Euangelium

trē de vobis. Ip̄e em̄ pat̓amat vos: qꝛ vos me amaſtis ⁊ credidiſtꝭ qꝛ a d̓o exi8 ui: Exiui a pr̄e ⁊ veni ī mūq dū iterū relinquo mūdumſ ⁊ vado ad patrē. Dicūt eit diſcipuli eius. Ecce nuncpalā loqueris: ⁊ ꝓuerbiūvnullū dicis. Nūc ſcimusx qꝛ ſcis oīa: ⁊ nō opus ē tivbi vt qͥs te interroget. In

z hoc credimus qꝛ a deo exiIſti. Rn̄dit eis ih̓us. Modo creditis Ecce venit hodra ⁊ iam venit vt diſꝑgamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria:ē ⁊ me non ſolū relinquatisf Et nō ſum ſolus. qꝛ paterf mecū eſt. Hec locutꝰ ſumſꝫ vobis vt in me pacē habeiatis. In md̓o p̄ſſurā hēbiktꝭ. ſꝫ ꝯfidite: ego vici md̓m

ſent hoc facere ꝓpter familiaritatē patris ad ip̄os: vn̄ ſimilis ē modus loquēdi ac ſi dixiſſet xp̄s apl̓is tantam familiaritatē habebitis ad ad deū ꝙ ꝑ voſip̄os poteritis accedere ad eū ⁊ impetrare. nō tn̄ ꝑ hoc excludit ſuū adiutoriū. ſꝫ expͥmit cū quāta ſecuritate poterūt orare deū. Cōſimili mō loq̄baturſctā agatha iā glorioſa in celis: beate lucie exiſtēti in terris.Soror mea Luciav̓go deo deuota qͥda me petꝭ qd̓ ip̄a poteris p̄ſtare ⁊cͣ. nō eīexcludebat a btā lucia ſuū adiutoriumſꝫ expͥmebat cū quāta ſecuritate ꝑ oſſetrogare deū. ⁊ hͦ mōxp̄s loquebat̉ apl̓isad expͥmendū ergaeos amiciciā dei patris: ꝓpter hoc ſequitur. Ip̄e eī pr̄ amatvos ⁊cͣ. ſequit̉. o ¶ Exiui a pr̄e. nō ꝑ loci mutationē: ſedꝑ eternā generationē: ⁊ ꝑſonalē diſtinctionē. p ¶ Et veni in mūdū. ꝑ carnis aſſumptionē. q ¶ Iteꝝ relinqͦ mūdū. qͣꝫtū ad corꝑalē pn̄tiam. r ¶ Et vado ad pr̄em. faciēda naturā mortalē paterne gl̓ie ꝯſortē. ſicut .sͣ. expoſitū ēcapi. xiij. s ¶ Dicūt ei diſcipuli. Poſtqͣꝫ xp̄s explicauitrōnes ſupra poſitas ad diſcipuloꝝ ꝯſolationē. Hic cōſequenter oſtēdit̉ effectus p̄dicte explicatiōis qui eſt plenior cognitio apl̓oꝝ: ⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ pͥmo ponitur iſtaplenior cognitio: ſcd̓o ſubdit̉ ip̄oꝝ infirma diſpoſitio ibiRn̄dit ieſus. In pͥma igitur ꝑte dicit̉ ſic. ¶ Dicunt eidiſcipuli eius. clariꝰ intelligentes qͣꝫ ante. to Ecce nuncpalam loq̄ris ⁊ ꝓuerbiū nullū dicis. Clariꝰ em̄ loquebat̉de ꝓceſſu eius a pr̄e: ⁊ de aduentu eius ad mundū ꝑ carnis aſſumptionē qͣꝫ fecerat ante. ⁊ iō deitatem clarius intelligētes dicunt. y ¶ Nūc ſcimus qꝛ ſcis omnia. Ex doctrina em̄ eius ⁊ miraculis plenius eius deitatē ꝯgnoſcebant. x ¶ Et nō eſt opus vt quis te interroget. hoc eniꝫvidebāt ex hoc ꝙ p̄uenerat eos reſpondēdo anteqͣꝫ interterrogarēt. vt dictū eſt. y ¶ In hoc credimus .i. ex dictis⁊ factis p̄teritis. z ¶ Quia a deo exiſti. et ſic fidem quaꝫhabebant in corde confitentur ore. a ¶ Reſpōdit ih̓us.Hic p̄dicit̉ eoꝝ conditio infirma: ne ex pleniori cognitione habita eleuent̉ ⁊ cautiores cōtra ꝑicula reddant̉ cū d̓rb ¶ Nodo creditis. q. d. parū ſtabitis in hac fidei cōfeſſione. c ¶ Ecce venit hora ⁊ iam venit. qꝛ extunc incipiebat tempus ſue paſſionis de quo loquebat̉. d ¶ Ut diſpergamini vnuſquiſqꝫ in ꝓpria. ſic̄ em̄ ꝓpter fidem chriſti apl̓i ꝓpria reliq̄rant ⁊ ad inuicē ⁊ cum chriſto colligatierant ꝑ amorem. vt habet̉ Math̓. xix. Ecce nos reliquimus omnia ⁊ ſecuti ſumus te. ita ecōtrario ꝓpter infirmitatē eoꝝ in fide. imminēte xp̄i morte diſperſi ſunt abinuicem: ⁊ a xp̄o querētes ꝓprium cōmodū. ideo ſubditur.e ¶ Et me ſolū relinquatis. qd̓ factū eſt in captione q̄ imminebat de ꝓximo: verū tn̄ ex fuga eoꝝ nullū detrimentum accidit xp̄o: ideo ſubditur. f ¶ Et nō ſum ſolus. qͥapater mecum eſt. qꝛ humanitas remanſit deitati coniuncta: in qua deitate pater ⁊ filius ſunt vnū. q. d. in mea paſſione nō indigeo veſtra p̄ſentia cum habeam preſentiampatris omnipotentis. f ¶ Hec locutus ſum. Hic excluditur ꝯcluſio principaliter intenta: ad hoc em̄ dixit xp̄usp̄dicta oīa vt apl̓i firmarent̉ cōtra tribulatiōes īminentes⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉. Hec locutus ſum vobis .ſ. ad hūc finē.g ¶ Ut in me pacem habeatis. aduenientibus tribulationibus futuris. qꝛ ſicut graue quietat̉ in loco ꝓprio. ita corhumanum in deo. i. ¶ In mūdo preſſuram habebitis.id eſt a mūdanis hominibꝰ vos ꝑſequentibus. h ¶ Inme autē pacem. Sancti em̄ viri non habent tribulatiōes

puras. qꝛ habēt ꝯſolatiōꝫ dei admixtā: ſꝫ mali hn̄t eas puras nō habētes ꝯſolationē vllā. k ¶ Sꝫ cōfidite ego vici mūdū qͣꝫtū ad ꝯcupīaꝫ carnis ꝑ auſteritatē qͣꝫtū ad ꝯcupiaꝫ ocl̓oꝝ ꝑ pauꝑtatē qͣꝫtū ad ſuꝑbiā vite ꝑ humilitateꝫIn hac victoria xp̄i debēt cōfidere ſctī: qꝛ ꝯſideratiōe eiꝰarmati facil̓r ſuꝑanitribulatōes mundiꝓpter qd̓ dicit petrꝰjͣ. epl̓a. iiij. Chriſto īin carne paſſo ⁊ voseadē cogitatione armamini ⁊cͣ. ¶ Occaſione cuiuſdam dicti in hoc ca. querit̉vtrū plenitudo ſpirituſſācti debuit dari immediate pꝰ aſcenſioneꝫ xp̄i. Et ararguitur pͥmo ꝙ nōīmo debuit dari ante. quia plenitudogracie debuit dari ītemporis plenitudine: ſed plenitudo temꝑis incepit a natiuitate chriſti: ẜmꝙ dicit apl̓us ad Gall̓. iiij. At vbi venit plenitudo temporis miſit deus filiū ſuum factum ex muliere factum ſublege ⁊cͣ. Item arguitur ꝙ adhuc plenitudo gracie non ſitdata: quia ſicut filius eſt a patre: ſic ſpūſſanctus ab vtroqꝫ: ſtatus autem veteris teſtamenti correſpondet patri: īquo intendebant patres generationi: ſimiliter ſtatus noue legis correſpōdet filio in quo clerici intendētes ſapiētie filio appropriate habent populū regere: ergo vt videtur ꝙ futurus ſit alius ſtatus ſpūiſancto correſpondensIn temꝑe autem ſpūiſancto correſpūdente debet plenitudo gratie dari ergo ⁊cͣ. Contra vtrūqꝫ predictoꝝ arguitur ꝑ illud quod dixit ſaluator diſcipulis ſuis in littera.Si non abiero paraclitus non veniet ad vos. Ex quo p.ꝙ ante aſcenſionē chriſti non fuit data plenitudo īpūſſācti: ſequitur. Si autem ablero mittam eum ad vos. Ex qͦpatet ꝙ ſpōſſanctus poſt xp̄i aſcenſionē cito fuit datus.Reſponſio. Circa hanc queſtioneꝫ errauerant manicheioccaſione verboꝝ chriſti: ẜm ꝙ dicit Augꝰ in lib̓. contrafauſtū. Chriſtus em̄ in hoc capitulo loquens de aduētuſpūſiancti dixit apoſtolis. Cum autē venerit ille ſpiritusveritatis docebit vos omnē veritatem. Apl̓i aūt omnemvęritatē non cognouerūt ẜm ꝙ dicit apl̓s. j. Coꝝ. xiij. Exparte cognoſcimus ⁊ ex ꝑte ꝓph̓amus. iō dixerūt ꝙ prmiſſio ſpūſſancti nō fuit impleta in apoſtolis: ſed in ipſomanicheo qui fuit poſterior ip̄is: ⁊ ẜm eos cognouit plnitudinem veritatis. ꝓpter qd̓ manichei nō recipiūt libꝝactus apoſtoloꝝ: qꝛ ibi expreſſe ponitur miſſio plenitudinis ſpūſſancti ſuꝑ apl̓os: vtꝫ Actu. ij. Sed dictum iſtorum manicheoꝝ manifeſte patet falſum. quia manicheꝰquem dicūt omnem veritatē cognouiſſe non ſolūmodomulta falſa ſed etiam abſurdiſſima dixit: vtꝫ intuenti eiꝰerrorem. et erroris reprobatiōem a doctoribus noſtris. ijſententiarum et. iij. ⁊ in pluribus alijs locis quod omitto proſequi ratione ꝓlixitatis vitande. ⁊ quia hereſis manichei et eius reprobatio ſunt ſatis note: ꝓpter quod dicendum ꝙ plenitudo ſpirituſſancti ẜm ꝙ chriſtus ꝓmiſerat fuit completa in apoſtolis qui fuerūt ip̄i chriſto ꝓpinquiſſimi: in quo habitat omnis plenitudo diuinitatisverūtamen nō fuit data iſta plenitudo apl̓is ante aſcenſionem chriſti. Cuius ratio eſt. qꝛ ad hoc datur ſpūſſanctꝰhominibus vt corda eorum trahātur ſurſum per appetitum celeſtium: appetitus autem hominis non tendit eſficaciter ad aliquid niſi illud apprehendatur poſſibile. etdeo poſſibilitas ꝑueniendi ad celeſtia debuit prius hominibus declarari qͣꝫ daretur plenitudo ſpūſſanctiſ. Illaautem poteſtas fuit declarata in chriſti aſcenſione. ẜm ꝙdicit̉ Nichee. ij. Aſcendit ante eos pandens iter: et ideo