Ad Corinthios

cithara: niſi diſtinctionemſonituū dederīt quō ſcietiid qd̓ canit̉ aut qd̓ citarizaētur: Etem̄ ſi in certā voceꝫdet tuba: quis ꝑabit ſe adt bellū: Ita ⁊ vos ꝑ linguā.gniſi manifeſtū ſermonē dederitis: quō ſciet̉ id qd̓ dr̄h Eritꝭ eī in aera loquētes.i Tāmulta vtputa genera likguarū ſūt in hoc mūdo: etinihil ſine voce ē. Si ergoneſciero virtutem vocis.mero ei cui loquar barbarꝰn ⁊ qͥ loqͥt̉ mihi barbarꝰ Sico ⁊ vos qm̄ emul atores eſtꝭſpirituū ad edificationē ecp cleſie: querite vt abūdetisq Et ideo qui loquit̉ linguaoret vt interp̄tet̉. Nā ſi orēlingua: ſpiritꝰ meus orat.mens autem mea ſine fructu eſt. Quid ergo ē. Orabo ſpiritu orabo et mente

Pſallā ſpiritu pſallā ⁊ mēCeterū ſi benedixeris ſpicritu: qͥs ſupplet locū idiote. Quō dicet amen ſupertuam benedictionē. Quoniā quid dicas neſcit. Nātu quidem bene gratias agis: ſed alter non edificadtur. Gratias ago deo meoꝙ omnium veſtrum linguaē loquor. Sed in eccleſia vof lo quinqꝫ verba. ſenſu meohloqui: vt ⁊ alios inſtruamqͣꝫ decem milia verborumin lingua. Fratres: noliteipueri effici ſenſibus: ſꝫ mamlicia paruuli eſtote ſenſibus autem perfecti eſtoten In lege enim ſcriptum eſto Qm̄ ī alijs līguis ⁊ ī labijſpͦ alijs loqͣr ppl̓o huic: ⁊ necſic exaudient me dicit dn̄s¶ Itaqꝫ lingue in ſignum ſūts nō fidelibus: ſꝫ infidelibꝰ.

prie loquēdo ſonus ē in animatꝭ: vn̄ d̓r. ij. de aīa. Voxpenſſio aeris inſpirati ab aīa ad vocalē arteriā cū imagīeſignificādi. hic vox accipit̉ ꝓ ſono: cetera pate̓t vſqꝫ ibi.e ¶ Etm̄ ſi incertā vbi ponit aliud exēplū de tuba q̄ aliterſonat inuitādo ad cōſiliū: alit̓ vocādo ad feſtū: ⁊ alit̓ vocādo ꝓuocādo ad bellū: vt hr̄ li. Quer. x.ꝑꝑ qd̓ nullꝰ p̄paratſe ad bellū niſi ſonetdetermīato mō ad hͦſtatuto: ⁊ ſil̓r locutōlinguaꝝ nō valꝫ adedificationē niſi ſenſus explanet̉: ⁊ patꝫlr̄a vſqꝫ ibi.f ¶ Ita ⁊ vos ꝑ līguāſupple non ꝓficietiseccl̓ie. g ¶ Niſi ma.ſer. dede .i. explanatū mō p̄dicto qd̓ ꝑtinet ad ꝓphetiā: iō ſb̓dit̉. h ¶ Eritis em̄in aera lo. i. inuanūi ¶ Tāmulta .ſ. idiomata. k ¶ Et ni. ſi.vo. ē .i. ſine ſigīficatione vocꝭ ſignificatiue. ⁊ ſenſu locutiōisnihil eſt cognitū advtilitatē eccl̓ie. īmoderiſibile ē: ſicut loqui aliqd̓ idioma igͦrāti: iō ſb̓ditur.l ¶ Si ergo neſci. v̓.vocꝭ .i. ſignificatiōeꝫm ¶ Ero ei cui loq.barbarꝰ .i. exͣnee loquens: ſicut ſi aliqͥsſciēs horas canonicas ⁊ nō intelligēs loqͣt̉ alteri ſimilit̓ iguorāti. iō ſubditurn ¶ Sic ⁊ vos. ne ſitis ſimiles barbaris: qd̓ debetis vitare⁊ rō ſubdit̉ cū dr̄. o. ¶ Quoniā emulatores eſtꝭ ſpirituūid ē amatores bonoꝝ ſpūaliū. p ¶ Querite vt abundetis. nō ſolū v̓bo ſꝫ magis intellectū ad explanationē v̓bi:iō ſb̓dit̉. q ¶ Et iō qͥ loquit̉. hn̄s donū līguaꝝ. r ¶ Oretvt interp̄ .i. vt a deo ꝓphetia ſibi det̉ tāqͣꝫ meliꝰ bonū.S ¶ Naꝫ ſi orē. Poſtqͣꝫ on̄dit p̄eminētiā ꝓphetie reſpectudoni līguaꝝ in p̄dicatiōe: h̓ ꝯn̄r idē on̄dit ī orōe. ⁊ pͦ ī orōeſecreta: ſcd̓o ī publica. ibi. Ceteꝝ. Circa pͥmū facit talē rōꝫor̄o q̄ reficit intellectū ⁊ affectū vl̓ nata ē reficere: melior ēilla q̄ reficit tm̄ affectū ſic ē in ꝓpoſito: qꝛ ꝑ donū līguarūp̄ciſe ꝓferri poſſūt v̓ba orōis in qͦlibet idiomate ſꝫ nō ītelligunt̉: ſicut cū laicꝰ dicit orōeꝫ dn̄icā: vel aliqͥd hmōi. deuote ⁊ tūc affectꝰ eleuat̉ in deū: ⁊ ſic reficit̉ eiꝰ affectꝰ n̄ tn̄intellectꝰ: qꝛ nō intelligit q̄ dicit: ſꝫ qn̄ intelligit reficit̉ eiꝰaffectꝰ ⁊ ītellectꝰ igr̄ intellectꝰ locutiōis qͥ ꝑtinet ad ꝓphetiam melior ē dono līguaꝝ. Hꝰ rōis ponit minorē di.S¶ Nā ſi orem lin. ſpūs meꝰ orat .i. affectꝰ meꝰ in deū eleuat̉: ſpūs .n. importat quādā vī motiuā: ⁊ iō volūtas q̄ eſtaffectꝰ intellectiuꝰ vocat̉ h̓ ſpūs: qꝛ mouet alias aīe potētias ad agendū. t ¶ Nēs āt mea .i. intellectꝰ meus.¶ Sine fructu ē. qꝛ nō intelligit orōis ſenſū: iō cōcludit.x Quid ergo ē. mihi faciēdū. y ¶ Orabo ſpū. orabo ⁊mēte .i. affectu ⁊ intellectu. z ¶ Pſallā ⁊cͣ. pſallere ē orare cū melodia. a ¶ Ceteꝝ. Hic ꝯn̄r idē on̄dit ī orōe publica: qꝛ ſi ppl̓s ītelligat orōem ſeu bn̄dictionē ſacerdotis:meliꝰ reducit̉ in deū: ⁊ deuotiꝰ rn̄deat amē: ideo dicit.a¶ Ceteꝝ ſi bn̄dixeris .i. tu ſacerdos vl̓ ep̄e. b ¶ Spū. i.abſqꝫ hͦ ꝙ ppl̓s intelligat. ¶ Quis ſupp. lo. idi. q. d. qͥdꝓficit ppl̓us ſimplex ⁊ nō ītelligēs. q. d. nihil aut modicūqꝛ neſcit ſe cōformare tibi qͥ es mīſter eccl̓ie rn̄dendo amē

ꝓpt̓ qd̓ in pͥmitiua eccīa bn̄dictiōes ⁊ cetera cōia fiebāt invulgari: ſꝫ poſtqͣꝫ ppl̓s multiplicatꝰ fuit ⁊ cōſueuit ſe ꝯformare mīſtris eccīe vtpote ſtādo qn̄ dr̄ euāgeliū depoſitocaputio adorādo euchariſtiā ⁊ cōſil̓ibꝰ: fiūt ī latino ī eccleſia latina: ⁊ ſufficit ꝙ clerꝰ rn̄deat ꝓ toto ppl̓o. expeditiuscī ſit hͦ mō qͣꝫ in vulgari. Conſeq̄nt̉ apoſtolꝰ ꝯcludit intētuꝫſ. ꝙ ꝓphetia ē meliordono linguaꝝ. di.d ¶ Gratias ago d̓o⁊cͣ. ⁊ hͦ ē qͥddam donū a deo mihi datu.Sꝫ ꝙ donū ꝓphetiemeliꝰ ē: ſb̓dit.Sꝫ ī eccleſia vo.ſupple magis.ſ¶ Quīqꝫ ver. loqͥ. i.pauca. g ¶ Senſumeo vt intelligā ⁊ abhis intelligar.h ¶ Ut ⁊ alios inſtr.qͣꝫ decem milia .i. qͣꝫmaxīa v̓boꝝ copiaꝫſine hmōi intellectuSciendū āt ꝙ apl̓sſpālit̓ h̓ dicit ſe velleloqui qͥnqꝫ verba. qꝛp̄dicatores dn̄t anuciare qͥnqꝫ .ſ. credenda: agēda: vitāda. timenda. ſperāda: qͥap̄dicatio dꝫ eē d̓ hisq̄ ꝑtinent ad fidē: etſic hr̄ pͥmū. ⁊ de hisq̄ ꝑtinēt ad mores: ⁊ſic hn̄t̉ qͣtuor: virtutes ⁊ vicia: pena ⁊ gl̓a⁊ qꝛ iſta dn̄t p̄dicarecū breuitate ſermōis: iō dicit apl̓s. Quinqꝫ v̓ba .i. pauca.i ¶ Frēs mei. Poſtqͣꝫ apl̓s on̄dit ꝓphetiā p̄cellere donuꝫlinguaꝝ rōnibꝰ ſūptis ex ꝑte fideliū: h̓ ꝯn̄r idē on̄dit rōneſūpta ex ꝑte infideliū. Circa qd̓ pͦ excitat attentionē corinthioꝝ dicens. k ¶ Nolite pue. effi. ſen .i. in diſcretiōe boni ⁊ mali. pueri em̄ frequēter p̄eligunt minus bonuꝫ maiori. hoc aūt dicit apoſtolus ne preeligant donum linguarum ꝓphetie quod eſt maius bonum. l ¶ Sed maliciaparuuli eſtote .i. non cogitetis malum ſicut paruuli deficiunt cogitando talia. m ¶ Senſibus autē perfecti eſtote .i. ea que dicitis ſic intelligatis perfecte vt poſſitis aliosinſtruere quod pertinet ad ꝓphetiam. n ¶ In lege. Hiccōſequēter facit ſuam rationem que talis eſt quando aliqua duo ad vnum finem ordinant̉ illud eſt melius qd̓ ēefficatius ad finem illū conſequendū. donū autē linguarum et donum ꝓphetie ordinantur ad cōuerſionem infidelium ad quam efficacius eſt donū prophetie: ergo ⁊cͣ.minorē huius rationis ꝓbat dupliciter: primo auctoritate. d. In lege em̄ ſcriptū eſt. non accipit̉ lex hic ſtricte .ſ. ꝓquīqꝫ libris moyſi: ſed ꝓ toto ve. te. qꝛ qd̓ hic allegat̉ ſcribit̉ Eſa. xxviij. ẜm tranſlationē. lxx. o ¶ Qm̄ in alijs ⁊cͣ.loqͦr ppl̓o huic .i. ppl̓o iudaico qd̓ fuit impletū act̉. ij. qn̄iudei ꝯgregati in irl̓m de diuerſis terris audier̄t. credētesloq̄ntes in oībus linguis. p ¶ Et nec ſic exaudiēt me dicit dn̄s. licet .n. tūc aliqͥ ad xp̄m fuerunt cōuerſi. tn̄ pluresmanſerūt obſtinati: ⁊ cōuerſi magis fuerūt ꝑ v̓bū petri reſerantis ſcripturas ꝓph̓aꝝ: qd̓ ꝑtinet ad ꝓphetiam qͣꝫ addonū linguaꝝ. vtꝫ acij ⁊ ſic pꝫ ꝙ donū ꝓphetie plus valꝫad conuerſionē infideliū qͣꝫ donū linguaꝝ. q ¶ Itaqꝫ ligue in ſignū ſunt dinine virtutis. r ¶ Non fidelibus .i.ꝓ fidelibꝰ qͥ iā credūt. s ¶ Sꝫ infide. vt p̄dicatores eugelij intelligi poſſint ab omnibus homībus ſingulaꝝ lin

bb iij