Epiſtola Pauli
¶ Incipit argumentum.Oſt actā a corithiis pnīam ꝯſolatori-am ſcribit eis epiſtolā apl̓us a troade ꝑ tytū: ⁊ collaudās eos hortatur ad meliora: ꝯtriſtatosquidem: eos ſꝫ emēdatosoſtendens.¶ Explicit argumentum.¶ Incipit epl̓a Pauli adcorinthios ſcd̓a. ¶ Ca. j.Aulꝰ apl̓s xp̄i iheAſuꝑ voluntatē dei:et timotheus fratereccleſie dei: q̄ eſt corinthicū oībus ſanctis qͥ ſunt int vniuerſa achaia. Gr̄a vo-ſꝫ bis ⁊ pax a deo pr̄e noſtro⁊ dn̄o ieſu xp̄o. Bn̄dictndeus ⁊ pr̄ dn̄i ih̓u chriſti.pr̄ miſericordiaꝝ: ⁊ deꝰ totius conſolationis qͥ con-
ſolatur nos in omni tribuꝑ latione nr̄a: vt poſſimus ⁊q̄ ip̄i conſolari eos qͥ ī om̄ipreſſura ſūt ꝑ exhortatōnēqͣ exhortamur ⁊ ip̄i a deo:r̄ qm̄ ſicut abūdant paſſiones xp̄i in nobis: ita et ꝑxp̄m abūdant ꝯſolatio vr̄aſiue aūt tribulamur ꝓ vr̄ax exhortatōne ⁊ ſalutē: ſiueconſolamur ꝓ vr̄a ꝯſolatiyone: ſiue exhortamur proveſtra exhortatōe ⁊ ſalutez q̄ oꝑatur tolerantiā earunbdem paſſionū qͣs ⁊ nos pactimur: vt ſpes nr̄a firmad ſit ꝓ vobis ſcientes qͦniaꝫē ſicut ſocij paſſionuꝫ eſtis.ſic erit ⁊ conſolationis.s Nō em̄ volumꝰ ignorarevos fratres de tribulatōeh noſtra que facta eſt in aſia:i quoniā ſupra modum grakuati ſumus ſupra ꝟtutemī ita vt tederet nos etiā viue̓
¶ Scd̓a epiſtola ad corinthios incipit. ¶ Capi. j.Aulus apl̓s. Poſtqͣꝫ apl̓s ſcripſit Corinnthijsinſtruēs eos de ſacr̄is eccleſie in epl̓a pͥma. hicꝯn̄r ſcribit eis de miniſtris eccleſie in epl̓a ſecūda. Cuiꝰ rō fuit. qꝛ poſt p̄dicatōꝫ apl̓i receperātpſeudo apl̓os. quoſaliqͥ veris apl̓is p̄firebant. ꝓpt̓ qd̓ apl̓sſcribit ꝯmēdans veros apl̓os ⁊ eoꝝ doctrinaꝫ. ⁊ vituꝑansfalſos ⁊ eoꝝ falſitatē ⁊ diuidit̉ hec epiſtola in duas parteſ.ſ. in ſalutatōꝫ ⁊ narratōꝫ qͥ īcipit ibi. bn̄dictus. Circa pͥmuꝫprīo ponūtur ꝑſoneſalutātes. cū dicitura ¶ Paulus apoſtolus. exponat̉ ſic̄ ſupra. Rom̄. j.b ¶ Per voluntatēdei .i. electionē: act.xiiij. c ¶ Et timotheꝰ frat̓. Hūc adiūgit apl̓s in ſalutatione ſua. ne corinthijcrederent ip̄m retuliſſe aliqͣ mala de ipſis apl̓o cū trāſieratꝑ eos poſt primamapl̓i epl̓am miſſamvt hr̄ in fine illiꝰ epiſtole. ꝯn̄r ponūt̉ ꝑſone ſalutate cū dicit̉.d ¶ Eccleſie d̓i .i. cōgregationi fideliuꝫ.¶ ¶ Que eſt corīthi.i. achaie metropolitercio ponūtur optata bona: ibi. f ¶ Gr̄a vobis in p̄ſenti q̄ eſt pͥncipiū oīs boni meritorij. g ¶ Et pax. in futurafelicitate q̄ qͥetabit totaliter appetitū. h ¶ A deo pr̄e nr̄o.i. a tota trinitate. i ¶ Et dn̄o ieſu xp̄o. a tota em̄ trinitateꝓueniunt dicta bōa mediante xp̄i incarnatōe.k ¶ Bn̄dictꝰ. Premiſſa ſalutatōe. h̓ ꝯn̄r ponit̉ narratō epiſtole in qͣ ſic ꝓcedit apl̓s. qꝛ pͥmo excitat corinthioꝝ attētionē. ſcd̓o ponit excuſatōꝫ: ibi. Et hac confidentia. t̓cio ſuam ꝯſeqͥtur intentōꝫ. iij. ca. prīa adhuc in duas. qꝛ pͥmo excitat attentōꝫ recitando q̄dā in generali. ſcd̓o magis ī ſpeciali: ibi. Nō em̄ volumꝰ: Circa primū ſciendū. ꝙ ex beniuolentia reddūtur auditores attenti. ꝓpt̓ qd̓ apl̓s captateoꝝ beniuolētiā oſtendendo ꝙ qͥcqͥd facit ad vtilitatē eoꝝſacit. ⁊ iō prīo vtilitatē ex ip̄o eis ꝓuenientē declarat. ſecūdo rōꝫ huiꝰ allegat: ibi. Qm̄ ſicut abūdāt. dicit igitur.k ¶ Bn̄dictꝰ deꝰ .i. gr̄as ago ſibi: dicere enim dei eſt facerep̄s. xxxij. Qm̄ ip̄e dixit ⁊ facta ſunt. dicere v̓o nr̄m nō eſtfacere: ⁊ iō qn̄ deꝰ bn̄dicit nobis aliqͦd donū nobis tribuit. ſꝫ qn̄ deū bn̄dicimꝰ nihil ſibi accreſcit ſꝫ ſolū ſibi gr̄asagimus. dicit igitur. bn̄dictꝰ deus .i. tota trinitas. l ¶ Etpater .i. ꝑſona pr̄is. m ¶ Dn̄i nr̄i ieſu xp̄i. in qͦ expͥmiturꝑſona filij. ⁊ cōintelligit̉ ſil̓ ꝑſona ſpūſſctī cū ſit nexꝰ amboꝝ. n ¶ Pater miſericordiaꝝ auferēs a nobis omnemmiſeriā. o ¶ Et deus totiꝰ ꝯſolatōis ꝯferēs nobis bonūtotalit̓ qͥetatiuū mentis .ſ. ſeip̄m. o ¶ Qui ꝯſo. nos in oītri. no. aliqn̄ eruēdo. ⁊ aliqn̄ p̄miū ꝓmittēdo ⁊ aliqn̄ patientiā tribuēdo. qd̓ freq̄nter eſt meliꝰ ⁊ magis expediensqͣꝫ erui a tribulatōe tꝑali. ſꝫ qꝛ talem ꝯſolatōꝫ dedit apoſtolo nō ſolū ꝓ ſe. ſꝫ etiā ꝓ aiioꝝ vtilitate ſicut dedit lumenſoli nō ſolū vt ip̄e luceat. ſꝫ etiā vt alia illuminet iō ſb̓dit̉.p ¶ Ut poſſimꝰ ⁊ ip̄i ꝯſolari v̓bo ⁊ exemplo. q Eos qͥ
in omni p̄ſ. ſunt ꝑ exhor. ⁊cͣ .i. ꝓponēdo eis p̄miū eternuꝫſicut a deo nob̓ ē ꝓpoſitū: ⁊ exponēdo eiꝰ ſcripturas īducētes ad tolerantiā paſſionū: ſicut a deo reuelate ſt̓ nobisr ¶ Qm̄ ſic̄. h̓ ꝯn̄r allegat dicti ſui rōꝫ. ⁊ qꝛ duo dixerat. ſcꝫꝙ ꝯſolatōꝫ a deo acceꝑat in ſuis tribulatōibus. ⁊ ꝙ hͦ cedēbat ad vtilitatē fideliū: iō pͥmo ꝑſuadetprimum dicens.q ¶ Qm̄ ſicut abū.paſſi. xp̄i .i. tribulationes q̄ ī capite xp̄oinceperūt: r ¶ Innobis .i. apl̓is ad qͦsa capite deriuate ſt̓.t ¶ Ita ⁊ ꝑ xp̄m abūdat ꝯſolatio nr̄a. ꝓpter qd̓ d̓r p̄s. xciij.Scd̓m multitudinē doloꝝ meoꝝ incorde meo ꝯſolationes tue letificauerūtanimā meā. ⁊ hoc ēvalde rōnabile. Cōſeq̄nt̓ ꝑſuadet ſcd̓m.d. v ¶ Siue autētri. ꝓ ve. exhor. ⁊ ſalute .i. hͦ cedit ad vtilitatē vrām inqͣꝫtumexēplo nr̄i ad tolerādum patiēter tribulatōes debetis anīari. x ¶ Siue conſomur. ⁊ hoc cedit ſil̓rad conſolatōꝫ vr̄aminqͣꝫtū hētis eiuſdeꝫboni ꝓmiſſionē.¶ ¶ Siue exhortamur. a deo ꝑ int̓naꝫreuelatōꝫ. Pro vr̄aexhortatōe ⁊ ſalute.ex hoc enim vos magis inſtruimus ⁊ ad opera ſalutis inducimꝰ. iō ſeqͥt̉. z. ¶ Que .i. q̄ exhortatio a nob̓ ꝓpoſitaſupple vob̓. a ¶ Oꝑat̉ toleratiā ⁊cͣ .i. reddit vos fortioreſad tolerātiā paſſionū earūdē. b ¶ Quas ⁊ nos patimurExhortatō eī q̄ fit v̓bo ⁊ fcō ē efficatior. ⁊ qꝛ patīa diſcipl̓ifirmat ſpem magiſtri de ſtabilitate eius in bono ⁊ conſecutōne premij. ideo ſubditur. c ¶ Ut ſpes noſtra ſirmaſit pro vobis. q. d. ex tolerantia em̄ vr̄a firmiter ſperamusꝙ premium beatitudinis ꝯſeqͣmī. ꝓpt̓ qd̓ ſubditur.d ¶ Sciētes. n̄ certitudīe euidētie ſꝫ adherētie: e ¶ Qm̄ſicut ſocij paſſionum eſtis. in preſenti. fi Sic eritis etconſolationis. in futuro. g ¶ Non em̄. Hic conſeq̄ntercaptat eoꝝ beniuolentiā recitando q̄dā in ſpēali. ⁊ primorecitat ꝑſecutōꝫ quandā ſibi in ꝯſolatōꝫ a deo factam. etſecundo ꝓſequitur huiꝰ cām: ibi. Nā gloria. Illa v̓o tribulatio fuit excitata contra paulū apd̓ epheſum per quēdam argentariū. vt hr̄ act. xix. de qͣ dr̄ hic. g ¶ Non em̄vo. igno. vos fra. de tri. no. quia vobis erit patientie materia. h ¶ Que eſt facta in aſia. in qua eſt epheſus.i ¶ Qm̄ ſupra modum grauati ſumus .i. ſupra modumhumanum. k ¶ Supra virtutē. ſupple naturalem. Sꝫcontra hoc videtur eē qd̓ dr̄. j. Coꝝ. x. Fidelis deus qͥ nōpatietur vos tentari ſupra id quod poteſtis. dicendum ꝙduplex eſt virtus ſiue poteſtas. ſcilicet nature et gratie.ſupra virtutem vero nature ſaltem de cōmuni curſu benepermittit deus aliquando fideles tentari. ⁊ tūc dat v̓tutegratie ad poſſe ſuſtinere ⁊ ſic loqͥt̉ apl̓s. jͣ. coꝝ. x. vn̄ ibideꝫſtatim ſub̓dit. ſꝫ faciet cum tētatione ꝓuentum. vt poſſitisſuſtinere. ¶ Ita vt tederet nos etiam viuere. ꝓpt̓ pōdꝰem̄ tribulatōis aliquando ꝓlongato vite redditur tedioſa. ſꝫ ꝯͣ hͦ vr̄ qd̓ dr̄ Iac. j. De gaudiū exiſtīate vos frēs cuꝫ