Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
200a
Einzelbild herunterladen
 

Ad Corinthios I

in Sꝫ ip̄i in nobiſip̄is rn̄ſumnmortꝭ habuimꝰ: vt ſimꝰo fidētes in nob̓: ſꝫ ī d̓o ſuſcitat mortuos: qui de tantis periculis nos eripuit eruit: in quem ſꝑamꝰ qm̄h adhuc eripiet: adiuuātibus vobis ī or̄oe nob̓:rvt ex multaꝝ ꝑſonis facies eiꝰ in nob̓ ē donatōis multos gr̄e agant̉ not bis. gl̓a nr̄a hec ē teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e: in ſimxplicitate cordis: ſinceritate: dei: in ſapīa cara nali ſꝫ in gr̄a dei: cōuerſabti ſumꝰ in hoc md̓o: abundātius āt ad vos. em̄alia ſcribimꝰ vobis qͣꝫ leegiſtꝭ cognouiſtis Speroāt vſqꝫ ī finē cognoſcetꝭſicut cogͦuiſtis nos exs te: quia gloria veſtra ſumꝰ

Pſic̄ vos nr̄a: in die dn̄i nr̄ikieſu xp̄i. Et hac ꝯfidentia:lvolui pͥus venire ad vos:in vt ſecundā gratiā haberetis: per vos tranſireꝫ inmacedoniā: iteruꝫ a macedonia venireꝫ ad vosa vobis deduci in iudeamn Cum ergo hoc voluiſſem:nunquid leuitate vſus ſuꝫo Aut que cogito ẜm carnē cogito: vt ſit apd̓ me: ē etFidelis aūt deꝰ: qꝛ ſermos noſter fuit apud vos:eſt in illo ē: ſꝫ ē illo eſt? Dei filiꝰ ih̓s xp̄s: ī voxbis nos p̄dicatꝰ ē: mey ſiluanū: timotheū non fuit in illo: eſt non: ſed ēin illo fuit: Quotquot em̄promiſſiones dei ſunt: inb illo eſt. Ideo et per ipſumcamen deo ad gloriā vram.

in tetatione varias incideritꝭ ⁊cͣ. dicēdū tribulatio ẜmſe cōſiderata odibilis ē odioſa ſic loquit̉ apl̓s. ī cōꝑatione tn̄ ad finē ē iocūda: vtpote ad cōſecutioneꝫ btītudīsordīata: Nat. v. Beati ꝑſecutionē patiūt̉ ꝑꝑ iuſticiāniā ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ. ſicut medicīa amara ꝑꝑ ꝯſecutio ſanitatꝭ ē amāda.m Sꝫ ip̄i in nobiſip̄is rn̄ſuꝫ mortꝭ habuimꝰ .i. firmā opinionē moriēdi tuncn Ut ſimus fidētes ī nob̓ .i. ī v̓tuteꝓpria. o. Sed indeo ſuſcitat mortuos ⁊cͣ. q. d. ideꝫ reputo ac ſi noſ a mortuis ſuſcitaſſet.p Et adhuc eripiet. in futuro.q Adiunātibꝰ vobis ⁊c̄ .i. ſolū fiet ex merito nr̄o. ſedēt ex merito vr̄aruꝫorationū vobis.r Ut ex multaruꝫꝑſonis facieꝝ .i. exſonis multaꝝ cōditonū ẜm etatē ſtatuꝫ ſexū. qꝛ ex deꝰdat bn̄ficiū alicui adp̄ces multoꝝ: ſolūobligat̉ ad gr̄as agē deo ille bn̄ficiciū recipit: ſꝫ ēt qͦꝝ oroeꝫ hoc fitpter qd̓ deꝰ aliquando dat aliqͥd ad preces multoꝝ: vt oēs obligēt̉ ad grāꝝ actiōes qd̓ ēt cedit inbonū oīm. sEiꝰ ī nob̓ ē. donatiōis ⁊cͣ. .i. vt bn̄ficionob̓ collato p̄cibꝰ multoꝝ multi grās agāt deo. t Naꝫgloria. Hic ꝯn̄r ponit̉ dicte ꝯſolatōnis accipit̉ ex ꝑtecōſolati: diuidit̉ ī duas ꝑtes. ponit̉: ſecūdo ac teſtimoniū inducit̉ ibi. .n. alia ſcribimꝰ: Circa pͥmūſciendū ꝯſolatio apl̓i ꝯſiſtebat ī firma ſpe diuini auxilivtꝫ ex dictꝭ. tal̓ āt ſpēs cauſat̉ in hoīe ex eo viuit ẜm dictamē ꝯſciētie pure recte: qd̓ faciebat apl̓s. dicit.t gloria ⁊c̄. q. d. ſecure cōfido de diuīo auxilio ꝑꝑteſtimoniū ꝯſcīe ꝓprie remurmurat malo interiꝰ: congaudet bono: huic teſtimonio debet magꝭ crede̓ deꝓpria bonitate qͣꝫ teſtimoniū hoīm vidēt tm̄ exteriora ꝯͣillos reputāt ſe bonos ex ab alijs laudant̉. v Ein ſimplicitate. qͣꝫtū ad rectitudinē intētiōis. x Et ſinceritate. qͣꝫtū ad bonitatē oꝑis in ſe: duo requirūt̉ ad bouitatē actꝰ: ſcꝫ ſit bonū opꝰ ex gene̓ ex finis intentiōe. Dei. addit̉ qꝛ talia hꝫ a ſeip̄o ſꝫ a deo: ad queꝫdebet iſta referre. z Et in ſapīa carnali .i. innitendo terrene ſapīe: ſꝫ gr̄e diuīe. a Cōuerſati ſumꝰ īdo .i. inter hoīes. b Abudantiꝰ āt ad vos. dicit apl̓usqꝛ illis p̄dicauerat abſqꝫ hoc qd̓ acciꝑet ab eis ſumptꝰ: vthr.. xj. ca. qͦs tn̄ accepat ab alijs. alia. Hicrequēter inducit ad teſtimoniū ip̄orummet corinthio exꝑientiā ſcire poterāt dictū apl̓i veꝝ ex ſua conuerſatiōe int̓ eos: epl̓aꝫ pͥus miſſā: dicit. c Nonei alla ſcri. vo. qͣꝫ legiſtꝭ. ī epl̓a a me pͥus miſſa. d Etcognouiſtꝭ. exꝑiendo cōuerſationē meā. Spero autxvſqꝫ in finē cognoſcetꝭ .i. ꝑfecte. f Sic̄ cognouiſtisnos ex ꝑte .i. imꝑfecte: dicit qꝛ receperant p̄ſeudo apl̓osqs aliqͦ eoꝝ verꝭ apl̓is cōparabāt tn̄ apl̓s ſperat bono fine .ſ. ꝑfecte cogͦſcēt ſimplicitatē ſinceritatē ſuā alioꝝvere xp̄i diſcipuloꝝ approbādo: falſitatē pſeudo. apo

ſtoloꝝ reprobādo: ad hoc ſubdit rationem dicens.g Quia glo. vr̄a ſumꝰ. inqͣꝫtū p̄dicationē nr̄aꝫ adiutorio dei ad gloriā ꝑducemī. h Et vos nr̄a. qꝛ p̄dicationē quā vob̓ fecimꝰ glorie p̄mium expectamꝰ. i Indie dn̄i nr̄i ieſu xp̄i .i. ī die iudicij ſua d̓r: qꝛ tūc volūtatēſuā facient oēs generaliter iudicando.k Et hac cōfidētiaPoſtqͣꝫ apl̓s captauit corinthioꝝ beniuolentiā ad excitan eoꝝ attētionē:ꝯn̄r ponit ſuā excuſationē: diuidit̉ induas ꝑtes qꝛ excuſatio ſua ponit̉: ſcd̓oexplicatio ſubdit̉ ſe.ca. prima adhuc intres ꝑtes qꝛ recitatſuā ꝓmiſſionē: ſecūdo pōit ſuꝑ ſui accuſationē: ibi. ātvolui. tercio ſb̓dit ſuam excuſationē: ibi.Fidelis deꝰ. Circapͥmū ſciendū inma epl̓a miſſa corinthijs ab apl̓o quā tn̄ hēmꝰ: ꝓmiſeratapl̓s corinthijs eosviſitare an̄qͣꝫ ītraretmacedoniā: iteruꝫ eos reuerti de macedonia: poſtmodūv̓o in ſcd̓ā epl̓a quāhēmꝰ ē apd̓ nosma: vlt. ca. ſcripſitprius iret macedoniā qͣꝫ corinthū: ſic videbat̉ primemiſſioni cōtrariare: ꝑꝑ qd̓ dicit. k Et hac ꝯfidētia .i. qꝛſatis puritatē cōuerſatiōis mee cognouiſtis gloria meaeſtis: in hoc quā cōfidens. l Uolui primum venire advos. anteqͣꝫ intrarē macedoniā. m Ut ſcd̓am gratiamhaberetis a me .ſ. gratiā viſitatiōis pr̄nalis poſt gratiādicatiōis tꝑe vr̄e cōuerſationis: ē ordo pͥme ꝓmiſſiōiscui vr̄ cōtrariꝰ ordo ſcd̓e. o. Hic ꝯn̄r ponit ſuper accuſationē corinthioꝝ ꝯͣ ſe: qꝛ aliqͥ dicebāt ip̄m mutaſſe ꝓpoſitū circa dictū ꝓmiſſum ex leuitate: alij v̓ofecerat ex carnali affectōe: ꝑꝑ qd̓ dicit. n hoc vo.nunqͥd le. vſus ſum. mutando ꝓpoſitū vt mihi imponitꝭ.o Aut cogito ẜm carnē cogito. id ē ex affectu carnali.p. Ut ſit apud me eſt .i. duplicitas falſitas vt aliqui vr̄m eſtimāt. q Fidelis aut deꝰ. Hic ꝯn̄r ponit ſuam excuſationē: diuidit̉ in duas partes: qꝛ pͥmo ponitcauſam falſā: ſcd̓o aſſerit verā: ibi. Ego aūt. pͥma adhuc īduas. qꝛ duplici rōne on̄dit ſe feciſſe ex aliqua duplicitate ſeu falſitate: accipit̉ prima ex officio p̄dicādi ſibi a deo impoſito: ſtat talis duplicitas ſeu falſitasſꝫ requirit̉ oīmoda veritas. qꝛ tale officiū imponitur a d̓o ē ip̄a veritas eſſentiā: hoc eſt qd̓ dicit. q Fidelisaūt deꝰ. a ſum apl̓s inſtitutꝰ. r Quia ſermo nr̄ quifuit apud vos. ab ip̄a deriuat̉. s eſt in illolēid ē aliqͣ fallacia. t Dei em̄ filiꝰ ih̓s xp̄s. qui eſt via veritas vita. Io. xiiij. y Qui in vobis nos p̄dicatꝰ ē.veraciter. x Per me ſituanū. iſte eſt qui vocatur ſilas:Act̉. xv. y Et timotheū. fuit ī illo .ſ. ī xp̄o. z Eſt .i. aliqͣ duplicitas. a Sꝫ ē in illo fuit. qꝛ oēs ꝓmiſſiōes pr̄ibus factas a deo fidelit̓ adīpleuit. b Ideo et. ip̄m amen deo .i. fideliter cōfidendo eius fidelitatem.c Ad gloriā vr̄am quā ip̄m conſecuturi eſtis certitudinaliter niſi fuerit defectus in vobis.