Epiſtola Pauli
tꝓphetie āt nō infidelibusb ſidelibꝰ. Si ergo cōueniat vniuerſa eccl̓ia ī vnuꝫ⁊ oēs linguis loquantur: īa trēt aūt idiote aut īfidelesnōne dicent: qͥd inſanitis.b Si autem omnes ꝓphectent intret aūt qͥs īſidelisvel idiota ꝯuincitur ab oīdibus: dijudicatur ab omniebꝰ. Occulta eī cordis eiꝰf māifeſta fiūt: ⁊ ita cadenss in faciem adorabit deumꝓnūciās ꝙ ꝟe deꝰ in vokbis ſit. Quid ergo eſt frēsſ Cū conuenitis: vnuſqͥſqꝫn vr̄m ꝑ ſalmū hꝫ: doctrinaꝫo habet apocalipſim habetI linguā hꝫ: interp̄tatōꝫ hꝫ:roīa ad edificatōnem fiant
s Si ue lingua qͥs loquitur:ẜm duos. aut vt multumt tres: ⁊ ꝑ ꝑtes: ⁊ vnus īterpretetur. Si āt nō fuerit īx terpres taceat in eccleſia.y ſibi aūt loquatur et dco.ꝫ Prophete aūt duo vl̓ treſa dicant. ⁊ ceteri dijudicēt.b ꝙ ſi alij reuelatū ſuerit ſedenti: prior taceat. Potee ſtis em̄ oēs ꝑ ſingulos ꝓfphetare vt omnes diſcat.g Et omnes exhortentur.h Et ſpūs ꝓphetaꝝ ꝓph̓is.ſubiectus eſt. Nō em̄ diſſenſiōis eſt deꝰ: ſed pacisſicut ⁊ ī oībꝰ eccl̓ijs ſctōꝝkdoceo. ml̓ieres ī eccl̓ijs taiceāt. n̄ eī ꝑmittit̉ eis loqͥ.in ſꝫ ſubditas eē ſic̄ ⁊ lex dicit
guaꝝ. ⁊ ſic ꝯuerti ad fidē xp̄i. t ¶ Prophetie aūt non infidelibꝰ .i. gētilibꝰ qͥ nō hūerūt lege nec ꝓphetas.v ¶ Sꝫ fide .i. iudeis vnū deū credētibꝰ. de qͥbꝰ fuerūt apoſtoli alijqꝫ xp̄i diſcipuli ⁊ alij credētes pͥmi fere oēs ꝑ qͥrūp̄dicatōꝫ ꝯuerſi ſunt gentiles ⁊ ſic ꝓph̓ia plus valuit adꝯuerſionē infideliūqͣꝫ donū linguaꝝ. ſicut ad inſtructōneꝫfideliū plꝰ valet ſcīaqͣꝫ eloq̄ntia.x ¶ Si ergo. h̓ ſecūdo declarat minorēfacto. d. ſi gͦ ꝯueniatvniuerſa eccleſia. cāor̄ois vel ꝑceptōnisſacr̄i vel aliqͦ hmōiy ¶ Et oēs fidelesLinguis loquāt̉⁊cͣ. idiote .i. ignorantes idioma.a ¶ Aut īfideles. nōne dicēt qͥd inſanitqꝛ vos reputabuntinſanos. vn̄ apl̓i ſicloq̄ntes reputati fuerūt ebrij: actu. ij. ⁊ſic ī tali caſu donuꝫlīguaꝝ eēt magꝭ adꝯfuſiōꝫ fideliū qͣꝫ acꝯuerſionē īfideliuꝫ.⁊ ſic etiā fuiſſet act.ij. niſi petrꝰ ꝑ donūꝓph̓ie on̄diſſet ꝯͣriūinterp̄tando dicta ꝓphetaꝝ. b ¶ Si aūt oēs ꝓpphetent.nō ſil̓ ſꝫ ſucceſſiue exponēdo ſcripturas vel reuelatōnesſibi vel alijs factas. c ¶ Intret aūt qͥs infi. vel idi. ꝯuinc.ab oībꝰ illis ſucceſſiue ꝓphetātibꝰ inqͣꝫtū on̄dūt vitā gentiliū irrōnabilē ⁊ ſic. d ¶ Dijudicat̉ ab oībꝰ .i. ꝯdēnabilison̄dit̉. e ¶ Occulta eī cordis eiꝰ māifeſta fiūt inqͣꝫtū ex p̄dicatōe tali vel expoſitōe tāgunt̉ multa ꝑtinentia ad fidē⁊ mores: ex quoꝝ auditu ꝯuertit̉ ad cogitandū mala ī corde ſuo latētia: ⁊ ad penitendū corde ⁊ ꝯfitendū ore. Hoteſt etiā aliter intelligi. nā in pͥmitiua eccleſia ad ꝯuerſiōꝫinfideliū fuit pluribꝰ fidelibꝰ diuinitus conceſſum ſecreta cordiū ꝯgnoſce̓. ex qͦꝝ reuelatōe aliqͥ ꝯuertebant̉ ab infidelitate. ſic̄ mulier ſamaritana credidit in xp̄m ex reuelatōe ſui delicti. Ioh. iiij. f ¶ Et ita ca. ī faciē. hūiliās ſecorā deo ex dicta p̄dicatōe vl̓ ſecreti reuelatōe. g ¶ Adorabit deū. ꝯuerſus ad ip̄m. h ¶ Prenūciās .i. ore ꝯfitēsi ¶ Ꝙ v̓e deꝰ in vobis ſit. Corde em̄ credit̉ ad iuſtitiā oreaūt ꝯfeſſio ſit ad ſalutē? Ro. x. k ¶ Quid gͦ. h̓ on̄dit apl̓sqͣl̓r ſit vtēdū donis ꝓph̓ie ⁊ linguaꝝ. ⁊ pͦ facit hͦ in generali. ſcd̓o magis in ſpēali: ibi. Siue lingua. Tirca pͥmū dicitk ¶ Quid gͦ ē frēs .ſ. vob̓ agendū .ſ. qͦd ſeqͥt̉. l ¶ Cū cōuenitis ad eccleſiā. m ¶ Unuſqͥſqꝫ ve. pſal. hꝫ. vel in ſe velin aliqͦ de ꝯgregatōe fideliū: qͥ donū ſibi datū p̄t in aliosrefunde̓. qꝛ n̄dant̉ ſingul̓ oīa dona ſꝫ diuiſim: vt dcm̄ eſt ꝯͣxij. ca. ⁊ idē intelligendū ē de alijs ſeq̄ntibꝰ. ꝑ pfalmū v̓oītelligit̉ canticū ad laudandū deū. n ¶ Doctrinā hꝫ .i. ꝙͣtiā p̄dicādi ad informatōꝫ moꝝ. p ¶ Ainguā hꝫ .i. donuꝫlinguaꝝ. o ¶ Apocaˡ ipſim hꝫ .i. reuelatōꝫ. q ¶ Interp̄tatōꝫ hꝫ .i. v̓tutē explanādi obſcura. r ¶ Oīa ad edificationē fiāt: qͥlibet eī dꝫ gr̄a ſibi data vti ad edificatōꝫ eccleſie.g ¶ Siue lingua. h̓ on̄dit ꝓpoſitū magꝭ ī ſpēali. ⁊ pͦ qͣꝫtumad donū linguaꝝ. ſcd̓o qͣꝫtū ad donū ꝓph̓ie: ibi. Prophete āt. Circa pͥmū dicit ꝙ dono linguaꝝ nō eſt vtēdū a multis ſꝫ ſufficit a paucis ꝓpt̓ occupatōꝫ corꝑis. iō dicit.s ¶ Siuolin. qͥs lo. ẜm duos aut vt multū tres .i. ad plusẜm ꝙ dicit̉ Deūt̓. xxiij. In ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtat oēverbū. t ¶ Et ꝑ ꝑtes .i. ſucceſſiue. vel ꝑ ꝑtes .i. īterciſe pꝰaliū vt poſt vna ꝑtē locutōis fiat eiꝰ expoſitio. ⁊ poſt aliaꝫ
ſimiliter. Et hͦ mō fit expoſitio qn̄ p̄dicatores p̄dicāt ꝑ int̓p̄tem hōibꝰ ignote lingue. iō ſubdit̉. Et vnus īterp̄teturv ¶ Si aūt nō fuerit interpres .ſ. ille qͥ loqͥtur linguis.x ¶ Taceat in eccleſia. dū aliꝰ interp̄tat̉. y ¶ Sibi aūt loquat̉ ⁊ deo. orādo deū in ſecreto. In eccleſia v̓o ſeruaturdicta cōſuetudo denumero loq̄ntiū. inmiſſa v̓o repn̄taturdonū linguaꝝ ꝑ epiſtolā ⁊ euangelium⁊ ſic ẜm duos actuſſeruat̉ teſtimoniumin matutinis v̓o triplex teſtimoniū rep̄ſentat̉ ꝑ triplicemnocturnū ⁊ antiquitus dicebāt̉ diuiſimẜm tres vigilias noctis. z ¶ Prophete. h̓ ꝯn̄r on̄dit qͣliterſit vtēdū dono prophetie. ⁊ pͦ on̄diturdebitꝰ vſus. ſcd̓o qͥbꝰ eſt ꝓhibitꝰ: ibi.Nulieres. Circa pͥmū ſciendū ꝙ vſusꝓph̓ie hic accipiturꝓ ꝓponere v̓buꝫ exhortatōꝭ ad plebē ſacras ſcpͥtu. exponēdo īpͥmitīa v̓o eccl̓iaplures hēbant hͦ donū. ꝓpt̓ qd̓ ne confuſio fieret. apl̓s ordinauit ꝙ exercet̉ a duobꝰ tm̄ vel tribusad plus ⁊ ſuceſſiue ⁊ hoc ē quod dr̄. z ¶ Prophete duoaut tres dicant ſcripturas exponēdo nō ſil̓ ſꝫ ſucceſſiue.a ¶ Et ceteri dijudicēt .i. attēte audiāt. vt ſic poſſint diſcernere q̄ ſint meliꝰ dicta ⁊ magis nccͣia. b ¶ Ꝙ ſi alij reuela. fu. ſedēti .i. ſi alicui de auditoribꝰ facta fuerit reuelatioꝑ ſpm̄ſcm̄ de aliqͦ. ꝓ edificatōe. tūc ꝓponēdo. c ¶ Priortaceat. dando iſti locū loq̄ndi. ⁊ ſb̓dit̉ cā. d ¶ Poteſtꝭ eīoēs reuelatōeꝫ ſpūſſctī hn̄tes. e ¶ Per ſingulos ꝓphetare: vnus poſt aliū ꝯpetēti tꝑe. f Ut oēs diſcant qͥ audiunt. g ¶ Et oēs exhortētur. ad hͦ apti. Sꝫ qꝛ poſſet aliquis dicere nō eſt in ptāte ſic loq̄ntis tacere. qꝛ loqͥt̉ ex ſpirituſſancti motōe. hͦ remouet dicens. h ¶ Et ſpū ꝓph̓aꝝꝓph̓is ſb̓iectꝰ ē. hͦ ē: ē ī ptāte eoꝝ. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ duo ſt̓ī ꝓph̓is .ſ. illumīatio mētis ꝓph̓e ⁊ hͦ n̄ ē ī ptāte eiꝰ qꝛ ſpūsꝓph̓ie n̄ ſꝑ adeſt ꝓph̓is. alid̓ ē illumīatōis ſibi facte ꝓnūciatio. hͦ ē in ptāte ꝓph̓e. qꝛ p̄t loqͥ ⁊ tacere ꝓut expedit honori diuīo ⁊ vtilitati eccleſie ⁊ ſie eſt in ꝓpoſito. qꝛ ſi plures ſimul loquerent̉ eſſet ꝯfuſio. ⁊ vnꝰ alteꝝ impediret:ex quo ſequeretur diuiſio cuius deus non eſt actor. ideoſubditur. Non eſt enim diſſenſionis deus. Sciendum tamen ꝙ nō ſemper in poteſtate ꝓphete eſt tacere. immo aliquando ſpūs mouet ip̄m ad loq̄ndum contra voluntatēſuam. ſicut patet de Blaam Nume. xxiij. ⁊ xxiiij. ꝙ benedictōꝫ populi iſrael tacere non poterat. hoc eī erat ad gloriam dei. non ſic autem in propoſito. vt patet ex dictis.k ¶ Mulieres. Hic conſequenter oſtendit quibus perſonis prophetandi actus ſit ꝓhibitus .ſ. mulieribus. ⁊ priofacit quod dictum eſt: ſcd̓o aliquoꝝ proteruiam excluduibi. An a vobis. Circa primum dicit. k ¶ Mulieres ineccleſia taceant .ſ. ceſſando a doctrina. non tamen ab oratione ſecreta. ⁊ ſubditur ratio.l ¶ Non enim permittitur eis loqui. id eſt docere qd̓ pertinet ad doctores ſiue prelatos ⁊ ſuperiores. ⁊ ideo repugnat ſexui muliebri. tum propter defectum intelligentie.tum quia mulier naturaliter debet eſſe ſubiecta viro. idoſubditur. m ¶ Sed ſubditas eſſe ſicut ⁊ lex dicit: Gentercio. Sub viri poteſtate eris. prophetia tamen qͣꝫtum