Ad Corinthios I
Nā qꝛ in dei ſapīa. nō coXgnouit md̓s ꝑ ſapīaꝫ deuꝫy p lacuit deo ꝑſtultici ā p̄dizcatiōis. ſaluos facere credentes. Qm̄ ⁊ iudei ſigͣ pea tunt. ⁊ gręci ſapīaꝫ querūtNos āt p̄dicamꝰ xp̄m crudcifixū: iudeis qͥdē ſcādalūgētibꝰ āt ſtulticiā ip̄is aūtkvocatis iudeis atqꝫ grecꝭa xp̄ꝫ dei ꝟtute ⁊ dei ſapiētiāQuia qd̓ ſtultū ē dei. ſapipentiꝰ ē homībꝰ: et qd̓ infirmū ē d̓i. fortiꝰ ēhomībꝰ videte em̄ vocationē veſtraꝫ
eͦ fratres. qꝛ nō multi ſapiēvtes ẜm carnē: nō multi poxtentes: non multi nobilesy ſed que ſtulta ſunt mundiz elegit deus. vt confundata ſapientes: ⁊ infirma munbdi elegit deus vt ꝯfundatc fortia ⁊ ignobilia mūdi etd cōtemptibilia elegit deꝰ ⁊e ea que non ſunt: vt ea queſꝫ ſunt deſtrueret vt non glorietur omnis caro in conh ſpectu eius. Ex ip̄o autemi vos eſtis in chriſto Hiekſu qui factꝰ ē nobis ſapīa.
d̓r s ¶ Nā qꝛ in dei ſapīa .i. ꝯgnitiōe creaturaꝝ q̄ ſt̓ qͥddādei ſpeculū. t ¶ Nō cogͦuit mūdꝰ .i. ſapiētes mūdi.y ¶ Per ſa .ſ. mundanā. x ¶ Deum in cuiꝰ cognitionemducit ſpeculū creaturaꝝ ẜm ꝙ d̓r Roma j. Qui cū ꝯgnouiſſēt deū n̄ gl̓ificauer̄t aūt gras eger̄t. ſꝫ euanuer̄t ī cogitatōibꝰ ſuis. ⁊ obſcuratū ē īſipiēs cor ē orū⁊c̄. iō dic̄. y ¶ Placuit deo ꝑ ſtul. p̄di.ſal. ſa. credētes .i. peraliū modū qͣꝫ ꝑ ſapientiā phi .ſ. ꝑ p̄dicationē crucis qd̓ ph̓iſtultū reputabāt. ꝑꝑdefectū ītellectꝰ eoꝝml̓to em̄ ē rōnabiliꝰcredē alicui ꝓpoſitō iꝓpoſite ꝑ ſuſcitatōeꝫmortui vel aliqͥd huiuſmōi. de qͦ certuꝫ ēꝙ nō pōt fieri niſi adeo qͥ nō p̄t eē teſtisvl̓ ꝯfirmator falſitatis. qͣꝫ cuicunqꝫ ꝯcluſioni hūana rōe probate q̄ p̄t deficere. inhoc eī egit ſic̄ doctorbeniuolꝰ qͥ vidēs diſcipulos nō cape veritatē ab ip̄o ꝓpoſitā ꝑ vnā viā ꝓceditad aliā. z ¶ Qm̄ ⁊ iudei. h̓ ꝯn̄r apl̓s māifeſtat ſuā ꝓbationē .ſ. ꝙ īniti ſapīe v̓bi n̄ ꝯuēit doctrīe fidei. qꝛ eua cuat ſalutem ꝑ crucē xp̄i: dicit. Qm̄ ⁊ iudei ſigͣ petūt. Lex. eī iudeoꝝ data fuit ī terrore diuīe ptātꝭ: Exo. xx. ⁊ iō a qͦcunqꝫafferēte doctrinā aliquā petebāt ſigͣ diuīe v̓tutꝭ ad eiꝰ ꝓbationē. a ¶ Et greci ſapīaꝫ q̄rūt. erāt eī imbuti ſcientijsph̓icis q̄ ꝑ rōnes ꝓcedūt: ⁊ iō nihil reciꝑe volebāt niſi rōeꝓbaret̉. b ¶ Nos āt xp̄iani. c ¶ Predicamꝰ xp̄m crucifixū. ē āt xp̄s nomē ſuppoſiti duplicē naͣꝫ hn̄tꝭ. diuinaꝫab eterno. ⁊ hūanā ex tꝑe. ꝓpt̓ qd̓ illd̓ qd̓ eſt ꝓpriū cuilibetnature de iſto ſuppoſito d̓r v̓e. ita ꝙ ē ibi cōicatō ydiomatu. ſicut eī hͨ eſt vera de xp̄o ꝙ h̓ hō creauit ſtellas. ita iſtadeꝰ crucifixꝰ ē. d¶ Iudeis qͥdē ſcādalū .i. occaſionē ruine. nō ex natura rei p̄dicate ſꝫ ex iudeoꝝ cecitate: qͥ xp̄ꝫ exexpectabāt ⁊ adhuc expectāt vētuꝝ ī maxīa ptāte. ⁊ iō cōſiderātes īfirmitatē carnis aſſūpte acceperūt occaſionemruine: negātes ip̄m ⁊ manētes ī ſua īfidelitate. ⁊ tn̄ ꝓphete eis declarauerūt vtꝝqꝫ .ſ. ptātē ⁊ infirmitatē vēturi xp̄i.zacha. ix. Exulta ſatꝭ filia ſyō. iubira filia hirl̓m: ecce rextuꝰ venit iuſtꝰ ⁊ ſaluator ⁊ ip̄e pauꝑ. ꝑ hͦ eī ꝙ dr̄: rex iuſtꝰ ⁊ſaluator on̄dit̉ eiꝰ ptās. ꝑ hͦ āt qd̓ ſb̓dit̉̓. ⁊ ip̄e pauꝑ. on̄diīeiꝰ aſſūpta infirmitas. ſt̓ ēt ml̓te alie ꝓphetie q̄ loquūt̉ deaduētu xp̄i cū ptāte magͣ. ⁊ alie de eiꝰ aduētu ī īfirmitate⁊ paſſibilitate. ⁊ pͥme vt ī pl̓ibus referūtur ad aduētū criſti ad iudiciū: ſcd̓e v̓o ad aduentū eiꝰ ī carne. veꝝtn̄ ⁊ ī iſtoaduētu pͦ venit ī ꝑtāte miraculoꝝ qͥbꝰ declarata fuit eiꝰ diuinitas ſicut ꝑ paſſibilitatē eiꝰ carnis hūanitas ⁊ ſic eorūſcādalū nō fuit datū ſꝫ acceptū. Sciendū tn̄ ꝙ hāc ruinaꝫiudeoꝝ ex cōſideratiōe infirmitatꝭ xp̄i p̄ceſſit odiū ⁊ inuidia ꝯtra xp̄m eo ꝙ publice p̄dicabat ꝯtra vicia eoꝝ. et ſiccognitio quā hēbant de xp̄o ꝑ īpletioneꝫ ꝓphetaꝝ fuit incis obſcurata. ⁊ tūc ceperūt ſcripturas ꝑuerſe interp̄tari.vt dr̄. jͣ. ſe. c. ⁊ pleniꝰ dictū fuit Nat. xxj. h ¶ Gētibꝰ ātſtulticiā. ſtultū eī videbat̉ eis dicere deū fuiſſe mortuū. qͥaneſciebāt vtrāqꝫ naͣꝫ in vno ſuppoſito cōſiderare. qd̓ xp̄iani credūt ⁊ cōfident̉ tāqͣꝫ v̓itatē oꝑibꝰ diuinis teſtificatā ⁊ab veris ꝓphetꝭ p̄nūciatā. in qͥbꝰ nō p̄t eē falſitas: iō ſb̓dit̉l¶ Ip̄is at vocatis .ſ. ad fidē xp̄i. k ¶ Iudeis atꝫ grecisl. ludels atꝫ gētibꝰ indifferēter. l ¶ Chriſtū d̓i v̓tutē ſupeē p̄dicamꝰ. m ¶ Et dei ſapīaꝫ maxīa eī dei v̓tꝰ ⁊ eiꝰ ſaviētia apparet ī xp̄i crucifixione. nā hͦ mō ꝯuenientiſſimefacta ē hūani generꝭ redēptio. vt ille qͥ erat debitor ſatiſſa
ceret rōe hūanitatꝭ aſſūpte vt redimēt qͥ poterat rōe deitatꝰadiūcte iō ſb̓dit̉. n ¶ Quia qd̓ ſtultū ē dei .i. dr̄ d̓ deo ẜꝫerrorē gentiliū vt dictū ē. o ¶ Sapientiꝰ ē hōibus .i. cōtinet maiorē ſapīam qͣꝫ ab hoībus poſſit capi ad plenump ¶ Et qd̓ infirmū ē dei .i. qd̓ videt̉ infirmitatē attribue̓ detati. vt ꝙ deꝰ paſſꝰ ſit⁊ mortuꝰ q ¶ Fortius ē hoībꝰ .i. continet maximā virtutēqꝛ deitas paſſa ē nihil. ſꝫ hūanitas tm̄.cꝰ meritū rōne deitatis cui adiūcta ē efficatiā habuit ad redimendū genꝰ humanū qd̓ tota humananaͣ nō potuit facere.r ¶ Uidēte. hic ꝯn̄ron̄dit ꝙ modꝰ docēdi ꝑ ſapīaꝫ v̓bi n̄ cōuenit fidei catholicerōe ſūpta ex ꝑte docentiū. modꝰ eī docē̓di dꝫ cōformari ſciēcie docētis pͥmi verovtpote apl̓i ⁊ alij criſti diſcipuli ꝓ maiori ꝑte carebant hacſcīa gͦ ⁊cͣ. qꝛ pͥmis dn̄t ceteri cōformari. Huiꝰ gͦ rōis pͥmoponit minorē. ſcd̓o defectꝰ mūdane ſapīe in dictis doctoribus ſuppletionē: ibi. Ex ip̄o. Circa primū dicit.r ¶ Uidete etem̄ vo. ve. frēs .i. diligēter cōſiderate modūvocatiōis vr̄e. s ¶ Quia nō multi. vocantiū vos ꝑ ſuamp̄dicationē. t ¶ Sapiētes .i. ph̓icis lr̄is exercitati. qͥa ꝓmaiori ꝑte erāt illiterati ⁊ ſimplices. vn̄ de petro ⁊ iohanne dicit̉ Act̉. iiij. Uidētes aūt petri conſtantiā ⁊ ioh̓is cōꝑto ꝙ hoīes eēt ſine lr̄is. ⁊ idiote admirabant̉ ⁊cͣ.y ¶ Nō multi potentes. ſed pauꝑes victū ꝓprijs manibꝰacquirētes. x ¶ Nō multi nobiles. ſed ruſtici ⁊ de plebehumili. dicit āt nō multi. qꝛ aliqͥ de ſapiētibus lr̄atis ⁊ nobilibꝰ ⁊ potētibꝰ a pͥncipio crediderūt. ⁊ fidē p̄dicauerūt.ſicut nicodemus. gamaliel. ⁊ manaen herodis tetrarchecollactaneꝰ. ſicut eī ꝓ maiori ꝑte pͥmi credētes fuer̄t ſimplices ⁊ illiterati ⁊ impotētes. ne fides hūane attribueret̉induſtrie vl̓ potētię. ſic aliqͥ lꝫ pauci ꝯꝑatiue fuerūt lr̄ati ⁊nobiles ne fides aſcriberet̉ ignorātie ⁊ ruditati. ſicut de lege machomēti quā nullꝰ ſapiēs ⁊ lr̄atus a pͥncipio recepitſꝫ tm̄ hoīes rudes ⁊ carnales. qͥbus ꝓpoſuit carnalia. qͥbꝰhoīes aſſentiūt de facili. ⁊ fretus multitudine cōegit cereros ad receptionē legꝭ. d. ſe ꝓmiſſum a deo in armoꝝ potētia ⁊ nō ī miracul̓. y ¶ Sꝫ q̄ ſt̓. ſtul. mū. elegit deꝰ .i. homīes illr̄aros ⁊ ſimplices qͥ reputabāt̉ idiote. vt dictū ē d̓petro ⁊ iob̓e. z ¶ At cōfundat ſapiētes .i. on̄dat eos cōfuſibiles abſcōdendo ab eis ꝑꝑ ſuꝑbiā ſuā celeſtia myſteria q̄ ſimplicibꝰ reuelanit. a ¶ Et infirma md̓i elegit deꝰi. homīes impotētes ẜm md̓m. b ¶ Ut cōfundat fortiai. fortes hꝰ md̓i. on̄dendo ꝙ ꝑ ſuā fortitudinē ꝯſequūt̉ ſalutē. c ¶ Et igͦbilia md̓i .i. hoīes de plebe hūili. d ¶ Etea q̄ nō ſūt .i. hoīes nulliꝰ reputatiōis. e ¶ Ut ea q̄ ſt̓. reputatiōis magne ī hͦ mūdo. f ¶ Deſtrueret .i. ad hūilitatē reduce̓t ſicut pꝫ in cōſtātino imꝑatore. qui. be. ſilueſtroxp̄i vicario offm̄ ſtratorꝭ exhibuit. g ¶ Ut n̄ gloriet̉ oīscaro .i. nullꝰ hō eleuet̉ ꝑ ſuꝑbiā in ꝯſpectu eꝰ ſꝫ magꝭ hūiliet̉ ꝑꝑ qd̓ modꝰ docēdi ī huilitate cōueniēs ē fidei doctriue. h ¶ Ex ip̄o āt. h̓ ꝯn̄r ne p̄dicatores euāgelij vilipendent̉ vt abiecti on̄dit ꝙ defectꝰ ſapīe mundane ⁊ potentieſupplebat̉ in ip̄is .ſ. ex v̓tute dei cꝰ inſtr̄a erant apl̓i. ⁊ iōtotū attribuendū ē ſibi. ſic̄ pͥncipali agēti. ⁊ ē tāte potētioqd̓ oēꝫ defectū p̄t ſupple̓. ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. h ¶ Ex ip̄o āt .i. ex v̓tute ip̄iꝰ dei. i ¶ Dos eſtꝭ ī ⁊cͣ .i. facti xp̄i mēbra ꝑ fidem ⁊charitatē. k Qui fctūs. ⁊cͣ. ⁊ p̄t ſupple oēꝫ ignorantiā
z v