Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
174a
Einzelbild herunterladen
 

Ad romanos

n dicit illi diuinū rn̄ſuꝫ. Reo liqui mihi ſeptē milia virorū: qͥ nō curuauerūt genuaꝑ an̄ baal: Sic gͦ ⁊ in hoc tꝑeq̄ reliqͥe ẜm electōnē gr̄e deir ſalue facte ſunt. Si aūt gr̄atͦ iam nō ex oꝑibus: alioqͥnv gr̄a iā non eſt gr̄a. Quid gͦξ Quod querebat iſrl̓ hoc n̄eſt cōſecutꝰ: electio aūt cōa ſecuta eſt: ceteri ꝟo excecal ti ſūt: ſicut ſcriptū eſt. Dedit illis deꝰ ſpm̄ cōpūctiodnis oculos vt nō videant:⁊ aures vt nō audiāt vſqꝫ īhodiernū diē. Et dauid diecit. Fiat menſa eoꝝ coramipſis ī laqueū ⁊ ī captionē⁊ ī ſcādalū ⁊ ī retributionēk illis. Obſcurent̉ oculi eoꝝīne videāt ⁊ dorſuꝫ eorū ſꝑincurua. Dico ergo. Nūqͥd ſi offenderūt vt caderētabſit. Sed illoꝝ delicto ſas lus eſt gētibꝰ vt illos emu

lent̉ ꝙ ſi delictū diuicie ſūtmūdi ⁊ diminutio eoꝝ diz uicie gentiuꝫ quātomagisa plenitudo eoꝝ. Uobis .n.b dico gētibꝰ qͣꝫdiu qͥdē egocſum gētiū apl̓s: miniſteriūd meuꝫ honorificabo: ſi quoē modo ad emulādū ꝓuocēcarnē meā: ⁊ ſaluos faciaꝫs aliqͦs ex illis. Si .n. amiſhſio eoꝝ recōciliatio eſt mūdi que aſſumptio niſi vitaī ex mortuis ꝙ ſi delibatiomſancta eſt ⁊ maſſa ⁊ ſi randix ſancta ⁊ rami: ꝙ ſi ali8 qui ex ramis fracti ſunt: tuq aūt cū olea ſunt eſſes: inſerrtus es in illis: ⁊ ſociꝰ radis cis ⁊ pinguedinis oliue fatctus es. Noli gloriari advuerſus ramos ꝙ ſi gloriaxris: nō tu radicē portas: ſꝫradix te. Dicis ergo fractia ſūt rami vt ego īſerar. Bene ꝓpter īcredulitatē facti

n Seliqͥ mihi .i. cōferuaui. o Septē mi. viroꝝ colentiū dn̄m. ⁊ iō nō eſt ſolus. ꝯn̄r applicat̉ ad ꝓpoſitup Sic gͦ ⁊ in hͦ tꝑe .ſ. legꝭ noue. q Reliquie ẜm elec.gr̄e dei ſal. fa. ſūt .ſ. ſpālit aliqͥ ex iudeis ad hͦ electi ex gr̄adei ſalui facti ſunt ꝑ fidē xp̄i: ſicut pꝫ de apl̓is ⁊ de alijs pͥmis credentibꝰ quifere fuerunt oēs deiudeis. r Si aūtgr̄a. ſalui facti ſūt dicto mō. s Iā nōex oꝑibꝰ .ſ. legꝭ q̄ hͦnō facē poterāt vt. sͣdictū eſt. t Alioqͥn gr̄a nō eſt gr̄a: qꝛqd̓ reddit̉ ex oꝑibꝰdebitū eſt ⁊ nō gr̄a.v Quid gͦ. Hic cōcludit̉ intentu .ſ.caſus iudeoꝝ nō eſtgeneralis. Dicit gͦ.Quid gͦ ſupple ſeqͥtur ex dictis.x Qd̓ quere. iſrl̓. l.maior ꝑs populi.y¶ Hoc nō eſt cōſecutꝰ .ſ. iuſticiā ꝑ fidēxp̄i cuiꝰ aduentū expectabāt iudei.z Electio aūt cōſecuta eſt .i. apl̓i ⁊ aliad hͦ electi. a Ceteri v̓o exceca. ſuntmanētes in infidelitate. b Sicut ſcriptū eſt. Eſa. vj. ca.c¶ Dedit illis deꝰſpm̄ cōpūctionis .i.inuidię pungētꝭ corda eoꝝ ex odio xp̄i⁊ ſuoꝝ fideliū ex qͦ ſecuta eſt excecatio ⁊ obduratio: id eoſubdit̉. d Oculos vt nō videāt ⁊cͣ. ⁊ dauid dicit de eoFi. men. eoꝝ .i. ſacra ſcriptura in qua nudē psͣ. cviij. ectriti fuerūt iudei. f Corā ipſis in laqueū. ex odio enimp̄i moti fuerūt legiſperiti ad deprauādū ſcpͥturas d̓ xp̄oloquētes: ſicut pleniꝰ oſtēdi in pluribꝰ locis ve. te. ⁊ ſic ip̄iſequētes eos erroribꝰ ſunt illaq̄ati. g Et in captionē.ꝑ tytū ⁊ veſpaſianū. h. Et in ſcādalū. qꝛ nobiles eorūfuerūt ducti ad tormēta ad infamādū ppl̓m de rebelliōe⁊ infidelitate erga romanos. Et in retri. illis. hec em̄in vindictā mortꝭ xp̄i cōtigerūt eis Luce. xix. Et qꝛ ex p̄dictis ſecuta eſt excecatio illoꝝ ⁊ obduratio: iō ſubdit̉.Obſcurent̉ oculi eoꝝ. qͣꝫtū ad excecationē intellectꝰEt dorſum eoꝝ .i. volūtas ſic noīata: qꝛ dꝫ ſupportareoīa. m Semꝑ incurua. qꝛ ꝑ obdurationē efficit̉ tortuoſa. n. Dico g. Hic on̄dit̉ ꝙ caſus iudeoꝝ nō fuit inutilis: ex hͦ em̄ occaſionalit̓ factū eſt ꝙ apl̓i relinquētes iudeā trāſierūt ad ꝯuertēdū gētiles ꝑ orbē Act̉. xv. ſicut iāallegatū eſt ſupra: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. o Nunqͥd ſic offenderūt .ſ. iudei. p Ut ca. tm̄ .ſ. ⁊ nulla ſeq̄ret̉ vtilitas.q Abſit. qꝛ ẜm ꝙ dicit Augꝰ. in enche. Deꝰ adeo eſt oīpōtēs ⁊ bonꝰ ꝙ nō ꝑmitteret mala fieri niſi ex eis eliceretmaiora bona: iō ſubdit̉. r Sꝫ illoꝝ delicto ſalꝰ eſt gentilibꝰ. occaſionalit̓ modo p̄dicto. s Ot illos emulent̉l. imitent̉. iudei em̄ qͥ mō cōuertunt̉ ⁊ multomagis circafinē mūdi detecta falſitate antixp̄i: in hͦ imitant̉ ⁊ mirabātur gentiles ꝯuerſos ad fidē xp̄i. t Ꝙ ſi delictū illorūſ. iudeoꝝ. v¶ Diuitie ſunt mūdi. occaſionalit̓ mō dictox Et diminutio eoꝝ .i. pauci viri ſimplices ⁊ illr̄ati ⁊ qͣinulliꝰ reputatiōnis qͣles ſūt apl̓i. y Diuicie gentiū. qꝛfundauerūt eccl̓ias int̓ gētes. z¶ Quāto pleni. eoꝝ ſupꝰple erit magnū bonū ī finali ꝯuerſione eoꝝ. a Vobis

n. Hic ꝯn̄r repͥmit inſultationē gentiū ꝑ hͦ ꝙ caſus iudeorū nō eſt irreꝑabilis qd̓ on̄dit exēplo duplici .ſ. pr̄iarcharū ⁊ apl̓oꝝ qui fuerūt iudei: ꝓpt̓ qd̓ apl̓s ſe laboraturuꝫad cōuerſionē eoꝝ dicit. a Dobis .n. dico gētibꝰ. nēinſultetis iudeis. b Ꝙdiu quidē ego ſuꝫ apl̓s gentiūGal̓. ij. ca. Credituꝫeſt mͥ euāgeliū p̄putij ſicut ⁊ petro circuciſiōis. c Niniſteriū meū honorificabo. addēdo vl̓tra debitū .ſ. laborādo ꝓ cōuerſione iudeoꝝ cum tn̄ ex officio tenear ſolis gentilibꝰ p̄dicare.d Si quo mō ademulādū .i. ad imitādū me. e Prouocē car. meā .i. iudeoſde quibꝰ carnalit̓ deſcēdit: vt dicit in pͥncipio huiꝰ capituli.f Et ſal. fa. ali. ex illis. Sciebat .n. apl̓sꝙ nōdū erat tempꝰcōuerſionis eoꝝ adplenū: ⁊ ꝙ iſtud ſitvtile ⁊ bonū oſtēditd. g Si em̄ amiſſio eoꝝ. ꝑ infidelitatē. h Recōciliatio eſt mūdi occaſionalit̓ vt p̄dictuꝫ eſt.i Que aſſum. eoꝝad fideꝫ. k Niſivita ex mor. quia iudei ſciētes ſcpͥturasꝯuerſi ad fidē magꝰpoterāt ꝓficere qͣꝫ alij vt pꝫ de paulo ⁊ apollone ⁊ pluribꝰalijs: ⁊ ad hͦ inducit exemplū de apl̓is. d. l Ꝙ ſi delibatio eſt ſancta .i. apl̓i qui fuerūt qͣſi quedā delibatio demaſſa iudaica. m Et ſi ra. ſancta .i. pr̄iarche qͥ fueruntqͣſi radices plebis iudaice: ꝑ hoc intēdit apl̓s oſtēdere ꝙiudei ſunt abiles ad bonū: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ tenet ſimilitudo: ⁊ſic eoꝝ caſus nō eſt irreparabilis. n Ꝙ ſi aliqni. Hicꝯn̄r apl̓s repͥmit gētiles ab inſultatiōe iudeoꝝ rōne ſumpta ex cōuerſione gētiū: ⁊ pͦ facit ad ꝓpoſitū: ſcd̓o remouer obiectionē in ꝯͣriū: ibi. Dicis gͦ. Nō aūt cōſiſtit in hͦ ꝙlꝫ multitudo iudeoꝝ ceciderit ꝑ infidelitatē tn̄ ꝑ aliquoseoꝝ ſtantes in fide .ſ. apl̓os ⁊ alios diſcipulos gētiles cōuerſi ſunt ⁊ inſerti arbori ꝓcedēti ꝑ fidē in imitatione patriarcharū: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. n Ꝙ ſi aliqͥ ex ramis .i. ex iudeis ꝓcedētibꝰ ẜm carnē ex priarchis qui fuerūt radix arboris. o Fracti ſunt. ꝑ infidelitatē ſuā. p Tu autēcū ole. eēs .i. oliua ſilueſtris ad bonū fructū inabilis: qꝛgētiles nō habebāt legē ⁊ ꝓphetas nec etiā cultū dei. ſederāt idolatrie dediti. q Inſertꝰ es in illis .i. ī ramis ſtātibus qͥ ſūt apl̓i ⁊ alij fideles iudei. r Et ſo. ra. fa. es. i.fidei pr̄iarchaꝝ. ¶¶ Et pingue. oliue .i. xp̄i doctrine gr̄et Noli glori. aduer. ra. .i. iudeos ꝑ infidelitatē fractos.y¶ Ꝙ ſi glori. ſupple hoc eſt inanit̉. x Nō tu ra. por.⁊cͣ. qꝛ gentiles bonū ſue cōuerſionis habuerūt ex iudeis⁊ nō ecōuerſo. y Dicis gͦ. Hic ꝯn̄r remouet obiectionē. ſecūdo infert cōcluſionē: ibi. Uide ergo. Circa pͥmuꝫponit obiectionē. d. y Dicis gͦ. tu gētilis inſertꝰ dictomodo argues ſic. z Fracti ſunt ra. vt ego inſerar. ⁊ ſicpoſſum gloriari contra ramos fractos lꝫ nō cōtra radicēhic ꝯn̄r remouet dubiū. d. a Bene ꝓpter incre. ⁊cͣ. i. bene dicis ſi dicas eos eſſe fractos ꝓpter infidelitatē ſuamnō aūt ꝓpt̓ tuā inſertionē niſi occaſionalit̓ tm̄ ⁊ nō ꝑ ſe.