Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
161b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli.

Capitulū. ij.p¶ Ropter qd̓ inexcuſaIbilis es o hō: oīs quiiudicas. In qͦ em̄ alterū iudicas: teip̄m ꝯdēnas. Eabdē em̄ agis q̄ iudicas. Scimꝰ .n. qm̄ iudiciū dei ē ẜmc veritatē in eos qͥ talia agūtz Exiſtimas aūt hoc: o hō qͥiudicas eos qͥ talia agūt etf facis ea: qꝛ tu effugies iudiſꝫ ciū dei. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patiētie ⁊ lōganinimitatis: ꝯtēnis. Ignorasn qm̄ benignitas dei: ad peo nitentiā te adducit. Scd̓māt duriciā tuā ⁊ impenitēsh̓ cor theſaurizas tibi iraꝫ in

r die ire ⁊ reuelationis iuſtis iudicij dei qͥ reddet vnicuitqꝫ ẜm oꝑa eiꝰ his quidē qͥvẜm patīaꝫ boni oꝑis: gl̓iaꝫx ⁊ honorē ⁊ incorruptōeꝫ ēyrētibꝰ vitā et̓nā. his autē qͥſt̓ ex ꝯtentiōe: ⁊ qͥ nō acqͥea ſcūt veritati: credūt aūt inil qͥtati: ira ⁊ īdignatio tribud latio ⁊ anguſtia ī omnē anima̓ homīs oꝑantis maluꝫiudei pͥmū ⁊ greci. Gl̓ia aūt⁊ honor ⁊ pax oī oꝑanti bos nū: iudeo pͥmū ⁊ greco: nōem̄ ē acceptio ꝑſonarū apd̓h deū. Quicūqꝫ em̄ ſine legepeccauerūt: ſine lege perilbunt. Et quicūqꝫ ī lege pec

euāgeliſtā dabo ꝓut fuit ibidē in additiōe declaratū ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dicit̉ in poſtilla. Ad obediendū fidei.Oc qd̓ dr̄ hic: ad obediēdū fidei videt̉ Additio.ꝯtinuari cū p̄cedētibꝰ ⁊ ſequētibꝰ ſic intelligēdoAAccepimꝰ apl̓atū ī oībꝰ gentibꝰ ad o bediēdū fideiid eſt vt faciamꝰ gētes obedire fidei. In eo. ca. vbi dr̄ īpoſtil. Non em̄ erubeſco euāgeliū. Additio.N hoc qd̓ dr̄Nō erubeſcoeuāgeliū. videt̉ ẜm glo. increpare illos qͥ crucē xp̄iputant ignominiā.vn̄ de cruce ꝯfundebant̉ de qͣ potiꝰ gloriari debēt cū apl̓o.⁊ ſequit̉ rō cū ſb̓dit.Uirtꝰ dei ē .i. v̓tutēdei annūciat nō infirmitatē. ſapiētiā etinſipiētiā. hͦ in glo.In eo. ca. j. vbi dr̄ī poſtil. Iuſticia em̄dei in eo reuelat̉. Additio.Uſticia dereuelat̉ ī euāgelio ex fide in fidē .ſ. ex fide. dei ꝓmittētis. in fidedei ꝓmiſſa implētis. Nā ſicut antiqͥ iuſtificati fuerūt exfide qͣ crediderūt deo ꝓmittenti ſalutē futurā ad xp̄m. ſicmoderni iuſtificant̉ ī fide qͣ credūt deū impleuiſſe ꝑ xp̄mꝓmiſſionē p̄dictā. qd̓ ꝓbat ꝑ Abac̄. d. Iuſtꝰ autē ex fideviuit. indifferēter loquēs de p̄terita fide ſiue de pn̄ti ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dicit̉ in poſtilla. Utrū vnuꝫ peccatū eſſepoſſit ⁊cͣ. Additio.Ec queſtio mouet̉ a ſancto Tho. in prima ſcd̓e. q.Ab Olxxxvij. ar. ij. in cor. qōnis: ⁊ ſoluit̉ ibi eodē modoſub eiſdem verbis. Capitulū. ij.Ay vicia gentiliū. hic ꝯn̄r arguit vicia iudeoꝝ. ⁊ diuiRopter qd̓ inexcuſabilis es. Poſtqͣꝫ apl̓us arguitdit̉ in tres: qꝛ pͥmo on̄dit eos ī culpa ⁊ pena gētilibꝰ ſil̓es. ſcd̓o qͦ ad aliqͥd peiores: ibi. Tu aūt ſi iudeꝰ. tercio qͦ ad aliqͥd meliores in pͥncipio ſequētis ca. pͥma adhuc ī duas: qꝛ pͥmo circa ꝓpoſitū on̄dit veritatē. ſcd̓o remouet quorūdā errorē: ibi. Exiſtimas. pͥmū on̄dit duplici rōne. pͥma ē. qꝛ apud gētiles idolatria reputabat̉ meritoria: ⁊ fornicatio licita. ꝓpter qd̓ talia publice agebāt. iudei v̓o ꝑ legē a deo ſpāliter ſibi datā cogͦſcebāt ambo eēꝓhibita ꝓpt̓ qd̓ ī manifeſto a talibꝰ abſtinebāt ne ẜm legē punirent̉. in occulto tn̄ hͨ oꝑabant̉ ꝓpt̓ qd̓ in pctō erātgētilibꝰ ſil̓es. ⁊ iō in fine p̄cedētis. c. vbi dixit apl̓s. Qm̄q̄ talia agūt digni ſūt morte. ꝯcludit. a Propt̓ qd̓ inexcuſabilis es o hō .i. tu iudeꝰ gētilit̓ viuēs qͥ iudicas temerarie gētiles. ⁊ cā ſubdit̉. In qͦ em̄ iudicas ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a.b Scimꝰ .n. qm̄. Hic ponit̉ ſcd̓a rō. licꝫ em̄ int̓ pct̄ā manifeſta ⁊ occulta ſit diſtinctio qͣꝫtum ad hūanū iudiciū. ꝑqd̓ tm̄ puniunt̉ manifeſta. tn̄ qͣꝫtū ad diuinū iudiciū nō ēin hͦ diſtinctio: qꝛ punit ſecreta ſic̄ ⁊ manifeſta: eo ꝙ ei nihil ē occultū. j. Re. xvij. Hō videt ea q̄ patēt: deꝰ aūt intuet̉ cor. ⁊ iō iudei qͥ ſil̓ia pctā faciebāt ī occulto: erāt ſil̓r puniēdi ſic̄ ⁊ gētiles faciētes talia ī manifeſto: ⁊ ſic hr̄ ꝓpoſitū .ſ. ꝙ iudei ſil̓es gētilibꝰ erāt huiꝰ rōnis ponit veritatēdicēs. b Scimꝰ .n. qm̄ iudi. dei ē ẜm veri .i. ẜm eqͥtatēiuſticie. c. In eos qͥ ta. agūt. pb̓lice vel occl̓te. d Exiſtimas āt. hic remouet circa dicta duplicē errorē. ſecūdūremouet ibi: Nō ē .n. acceptio. qͦꝝ pͥmꝰ ē: qꝛ aliqͥ īpunitatē attribuebāt ſibi ex dilatiōe punitiōis diuī̄e: qͣſi eēt oblita pctā ſua. hͦ remouet tanqͣꝫ erroneū: qꝛ hͦ ꝓuenit ex dei

patīa. q̄ ꝯcedit pctōribꝰ tp̄s pnīe: vt ſi nō peniteāt apꝑcateoꝝ ꝯdēnatio magꝭ iuſta. ⁊ ſil̓r ꝑſeuerātiū p̄miatio in bono. hāc ſnīaꝫ deducit apl̓s diffuſe di. d Exiſtimas aūthͦ erronee. e O hō qͥ iudi. ⁊cͣ. i. o tu iudee qͥ iudicas gētiles temerarie vt dcm̄ ē. f Q tu effugi. iudi. dei i. eiꝰpunitiōeꝫ ꝓpt̓ penedilationē. q. d. nō ſicerit ſꝫ magis ꝯͣriū: qꝛtu abuterꝭ tꝑe miſericordie tibi dato adpenitēdū: iō ſubdit̉.g An diuitias .i. abudātiā. h¶ Bonitatis eiꝰ. qͣ malis nōſb̓trahit bona naͣe.i Et patīe. qͣ differtdilationem pene.k Lōganimitatꝭ. qͣdiu expectat ꝯuerſionem hoīm a maloculpe. l Cōtēnisq. d. ſic īpunitatē tibi arrogādo. m gͦras qm̄ benig. dei. tetolerās. n Ad penitē. te abdu. quātūē in ſe: qꝛ inſtinctꝰ ſuos ad bonū a malisnunqͣꝫ aufert penitꝰqͣꝫdiu ſūt ī via: ſꝫ ipſirepellunt eos. et ſicremanēt ī fecibꝰ ſuis: iō ſb̓dit̉. o Scd̓m aūt duri. tuā.qꝛ nō cedit diuīo inſtinctui. durū .n. in corꝑalibꝰ dr̄ qd̓ nōcedit tangēti. ⁊ ad ſil̓itudinē huiꝰ dr̄ cor durū: qd̓ nō obedit inſtigāti ad bonū. p Theſaurizas ti. irā .i. accumulas tibi penā. q In die ire .i. vltiōis et̓ne. r Et reuelationis iuſti iudicij dei. tūc .n. reuelabunt̉ ſecreta cordisvr̄i. s Qui reddet vni. ẜm op. eiꝰ .ſ. hoīs p̄mia. iō ſeqͥt̉t Uis qͥdē qͥ ẜm patīaꝫ boni oꝑis .i. illis qͥ patīa dei vſiſūt ad bn̄ oꝑandū. v Gl̓iā ⁊ honorē. recipiēt eī p̄miūꝓ v̓tute in qͣ ꝯſiſtit rō honoris: qꝛ ẜm ph̓m. Honor ē premiū v̓tutis. recipiūt .n. hūc honorē corā multis .ſ. corammultitudīe angeloꝝ: in qͦ rō gl̓ie ꝯſiſtit. q̄ eſt manifeſtatiohonoris. vn̄ gl̓ia dr̄ a claritate qͣſi q̄dā claria c. mutata ī gͦ.x Et incorruptōeꝫ. qꝛ electi reſurgēt ī vitā īmortalē ⁊ beatā: ⁊ qꝛ malis ꝑ oppoſitū reddunt̉ tormenta. id̓o ſubdit̉. His āt qͥ ſt̓ ex ꝯtētiōe .i. pctōribꝰ obduratꝭ. qͦꝝ aīa ſꝑ cōtēdit: vt dr̄. viij. eth̓. qꝛ ſyndereẜ ſeu dictamē rōnis maloremurmurat. ⁊ ſenſualitas ad ip̄m inclinat. ⁊ ſic ē ꝯtētioint̓ ꝑtes aīe. z Qui nō acqͥe. v̓itati .ſ. diuīe pulſanti adoſtiū cordis ꝑ ſe ad bonū inſtigādo: ⁊ ꝑ ſuos p̄dicatoresmouēdo. a Credūt āt iniqͥ .i. dyabolo iniqͥtatē ſuggereti ꝑ ſe ⁊ ꝑ miſtros ſuos. b Ira ⁊ indigͣtio. ſūmi iudicisc Tribulatio. ī ꝓlatiōe ſnīe Nat. xxv. Ite maledicti inignē et̓nū ⁊cͣ. d In oēm aīaꝫ hoīs ⁊cͣ. i. in oēm hoīemmalū. noīat̉ .n. hͦ totū cōpoſitū a ꝑte digniori: ſic̄ Exod̓ j.Oēs aīe q̄ egreſſe ſunt de femore Iacob .i. oēs homīes.e Iudei pͥmū ⁊ gre. Iſti .n. p̄ alijs gētilibꝰ hēbāt auxiliadiuīa ꝯͣ pctā. iudei .n. ꝑ legē: greci ꝑ ſapīam acqͥſitā: qꝛ tūcph̓ia vigebat ī grecia. ꝓpt̓ qd̓ pctā iſtoꝝ magꝭ erāt gͣuia. etꝑ ꝯn̄s magꝭ puniēda. f Gl̓ia aūt ⁊ ho. ⁊c̄. Ex dictis pꝫhic lr̄a. g Nō .n. ē acceptio ꝑſonaꝝ. hic remouet̉ errorſecūdꝰ. ⁊ pͦ ponit̉ h̓ remotio. ſcd̓o cuiuſdā dicti declaratioibi: Cū em̄ gētes. error aūt iſte erat aliqͦꝝ iudeoꝝ īpunitatē ſibi arrogantiū: eo ꝙ legē a deo receperāt p̄ ceteris getibꝰ: ẜꝫ ꝙ dicit psͣ. cxlvij. Nō fecit talit̓ oī natiōi ⁊cͣ. hͦ igit̉remouet. d. g Nō .n. eſt accep. ꝑſo. apud deū. dimittedo p̄ ceteris īpunita iudeoꝝ pctā. h Quicūqꝫ em̄ ſinele. peccauerūt .i. legē ſcpͥtā nō hn̄tes qͣles fuerūt gentiles.i Sine lege .ſ. ſcpͥta. k Peribūt. qꝛ habuer̄t legē naturalē bonū ⁊ malum oſtendentē: vt poſtea declarabit̉.i Et quicūqꝫ in lege peccauerūt .i. legē moſaicā hābētes