Ad romanos
n dicit illi diuinū rn̄ſuꝫ. Reo liqui mihi ſeptē milia virorū: qͥ nō curuauerūt genuaꝑ an̄ baal: Sic gͦ ⁊ in hoc tꝑeq̄ reliqͥe ẜm electōnē gr̄e deir ſalue facte ſunt. Si aūt gr̄atͦ iam nō ex oꝑibus: alioqͥnv gr̄a iā non eſt gr̄a. Quid gͦξ Quod querebat iſrl̓ hoc n̄eſt cōſecutꝰ: electio aūt cōa ſecuta eſt: ceteri ꝟo excecal ti ſūt: ſicut ſcriptū eſt. Dedit illis deꝰ ſpm̄ cōpūctiodnis oculos vt nō videant:⁊ aures vt nō audiāt vſqꝫ īhodiernū diē. Et dauid diecit. Fiat menſa eoꝝ coramipſis ī laqueū ⁊ ī captionē⁊ ī ſcādalū ⁊ ī retributionēk illis. Obſcurent̉ oculi eoꝝīne videāt ⁊ dorſuꝫ eorū ſꝑincurua. Dico ergo. Nūqͥd ſi offenderūt vt caderētabſit. Sed illoꝝ delicto ſas lus eſt gētibꝰ vt illos emu
lent̉ ꝙ ſi delictū diuicie ſūtmūdi ⁊ diminutio eoꝝ diz uicie gentiuꝫ quātomagisa plenitudo eoꝝ. Uobis .n.b dico gētibꝰ qͣꝫdiu qͥdē egocſum gētiū apl̓s: miniſteriūd meuꝫ honorificabo: ſi quoē modo ad emulādū ꝓuocēcarnē meā: ⁊ ſaluos faciaꝫs aliqͦs ex illis. Si .n. amiſhſio eoꝝ recōciliatio eſt mūdi que aſſumptio niſi vitaī ex mortuis ꝙ ſi delibatiomſancta eſt ⁊ maſſa ⁊ ſi randix ſancta ⁊ rami: ꝙ ſi ali8 qui ex ramis fracti ſunt: tuq aūt cū olea ſunt eſſes: inſerrtus es in illis: ⁊ ſociꝰ radis cis ⁊ pinguedinis oliue fatctus es. Noli gloriari advuerſus ramos ꝙ ſi gloriaxris: nō tu radicē portas: ſꝫradix te. Dicis ergo fractia ſūt rami vt ego īſerar. Bene ꝓpter īcredulitatē facti
n ¶ Seliqͥ mihi .i. cōferuaui. o ¶ Septē mi. viroꝝ colentiū dn̄m. ⁊ iō nō eſt ſolus. ꝯn̄r applicat̉ ad ꝓpoſitup ¶ Sic gͦ ⁊ in hͦ tꝑe .ſ. legꝭ noue. q ¶ Reliquie ẜm elec.gr̄e dei ſal. fa. ſūt .ſ. ſpālit aliqͥ ex iudeis ad hͦ electi ex gr̄adei ſalui facti ſunt ꝑ fidē xp̄i: ſicut pꝫ de apl̓is ⁊ de alijs pͥmis credentibꝰ quifere fuerunt oēs deiudeis. r ¶ Si aūtgr̄a. ſalui facti ſūt dicto mō. s ¶ Iā nōex oꝑibꝰ .ſ. legꝭ q̄ hͦnō facē poterāt vt. sͣdictū eſt. t ¶ Alioqͥn gr̄a nō eſt gr̄a: qꝛqd̓ reddit̉ ex oꝑibꝰdebitū eſt ⁊ nō gr̄a.v ¶ Quid gͦ. Hic cōcludit̉ intentu .ſ.caſus iudeoꝝ nō eſtgeneralis. Dicit gͦ.Quid gͦ ſupple ſeqͥtur ex dictis.x ¶ Qd̓ quere. iſrl̓. l.maior ꝑs populi.y¶ Hoc nō eſt cōſecutꝰ .ſ. iuſticiā ꝑ fidēxp̄i cuiꝰ aduentū expectabāt iudei.z ¶ Electio aūt cōſecuta eſt .i. apl̓i ⁊ aliad hͦ electi. a ¶ Ceteri v̓o exceca. ſuntmanētes in infidelitate. b ¶ Sicut ſcriptū eſt. Eſa. vj. ca.c¶ Dedit illis deꝰſpm̄ cōpūctionis .i.inuidię pungētꝭ corda eoꝝ ex odio xp̄i⁊ ſuoꝝ fideliū ex qͦ ſecuta eſt excecatio ⁊ obduratio: id eoſubdit̉. d ¶ Oculos vt nō videāt ⁊cͣ. ⁊ dauid dicit de eoFi. men. eoꝝ .i. ſacra ſcriptura in qua nudē psͣ. cviij. ectriti fuerūt iudei. f ¶ Corā ipſis in laqueū. ex odio enimp̄i moti fuerūt legiſperiti ad deprauādū ſcpͥturas d̓ xp̄oloquētes: ſicut pleniꝰ oſtēdi in pluribꝰ locis ve. te. ⁊ ſic ip̄iſequētes eos erroribꝰ ſunt illaq̄ati. g ¶ Et in captionē.ꝑ tytū ⁊ veſpaſianū. h. ¶ Et in ſcādalū. qꝛ nobiles eorūfuerūt ducti ad tormēta ad infamādū ppl̓m de rebelliōe⁊ infidelitate erga romanos. ¶ ¶ Et in retri. illis. hec em̄in vindictā mortꝭ xp̄i cōtigerūt eis Luce. xix. Et qꝛ ex p̄dictis ſecuta eſt excecatio illoꝝ ⁊ obduratio: iō ſubdit̉.Obſcurent̉ oculi eoꝝ. qͣꝫtū ad excecationē intellectꝰEt dorſum eoꝝ .i. volūtas ſic noīata: qꝛ dꝫ ſupportareoīa. m ¶ Semꝑ incurua. qꝛ ꝑ obdurationē efficit̉ tortuoſa. n. Dico g. Hic on̄dit̉ ꝙ caſus iudeoꝝ nō fuit inutilis: ex hͦ em̄ occaſionalit̓ factū eſt ꝙ apl̓i relinquētes iudeā trāſierūt ad ꝯuertēdū gētiles ꝑ orbē Act̉. xv. ſicut iāallegatū eſt ſupra: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. o ¶ Nunqͥd ſic offenderūt .ſ. iudei. p ¶ Ut ca. tm̄ .ſ. ⁊ nulla ſeq̄ret̉ vtilitas.q ¶ Abſit. qꝛ ẜm ꝙ dicit Augꝰ. in enche. Deꝰ adeo eſt oīpōtēs ⁊ bonꝰ ꝙ nō ꝑmitteret mala fieri niſi ex eis eliceretmaiora bona: iō ſubdit̉. r ¶ Sꝫ illoꝝ delicto ſalꝰ eſt gentilibꝰ. occaſionalit̓ modo p̄dicto. s ¶ Ot illos emulent̉l. imitent̉. iudei em̄ qͥ mō cōuertunt̉ ⁊ multomagis circafinē mūdi detecta falſitate antixp̄i: in hͦ imitant̉ ⁊ mirabātur gentiles ꝯuerſos ad fidē xp̄i. t ¶ Ꝙ ſi delictū illorūſ. iudeoꝝ. v¶ Diuitie ſunt mūdi. occaſionalit̓ mō dictox ¶ Et diminutio eoꝝ .i. pauci viri ſimplices ⁊ illr̄ati ⁊ qͣinulliꝰ reputatiōnis qͣles ſūt apl̓i. y ¶ Diuicie gentiū. qꝛfundauerūt eccl̓ias int̓ gētes. z¶ Quāto pleni. eoꝝ ſupꝰple erit magnū bonū ī finali ꝯuerſione eoꝝ. a ¶ Vobis
n. Hic ꝯn̄r repͥmit inſultationē gentiū ꝑ hͦ ꝙ caſus iudeorū nō eſt irreꝑabilis qd̓ on̄dit exēplo duplici .ſ. pr̄iarcharū ⁊ apl̓oꝝ qui fuerūt iudei: ꝓpt̓ qd̓ apl̓s ſe laboraturuꝫad cōuerſionē eoꝝ dicit. a ¶ Dobis .n. dico gētibꝰ. nēinſultetis iudeis. b ¶ Ꝙdiu quidē ego ſuꝫ apl̓s gentiūGal̓. ij. ca. Credituꝫeſt mͥ euāgeliū p̄putij ſicut ⁊ petro circuciſiōis. c ¶ Niniſteriū meū honorificabo. addēdo vl̓tra debitū .ſ. laborādo ꝓ cōuerſione iudeoꝝ cum tn̄ ex officio tenear ſolis gentilibꝰ p̄dicare.d ¶ Si quo mō ademulādū .i. ad imitādū me. e ¶ Prouocē car. meā .i. iudeoſde quibꝰ carnalit̓ deſcēdit: vt dicit in pͥncipio huiꝰ capituli.f ¶ Et ſal. fa. ali. ex illis. Sciebat .n. apl̓sꝙ nōdū erat tempꝰcōuerſionis eoꝝ adplenū: ⁊ ꝙ iſtud ſitvtile ⁊ bonū oſtēditd. g ¶ Si em̄ amiſſio eoꝝ. ꝑ infidelitatē. h ¶ Recōciliatio eſt mūdi occaſionalit̓ vt p̄dictuꝫ eſt.i ¶ Que aſſum. eoꝝad fideꝫ. k ¶ Niſivita ex mor. quia iudei ſciētes ſcpͥturasꝯuerſi ad fidē magꝰpoterāt ꝓficere qͣꝫ alij vt pꝫ de paulo ⁊ apollone ⁊ pluribꝰalijs: ⁊ ad hͦ inducit exemplū de apl̓is. d. l ¶ Ꝙ ſi delibatio eſt ſancta .i. apl̓i qui fuerūt qͣſi quedā delibatio demaſſa iudaica. m ¶ Et ſi ra. ſancta .i. pr̄iarche qͥ fueruntqͣſi radices plebis iudaice: ꝑ hoc intēdit apl̓s oſtēdere ꝙiudei ſunt abiles ad bonū: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ tenet ſimilitudo: ⁊ſic eoꝝ caſus nō eſt irreparabilis. n ¶ Ꝙ ſi aliqni. Hicꝯn̄r apl̓s repͥmit gētiles ab inſultatiōe iudeoꝝ rōne ſumpta ex cōuerſione gētiū: ⁊ pͦ facit ad ꝓpoſitū: ſcd̓o remouer obiectionē in ꝯͣriū: ibi. Dicis gͦ. Nō aūt cōſiſtit in hͦ ꝙlꝫ multitudo iudeoꝝ ceciderit ꝑ infidelitatē tn̄ ꝑ aliquoseoꝝ ſtantes in fide .ſ. apl̓os ⁊ alios diſcipulos gētiles cōuerſi ſunt ⁊ inſerti arbori ꝓcedēti ꝑ fidē in imitatione patriarcharū: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. n ¶ Ꝙ ſi aliqͥ ex ramis .i. ex iudeis ꝓcedētibꝰ ẜm carnē ex priarchis qui fuerūt radix arboris. o ¶ Fracti ſunt. ꝑ infidelitatē ſuā. p ¶ Tu autēcū ole. eēs .i. oliua ſilueſtris ad bonū fructū inabilis: qꝛgētiles nō habebāt legē ⁊ ꝓphetas nec etiā cultū dei. ſederāt idolatrie dediti. q ¶ Inſertꝰ es in illis .i. ī ramis ſtātibus qͥ ſūt apl̓i ⁊ alij fideles iudei. r ¶ Et ſo. ra. fa. es. i.fidei pr̄iarchaꝝ. ¶¶ Et pingue. oliue .i. xp̄i doctrine gr̄et Noli glori. aduer. ra. .i. iudeos ꝑ infidelitatē fractos.y¶ Ꝙ ſi glori. ſupple hoc eſt inanit̉. x ¶ Nō tu ra. por.⁊cͣ. qꝛ gentiles bonū ſue cōuerſionis habuerūt ex iudeis⁊ nō ecōuerſo. y ¶ Dicis gͦ. Hic ꝯn̄r remouet obiectionē. ſecūdo infert cōcluſionē: ibi. Uide ergo. Circa pͥmuꝫponit obiectionē. d. y ¶ Dicis gͦ. tu gētilis inſertꝰ dictomodo argues ſic. z ¶ Fracti ſunt ra. vt ego inſerar. ⁊ ſicpoſſum gloriari contra ramos fractos lꝫ nō cōtra radicēhic ꝯn̄r remouet dubiū. d. a ¶ Bene ꝓpter incre. ⁊cͣ. i. bene dicis ſi dicas eos eſſe fractos ꝓpter infidelitatē ſuamnō aūt ꝓpt̓ tuā inſertionē niſi occaſionalit̓ tm̄ ⁊ nō ꝑ ſe.