Euangelium

eEt miſit eū annas ligatū.g ad cayphā pōtificeꝫ. Eratāt ſymo petrꝰ ſtās ⁊ calefaSciens ſe. Dixerūt gͦ ei. Nūqͥd ⁊ tu ex diſcipul̓ eiꝰ es.e Negauit ille ⁊ dixit: Nont ſum. Dicit ei vnꝰ ex ſeruispōtificꝭ cognatꝰ eiꝰ cuiꝰ abs ſcidit petrꝰ auriculā. Nonne ego te vidi ī horto cū ilhlo: Iterū ergo negauit petrꝰ ⁊ ſtatī gallꝰ cātauit Adducūt ergo ih̓m a caypha īap̄toriū. Erat āt mane: ⁊ ip̄inō introierūt in p̄toriū vt

n non cōtaminarētur: ſed vto māducarent paſcha. Exiuit ergo pylatus ad eos fopras: ⁊ dixit. Quā accuſationē affertis aduarſus hoq̓ minē hūc. Rn̄derūt ⁊ dixerūt ei. Si nō eēt h̓ malefactor nō tibi tradidiſſemusr̄ eū. Dicit ergo eis pylatꝰs Accipite eum vos ⁊ ẜm legeꝫ veſtrā iudicate eū. Ditxerūt ergo iudei. Nob̓ nōa licet interficere quēqͣꝫ. Utſermo ieſu impleretur quēdixit ſignificās qua morte

e ¶ Et miſit. Hic on̄ditur qualiter xp̄us pn̄tatus eſt cayphe. Et diuidit̉ in duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ dicta pn̄tatio.ſcd̓o ſubdit̉ ſecūda ⁊ tercia petri negatio. Erat aūt. In pͥma igit̉ ꝑte d̓r ſic. c¶ Et miſit eū annas ligatū. qͣſi morte dignū ⁊ iā corā eo ꝯdēnatū. a ¶ Ad cayphā pōtificētū qꝛ ad ip̄m ꝑtinebat pͥncipalit̓ xp̄i examīatio: tū vt videret̉ xp̄s magis morte dignꝰ qͥ fuiſſet corā iudicibꝰ pluribꝰcōdēnatꝰ. Sciēduꝫtn̄ ꝙ ioh̓es h̓ tacet q̄lit̓ cayphaſ eū exaīana ⁊ qͣlit̓ cayphasimēta ſua ſcidit⁊ qͥliter ī domo eꝰ illuſꝰ fuit: qꝛ alij euāgeliſte hͦ ſufficienterexp̄ſſerāt. b ¶ Erataūt. Hic reuertitureuāgeliſta ad narrādū de negatiōe pet̓:⁊ iō qͣſi eadē v̓ba q̄dixerat ī fine primenegatiōis reaſſumitdicēs. Erat āt ſimōpetrꝰ ſtans ⁊ calefaciens ſe. Ille em̄ qͥ narrat hiſtoriā aliquā qn̄ occurrūt aliqua incidētia narrāda: interrūpit pͥncipale ad illud incidēs narrādū: qͦ facto reuertit̉ ad ꝓpoſitū: ⁊ ſic facit h̓ io.hānes: vt dictū ē. c ¶ Dixerūt gͦ ei. mīſtri ad ignē ſtātesd ¶ Nunqͥd ⁊ tu ex eiꝰ diſcipl̓is es. q. d. ſic: qꝛ videbāt eūtimidū ⁊ pauidū. e ¶ Negauit ille ⁊ dixit non ſum. Deiſta ſcd̓a negatiōe pet̓ vr̄ matheꝰ ꝯͣdicere iohāni: pͦ qͦ ad ꝑſonā: qꝛ dixit ip̄m ſcd̓o negaſſe ad vocē alteriꝰ ancille. mathei. xxvj. Ioh̓es aūt h̓ dicit ꝙ fuit ad vocem mīſtroꝝ adignē ſtantiū: ſcd̓o qͦ ad locū: qꝛ matheꝰ dicit ꝙ ſcd̓o negauit in exitu ianue: h̓ aūt d̓r ꝙ ſtās ad ignē: ꝓpter qd̓ ſciendū ꝙ pͥncipalis intētio euāgeliſtarū erat expͥmere trinaꝫpetri negationē ⁊ in hͦ oēs ꝯueniūt. de ꝑſonis aūt accuſātibꝰ ſeu de negatōis loco: nō erat eoꝝ pͥncipal̓ ītētio: ⁊ ꝓbabile ē ꝙ multi ad v̓ba petri ꝯcurrebat circa eū ⁊ ꝯſil̓iav̓ba dicebāt īproperādo ei mgr̄m ſuū: ⁊ iō vnus euāgeliſtaꝝ expͥmit vnā ꝑſonā excuſantē: ⁊ alius aliā ⁊ vterqꝫ dicit veꝝ: vn̄ ẜm veritatē hiſtorie videt̉ ꝙ pͥma negatio ſit facta ad vocē ancille oſtiarie: petro domū intrāte: ſcd̓a autēnegatio facta ē ī domo: qꝛ poſt pͥmā negationē petrꝰ timuit diu ſtare int̓ iudeos ꝓpt̓ qd̓ voluit exire: ⁊ tūc alia ancilla vidēs eū timidū accuſauit eā: ⁊ ſil̓ in hͦ ꝯcurrerūt illi qͥad ignē ſtabāt ⁊ idē dicebāt cū illā ancilla: ꝓpt̓ qd̓ matheus dicit ꝙ ad vocē ancille alteriꝰ negauit. Ioh̓es aūt miniſtros cōcomitātes expͥmit. Itē matheus dic̄ ꝙ negauitip̄o exn̄te ianuā .i. volēte exire ⁊ ad hͦ ſe p̄parāte ꝓpt̓ timorē: vt dictū ē: qꝛ tn̄ adhuc erat ī domo nec ab igne lōge receſſerat: iō dicit ioh̓es ꝙ ꝓpe ignē facta ē illa negatio: tecia aut negatio facta ē multis eū accuſantibus ⁊ cōcurrētibus ꝓpter p̄dicta: tn̄ int̓ illos erat pͥncipal̓ vnus ſeruuspōtificꝭ ꝓpter qd̓ ioh̓es illū expͥmit tacēdo de alijs. iō ſb̓dit. f ¶ Dicit ei vnus ſer. pō. cog. eiꝰ cuiꝰ pe. abſci. auri.⁊ iō acriꝰ ceteris eū accuſabat ⁊ ī accuſatiōis ſue aſſertionē adduxit factū p̄cedēs cū dicit. g ¶ Nōne ego te vidiin horto cū illo. q. d. ſic. h ¶ Iterū gͦ negauit. Aliqͥ autēvolētes excuſare petrū dicūt ꝙ nō negauit eū ex timoremortis: ſꝫ ex amore nolēs ab eo ſeꝑari ſꝫ ſēꝑ eū ſeqͥ. Sciebat em̄ ꝙ ſi diceret ſe eſſe diſcipulū eiꝰ ſtatim ab eo ſeꝑaretur. ſꝫ hͦ eſt ꝯͣ v̓ba dn̄i ſupra habita ca. xiij. vbi exprobrauit petro dicēs. Aīam tuā ꝓ me pones: qd̓ fuit dictū negatiue: ſicut fuit ſupra expoſitū: ⁊ iō ptꝫ ꝙ petrꝰ negauit timēs aīam ſuā exponere ꝓ xp̄o. i ¶ Et ſtatim gallus cātauit ſcꝫ ſecūda vice: quia poſt primā negatiōem ſeml̓ cā

tauit gallus ſed petrus timore ꝑturbatus non perceperitẜm ꝙ fuit expoſitum. Math̓ .xxvj.k ¶ Adducūt ergo. Hic oſtenditur qualiter xp̄us a iudeis coram pylato accuſatur. Et diuiditur in tres. qꝛ primodeſcribit̉ xp̄i p̄ſentatio. ſcd̓o p̄ſentati examinatio ibi. Exiuit ergo. tercio innocēcie xp̄i declaratioibi. Et cum hec dixiſſet. In pͥma parte dicitur ſic.k ¶ Adducūt gͦ ih̓ma caypha ī p̄toriū .i.a domo cayphe pōtificis ad domū pylati p̄ſidis: ad quē ꝑtinebat iudiciū ī cāſanguīs: ⁊ locꝰ vbiiudicabat p̄toriū vocabat̉. Aliqͥ aūt librimale hn̄t ad cayphāqꝛ ī domo cayphe iāerat xp̄s: nullꝰ autēadducit̉ ad lōcū ī qͦeſt. Preterea ioh̓esſcripſit in greco hͦ euāgeliū: ⁊ iō ꝓ veritate textus habēdarecurrēdū ē ad grecū. In greco aūt ponit̉ a caypha.l ¶ Erat aūt mane. hͦaddit euāgeliſta ad oſtendendū qͣꝫtū iudei ſitiebāt ſāguinē ieſu xp̄i qui ſummo mane q̄rebāt ſnīam de eius morte dari. m ¶ Et ip̄i nō introierūt in p̄toriū vt nō cōtaminarent̉ ex ingreſſu domus hoīs gētilis: ⁊ tn̄ nō timebantinquinari ex ꝓcuratione mortis innocētis ex qͦ ptꝫ eorūſuꝑſtitio vana n ¶ Sed vt māducarēt paſcha .i. azimospanes qui a iudeis comedebant̉ in paſchate ꝑ ſeptē diesnō em̄ erat licitū illos comedere niſi ꝑſonis mūdis: ⁊ iōꝑ paſchatis manducationē nō ītelligit̉ hic comeſtio agnipaſchalis: vt male dicūt greci. qꝛ illu comederāt die p̄cedenti. o ¶ Exiuit ergo. Hic ponit̉ xp̄i examinatio: et hͦdupliciter: qꝛ pͥmo examinatur corā iudeis. ſcd̓o ad ꝑteꝫ.ſine ip̄is ibi. Introiuit gͦ iterū. In pͥma ꝑte dicit̉ ſic. Exiuit ergo pylatus ad eos foras. Iudei. em̄ non audebantdomū eius ingredi ne ſuas obſeruationes violarent: id̓ovolens eis deferre exiuit ad eos. p ¶ Et dixit: quā accu.affer. aduer. ho. hunc. Uidebat em̄ eum ligatuꝫ in ſignūdamnationis: ideo querebat de cauſa: qꝛ non erat cōſuetudo romanis condemnare aliquē niſi prius audirēt accuſatiōem ſuam: ⁊ haberet locū ſe defendendi vt habetur.Act. xxv. Et iō pylatꝰ qͥ erat iud̓x ab imꝑatore romano illuc miſſus voluit modū romanoꝝ tenere. q ¶ Reſponderūt ⁊ dixerūt ei: ſi non eſſet hic malefactor ⁊cͣ. q. d. noseius factū diligenter examinauimus ⁊ inuenimus eumdignū morte: ac ſi dicerēt nō oportet aliā examinationeꝫfacere. r ¶ Dicit gͦ eis pylatus. qͣſi indignatus ex eoꝝ reſponſione qꝛ ſciebat eos ip̄m per inuidiā tradidiſſe: vt hr̄Nath̓ .xxvij. s ¶ Accipite eū vos ⁊ ẜm legē vr̄am iudicate. q. d. ſi ſufficit veſtra examinatio: ſufficiat ⁊ vr̄a ſnīa.Sciendū em̄ ꝙ romani aliqua minora iudicāda dimiſerant iudeis: ſꝫ nō poterāt ꝓ talibus inferre penam mortꝭqꝛ romani retinuerāt ſibi cauſam ſanguinis: ⁊ iō per hācreſpōſionē inhibebat inferre xp̄o mortē: ip̄i autē nō poterant vitā eiꝰ ſuſtinere: ⁊ iō renuerūt hoc accipere dicētes.t ¶ Nobis non licet interficere quēqͣꝫ. Si enim poſſēt dare mortis ſnīam libenter iudicium recepiſſent.a ¶ Ut ſermo ieſu impleretur que dixit ⁊cͣ. Chriſtus em̄p̄dicens mortem ſuā apl̓is Nath̓. xx. dixit ꝙ a pͥncipibꝰſacerdotum traderet̉ gentibus ad illudendū ⁊ crucifigēdum: et hoc fuit impletū per hoc ꝙ renuerūt iudiciū ⁊ dimiſerunt ip̄m pylato qui erat gentilis iudicandum: ⁊ ſententie executiōem ſuis militibus.