Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
181b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola Pauli

ſ ⁊ iuſticia ⁊ ſctīficatio et ren̄ demptio vt quēadmoduꝫo ſcriptū ē qͥ gloriatur in domino glorietur. Ca. ij.aT ego cū veniſſemad vos frēs: vēi nōī ſublimitate ẜmōiſc aut ſapīe annūciās vobisd teſtimoniū xp̄i. Nō em̄ iudicaui me ſcire aliqͥd intervos niſi ih̓m xp̄m ⁊ huncē crucifixū. Et ego ī īfirmitate ⁊ tiore ⁊ tremore multot fui apud vos ⁊ ẜmo meusſͦ ⁊ p̄dicatio mea nō ī ꝑſuaſibilibꝰ hūane ſapīe verbis

⁊ſꝫ ī on̄ſione ſpūs ⁊ ꝟtutislvt fides vr̄a non ſit ī ſapīahoīm ſꝫ ī ꝟtute dei. ſapīaꝫaūt loqͥmur īter perfectos8 ſapīam ꝟo n̄ hꝰ ſcl̓i neqꝫpͦ prīcipū hꝰ ſcl̓i qͥ deſtruūt̉q̄ ſꝫ loqͥmur dei ſapientiamrī myſterio q̄ abſcondita ē.s quā p̄deſtīauit deꝰ an̄ ſecuAla ī gloriā nr̄aꝫ quā nemoprīcipū hꝰ ſeculi ꝯgnouitd Si em̄ ꝯgnouiſſent: nunqͣꝫdn̄m gl̓ie crucifixiſſent. Siecut ſcriptum eſt quod oculꝰ n̄ vidit nec auris audiuitſꝫ nec ī cor hominis aſcēdit

l Et iuſticia. ꝯͣ īpotentiā. m Et ſctīficatio ⁊ redēptio.ꝯͣ ignobilitatē. qꝛ ꝑ gr̄am ſanctificantē ꝯiūgimur deo. vbiē maxīa nobilitas ⁊ ꝑ redemptōꝫ xp̄i liberamur a ẜuitute pctī q̄ eſt maxīa vilitas. n Ut quēad. ſcpͥtū ē hyere.ix. o Qui gloriat̉ in dn̄o gloriet̉. ⁊ nō in potētia vel ſapientia carnali ⁊ humana. qꝛ ꝑ talia nōē hoīm vocatio adfidē ⁊ ſalutē: ſꝫ ꝑ deigrām. vt dictuꝫ ē. Prīa ad corithioſ.jͣ. ca. vbi dr̄ in poſtilla. Paulꝰ vocatusapoſtolꝰ. Additio.Ecūdū gloh̓ alit̓ īcipitqͣꝫ ad romanos qꝛ alia cā ē h̓ qͣꝫibi. h̓ eī non vocat ſeẜuū ſic̄ ibi. qꝛ potierat h̓ vtendū aucͣteꝯͣ ſuꝑbiā corīthiorūapd̓ qͦs vilueratᵖ apoſtolꝰ. dicit etiaꝫ ꝑvolūtatē dei ꝯͣ pſeudo apl̓os. qͥ nec miſſi ſt̓ a deo. nec veruꝫeſt qd̓ dicunt. hec ī glo. In eo. c. vbi dr̄ in poſtil. vbiAdditio.doctor paruulorum.N eſa. xxxiij. hec aucͣtas h̓ hr̄ vbi ē lr̄atꝰ vbi v̓bailegis pōderās vbi doctor ꝑuuloꝝ. Et ī hͦ ꝙ dicit̉.vbi ē lr̄atꝰ. ītelligit̉ ph̓s ẜm glo. vbi dicit: vbi ē verba legis pōderās. ītelligit̉ ꝓprie phariſeꝰ ⁊ ſcriba qͥ verbalegis potiꝰ qͣꝫ mētē legis pōderāt. vn̄ mat. xij. c. Curari hominē ī ſabbato dicebāt eē licitū v̓ba legꝭ pōderātes nonmētē. In hͦ āt qd̓ dicit. vbi doctor ꝑuuloꝝ. ītelligit̉ legiſpitꝰ qͥ dr̄ doctor ꝑuuloꝝ. qꝛ ad Gal̓. iij. Lex pedagogꝰ nr̄ fuit in xp̄Ca. ij.T ego cū veniſſem. On̄ſo qͥs ſit modꝰ ꝯuēiens fidei doctrine. h̓ ꝯn̄r on̄dit ſe illo mō vti ⁊ diuidit̉ inItres ꝑtes. qꝛ pͦ on̄dit ſe n̄ fuiſſe vſuꝫ apd̓ corithiosaliqͣ excellētia ſcl̓ari: ſcd̓o on̄dit apd̓ qͦs vtebat̉ hͦ mō docēdi: ibi. ſapīam loqͥmur t̓cio aſſigͣt̉ rō dicti: ibi. q̄ ⁊ loqͥmurCirca pͥmū dicit. a Et ego cū veniſ. advos frēs .i. ad p̄dicādū fidē catholica. b Uēi n̄ ī ſb̓limitate ẜmonis.vtēdo v̓bis rhetoricis. c Aut ſapīe vtēdo v̓bis philoſophicis. ⁊ ſubdit̉ cā. d Nō em̄ iudicaui me ſcire aliqͥd ⁊cͣ .i. n̄ on̄di me ſcire groſſa ⁊ plana q̄ ꝑtinēt ad ſaluteꝫꝑ crucē xp̄i fcā. ꝯn̄r on̄dit ſe n̄ fuiſſe vſuꝫ excellētia potētie.d. e Et ego ī īfir. ⁊ ti. ⁊ tre. mul. fui apd̓ vos. ⁊ dicit. Inīfirmitate. qͣꝫtū ad mētis ſufferētiā t̓bulationū. Et tiore qͣꝫtū ad mētis ꝯcuſſionē ꝓpt̓ maiora mala īminētia. Et tremore ꝓpt̓ redūdātiā īteriorꝭ ꝯcuſſiōnis ad carnē. ꝯn̄r oſtēdit ſe nō fuiſſe vſum excellētia eloq̄ntie. d. ¶¶ Et ſermomeꝰ. docēdo aliqͦs ī ſecreto. g¶ Et p̄dicatio mea. docendo ppl̓m ī publico. h Nō ē in ꝑſuaſibilibꝰ hu. ſa. verbis .i. rhetorice loq̄ndo. i¶ Sꝫ ī on̄ſione ſpūs. qꝛ recipientes p̄dicatōꝫ eiꝰ accipiebat a deo ſpm̄ſcm̄ ī ſigno viſibili. ſicut de p̄dicatōe petri di. actu. x. Adhuc loq̄nte petrov̓ba hͨ cecidit ſpūſſctūs ſuꝑ oēs qͥ audier̄t v̓bū ⁊cͣ. ⁊ quiaſpūſſctūs ī apl̓o loq̄bat̉. k Et v̓tutis. qꝛ miracula faciebat v̓tute diuīa ad ꝯfirmādā ſuā doctrinā. ⁊ etiā qꝛ virtuoſe viuēdo dabat exēpla v̓tutis. l Ut fides nr̄a n̄ ſitī ſapīa hoīm .i. īnitat̉ ſapīe hūane q̄ ē ruinoſum fundam̄tū. m Sꝫ ī v̓tute dei. q̄ ē fundam̄tū ſtabile ⁊ firmum.n Sapiam āt. h̓ ꝯn̄r on̄dit apl̓s apd̓ qͦs vtebat̉ exccellētia ſapīe. ⁊ diuidit̉ ī duo. qꝛ pͥmo on̄dit ꝓpoſitū ſcd̓o qͣlisſit hͨ ſapīa dicit: ibi. ſapīa v̓o. Circa pͥmū dicit. n Sapiētiā āt loqͥmur īter ꝑfectos. Circa qd̓ ſciēdū ꝙ ꝑfectiohoīs attēdit̉ ī eo qd̓ ē ſup̄mū ī ip̄o .ſ. ī ītellectu ⁊ volūtate⁊ circa excellētiſſimū obiectū qd̓ ē ip̄e deꝰ. ⁊ iō ꝑfectꝰ eſt

ille qͥ hꝫ mētē eleuatā ſuꝑ corꝑalia ⁊ ad intelligēdū diuīa⁊ amādū. ⁊ talibꝰ p̄ponēda ſt̓ ardua fidei catholice ⁊ ſic faciebat apl̓s. o Sapīaꝫ v̓o. h̓ ꝯn̄r on̄dit qͣlis ſit hͨ ſapīaon̄dēs prīo ꝙ ſit īfidelibꝰ occultata. ſcd̓o ꝙ ē fidelibꝰ manifeſtata: ibi. nob̓ āt. Circa pͥmū dicit. o Sapīam v̓o nōhꝰ ſeculi .i. īter perfectos n̄ loqͥmur ſapientiā mūdanā rōnibꝰ pͥncipalit̓ īnitētē Neqꝫ pͥncipumhuiꝰ ſeculi .i. potentū a qͥbꝰ ortum ⁊ auctoritatē hꝫ ſapīa legū. vel principes h̓dicūt̉ ſacerdotes etſcribe iudeoꝝ qͥ freq̄nt̓ noīant̉ pͥncipeſeoꝝ ī euāgelio ⁊ ī actibꝰ apl̓oꝝ. eo ꝙ populꝰ ꝑ eos gubernabat̉. ⁊ ſapīa iſtoꝝ fuit ⁊ adhuc reputat̉ īter iudeos volentesſcripturas ꝓphetaꝝde xp̄o alit̓ interpretari. ⁊ huic ſcd̓e expoſitōi ꝯſonat magis lr̄a ſeq̄ns vt videbit̉. p Qui deſtruūt̉ .i. deſtrue̓t̉ de ꝓpīqͦ. qꝛ cito pꝰ romani ierl̓m ⁊ ſacerdotes iudeoꝝ deſtruxerūt ex ordinatitōe diuina in vindictā mortis xp̄i: vn̄ vr̄ h̓ apl̓s hͦ ꝓphetādo p̄dixiſſe. ꝑ hͦ āt ꝙ dr̄ qͥ deſtruūtur excludi vr̄ qd̓ ab aliqͥbꝰ dr̄ .ſ. ꝑ principes hꝰ ſcl̓i h̓ dicunt̉ demones: qꝛ ſūt immortales: niſi eoꝝ deſtructio dicat̉ h̓ ſue ptātis ablatio: q̄ablata ē ex ꝑte ꝑ mortē xp̄i. ⁊ magis auferet̉ in iudicio finali. q Sꝫ loqͥt̉ dei ſapīam .i. p̄dicamꝰ dei filiū qͥ ē vt⁊ ſapīa pr̄is. r In myſterio q̄ abſcōdita eſt .i. in ſecretoincarnatōis. qꝛ nūc videmꝰ tm̄ ī enigmate ⁊ ꝑ ſpeculum.s. QQuā p̄deſtinauit deꝰ .i. ordinauit ab eterno.a In gloriā nr̄am. quā ꝯſeqͥmur ꝑ xp̄m dei ſapīam ⁊ qͥaī ip̄o ē obiectiue gloria nr̄a. qꝛ btī reficiūt̉ īterius aſpectuſue deitatis. ⁊ exteriꝰ ī aſpectu ſue hūanitatis. ſic̄ dicit augu. ſuꝑ ioh̓em. b Quā nēo principū .i. ꝑitoꝝ ī lege iudeoꝝ c Cognouit. eo ꝙ pauci eoꝝ reſpectiue ꝯguer̄tſic̄ dr̄ nēo ē in foro qn̄ pauci ſt̓ ibi reſpectu multitudīs: q̄ſolet ꝯuēire. de prīcipibꝰ em̄ iudeoꝝ plures credider̄t. licꝫpauci ꝯꝑatiue reſpectu nō credentiū. ſic̄ pꝫ de nicodemoqͥ credidit io. iij. ⁊. xij. d̓r. Ex prīcipibꝰ multi crediderūt ineū. d Si eī ꝯgͦuiſſent. nūqͣꝫ dn̄m glo. cru. ꝯͣriū āt hꝰ vr̄mat. xxj. ſuꝑ illd̓. Agricole āt vidētes filiū dixer̄t ītra ſe. h̓ē heres. vēite occidamꝰ eū. vbi dicit Hyero. Nanifeſtedn̄s ꝓbat his v̓b̓ iudeoꝝ prīcipes nō ꝑ ignorantiā. ſꝫ ꝑ inuidiā dei filiū crucifixiſſe. d̓ hͦ pleniꝰ dixi. sͣ. xxj. c. mat. Etbreuit̓ p̄t repeti ꝯcluſio .ſ. ꝙ ꝑiti iudeoꝝ qͥ pͥncipes h̓ dicūtur ꝯgͦuer̄t ih̓m nazarenū eē meſſiā ī lege ⁊ ꝓphetꝭ ꝓmiſſuꝫ. qꝛ videbāt ꝓph̓ias d̓ ip̄o īpletas qͣꝫtū ad tp̄s ⁊ locuꝫ etalias circūſtātias. ſꝫ qꝛ cepit p̄dicare ꝯͣ vicia eoꝝ publice.ꝯgnitio illa ꝑ odiū ⁊ īuidiā ꝯͣ xp̄m īſurgētē fuit ī eis obſcurata. ⁊ ceper̄t ꝓph̓ias al̓r īterp̄tari. ⁊ ſic dr̄. Si ꝯgnouiſſētdn̄m glorie nūqͣꝫ crucifixiſſent. nō em̄ ꝯgnouer̄t tꝑe crucifixionis lꝫ an̄ ꝯgnouiſſent. ⁊ ẜm hͦ intelligit̉ dcm̄ hyero. allegatū: ꝑ hͦ āt ꝙ dr̄ de principibꝰ ꝙ dn̄m crucifixerūt. vr̄ ꝙno dicunt̉ h̓ principes potētes huiꝰ ſeculi dātes leges getibꝰ qꝛ n̄ crucifixerūt xp̄m niſi hͦ referat̉ ad pylatuꝫ: qd̓ nōvr̄ rōnabl̓r dici. qꝛ n̄ fecit hͦ niſi īpulſus a prīcipibꝰ iudcoꝝnec erat īꝑator qͥ leges ꝯdere poterat ad ꝓbādū āt dictamignorantiā allegat ſcripturā Eſa. lxiiij. e Qd̓ ocu. nōvidit ⁊cͣ .i. ſapīa predicta in myſterio abſcōdita nō fuit cognita ꝯgnitōe ſenſitiua. q̄ potiſſime hr̄ ꝑ viſum ⁊ audituꝫnec etiā ꝯgnitōe intellectiua naͣli. qꝛ excedit facultatē ītellectus ꝓpt̓ qd̓ ſubdit̉. f Nec in cor ho. aſcēdit .i. ꝓpriavirtute per reuelationē tn̄ ꝯgnoſcit̉ vt ꝯn̄r dicetur.