Ad Romanos
dictū ē eis. nō plebs meavos: ibi vocabunt̉ filij deiviui. Eſaias āt clamat proī iſrl̓. Si fuerit nūerus filiorū iſrl̓ tanqͣꝫ harena marisf reliqͥe ſalue fient. Uerbuꝫincōſummās ⁊ abbreuians:n in eqͥtate: qꝛ ꝟbū breuiatūfacit dn̄s ſuper terrā. Et ſiocut p̄dixit eſaias niſi domꝑ nus ſabaoth reliqͥſſet nobq̇ ſemē: ſicut ſod oma facti eſmuſ. ⁊ ſic̄ gomorra ſimiless fuiſſemꝰ Quid gͦ dicemꝰ qgētes q̄ nō ſectabunt̉ iuſtitciā: app̄henderūt iuſticiaꝫx iuſticiā aūt q̄ ex fide ē: iſra-
hel ꝟo ſectādo legē iuſtiycie in legē iuſticie nō ꝑuea nit. Quare: quia non ex fię de ſꝫ qͣſi ex oꝑibus Offēdedrūt em̄ in lapidē offenſiōisē ſicut ſcriptū eſt. Ecce pono in ſyon lapidē offenſiofnis ⁊ petrā ſcandali ⁊ oīss qui credit in eū non cōfundetur.Capi. x.Ratres volūtas quib dē cordis mei ⁊ obſeApratio ad deū ſit ꝓ ill̓ī ſalutē. Teſtimoniū em̄ ꝑſꝫ hibeo ill̓ ꝙ emulationē qͥdē dei hn̄t: ſꝫ nō ẜm ſcīam.Igͦrātes .n. iuſticiā dei et
iō ſubditur. i ¶ Si fue. nu. fi. iſrl̓. tanqͣꝫ harena marꝭ .i. jmagͦ nūero valde. k ¶ Reliqͥe ſalue fient ex eo. i. pauciꝯꝑatiue ſic̄ pꝫ in apl̓is ⁊ alijs credētibꝰ ex iudeis. Sciendū tn̄ ꝙ eſaias loqͥt̉ de filijs iſrl̓ euadētibꝰ manū regꝭ aſſirioꝝ regͦ iſrl̓ ſb̓ oſee captiuato qͥ pꝰ ea vener̄t ad regnū iudetꝑe ſedechie ve ꝯuerſi ad deū audito miraculo d̓ ꝑcuſſiōe exercitꝰ ſennacherib ſꝫqꝛ illa ꝯuerſio paucoꝝ fuit figura ꝯuerſionis apl̓oꝝ ⁊ aliorū paucoꝝ de iudeis ī aduētu xp̄i: iō hͦallegat̉ ab apl̓o ſicsͣ. dictū ē. de electōeiacob ⁊ reprobatiōeeſau tēꝑali q̄ fuit ſignū et̓ne. ⁊ ſubdit̉ d̓vocatiōe gētiū ⁊ iudeoꝝ ad fidem xp̄i.l ¶ Uerbū em̄ ꝯſummas .ſ. euāgeliū qd̓eſt legis ꝑfectiuum.m ¶Et abbreuians.qꝛ reſcindit legaliaq̄ nō ſeruātur ī legenoua. n ¶ In eqͥtate qꝛ retinet moraliap̄cepta eqͥtatē iurisnalis ꝯtinētia. ad illud v̓bū euāgelicū voͣti ſūt cōit̓ iude⁊ gētiles. ſꝫ ⁊ qꝛ pauci ꝯꝑatiue d̓ iudeis credider̄t vt dictūeſt. iō ad hͦ iteꝝ inducit̉ aucͣtas Eſa. j. o ¶ Niſi dn̄s ſabaoth .i. exercituū ꝑ qd̓ angeli deſigͣnt̉. pReliqͥſſet vo. ſemē .i. aliqͦs vocatos ad fidē de iudeis. q ¶ Sic̄ ſodo. fuiſſemꝰ ⁊c̄. .i. totalit̓ a v̓itate ſb̓uerſi. r ¶ Quid gͦ. h̓ apl̓usreddit cām qͣlit̓ pl̓es vocati ſt̓ de gētibꝰ qd̓ tn̄ vr̄ mirabilēeo ꝙ erāt ydolatre. ⁊ hͦ ē qd̓ dic̄. Quid gͦ dicemꝰ p̄ admiratōne hꝰ. s Ꝙ gen. q̄ nō ſecta. iuſti. eo ꝙ colebāt ydola. t ¶ App̄he̓der̄t .i. ꝯſecute ſt̓. v ¶ Iuſticiā. ꝑ celerē cōuerſionē ad fidē xp̄i vidētes ꝑ apl̓os alioſqꝫ diſcipl̓os innoīe ip̄iꝰ miracula fieri: ſic̄ ptꝫ ī actibꝰ apl̓oꝝ ī pl̓ibꝰ locisv ¶ Iuſti aūt q̄ ex fide ē. q̄ facit dignū vita et̓na qd̓ d̓r hicad diſtinctionē iuſticie: q̄ erat ex oꝑibꝰ legis moſaice: q̄ hͦnō faciebat vt dictū ē. sͣ. iiij. c. ſi .n. abraā ex oꝑibꝰ legis iuſtificatꝰ ē. hꝫ gl̓am: ſꝫ nō apud deū. x ¶ Iſrl̓ v̓o ſec. le iuſticie. ꝑ cultū vniꝰ dei. y ¶ In le. iu. nō ꝑuenit .i. in legeꝫfidei catholice q̄ iuſtificat iuſticia infuſa faciēte dignū vita et̓na. z ¶ Quare. ſupple ꝯtigit hͦ. a ¶ Quia nō ex fide .ſ. xp̄i qͥrebāt iuſtificari ſine qͣ tn̄ nūqͣꝫ fuit ſalꝰ. b ¶ Sqͣſi ex oꝑibꝰ .ſ. legis moſaice q̄rebāt iuſtificari: qd̓ tn̄ facēnō poterāt oꝑa illa ſꝫ fides vt declaratū ē. sͣ. iij. c. ⁊ ex hͦ repulerūt xp̄m. iō ſb̓dit̉. c. Offen .n. i. cām ruine acceper̄td ¶ In lay. offē. i. in xp̄m qͥ ſic noīatꝰ ē in ſacra ſcriptura.Eſa. xxviij. e ¶ Ec. po. in ſy. lapi. ⁊cͣ. ⁊ ſicut ꝓbatum fuitEſa. xxviij. hec aucͣtas ad lr̄aꝫ intell̓r de xp̄o in quē offenderūt pͥncipes iudeoꝝ. pͦ blaſphemātes eiꝰ humanitateꝫdicētes. Ecce hō vorax ⁊ potator vini ⁊cͣ. Luc. vij. ⁊ hocdixerūt ex inuidia. ſcd̓o dicēdo blaſphemias ꝯͣ eiꝰ diuītate. Nath̓. xij. In b eelzebub pͥncipe demonioꝝ eijcit deinonia. ſic .n. oꝑa diuinitatis demonibꝰ attribuebant.¶ ¶ Et oīs qͥ credit in eū. ꝑ fidē caritate formatā. g ¶ Nōꝯfundet̉. finalit̓ ſꝫ magis honorabit̉ ī gl̓ia. hͨ aucͣtas ⁊ alieallegant̉ ab apl̓o ẜm trāſlationē ſeptuaginta. in trāſlatōnſe v̓o noſtra Eſa. xxviij ſic hr̄. Qui crediderit nō feſtīetqd̓ duplicit̓ pōt intelligi vt dictū fuit ibi. vno mō referendo ad tp̄s Eſa. vt ſit ſenſus. Qui crediderit mee ꝓph̓ie. n̄reſtinet. credēs ꝙ xp̄s ſit ſtatim vēturꝰ qꝛ int̓ Eſa. ⁊ aduētu xp̄i pͥmū fuit lōgū tp̄s. alio mō refecēdo ad tp̄s xp̄i loqntis d̓ aduētu ſuo ad iudiciū: ⁊ ſic ē ſenſꝰ. Qui credideſit: xp̄o p̄dicāti nō feſtinet. credēs ꝙ cito ſit vēturꝰ ad iu-
nō feſtinās non reportat ꝯfuſionē. iō ſeptuaginta trāſtulerūt hͦ mō: qꝛ nō ſemper tranſtulerūt v̓bū ex verbo: ſꝫ aliqn̄ ſenſum ex ſenſu.In ca. ix. vbi d̓r in poſtil. Excitaui te. ¶ Additio.¶v Bi d̓r. Excitaui te. in heb̓. hr̄. Seruaui te. ꝓut inglo. vbi d̓r. Alij codices ſic hn̄t. In hͦip̄m ſeruaui te. ⁊ eſtſenſus. O pharao hͦdic̄ dn̄s. Cū tātꝭ malis eſſes reꝰ vt indignus eēs viuere: tetn̄ deꝰ reſeruauit viuere vt in te oſtēdatv̓tutem ſuam ꝓut īpoſtil. ⁊cͣ.¶ In eo. ca. vbi d̓r īpoſtil. Qui crediderit nō feſtinet.¶ Additio.Si d̓r h̓. Noncōfundet̉ ſeunō feſtinet. inheb̓. hr̄ quoddā verbū qd̓ ſignificat indifferent̉ nō ſuſtinetvel nō feſtinabit: ⁊ īſignificato. ſcd̓o eſtſenſus. ꝙ qͥ crediderit xp̄o d̓ qͦ ibi ꝓph̓aloquit̉ nō feſtinabit ad credendū eo ꝙ doctrina xp̄i maxime ē ſupra ſenſum hoīs. Un̄ diſcipuli qͥ eiꝰ doctrinamꝯtinue audierūt ⁊ eius miracula viderūt nō tn̄ feſtinauerūt credere. vn̄ eis dicit̉ etiā poſt reſurrectionē: Tardi corde ad credendū. Iuc. vlt. c. ⁊ Nar. vlti. apl̓is d̓r. Exprobrauit deꝰ incredulitatē eoꝝ. ⁊ ẜm hūc ſenſum hͨ auctoritas qͦdāmō facit ad aliqͣlē excuſationē iudeoꝝ qͥ nō ita cito crediderūt xp̄o: quā excuſationē licet nō ꝑfectā ſeu legitimā intēdere vr̄ apl̓s cū ſtatim de eis dicit in pͥn. ſe. c.Teſtimoniū ꝑhibeo de ill̓ ꝙ emulationē qͥdē dei habēt.Ratres volūtas quidē cordis.Capi. x.Hic ꝯn̄r apl̓s on̄dit affectū ſuū erga iudeos orando ꝓ ſalute eoꝝ. Et diuidit̉ in duo. pͦ ponit rōis ſuemodū. ſcd̓o motiuū ibi. Teſtimoniū. Circa pͥmum dicit.a ¶ Frēs vo. qͥdē cor. mei. q. d. oro ꝓ ip̄is nō ſolū ore ſꝫ etiam corde. b ¶ Et obſe. ad deū .i. dep̄catio eiꝰ ꝑ rē ſacrā: ⁊hic modus orādi ē magis efficax ad impetrādū. qꝛ innititur merito rei ſacre q̄ interponit̉ vt cū d̓r: ꝑ paſſionē tuaꝫlibera eos ⁊ hmōi. Et ſic orabat paulus ꝓ iudeis. iō ſubditur. c ¶ Fit ꝓ illis .ſ. a me. d ¶ In ſalutē .i. vt ꝯuertātur ⁊ ſalute ꝯſequant̉. e. ¶ Teſtimoniū em̄. Hic ponitor̄onis ſue motiuū. ⁊ diuidit̉ in duo. pͦ dictū motiuū ponit̉. ſcd̓o dictū ſuū declarat ibi. Finis em̄. Notiuū auteꝫapoſtoli erat: qꝛ iudei ꝑſeq̄ndo fidē xp̄i habebāt zelū dei.indiſcretū tn̄: ⁊ talibꝰ ē ꝯpatiendū. vn̄ apl̓s qͥ pͦ ꝑſecutuseſt eccīaꝫ dei ex tali zelo dicit de ſeip̄o. j. Thimo. j. Nīaꝫꝯſecutꝰ ſum. qꝛ ignorās feci. dicit igit̉. e ¶ Teſtimoniuꝫem̄ ꝑhibeo illis. qꝛ fuerat ſocius eoꝝ in facro. f ¶ Ꝙ emulationē .i. zelū. g ¶ Quidē dei hn̄t ſꝫ nō ẜm ſcīaꝫ. qd̓declarat d. Igͦrātes .n. dei iuſticiā. q̄ facit digͥnū vita eterna. ⁊ habet̉ ex fide xp̄i formata. iſta tn̄ ignorātia nō excuſat qꝛ iuris eſt. i ¶ Et ſuā querētes ſtatuere qd̓ exponūtaliqͥ de ſacerdotibꝰ ⁊ legiſꝑitꝭ qͥ irritū faciebāt mādatumdei ꝑꝑ traditiōes ſuas. Nath̓. xv. ſꝫ hͦ nō vr̄ eē veꝝ. qꝛ immediate p̄mittit̉ ꝙ ex zelo dei mouebant̉: licet indiſcreteirritātes v̓o dei mādata ꝑꝑ traditiōes ſuas nō mouebātur ex zelo dei ſꝫ ex zelo ſui .ſ. ꝓpter queſtū vel gloriā tꝑalē: vt on̄dit̉ ibidē: ⁊ iō cū d̓r. i ¶ Et ſuā qͥrētes ſtatuere. ītelligit̉ de iuſticia ex oꝑibꝰ legis q̄ d̓r hic ſua tū qꝛ illa lexfuerit eis data: tū qꝛ legalia iā erāt mortua. ⁊ ſic nō erantampliꝰ ip̄iꝰ dei: ſꝫ iudeoꝝ ea ꝑtinacit̉ defendentiui
y iiij