Epiſtola Pauli

Nūc āt manēt fides ſpess charitas: tria hec. Maior.āt hoꝝ ē charitas.Ectamī ¶ Ca. xiii.Fcharitatē: emulamīſpiritalia. magis ātvt ꝓph̓etis. qͥ eī loqͥt̉ lingua n̄ hoībꝰ loqͥt̉: ſed deoNēo eī audit. Spūs āt lokqͥtur myſteria. nā qͥ ꝓphentat hoībꝰ loqͥt̉ ad edificationē ⁊ exhortatōꝫ ⁊ ꝯſolatiponē. Qui loqͥt̉ līgua ſemetq ip̄m edificat: qͥ āt ꝓphetat

I eccleſiā edificat. Uolo ātt omnes vos loqͥ linguis.magis autem prophetareyNa maior ē qͥ ꝓphetat qͣꝫqͥ loquit̉ linguis: niſi forteinterp̄tetur vt eccleſia edia ficationē accipiat. Nūc ātfrēs ſi venero ad vos linb guis loq̄ns: qͥd vobis prodero: niſi vobis loqͣr autc in reuelatōe: aut ī ſcīa autin ꝓphetia: aut ī doctrinad Tamē q̄ ſine anīa ſunt vocem dantia: ſiue tibia: ſiue

ꝓpt̓ ꝯgnitōis imꝑfectionē vt dcm̄ ē. ꝓpt̓ qd̓ manet adueniente cognitōe ꝑfecta. q ¶Nūc aūt. Hic ꝯn̄r ꝯcludit concluſionē prīcipalit̓ intentā .ſ. ꝙ charitas excellit omīa aliadōa. d. Nūc aūt .i. tꝑe vie. r ¶ Nanent fi. ſpes chari. triahec. ꝑ iſtā fidē ⁊ ſpē intelligūt̉ iſta dona de qͥbꝰ nō expreſſe facit mentionē q̄ſunt euacuanda inpr̄ia. s ¶ Naioaūt hoꝝ ē charitasFides eī ⁊ ſpes ſūtexcellētiora ceterisdonis euacuandis.qꝛ ſūt v̓tutes theologice. q̄ dant̉ nob̓ adꝯiungēdū nos deo.alia v̓o dona ſunt q̄dā diſpōnes nobisdate vt reddamurbn̄ mobiles a ſpiritu ſctō. ⁊ ſic ordinantur ad v̓tutes theologicas vt ad fines⁊ ex hͦ ſeqͥtur. ꝙ exqͦcharitas ē maior fide ⁊ ſpe ꝙ etiam ſitmaior ceteris doniſqd̓ em̄ eſt maius moiore. eſt maiꝰ minore. ¶ In ca. xiij.vbi dr̄ in poſtilla. Poteſtas gͦ igit̉ hec faciendi dr̄ angeliligua.Om locutio exterior ꝑ quā aliqͥs loqͥtur alteri fiAdditio.at ꝑ aliqd̓ ſenſibile ſignū puta voce vel nutu velaliqͦ corꝑis mēbro puta lingua vel digito qd̓ āgel̓ꝯpetere nō p̄t. iō qͥdā ꝑ hͦ qd̓ dr̄ h̓ linguis angeloꝝ intelligut linguā ꝑfectoꝝ hoīꝫ. Hoīes em̄ ꝑfecti qn̄qꝫ angeli dicunt̉ in ſcriptura. vn̄ dd̓m ẜm ſcm̄ tho. j. ꝑte. q. cvij. arti. j.in corꝑe q̄onis. ꝙ līgua angeloꝝ nō ꝓprie ſꝫ methaphorice. dr̄ ip̄a ptās angeli qͣ ſuū ꝯceptū alteri manifeſtat.In ca. vbi dr̄ in poſtil. Eo aūt eo ꝙ ē planū ex vna ꝑcuſſione reddit ⁊cͣ.¶ Additio.Er hͦ qd̓ dr̄. Uelut es ſonās aut cymbalū tīniēs ītelligit̉ ẜm glo. ꝙ iſta ſic ꝯſonātia ſibi nō ꝓſt̓. licꝫalios qn̄qꝫ delectāt ī qͦ ē aꝑta ꝯꝑatōis ſil̓itudo. qͥaſicut es ⁊ cymbalū cū pulſu aliqͦ nō ꝑ ſe reſonāt. ſic loq̄nſlinguis non ꝑ ſe ſꝫ v̓tute ſpūs ꝓfert ea qͥbꝰ audiētes mulceat. In eo. ca. vbi dr̄ in poſtil. Oīa ſuffert. ¶ Addito.Sc qd̓ dr̄. Oīa ſuffert. ītelligit̉ ẜm glo. ꝓ veritate.¶oībꝰ credit. qꝛ nō oībꝰ ſꝫ tm̄ deo firmit̉ credit ⁊c̄.In hͦ aūt qd̓ d̓r. Oīa credit. Notandū ꝙ nō dicit:Ectamī charitatē. Superiꝰ apl̓s de ¶ Ca. xiiij.termīauit gr̄aꝝ gratis dataꝝ ꝯditōneꝫ. h̓ ꝯn̄r circaeas ponit qͣndā ꝯꝑatōꝫ. on̄dēs ꝙ ꝓph̓ia ſit eminentior dono linguaꝝ. Et ad euidētiā dicēdoꝝ ꝯſiderandū ꝙad ꝓphetiā reqͥrit̉ intellectuale lumē ad intelli gēdū viſionis ſignificatū. pharao eī qͥ vidit ſpicas Gen̄. xlj. ⁊ balthaſar manū ſcribētē. dan̄. v. ille dormiēs iſte vigilās n̄ fuerūt ꝓph̓e ꝓprie loq̄ndo. qꝛ n̄ hūerūt ītellectū viſionū. ſꝫ ioſeph⁊ dāiel qͥ ītellexer̄t veri pph̓e fuerūt. ſic igit̉ accipit̉ h̓ꝓphetare viſiones ſibi vel alijs factas ꝑ lumē intellectuale ſibi datū expone̓ vn̄ d̓r dan̄. x. Intelligētia opꝰ ē ī viſione. Sciēdū etiā ꝙ in pͥmitiua eccleſia pauci erāt qͥbꝰ īminebat p̄dicare. ꝓpt̓ qd̓ deꝰ tūc dedit donū linguaꝝ multisde illis vt ſine īpedim̄to exercere poſſent officiū p̄dicatōnis. Corithij vero tanqͣꝫ curioſi magis volebāt hͦ donū qͣꝫꝓph̓ie: ⁊ ſic loqͥ linguā accipit̉ h̓ ꝓ locutōe non intellectaꝑfecte nec explanata. ſic̄ grāmaticꝰ purꝰ p̄t loqͥ ꝓph̓ias inlatino nō tn̄ expone̓. ⁊ ẜm hūc intellectū apl̓s p̄fert ꝓphetizare loqͥ līguis. Et diuidit̉ ī duas ꝑtes. qꝛ pͦ hāc eminentiā on̄dit. ſcd̓o qͣl̓r ſit vtēdū vtroqꝫ dono. ibi. qͥd gͦ. Primūon̄dit dupl̓r. prīo rōibꝰ ſumptis ex ꝑte fideliū. ſcd̓o ex ꝑteīfideliū. ibi. frēs mei. Prīa adhuc ī duas. qꝛ prīo on̄dit ꝓpoſitū qͦ ad vſum linguaꝝ ī p̄dicādo. ſcd̓o in orando. ibi

Nā ſt ore. Prīa adhuc ī duas. qꝛ prīo ꝓbat ꝓpoſitū ꝑ rōſcd̓o ꝑ exēpla: ibi. nc̄ āt: Circa pͥmū ꝯtinuat ſe ad p̄cedētiādi. a ¶ Sectamī charitatē. eo ꝙ dixerat eā p̄cellere cet̓adōa: ca. p̄cedēti. iō ex illis qͣſi ꝯcludēdo dicit ꝙ p̄ceterꝭ debent charitatē ſeqͥ. veruntū qꝛ ꝓpt̓ hͦ n̄ ſt̉ alia dona ꝯtēnenda ſubdit.b ¶ Emulamī ſpiritalia .i. d̓ſiderate ſeuamate alia dona vtꝓph̓ie donū ⁊ līguaruꝫ. c ¶ Nagis āt.ſ. deſiderate.d ¶ Ut ꝓphetetis.qꝛ ꝓph̓ia p̄cellit donaͣ līguaꝝ. qd̓ ꝯn̄r ꝓbat duplici rōne. p̄ma pōit̉ cū d̓r.e ¶ Qui eī loqͥt̉ lingua. diuerſa idiomata. f ¶ Nō hominibꝰ loqͥtur. id ēad vtilitatē hoīm. ſicut em̄ dcm̄ ē. sͣ. perloqͥ lingua ſiue linguis intelligit̉ locutio nō intellecta. ſic̄aliqͥs ſimplex dicit horas canonicas n̄ tn̄ intelligit vel explanat. ſicut cū qͥs ſimpl̓r ītelligit ſignificata v̓boꝝ nō tn̄ꝑfecte locutōis ſenſum: qꝛ neſciret expone̓. īmo ad intelligēdū doctore indigēt. ⁊ iō donū līguaꝝ n̄ ſufficiebat ad exhortādū ſiue p̄dicādū ſꝫ tm̄ ad orādū iō ſubdit̉. g ¶ Sꝫdeo: cū qͦ loqͥt̉ hō ī orōe h ¶ Nēo em̄ audit .i. ītelligit pertalē locutionē ſenſum īteriꝰ latētē. i ¶ Spūs āt ſctūs loqͥt̉ myſteria .ſ. ſenſus latētes ꝑ donū ꝓphie reuelando ⁊ iōtale donū ſeqͥt̉ edificatio eccl̓ie. iō ſubdit̉. k Nā qͥ prophetat .i. ſibi vel alijs reuelata reſerat vel explanat.l¶ Hōibꝰ loqͥt̉ .i. ad vtilitatē hoīm. m ¶ Ad edificatōnēincipiētiū. n ¶ Et exhortatōꝫ: ꝓficiētiū. o ¶ Et ꝯſolationē. lugētiū ſeu ꝑfectoꝝ. Ex p̄dictis for̄at̉ tal̓ rō. Illd̓ qd̓ē ad honorē dei ⁊ vtilitatē ꝓximi ē meliꝰ illo qd̓ ē ad honorē dei tm̄. ꝓphetia v̓o ē ad vtrūqꝫ. donū linguaꝝ eſt adhonorē dei tm̄. vtꝫ ex dictis. gͦ ⁊c̄. p ¶ Qui loqͥt̉. h̓ ponit̉ſcd̓a rō q̄ tal̓ ē. Neliꝰ ē illd̓ qͦ aliqͥs ꝓficit ſibi ⁊ alijs cuiꝰ/modi ē ꝓphetia qͣꝫ illud qͦ ꝓficit ſibi tm̄. ſic̄ ē donū līguarū ꝑ ſe tn̄ acceptū. qꝛ ꝑ hͦ n̄ p̄t alios inſtruē ⁊ hoc ē qd̓ dicitp ¶ Qui loqͥt̉ līgua ſeip̄m edificat ſibi ꝓficiēdo ſcpͥturasrecitās orādo vel ſtudēdo. q ¶ Qui āt ꝓphetat. ſcpͥturas reſerādo vel explanādo ſcriptis vel v̓bis. r¶ Eccleſiā edificat .i. ꝯgregatōꝫ fideliū. ⁊ ne aliqͥs ex dictis credētn̄ eē curādū de dono līguaꝝ. iō hͦ remouet. d. s ¶ Voloāt. .ī. deſidero. t ¶ Oēs vos līguis loqͥ. tāqͣꝫ aliqd̓ bonūv ¶ Nagis āt .ſ. volo vos. x ¶ Prophetarę. qm̄ meliusē. iō ſubdit̉. y ¶ Nā maior ē ⁊cͣ. ſi tn̄ vtrūqꝫ bonū ꝑ ſe ſumat̉ iō ſubdit̉. ¶ Niſi forte int̓pretet̉. ſcpͥturaſ explanādo qd̓ ꝑtinet ad ꝓphetiā. ⁊ ſic tal̓ hꝫ vtrūqꝫ donū linguarū ⁊ ꝓphetie qd̓ ē meliꝰ qͣꝫ hr̄e alteꝝ tm̄ ceteris paribus.a ¶ Nunc āt. h̓ ꝯn̄r on̄dit ꝓpoſitū ꝑ exēpla ⁊ prīo ꝑ exemplū ſuijp̄iꝰ. d. Nūc āt frēs ſi venero ad vos linguis loq̄ns.i. vtēs tm̄mō dono linguaꝝ qd̓ hēo. b ¶ Quid vob̓ ꝓdero niſi loqͣr vob̓ .i. niſi vobis explanauero dicta. q. d. nihil. hec aūt explanatio p̄t eē prīo circa diuīa hōibꝰ occulta. q̄ tn̄ ſcire neceſſe eſt vel expedit ⁊ qͣꝫtū ad hoc dicit. autin reuelatōe: ſcd̓o circa hūana qͦꝝ ꝯgnitio ad ſalutē ē vtitvel neceſſaria: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ ſb̓bit. c ¶ Aut in ſcīa: q̄ ꝓprieaccipiēdo ē de t̓renis: t̓cia circa futura ꝯtingentia. ⁊ qͣꝫtuꝫad hͦ ſb̓dit. Aut in ꝓphetia: qͣrto circa moralia: ⁊ qͣꝫtū adhͦ dicit: Aut in doctrina. d ¶ Tn̄ q̄. h̓ pōit ſcd̓m exēpluꝫin rebꝰ inanimatis .ſ. īſtr̄is muſicis: q̄ ſi ſonū ꝯfuſuꝫ emittant. neſcitur qͥd canit̉: ſꝫ reqͥrit̉ determinatio ſoni ꝑ variūtactū inſtr̄i ⁊ hoc eſt quod dicit. d ¶ Tn̄ q̄ ſi anima ſuntvo. dantia. Hic accipitur vox ſimilitudinarie tm̄. qꝛ pro-