Iohannis

vxit eū ⁊ ꝑcuſſit pōtificis ẜxuū ⁊ abſcidit auriculaꝫ eiꝰydextrā Erat āt nomē ſeruomalchus. Dixit ergo ih̓spetro Mitte gladiū tuū invaginā. Calicē queꝫ deditmihi pr̄ nō vis vt bibā illū. Cohors āt ⁊ tribunus⁊ mīſtri iudeoꝝ cōprehenderūt ih̓m ⁊ ligauer̄t eū etadduxer̄t eū ad annā pͥmūſꝫ Erat em̄ ſocer cayphe quierat pōtifex āni illiꝰ. Eratāt cayphas qͥ cōſiliū dederat iudeis: qꝛ expedit vnūi hoīeꝫ mori ꝑ ppl̓o Sequebat̉ āt ih̓m ſymo petrꝰ ⁊ aklius diſcipl̓s. Diſcipl̓s āt1 ille erat notꝰ pōtifici ⁊ ītroiuit cū ih̓u ī atriū pōtificism Petrꝰ āt ſtabat ad oſtiumforis. Exiuit gͦ diſcipl̓s: qͥerat notꝰ pōtifici: et dixitoſtiarie: ⁊ ītroduxit petrū.n Dixit gͦ petro āc illa oſtia-

ria: nūqͥd ⁊ tu ex diſcipl̓iso es hoīs iſtiꝰ. Dicit ille. nōꝑ ſum. Stabāt aūt ſerui ⁊ miniſtri ad prunas: qꝛ friguserat ⁊ calefaciebāt ſe: erataūt cum eis petrus ſtās etq̄ calefaciēs ſe. Pontifex gͦr interrogauit ih̓m de diſcis pulis ſuis ⁊ de doctrīa eiꝰ? Rn̄dit ei ih̓s Ego palā locutus ſum mūdo. Ego ſꝑdocui in ſynagoga ⁊ ī templo quo oēs iudei cōueniunt: ⁊ ī occulto locutus ſūnihil. Quid me īterrogasx interroga eos qͥ audieruntqͥd locutus ſum ip̄is: eccehi ſciunt que dixerim ego.¶Hec aūt cū dixiſſet vn­ aſiſtens mīſtrorū dedit alaꝫ pā ih̓u dicens. Sic rn̄desa pontifici. Reſpondit ei iebſus Si male locutus ſumteſtimoniū ꝑhibe de maloſi aūt bene: quid me cedis

v ¶ Et ꝑcuſtit pontificis ſeruū. qui magis de ꝓpe ſe īgerebat ad xp̄m capiendū. x ¶ Et abſci. auri. eiꝰ dex. Credi.dit em̄ eū magis ledere: ſꝫ diuina ordinatōnē ictus declinauit. y ¶ Erat aūt nomē ſeruo malchꝰ: hͦ addit euāgeliſta ad on̄dendū certitudinē rei geſte: expͥmendo ꝓprianoīa. z ¶ Dicit ergo ih̓s petro: mittegladiū tuū in vaginam. q. d. noli vti addefenſionē meam ⁊ſubditur cauſa.z ¶ Calicē quē deditmihi pr̄ nō vis vt bibam illū. q. d. paſſionē quā ordinauit pceleſtꝭ ad ſalutē hulmani generꝭ debeopatiēter tolerare. etiō nō eſt locꝰ defenſionis ⁊ reſiſtētie: ſꝫmagis patiētie:a¶ Cohors qͦꝫ: Hicon̄dit̉ qͣliter xp̄us amiſtris ꝯp̄hēſꝰ pontificibꝰ pn̄tat̉. Et diuidit̉ in duas: qͥa pͦdeſcribit̉ ip̄iꝰ p̄ſentatio anne. ſcd̓o caphe ibi. Et miſit eūannas: pͥma ī duasqꝛ pͦ ponit̉ xp̄i pn̄tatio. ſcd̓o eius examinatō ibi. Pōtifex gͦPrima adhuc ī duas: qꝛ pͦ deſcribit̉ p̄dicta pn̄tatio. ſecundo incidēter ponit̉pͥma petri negatio:ibi. Seq̄bat̉ autemdicit̉ igitur pͦ ſic.a ¶ Cohors qͦꝫ .ſ. militū. b ¶ Et tribunus. qͥ eis p̄erat etilli erāt gētiles. cEt mīſtri iudeoꝝ. iſti erāt iudei. d Cōp̄hēderūt ih̓m. Expꝫ obſtinatio eoꝝ qꝛ nō fuerūt auerſi a ſuo malo viſis p̄dictis ſignis: ſꝫ magis attribuebantartibus magicis. e ¶ Et ligauerūt eū. qͣſi morte dignū.Illi cm̄ qͥ reputabant̉ morte digni iudicibꝰ pn̄tabant̉ ligati. f ¶ Et adduxerūt eū ad annā pͥmū .i. pͥmo cuiꝰ cauſa ſubdit̉ g ¶ Erat em̄ ſocer cayphe. ⁊ qꝛ eūdo ad domūcayphe hēbāt trāſire an̄ domū iſtiꝰ anne. iō introierūt indomū eiꝰ ꝓpter eiꝰ reuerētiā. Alia aūt rō fuit qꝛ pōtificatus tūc ſingul̓ annis vēdebat̉. ⁊ iſti duo ſcꝫ annas ⁊ cayphas qͣſi alternatim erāt pōtifices: ꝓpter qd̓ qͣſi pōtifexhabebat̉. qꝛ anno p̄cedēti fuerat. Tercia rō ē vt xp̄s corāiudicibꝰ pluribꝰ cōdēnatꝰ videret̉ magis dignꝰ morte.h ¶ Qui erat pōtifex anni ⁊cͣ. Iſta ſunt expoſita. sͣ. xj. ca.¶ Seq̄bat̉. Hic interponit̉ pͥma negatio petri: cum d̓r.Seq̄bat̉ ih̓m ſymon petrꝰ ⁊ aliꝰ diſcipl̓us .ſ. ioh̓es: lꝫ em̄iſti ſicut ⁊ alij pͦ fugiſſent: tn̄ poſtea ſecuti ſunt ih̓m: qꝛ feruentiores erāt alijs. k ¶ Diſcipulꝰ aūt ille erat notꝰ pōtifici. Dicūt aliqͥ ꝙ ioh̓es erat peritꝰ in lege: ⁊ ꝓpter hochabebat noticiā cū pōtifice: ſꝫ hͦ non eſt viſil̓e: qꝛ piſcatorerat ⁊ de naui a xp̄o vocatꝰ fuerat. vt hr̄ Nath̓. iiij. vndedic̄ Hiero. in epl̓a ſua ad paulinū. ioh̓es ruſticꝰ piſcatorindoctꝰ ⁊cͣ. ⁊ iō alia fuit cā ſue noticie cū pōtifice: qꝛ fortemiſſus a pr̄e ſuo pluries portauerat piſces ad domū pōtificis: vel forte qꝛ aliqͥs de cognatiōe eiꝰ ibidē ſeruiebatvel aliqͣ alia cā quā aliqͥ aſſignāt qꝛ deſcēderat de dauid:⁊ ſacerdotes habebāt iſtas genealogias. l ¶ Et introiuitcū ieſu ī atriū pōtificis: ꝓpter noticiā p̄dictā ꝑmiſſus eſtintrare. m ¶ Petrꝰ aūt ſtabat ad oſtiū foris. tanqͣꝫ incognitus. tn̄ ꝓpter ioh̓em ꝑmiſſus ē intrare. n ¶ Dixit gͦ

petro ancilla oſtiaria: nunqͥd ⁊ tu ex diſcipulis es hominis iſtiꝰ. q. d. vr̄ ꝙ ſic: vidit em̄ eū timide intrātē: ⁊ ſic habuit de ſuſpitionē. o ¶ Dicit ille nō ſum. Ex qͦ ptꝫ fragilitas petri: qꝛ ita cito negauit: ⁊ ad vocē vniꝰ mulierꝭ quenō loq̄bat̉ acrit̉. Nō em̄ dicebat es tu de familia huiꝰ ꝓditoris vel aliqͥd huiuſmōi ſꝫ hoīs iſtiꝰqͣſi cōpaſſiue loquē.do. p ¶ Stabāt ātſerui ⁊ mīſſri ad prunas: qꝛ frigus eratſicut ſolet eſſe ī marcio poſt mediaꝫ nocteꝫ Et calefaciebātſe ⁊cͣ. q ¶ Pōtifexvero. Hic ponit̉ criſti examinatio. ⁊ diuidit̉ ī tres. qꝛ pͦ ponitur dicta examīatio: ſcd̓o xp̄i reſponſio: ibi. Dixit ei ieſus. tercio rn̄ſiōis reprobatio ibi. hec cūdixiſſet. Circa pͥmūſciēdū ꝙ xp̄s reputabat̉ a iudeis ſeducto: hoīm ⁊ doctorfalſe doctrine: iō examinatꝰ fuit d̓ vtroqꝫ. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄.q ¶ Pōtifex gͦ interrogauit ih̓m. Dicit̉autē annas pōtifexnō qꝛ eēt actu: ſꝫ qͥaante fuerat: ⁊ qꝛ ſocer erat pōtificis: vtdictū ē. r¶ De diſcipul̓ ſuis: vt videret ſi poſſet eū dep̄hende ꝙ fuiſſent. abeo ſeducti. s ¶ Et de doctrina eiꝰ: ad vidēdū ſi poſſꝫ ibiinuenire falſitatē vl̓ calūniā ⁊ aliqͦd dictū ꝯͣ legē. t ¶ ℟eſpōdit ei ih̓s. Hic ponit̉ xp̄i rn̄ſio. De diſcipulis āt fuisnihil boni poterat ꝓtūc bn̄ rn̄dere: qꝛ pͥncipalioreꝫ intereos ſtatim audierat ip̄m ī ſua pn̄tia negaſſe: ſꝫ de doctrīaſua rn̄dit on̄dens ꝙ nō erat mala vel ſuſpecta ſꝫ ſana: qd̓declaret ex duobꝰ: pͦ ex loco cū d̓r. v ¶ Ego palā locutꝰſum mūdo ⁊cͣ. doctrina ſuſpecta in angulis ⁊ lateribꝰ docet̉ nō in loco publico ⁊ ſācro: ſcd̓o ex auditoꝝ teſtimōiodicēs. x. ¶ Interroga eos qͥ audierunt ⁊c̄. q. d. paratusſum teſtimoniū eoꝝ ſb̓ire: qd̓ ē tibi magꝭ credibile qͣꝫ meum dictū. qͣꝫuis ẜm v̓itatē deberet eſſe ꝯriū. y MHec cūdixiſſet. Hic ponit̉ huiꝰ rn̄ſionis reprobatio: ⁊ hͦ duplicit̓pͦ ꝑ factū cū dr Onus aſſiſtēs mīſtroꝝ dedit alapā ih̓u. ſecudo ꝑ v̓bū cū ſubdit̉. z ¶ Sic rn̄des pontifici. Ille em̄mīſter ſceleris accepit rn̄ſionē ieſu qͣſi notaſſet pontificeꝫde ſtulta interrogatōne. a ¶ Rn̄dit ih̓us. humiliter veritatē on̄dendo. b ¶ Si male locū. ſum teſti. phi. de maloid eſt potes ꝑhibere: ⁊ nō me iniuſte ꝑcuttere. Sed videtur ꝙ hic xp̄s fecit ꝯtra doctrinā ſuam. qꝛ Nath̓. v. dicitSiquis ꝑcuſſerit te in maxillam dextram: prebe ei ⁊ alteram. Ip̄e aūt hoc non fecit ſed magis ꝑcutiētem ſe correxit. Dicendū ꝙ illud chriſti p̄ceptum ⁊ plura alia q̄ ibiponūtur: non dantur abſolute: ẜm ꝙ dicit Augꝰ: ſed magis ẜm preꝑationem animi: quia homo debet habe̓ animam ſemper preꝑatum ad hoc faciēdum vbi videtur h̓expedire ad honorem dei ⁊ vtilitatem eccleſie. alias autēnon: immo aliquando expedit iniuriantibus reſpōderead ipſorum et aliorum inſtructionem: ſicut fecit hic chriſtus: et aliquando etiam facto reſiſtere ne det̉ occaſio malis male agendi.