Prologus

NIlipit Itl̓mi in om̄s epiRimū querit̉: quare poſt euangeliaq̄ ſupplementuꝫ legis ſunt ⁊ in quibus nobis exempla ⁊ p̄cepta viuendi pleniſſime digeſta ſunt: volueritapl̓s has epiſtolas ad ſingulas eccl̓ias deſtinare. Hac autē cauſa factū videt̉. vt ſcꝫ initianaſcentis eccleſie nouis cauſis exn̄tibus p̄ueīret: et vt pn̄tia atqꝫ oriētia reſecaret vicia. ⁊ pfuturas excluderet qōnes: exemplo ꝓphetarūqͥ poſt editā legē moyſi: in qua om̄ia dei mandata legebant̉ nihilominꝰ tn̄ doctrina ſua rediuiua ſemꝑ ppl̓i ꝯp̄ſſere pctā. ⁊ ꝓpter exemplūviuendi libros ad nr̄am etiā memoriā trāſmiſerūt. Deinde querit̉. Cur nō ampliꝰ qͣꝫ deceꝫepl̓as ad eccl̓ias ſcripſerit. Decē ſunt em̄ cumea q̄ dicit̉ ad hebreos. Nam reliq̄ qͣtuor ad dipulos ſpāliter ſūt porrecte: vt on̄deret nouuꝫnō diſcrepare a veteri teſtamēto: ⁊ ſe ꝯͣ legē nōface̓ moyſi: ad numerū primoꝝ decalogi mandatoꝝ ſuas epl̓as deſtinauit: ⁊ qͦt ille p̄ceptisa pharaone inſtituit liberatos. totideꝫ h̓ epl̓isa dyaboli ⁊ ydolatrie ẜuitute edocet acqͥſitosNam ⁊ duas tabulas lapideas duoꝝ teſtamētoꝝ figurā habuiſſe viri eruditiſſimi tradider̄tEpiſtolam ſane q̄ ad hebreos ſcribit̉: quidampauli nō eſſe ꝯtendūt eo ꝙ nō ſit eiꝰ noīe titulata: ⁊ ꝓpter ſermonis ſtiliqꝫ diſtantiā ſꝫ vt barnabe iuxta tertullianū: aut Luce iuxta qͦſdam:vel certe clemētꝭ diſcipuli apl̓oꝝ ⁊ ep̄i romaneeccl̓ie poſt apl̓os ordinati. Quibꝰ rn̄dendumeſt: ſi ꝓpterea pauli nō erit: qꝛ eiꝰ nō hꝫ nomengͦ nec alicuiꝰ erit: qꝛ nulliꝰ noīe titulat̉. Qd̓ ſi īcōueniēs abſurdūqꝫ ē ipſiꝰ magꝭ eſſe credēdaē: q̄ tanto doctrine ſue fulget eloquio. Sꝫ qm̄apud hebreoꝝ eccl̓ias qͣſi deſtructor legꝭ falſaſuſpitione habebat̉: voluit tacito noīe de figuris legꝭ ⁊ veritate xp̄i redde̓ rōnem. ne odiū nominis ī fronte p̄titulati vtiltiatē exclude̓t lectionis. Nō eſt ſane mirū ſi eloquentior videat̉ īꝓprio .i. hebreo qͣꝫ in ꝑegrino .i. ī greco. qͦ cetere epl̓e ſunt ſcripte ſermone. Mouet etiā quoſdam qͣre romanoꝝ epl̓a in prīo ſit poſita. cū eānō primo ſcriptā rō manifeſtet. Nam hāc ſe ꝓficiſcentē hieroſolimā ſcripſiſſe teſtat̉ cū corinthīos ⁊ alios iam an̄ vt miniſteriū qd̓ ſecū portaturus erat colligerent: lr̄is adhortatus ſit.Un̄ ⁊ intelligi quidā volūt ita om̄s epl̓as ordinatas: vt prima poneret̉ qͣꝫuis poſterior fuerit deſtinata: vt ꝑ ſingulas epl̓as gͣdibꝰ ad ꝑfectiora veniret̉. Romanoꝝ nanqꝫ pleriqꝫ taꝫrudes erāt: vt nō intelligerent dei ſe gr̄a et nōſuis meritis eſſe ſaluatos: ⁊ ob hͦ duo inter ſeppli ꝯflictarent. Idcirco illos indigere aſſeritcoerigi: vicia gentilitatis priora ꝯmemorans.

Corinthijs aūt iam dicit ſcientie gratiā eſſe cōceſſam: ⁊ nō tams om̄ increpat qͣꝫ cur peccantes nō increpauerunt rep̄hendit: ſicut ait. Audit̉ inter vos fornicatio. Et iterū. Congregatꝭvobis cum meo ſpū tradere hmōi ſathane. Inſcd̓o ꝟo laudant̉: ⁊ vt magꝭ ac magꝭ ꝓficiāt cōmonent̉. Galathę ꝟo iam nulliꝰ criminis arguunt̉ niſi hoc tm̄ ꝙ callidiſſimis pſeudo apoſtolis crediderūt. Epheſij ſane nulla rep̄henſion: ſed multa laude ſunt digni: qꝛ fidē apl̓icāſeruauerunt. Philippenſes etiā multomagiscollaudant̉ qui nec audire quidem falſos apoſtolos voluerūt. Theſſalonicenſes nihilominus in duabꝰ epl̓is omni laude ꝓſequit̉ eo ꝙ n̄ſolum fidē inconcuſſam ſeruauerūt. veritatis:ſꝫ ēt in ꝑſecutōe ciuiū fuerint ꝯſtantes inuēti.Coloſenſes aūt tales erāt: vt cum ab apl̓o viſicorꝑaliter nō fuiſſent hac laude digni haberētur. Et ſi corꝑe inquit abſens ſum: ſꝫ ſpū vobiſcum ſum gaudens ⁊ vidēs ordinē veſtꝝ. Dehebreis ꝟo quid dicendū eſt: quoꝝ theſſalonicenſes qui plurimū laudati ſunt imitatores facti eſſe dicunt̉. Sicut ipſe ait. Et vos fratresimitatores facti eſtis eccl̓iaꝝ dei q̄ ſunt ī iudeaEadē em̄ paſſi eſtis ⁊ vos a ꝯtribulibꝰ vr̄is: q̄⁊ illi a iudeis. Apud ipſos qͦꝫ hebreos eademꝯmemorat dicēs. Nam ⁊ vinctis ꝯpaſſi eſtis⁊ rapinā bonoꝝ veſtroꝝ cuꝫ gaudio ſuſcepiſtꝭcognoſcentes vos habere meliorē ⁊ manentēſubſtantiam.