Euangelium

ꝫ qꝛ tu me miſiſti. Et notuma feci eis nomē tuū ⁊ notumb faciam: vt dilectio qua dilexiſti me: in ip̄is ſit: ⁊ egoin ip̄is. ¶ Capi. xviij.Ec cum dixiſſet ih̓usegreſſus ē cū diſcipu¶ Ilis ſuis trans torrenbtē cedron vbi erat hortusc in quē introiuit ip̄e ⁊ diſcidpuli eius: ſciebat aūt ⁊ iudas qͥ tradebat eū locum:qꝛ frequēter ieſus cōuenerat illuc cū diſcipulis ſuisIudas ergo cū accepiſſetcohortē: ⁊ a pōtificibus ⁊phariſeis mīſtros venit illuc cū laternis ⁊ facibus ⁊harmis Ih̓s itaqꝫ ſciēs oīa

q̄ vētura erāt ſuꝑ eū: ꝓceſi ſit ⁊ dixit eis. Quē queriktis: Rn̄derūt ei. Ih̓m nazarenū. Dicit ei ih̓s. EgoIſum Stabat aūt ⁊ iudas qͥin tradebat eū cū ip̄is Ut ergo dixit eis: ego ſum abierūt retrorſum ⁊ ceciderūt īn terram. Iterū ergo interrogauit eos. Quem querio tis. Illi autē dixerunt. Ieſum nazarenū. Reſponditꝑ ieſus. Dixi vobis: qꝛ egoq̓ ſum Si ergo me queritis:r ſinite hos abire. vt imples ret̉ ſermo quē dixit: qꝛ qͦsdediſti mihi non ꝑdidi ext eis quēqͣꝫ. Simō ergo petrus habens gladium edu

⁊ ¶ Et notū feci eis nomē tuū .i. nomē paternitatꝭ ꝓprie dicte ī dīnis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s totius trinitatis: qꝛ cognita vna ꝑſona⁊ alie cognoſcutur. Iſtud em̄ nomē ſanctiſſime trinitatisqd̓ erat alijs ignotū: vt p̄dictū ē ꝑ doctrinā xp̄i fuit apl̓isreuelatū. a ¶ Et notū faciā: qꝛ poſt reſurrectionā xp̄i qn̄aperuit apl̓is ſenſuꝫvt ſcripturas intelligerēt: ⁊ poſt miſſionē ſpūſſancti apoſtoli pleniꝰ cognouer̄tmyſteriū trinitatis.b ¶ Ut dilectio qͣ dilexiſti me ſit in ip̄isid ē ſpūſſanctꝰ qui ēamor pr̄is ⁊ filij.c ¶ Et ego in ip̄is qꝛꝑ grām ſpūſſctī fctīſunt tēplū ⁊ habitaculū xp̄i. d¶ In c. xvij. vbi d̓rin poſtil. Sil̓r etiaꝫiudei reſurrectioneꝫfuturā expectāt ⁊cͣ.¶ Additio.Icet em̄ iud̓imoderni multas erroneasopiniones habeantcirca futurā vitā. ſimiliter circa ſtatumreſurrectiōis: antiqͥtn̄ eoꝝ ⁊ autētici nocredūt felicitatē vite future ꝯſiſtere in bonoꝝ tꝑaliū plenitudine: vt. sͣ. declaratu eſt in additōne ſuꝑ Luc. xiiij. ca. ¶ Capi. xviij.Ec cū dixiſſet ih̓s. Hic incipit euāgeliſta ſcribe xp̄ihpaſſionē ⁊ mortē: ip̄a aūt fuit ꝑ iudeos inchoata etꝑ gētiles ꝯſūmata: ẜm ꝙ xp̄s p̄dixerat Nath̓ .xx.filiꝰ hoīs tradet̉ pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ ſcribis ⁊ ꝯdemnabūt eū morte: ⁊ tradēt eū gentibꝰ ad illudendū ⁊ flagellādū ⁊ crucifigendū Et iō euāgeliſta pͦ on̄dit qͥd xp̄s a iudeis ſit paſſus: ſcd̓o qͥd a gētibꝰ ſeq̄nti ca. ibi. Tūc gͦ app̄hēdit Prīa ī tres: qꝛ pͦd̓ ſcribit euāgeliſta qͣlit̓ xp̄s a mīſtrꝭ iudeoꝝ fuit captꝰ. ſcd̓o qͣlit̓ a mīſtrꝭ fuit pōtificibꝰ traditusibi. Cohors qͦꝫ. t̓cio qͣl̓r a pōtificibꝰ corā pylato ē accuſatꝰibi. Adducūt gͦ. Circa pͥmū euāgeliſta tria d̓ſcribit. pͦ ꝓditōis locū. ſcd̓o ꝓditoris apꝑatū ibi. Iudas gͦ. t̓cio aīꝫ xp̄iad ſuſtinēdū p̄ꝑatā ibi. Ieſus itaqꝫ ſciēs. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ xp̄s iuit ad locū extra ciuitatē ad quē ſciebat vētuꝝꝓditorē: vt on̄deret ſe volūtarie ſubire mortē. ⁊ hͦ ē qd̓ d̓ra ¶ Hec cū dixiſſet ⁊cͣ. trās torrentē cedrō. Nomē ē torrētis inter ciuitatē irl̓m ⁊ montē oliueti currēs ꝑ vallē ioſaphat qͥ ē intermedia. Et dicebat̉ ille torrēs cedron eo ꝙ inripa illiꝰ flumīs ſiue illiꝰ torrētis naſcebant̉ multe cedrihic em̄ fluuius appellabat̉ torrēs ꝓ eo ꝙ ad modū torrētis qn̄qꝫ hēbat aqͥs qn̄qꝫ nō. b Ubi erat hortꝰ. ⁊ ſic eratlocꝰ clauſus ꝯueniēs ad capiēdū illos qͥ eēt intra ip̄m.c ¶ In quē introiuit ip̄e ⁊ diſcipuli eiꝰ: offerēs ſe captiōi.d Sciebat āt ⁊ iudas qͥ tradebat eū locū. Ex qͦ ptꝫ aptitudo loci ad capiendū xp̄m ex tribꝰ. pͥma dr̄ erat a ciuitate remotus ⁊ ip̄i q̄rebāt eū capere ſine ſtrepitu turbaꝝ vthr̄ Math̓ .xxj. ſcd̓a qꝛ erat clauſus. ⁊ tercia qꝛ ꝓditori cognitꝰ. e ¶ Iudas gͦ. Hic deſcribit̉ ꝓditoris apꝑatus: qꝛiudas de tribꝰ ſe muniuit: pͦ de magͣ ſocietate forti ⁊ autētica: ⁊ iō d̓r. f ¶ Cū accepiſſet cohortē .ſ. militū a p̄ſide aſſignatā: vt ſic ml̓titudo ppl̓i ſi ſuꝑueniret nō auderet īpedire eiꝰ ꝓditionē ꝓpt̓ iuſticie publice timorē. g ¶ Et apōtificibꝰ ⁊ phari. mini. vt ſic hr̄et fulcimētū ab vtraqꝫ curia .ſ. pōtificis ⁊ imꝑatoris. Scd̓o muuiuit ſe iudas d̓ lumine ꝯͣ noctis tenebras: qd̓ notat̉ cū d̓r. Uenit illuc cū laternis ⁊ facibꝰ Tercio muniuit ſe de armis: ſi vellēt eius

ꝓditioni reſiſtere: iō ſubdit̉. Et armis.i ¶ Ieſus itaqꝫ. h̓on̄dit̉ ꝓmptitudo xp̄i ad patiendū: ⁊ hͦ duplicit̓: pͦ qꝛ xp̄sſe nō occultauit: ſcd̓o qꝛ defenſiōem ꝓhibuit ibi. Simōergo. In pͥma igit̉ ꝑte d̓r ſic. Ih̓s itaqꝫ ſciēs oīa q̄ ventura erāt ſuꝑ eū ꝓceſſit ⁊ dixit. i ¶ Quē q̄ritis. Ex qͦ manifeſte ptꝫ ꝙ ſua volūttate captꝰ ē: qꝛ cū ſc.ret oīa futura: vt. sͣdeclaratū fuit. j. c. n̄ſe occultauit: ſꝫ magꝭ̓ q̄rētibꝰ eū obuiāiuit. k ℟n̄derūtei ih̓m ⁊cͣ. Uirtuteem̄ diuinitatis factūeſt ꝙ veniētes ad capiendū eū pͦ nō cogͦſcerēt eū etiā ſuꝰ diſcipulus qͥ veneratad tradendū eū: vn̄ſubdit̉ l ¶ Stabataūt ⁊ iudas qͥ tradebat eū cū ip̄is: vt ꝑhͦ ſcd̓o on̄deret̉ ꝙ devolūtate ſua caꝑet̉:qꝛ exqͦ eis erat incognitꝰ poterat ab eisrecedere: ⁊ nō ſoluꝫpatuit hͦ ꝑ p̄dicta: ſꝫetiā manifeſtiꝰ per hͦqd̓ ſb̓dit̉. m ¶ Utgͦ dixit eis ego ſum.abierūt retrorſum ⁊ceciderūt in terramSi em̄ v̓bo oēs ꝓſtrauit: defacili poterat ab eis euadereOīa em̄ iſta facta ſunt ex diuīa ordinatiōe: vt declaret̉ virtus diuītatis eiꝰ ꝑ p̄dicta: ſic̄ fragilitas hūanitatis ꝑ captionē eiꝰ ſequētē ⁊ paſſionē. n ¶ Iteꝝ gͦ interrogauit eosquē q̄ritis: hͦ fuit facto interuallo a pͥma interrogatione:qꝛ qͣꝫdiu iacuer̄t ꝓſtrati nō mouit ſe de loco vt magis declararet̉ ſua volūtaria captio.o ¶ Illi aūt dixerūt ih̓m nazarenū. Non em̄ cognoſcerepoterāt eū nec caꝑe donec ip̄e vellet: ꝓpt̓ hͦ ſubdit̉p ¶ Dixi vob̓: qꝛ ego ſum. ⁊ tūc habuerūt ip̄ius noticiā: ⁊capiēdi eū licētiā ꝓpt̓ qd̓ ſb̓dit̉.q ¶ Si gͦ me q̄ritis ſinite hos abire. q. d. ſic. do vob̓ ptātēme capiēdi: vt tn̄ meis diſcipulis nō faciatis aliqͥd mali.r ¶ Ut īpleret̉ ſermo quē dixit ca. p̄cedēti. s ¶ Quia qͦsdediſti mihi nō ꝑdidi ex eis quēqͣꝫ Iſtud em̄ v̓bū dixeratieſus nō tm̄ de ſalute ſpūali ſuoꝝ diſcipuloꝝ: ſꝫ etiā de ſalute corꝑali eoꝝ: qd̓ patet ex hoc ꝙ inde excepit iudā quiperditus eſt ⁊ ſpūaliter ⁊ corꝑaliter: qꝛ ex deſperatōne ſeſuſpendit: ⁊ ideo euāgeliſta applicans v̓bū p̄dictum adꝑditionē corꝑalem non diſcedit ab intentione litere.¶ Symon ergo. Hic oſtenditur ꝓmptitudo xp̄i ad patiendum: ex hoc ꝙ defenſionem ꝓhibuit: ⁊ hoc ē qd̓ dicitur. Symon ergo petrus habens gladium eduxit eumDicunt hic aliqui ꝙ diſcipuli emerant gladios de precepto domini: ẜm ꝙ habetur Luce. xxij. vbi dicitur ſic. Etqui non habet vendat tunicam ſuam ⁊ emat gladium: ſꝫnon eſt veriſimile. quia ibidem dicitur ꝙ apoſtoli ſtatimreſponderunt Ecce duo gladio hic. Et chriſtus dixit. ſuficit: Ex quo patet ꝙ ante illos gladios habebant. Dicēdum igitur ꝙ apoſtoli fuerunt piſcatores: in piſcationeautem oportet aliquando rhetia cum paxillis affigere:et cum perticis nauiculas dirigere: Et ideo in talibus etconſimilibus vſus magnorum cultellorum eſt neceſſarius ⁊ probabile eſt ꝙ aliqui de apoſtolis illos cultellosſibi retinuerant ad ſcindendum cibaria. Unde etiam cūillis carnes agni paſchalis conſciderant. Petrus auteꝫvnum ex illis retinuerat apud ſe: quia erat magis promptus ad defenſionem ſui magiſtri qͣꝫ alij.