Iohannis

dicebāt gͦ. Quid eſt hͦ qd̓dicit modicū. Neſcimꝰ qͥdꝑ loquit̉. Cognouit aūt ih̓sqꝛ volebāt eū interrogareq ⁊ dixit eis. De hoc queritis inter vos qꝛ dixi. modicū ⁊ nō videbitis me: ⁊ iterū modicū ⁊ videbitis mer Amen amē dico vobis qꝛplorabitis ⁊ flebitis vos.s mūdus aūt gaudebit vost aūt ꝯtriſtabimini. ſꝫ triſticia veſtra vertet̉ in gaudiūMulier cū parit triſticiamhabꝫ: qꝛ venit hora eiꝰ Cūaūt peꝑit pueꝝ: iā non meminit p̄ſſure ꝓpter gaudiūx qꝛ natus eſt hō in mūdumy Et vos igitur nūc quidem

ꝫ triſticiam habetis. Iteruꝫaūt videbo vos: ⁊ gaudea bit cor veſtrū: ⁊ gaudiū vebſtrū nemo tollet a vob̓. Etcin illo die me nō interrogabitis quicqͣꝫ. Amen amend dico vobis. ſi qͥd petierit.e patrē ī noīe meo dabit vofbis. Uſqꝫ mō non petiſtisgquicqͣꝫ in noīe meo. Peteh te ⁊ accipietis vt gaudiuꝫi veſtrū ſit pleuū. Hec in ꝓuerbijs locutꝰ ſum vobisk Uenit hora cū iam nō ī ꝓl uerbijs loquar vobis: ſedpalā de patre meo annūcimebo vob̓. In illo die in non mīe meo petetis. Et nō dico vob̓ qꝛ ego rogabo pa-

ruit ante crucifixiōem ſuam dicēs ei. Uado romā iteruꝫcrucifigi. qꝛ in crucifixiōe petri futura dicebat ſe xp̄s crucifigi. ſicut in ꝑſecutiōe fideliū dicit ſe ꝑſecutionem pati.Act. ix. Et ſil̓r apꝑuit paulo qn̄ fuit ꝓſtratus de celo. vthr̄ ibidē. ⁊ iſta expoſitio Criẜ. magis ē ꝯſona v̓bis chriſtivt poſt videbit̉ magis. o ¶ DicebantHic ponit̉ diſcipl̓orū dubitatio: quia īv̓bis xp̄i erat obſcuritas ex hͦ ꝙ ibi videbatur q̄dā ꝯͣdictio īhoc ꝙ dixerat. Nodicū ⁊ nō videbitisme. ⁊ poſtea. Iterūmodicū ⁊ videbitisme. ⁊ iō dubitauer̄tde intellectu iſtoruꝫv̓boꝝ. ⁊ patet lr̄a.¶ ¶ Cognouit. h̓ ponitur dubitatiōis ſolutio. ⁊ diuidit̉ ī duas. qꝛ pͥmo dubitatio eoꝝ ſoluit̉. ſcd̓oexemplū ad ꝓpoſitū inducit̉ ibi. Nulier aūt In pͥma ꝑtedicit̉ ſic. p ¶ Eogͦuit aūt ih̓us. qꝛ vol.eū inter. hoc em̄ cognouit xp̄s inqͣꝫtuꝫdeus cuiꝰ eſt ꝓpriūſecreta cordiū cogͦſcere ꝓpria v̓tute Cognouit etiā hoc inqͣꝫtū hō: qꝛ animaxp̄i videt in v̓bo oīa que deus videt ſcientia viſionis.q ¶ Et dixit eis. de hͦ q̄ritis inter vos. Ad hoc reſpōdēdop̄uenit eoꝝ interrogatiōem vt on̄deret ſe ſcire mētis eoꝝintentiōem. r ¶ Amen amē dico vobis: qꝛ plo. ⁊ flebitꝭvos. q. d. ꝑ illud qd̓ dictū eſt Nodicū ⁊ nō videbitis me.intelligitur tp̄s mee paſſionis vſqꝫ ad reſurrectionē meāin quo flebitis ꝓpter meā abſentiam. s ¶ Nūdus autēgaudebit. qꝛ in triduo mortis xp̄i iudei mudialiter viuētes ſunt gauiſi credētes extinxiſſe totam ſectam chriſti.t ¶ Sed triſticia vr̄a v̓tetur in gaudiū. In hoc exponit illud qd̓ ſupra dixerat. Iterū modicū ⁊ videbitis me. qꝛ intꝑe quo eis apparuit poſt reſurrectionē ſuā gauiſi ſūt viſo dn̄o. Et ſic patet ex v̓bis xp̄i expoſitis qd̓ ſupra dixeraꝫ ꝙ expoſitio Criẜ. ꝓpinqͥor eſt lr̄e qͣꝫ expoſitio Augꝰ.y ¶ Nulier. declarat qd̓ dixerat ꝑ exemplū mulierꝭ ī dolore partus triſticiā patiētis: ſꝫ in natiuitate pueri gaudium ſuꝑueniens abſorbet p̄cedentē triſticiā. Nulier iſtaeſt eccleſia ſeu apl̓oꝝ collegiū in qͦ ꝓtūc erat tota eccleſia fideliū. triſticia partus eſt dolor de paſſione xp̄i qͥ fuitin illo collegio: natiuitas hoīs eſt reſurrectio xp̄i qͣ xp̄usde nouo ꝓceſſit ad vitā immortalē qͣꝫtū ad corpus qd̓ prius fuit mortale. ⁊ iō ad hͦ deſigͣndū dixit ſaluator.x ¶ Quia natus ē hō in mūdū. ⁊ nō dixit puer. qꝛ chriſthomo ꝑfectus vitā immortalē inchoauit ꝑ ſuam reſurrectiōem. ſequitur. y ¶ Et vos ergo nūc quidē triſticiamhabetis ſcꝫ tꝑe mee paſſiōis ⁊ mortis. z ¶ Iterū autemvidebo vos: ⁊ gaudebit cor veſtrū poſt meā reſurrectiōꝫa ¶ Et gaudiū veſtrū nemo tollet a vobis qꝛ vita xp̄i quefult materia huius gaudij īmortalis erat nō amplius aurerenda ꝑ mortē. qꝛ xp̄us reſurgēs ex mortuis iam nonmoritur ⁊cͣ. vt dicit̉ ℟o. vj. Iſtud v̓o gaudium apl̓oꝝ dexp̄i viſione fuit inchoatū poſt reſurrectiōem xp̄i: ſed poſtea ꝯſummatū in gloria celi. b ¶ Et in illo die. Hic ex.plicat xp̄us qd̓ ſupra dixerat de acceſſu diſcipuloꝝ ad patre. ⁊ diuidit̉ in duas. qꝛ pͥmo explicat erga diſcipl̓os patris familiaritatē. ſcd̓o ſubiūgit ſui dicti rōem ibi. Hec īꝓuerbijs. Dicit̉ gͦ pͥmo ſic. b ¶ In illo die .i. in tꝑe poſt

reſurrectiōem meam. c ¶ Ne non interrogabitis qͥcqͣꝫq. d. ex p̄ſentia ſpūſſancti vob̓ a pr̄e miſſi. ſic eritis illūinati: ꝙ nō indigebit q̄rere ſic̄ mō neqꝫ edoceri. Sꝫ ꝯͣ hͦ videtur ꝓ illo tꝑe petijt a xp̄o petrꝰ de iohāne. Hic aūt quidvt hr̄ infra vlti. ca. Sil̓r apl̓i petierūt a xp̄o. Dn̄e ſi in tꝑehoc reſtitues regnūiſrl̓. vt hr̄ Act. j. Dicēdū ꝙ ītelligit̉ d̓ qōnibꝰ ſic irrōnabl̓ibꝰſic̄ an̄ reſurrectiōeꝫapl̓i faciebāt xp̄o: qͣlis fuit qō philippi̓sͣ. poſita. xiiij. c. dn̄eon̄de nob̓ ⁊cͣ. ⁊ cōſimiles qōes q̄ freq̄nter legunt̉ in euāgelijs ab apl̓is ſcē. pꝰreſurrectiōꝫ v̓o xp̄saperuit illis ſenſumvt intelligerēt ſcripturas. Luc. xxiiij.⁊ iō fuerūt edocti d̓multis q̄ pͥus igrabāt: ⁊ ꝓpt̓ hoc nō indigebāt q̄rere ſic̄ an̄⁊ ſi aliqͣ q̄rebant rōnabiliꝰ q̄rebāt: iō ꝑv̓ba ſupra dicta nō ītēdit ſaluator excludere ab apl̓is oēꝫ q̄ſtionē: ſꝫ expͥme̓ eoꝝiuſtructiouē ꝑ intellectū ſcripturarum.vt dictū eſt. Aliter exponit Auguſt. In illo die me nō interrogabitis qͥcqͣꝫ .i. in eternabtitudine q̄ eſt dies vna cōtinua vbi vidēt beati clare in diuīa eſſentia q̄ expedit eosvidere: nec oꝑtet eos aliqͥd int̓rogare: pͥma tn̄ expoſitō ꝓpinquior ē lr̄e p̄cedēti ⁊ ſubſequēti: vn̄ ſequit̉. d ¶ Siqͥd petieritis patrē in noīe meo .i. ꝑtinēs ad ſalutē: qꝛ ih̓sqd̓ eſt nomē xp̄i ſalus interp̄tat̉. e ¶ Dabit vob̓: ſuppoſitis tn̄ cū his duabꝰ cōditiōibus ſupradictis ca. xv .ſ. ꝙpetitio fiat ꝓ ſe ⁊ ꝑſeuerāter. f ¶ Uſqꝫ mō nō petiſtꝭ qͥcqͣꝫ in noīe meo. Apl̓i em̄ an̄ reſurrectionē xp̄i ita nō coguerūt v̓tutē noīs xp̄i ſic̄ poſt. ⁊ iō adhuc ignorabāt ꝙ oīseoꝝ petitio eēt exaudibilis in noīe xp̄i. g ¶ Petite ⁊ accipietis. h̓ grām in pn̄ti. h ¶ Ut gaudiū vr̄m ſit plenuꝫ.in futura beatitudine: qꝛ ad eiꝰ cōſecutionē debēt ordīarioēs p̄ces eccleſie. i ¶ Hec in ꝓuerbijs. Hic reddit cauſam ſui dicti vicꝫ qͣre diſcipuli habebāt talē acceſſum ⁊ familiaritatē ad patrē poſt reſurrectionē: duo em̄ faciūt familiaritatē cū aliqͦ .ſ. eius noticia ⁊ amor. poſt reſurrectionē aūt ⁊ ſpūſſancti receptionē apl̓i fuerūt ꝑfecti ī noticia⁊ amore dei. ⁊ hͨ eſt cā qͣre fuerūt magis familiares ei qͣꝫante. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r. iMHec in ꝓuer. locu. ſum vo. q. d. anpaſſionē meā ꝑabolice ⁊ obſcure locutꝰ ſum vob̓. ſic̄ ptꝫex decurſu euāgelij. k ¶ Uenit hora cū iā nō in ꝓuerbijs .i. obſcure. l ¶ Loqͣr vob̓ ſꝫ palā de pr̄e meo annūciabo. qꝛ xp̄s poſt reſurrectionē ſuā clariꝰ ⁊ exp̄ſſius docuit apoſtolos de regno dei qͣꝫ an̄. Ip̄i erāt em̄ magis capaces. qꝛ habebāt ſenſum aꝑtū ad intellectū ſcripturaꝝ. vthr̄ Iuc. vl. m ¶ In illo die in noīe meo petetis. qꝛ ſicutdictū ē poſt reſurrectionē xp̄i. cogͦuerūt magis v̓tutē nominis xp̄i qͣꝫ an̄. ⁊ iō ſuas petitiōes ī xp̄i noīe formabant⁊ ꝓpt̓ hoc or̄ones eccīe in fine formant̉ in xp̄i noīe dicendo ꝑ dn̄m nr̄m ieſum xp̄m ⁊cͣ. vel aliqͥd ſil̓e. ¶ Et nōdi. vo. qꝛ ego ro. pa. de vobis. q. d. nō dico ꝙ ſit tuc̄ vobisneceſſe habere me interceſſorē mediū in petitionibꝰ veſtris ſicut mō. Ante paſſionē em̄ chriſti apl̓i tm̄ confidebant de p̄ſentia corꝑali eius. qꝛ in omnibꝰ ad ip̄m recurrebāt. ſꝫ poſt paſſionē ipſimet ſuas petitiōes ad deū formabāt. ideo xp̄o ꝑ illa v̓ba vult exprimere ꝙ ſecure poſ-