita vt ecōtrarioa magis donetis ⁊ ꝯſolemībne forte abūdātiori triſticia abſorbeat̉ qͥ eiuſmodicē. Propter qd̓ obſecro voſvt ꝯfirmetꝭ ī illū charitatēd Iō eī ⁊ ſcripſi vob̓ vt cognoſcam experimentumt veſtruꝫ. an in omnibꝰ obes dientes ſitis. Cui autem

d ¶ Qui āt. Hic ponit̉ ſcd̓a rō q̄ accipit̉ exvſu dicti officijnā apl̓i p̄dicādo loq̄bant̉ ex ſpēali motōe ſpūſſctī. Nathei. x. ca. Nō em̄ vos eſtis qͥ loqͥmini ſꝫ ſpūs pr̄is vr̄i quiloqͥtur in vobis ⁊ hͦ mō nō p̄t hō mētiri. lꝫ hͦ poſſit qn̄ loqͥtur ex ſeip̄o. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. d ¶ Qui aūt ꝯfir. nos vo. inxp̄o .i. ſpūſſctūs quicōiūgit mēbra eccleſie adinuicē ⁊ capitie ¶ Qui vnxit vosgratia ſua.f ¶ Et qͥ ſigͣuit noſ. ſigno crucis in baptiſmo ⁊ ꝯfirmatōneg ¶ Et dedit pig. ſpiritꝰ ī cor. no. de rōepignoris duo ſunt..ſ. ꝙ tm̄ valeat qͣntūres ip̄a cuiꝰ ē pignꝰſcd̓o ꝙ nō hr̄ res cꝰ ēpignꝰ niſi in ſpe. etſic in pn̄ti ſpūſſctūsē pignꝰ in ſctīs beatitudinis eterne equalis em̄ bonitas ē reiquā expectamꝰ ī futuro q̄ ē ip̄a trinitaseadē em̄ bonitas ē īvna ꝑſona q̄ ī tribꝰ⁊ ſupplendū ē ꝙ hōloq̄ns ex ſpūſſanctiinhabitatōe ⁊ moton: vt ſic nō p̄t falſum dicere.h ¶ Ego aūt teſtem.h̓ ꝯn̄r pōit cām verāqͣre nō venerat ẜm ꝓmiſſi formā. ⁊ ꝯſirmat dcm̄ ſuū duplici iuramento .ſ. atteſtatōis. d. Ego aūt teſteꝫ deū inuo.⁊ execratōis. ibi. i ¶ In aīam meā .i. ī ꝑiculū anīe mee.k ¶ Ꝙ parcēs vo. nō ve. vl. cor. i. poſtqͣꝫ a vobis deceſſi. dicit at ꝑcēs vobis. ſciebat eī eos ꝓtūc male corrigibiles. etſic ex aduētu ſuo ad corrigēdū potuiſſet oriri int̓ eos ſeditio ⁊ maiꝰ ꝑiculū. l¶ Nō qꝛ dn̄amur ⁊cͣ. hͦ dicit apl̓s qͥapoſſet aliqͥs de corīthijs dicere ꝙ apl̓s loq̄ret̉ multū dn̄atiue dicēdo. ꝑcēs vobis. iō hec excludit. d. l ¶ Nō quiadn̄amur. q. d. nō dixi hͦ vt dn̄s vr̄. mi ¶ Sꝫ adiutores ſumꝰ gaudij vr̄i. qd̓ expectatis. n¶ Na fide ſtatis .i. īmobiles in ꝟitate catholica ⁊ nō coactōe aliqͣ. ¶ Ca. ijTatui āt. Poſtqͣꝫ apl̓s poſuit ſuā excuſatōꝫ. h̓ ꝯn̄iexplicat eā expͥmēdo duplicē cām ꝓpt̓ quā nō venerat corīthū ẜm formā pͥme ꝓmiſſionis. ſcd̓a ponit̉ ibi. Cū āt veniſſem. pͥma cā ē. qꝛ ſic̄ dcm̄ ē tīebat ne exſuo aduētu peiꝰ eueniſſet. ⁊ ſic triſticiā ſine vtilitate habuiſſet quā explicat dupl̓r. pͦ in generali. ſcd̓o in ſpēali. ibi. ſiqͥs aūt. Circa pͥmū ſciendū. ꝙ ſicut dcm̄ ē apl̓s timuit neeiꝰ aduētus eēt inutilis īmo nociuꝰ rōe dicta. ⁊ ſic habuiſſet triſtitiā ſine vtilitate ꝓpt̓ qd̓ diſpoſuit nō venire. ſꝫ magis ſcribe epl̓am p̄miſſam reuocaturꝰ eos ad penitentiaꝫvt ſic cū veniret eos ad correctōꝫ diſpoſitos īueniret. ⁊ ſicmaͣm gaudij ex pnīa eoꝝ hr̄et. ꝑ qd̓ pꝫ ꝙ dilatio ſui aduētus fuit valde rōnabilis. ⁊ hoc eſt quod dicit.a ¶ Statui aūt .i. firmit̉ diſpoſui. b ¶ Hocip̄m apd̓ me.i. tūc ad vos nō venire ꝑſonalit̓. ſꝫ magis ſcribē. ¶ ¶ Neiteꝝ ī t̓ſticia. tā ex ꝑte mea qͣꝫ vr̄a. ¶ ¶ Uenirē ad vos. rōne p̄dc̄a. d ¶ Si em̄ ego ꝯtriſto vos. corripiēdo īdiſpoſitos. e ¶ Et qͥs ē qͥ me letificet. q. d. exn̄s apud vos cōſolari nō poſſum niſi a vobis. ꝯt̓ſtatꝰ āt n̄ p̄t aliū letificare.iō ſb̓dit̉. ſ ¶ Niſi qͥ ꝯtriſtat̉ ex me .i. vos ꝑ me ꝯtriſtati ſitūc veniſſem qd̓ nō fieret ſꝫ magis oppoſitū. g ¶ Et hocip̄m ſcpͥſi vo. vt nō cū ve. tri. ſuꝑ tri. hēam. fuit eī pͥmo cōtriſtatꝰ de pctō eoꝝ. ſcd̓o magis ꝯtriſtatꝰ fuiſſet de incorrigibilitate eoꝝ. h ¶ De qͥbꝰ oꝑtuerat me gaudere. inuēi-

endo vos penitētes. i ¶ Cōfidens in oībꝰ vobis. ⁊ hͦ vobis ſcribo confidens ꝙ ſic nos diſponetis ꝑ pnīam ꝙ īdehabeā gaudij maͣm. k ¶ Quia gaudiū meū oīm veſtꝝeſt .i. ꝯſurget de bono oīm vr̄m. l ¶ Nā ex multa tribulatōe ⁊ anguſtia cordis. anguſtia v̓o ꝓprie ē in mēte. ex qͣ redūdat tribulatio carnis in corꝑe. ⁊ vtrūqꝫ ꝯtigerat apl̓o excorithioꝝ pctō. ideoſb̓dit. m ¶ Scpͥſivobis. reuocans adpnīam. n ¶ Permultas lachrymas.a me fuſas ꝓ expiatione pctī vri. ⁊ quiaaliqͥs poſſet credereꝙ hͦ ſcriberet ad eorū ꝯfuſionē ⁊ triſtitiam. ⁊ iō hͦ remouetdicēs. o ¶ Non vtꝯtriſtemī. ſupple hͨſcpͥſi. p ¶ Sed vtſciatis quā charitatē hēam. erga om̄esfideles. q ¶ Abundantius in vobis. qꝛillos ꝯuerterat ad fidē vtꝫ ex sͣ dictis. ꝓpter qd̓ magis zelabat ꝓ eis. ⁊ loqͥt̉ ſicapl̓s vt magis moueant̉ amore qͣꝫ tīore. t ¶ Siqͥs auteꝫh̓ ꝯn̄r ponitur cā ſuetriſticie in ſpēali d̓ qͦdā qui eū contriſtauerat .ſ. ille enormis fornicator qͥ vxorē pr̄is ſui hēbat. vt hr̄. j. Coꝝ. v. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛpͦ on̄dit qͣlit̓ eū ꝯtriſtauit. ſcd̓o de pena eiꝰ ait: ibi. Suffic̄illi. Circa pͥmū dicit. r ¶ Siqͥs āt contriſtauit me. ⁊ accipit̉ ſi pro qꝛ ille nephariꝰ ꝯtriſtauerat eū. s ¶ Nō me cōtriſtauit .ſ. totalit̓. t ¶ Sꝫ ex ꝑte .i. ẜm qͥd. ē eī duplex t̓ſticia. vna q̄ abſorbet ⁊ deijcit rōꝫ. ⁊ iſta ẜm ph̓m nō cadit inſapientē. nec fuit in apl̓o. alia q̄ aliqͣntulū turbat rōꝫ. quādo qͥs turbat̉ de malo alicuiꝰ. ⁊ hec fuit in apl̓o. tn̄ qꝛ letabatur de bonis alioꝝ. iō ſb̓dit. v ¶ Ut nō onerē oēs vosimponēdo vobis oībus hͦ onus .ſ. ꝙ ꝯtriſtaueritis me. nāmulti vr̄m me letificauer̄t ex ſua bona conuerſatione.x ¶ Sufficit. h̓ ꝯn̄r apl̓s ait de pena illiꝰ. ⁊ qꝛ pene medicine ſunt ꝯͣ morbū pctī. iō ſecuriꝰ ē de pena debita remittere qͣꝫ eā aggrauare. ſic̄ ſecuriꝰ ē vti medicina debili qͣꝫ nimis forti. ꝓpt̓ qd̓ dicit ph̓s. v. ethi. ꝙ epicheios ē diminutio penaꝝ. ⁊ ſic facit hͦ apl̓s ⁊ ad hͦ alios inducit. di.x ¶ Sufficit illi qͥ hmōi ē .ſ. dicto fornicatori. y ¶ Obiurgatio hec q̄ fit a pluribꝰ .i. q̄ ē tāmanifeſta ſicut eſt ſeꝑatioa cōitate ꝑ excōicatōꝫ quod ſcm̄ fuit de illo fornicatore. qꝛtraditus fuit ſathane ad affligendū ad horā. vt hr̄. j. Coꝝ..v. Si em̄ duriꝰ corrigeret̉ poſſet deſꝑare quod ē peſſimūiō ſb̓dit̉. z ¶ Ita vt ecōtrario magis donetis. aliquid remittēdo de pena debita ꝓpt̓ ꝑiculū deſꝑatōis.a ¶ Et ꝯſolemī. ingerēdo eoꝝ exēpla qͥ ſuſtinēdo penamꝓ ſuis pctīs pacienter ꝯſecuti ſunt gr̄am dei ⁊ aliqn̄ maiorē qͣꝫ haberēt ante lapſuꝫ. ¶ Ne forte abūdantiori triſtitia abſorbeat̉. ꝑ deſꝑatōꝫ. vt dictum eſt.c ¶ Propt̓ qd̓ obſe. vo. vt ꝯfir. in il. ca. vr̄am: on̄dēdo ei ſigna charitatis. d ¶ Iō eī ⁊ ſcpͥſi. ſupple vobis iſta.e ¶ Ut ꝯgnoſcā exꝑimē. ve .i. exꝑientiā fctī vr̄i. e ¶ An īoībꝰ obediētes ſitis. hͦ dicit qꝛ pͥus mādauerat ip̄m puniri ⁊ obedierūt ⁊ mō mādat aliqͥd de pena remitti. qd̓ ſi faciēt apparebit eoꝝ obediētia ꝑfecta. ⁊ ꝙ debeāt hͦ face̓ on̄dit di. g ¶ Cui aūt aliqͥd donaſtis ⁊ ego. qn̄ eī ip̄i remiſerunt aliquā penā debitā alicui. ⁊ rogauerant etiā apoſto?