Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
116a
Einzelbild herunterladen
 

Iohannis.

n et dicit de eo. Ecce vereiſraelita: in quo dolꝰ nō eſt§ Dicit ei nathanael. Undeme noſti. Reſpōdit ih̓s etq̄ dixit ei. Priuſqͣꝫ te philippus vocaret: cum eſſes ſubrficu vidi te. Reſpondit einathanael: et ait. Rabbi:tu es filius dei: tu es rex

s iſrael. Reſpondit ieſus etdixit ei. Quia dixi tibi: vit di te ſub ficu: credis: maiꝰvhis videbis. Et dicit eis.x Amen amen dico vobis:videbitis celum apertum:et angelos dei aſcendētes⁊ deſcendentes ſupra filiūhominis.

ſolū vidit exterius: ſed etiā vidit cor ip̄ius interius: vndeſequit̉. n Et dixit de eo. Ecce vere iſraelita in qͦ dolusnō eſt. qꝛ ſine intētiōe doli ⁊ falſitatis veniebat: vt veritatē cognoſceret. o Dixit ei nathanael. Hic ponit̉ ſecūdū ſignū qd̓ eſt reuelatio occulti p̄teriti. vidēs aūt nathanael ꝙ ꝯditionē ſuemētis exp̄ſſerat q̄ſiuit vnd̓ ip̄aꝫ ſciebatdicēs. p Un̄ menoſti? rn̄dit ieſus etdixit ei. ꝑ reuelatōeꝫalterius occulti.q Priuſqͣꝫ phil̓. tevoca. cū eſſes ſub ficū vidi te .i. cognouippoſitū cordis tui.Ad lr̄aꝫ pͥus locutifuerant adinuicē dexp̄o ipſe ⁊ philippꝰſub ficū ī tali diſtantia: ꝙ xp̄s eos n̄ poterat vidē oculo corꝑali: nec aliqͥs aliꝰerat pn̄s qͥ potuiſſet ei referre: ⁊ iō ꝓpt̓ hͦ ſignū ⁊ p̄cedēsnathanael ſtatim ꝯfeſſus ē ip̄m eē xp̄m: vn̄ ſeqͥt̉. r Reſpōdit eī nathanael: Tu es rex iſrl̓. i. ille qͥ expectat̉ vt ſitrex iſrl̓. Expectāt em̄ oēs iudei meſſiā tꝑalē regē futurū:⁊ hͦ mō videt̉ loqui iſte nathanael: qꝛ nō hēbat adhuc cognitionē ꝑfectā de xp̄o. Nō em̄ videt̉ intellexiſſe tūc ip̄idiuinitatē: qꝛ nō dixiſſet: Tu es rex iſrl̓. ſꝫ potiꝰ mundi. ⁊ꝑ hoc qd̓ dicit. Tu es filiꝰ dei. nō fuit cōfeſſus eiꝰ diuinitatē: ſicut poſtea ꝯfeſſus ē eā petrꝰ di. Tu es xp̄s filiꝰ deiviui. Nat. xvj. ⁊ ꝓpter hāc cōfeſſionē dictꝰ ē beatꝰ a xp̄oſꝫ intellexit hāc filiationē ꝑ quādā excellētiā gr̄e. s Reſpōdit ih̓s. hic ponit̉ terciū ſignū qd̓ eſt reuelatio occultifuturi. modus em̄ cognitiōis hūane ē vt ab imꝑfecto adꝑfectionē ducat̉ ordinate: vt pꝫ .j. phiẜ. et qꝛ gr̄a ꝑficit naturā. ⁊ iō cōſil̓is ordo ē in cognitiōe gr̄e: qꝛ pͥmo ē imꝑfectior ⁊ poſtea ad ꝑfectionē deducit̉. ꝓpter qd̓ xp̄s ip̄m nathanael iā xp̄m cognoſcentē qͣꝫtū ad gr̄e excellentiā. vlteriꝰ deducit eū ad cognoſcēdū ſuā diuinitatē. ꝑ obſequiūangeloꝝ ſibi exhibendū tanqͣꝫ ſuꝑiori. nulla em̄ naͣ ē ſu ꝑangelicā niſi diuīa: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. s Rn̄dit ih̓s ⁊c̄. Credis me eſſe xp̄m: qͣꝫtū ad excellentiā gre. t Naiꝰ hisvidebis. cogͦſcēdo virtutē diuine ſub̓e. y Et dicit eis.ſcꝫ philippo ⁊ nathanaeli. x Amen ame dico vobis.amē idē eſt qd̓ fidelit̓: ⁊ id̓o vbi duplicat̉ eſt ſignū maxīecertitudinis ⁊ firmitatis. y Uidebitꝭ celū aꝑ. ⁊ angedei aſcē. ⁊ deſcen. ſuꝑ fili. ho. in obſequiū diuinitatis ī humana naͣ latētis. Si querat̉ vbi hͦ viderūt. pōt dici in aſcēſione xp̄i vt hr̄ Act̉. j. Cū intuerent̉ ī celū euntē illū. Ecceduo viri ⁊cͣ. i. duo angeli in ſpē viroꝝ. Sil̓r ī reſurrectiōeviderūt apl̓i angelos ſtātes ſupra ſepulcꝝ xp̄i: ⁊ ī paſſiōeapparuit angelꝰ de celo ꝯfortas eū Lu .xxij. Querit̉ etiāhic qͣre nathanael nō fuit vocatꝰ ad apoſtolatū cū a xp̄oſuꝑ alios fuerit cōmendatꝰ: vt pꝫ ex p̄dictis. Dicendū ꝙxp̄s voluit pͥmos fūdatores eccl̓ie ſimplices hoīes eligēne pͥma ꝯuerſio hoīm ad fidē hūane ſapīe aſcriberet̉ ſeddiuine. ⁊ ꝓpter hoc iſte nathanael ⁊ nicodemꝰ: de quo hr̄infra. iij. c. nō ſunt inſtituti apl̓i: qꝛ erāt hoīes lr̄ati. fuerūttn a pͥncipio ad fidem vocati: ne ſi a pͥncipio oēs fuiſſentſimplices crederent̉ ꝑ oppoſitū ꝑ igͦrantiā decepti. Poſtqꝫ v̓o fides catholica fuit radicata. Paulus vocatꝰ ē adapoſtolatū qͣꝫuis eēt lr̄atꝰ: vn̄ dicit̉. .j. Coꝝ. j. Uidete vocationē veſtrā fratres: qꝛ nō multi ſapiētes.¶In ca. j. vbi dicit̉ in poſtil. Et hoc pꝫ in Areſto. qͥ inter Additio.allos ph̓os videt̉ verius ſcripſiſſe ⁊cͣ.Icꝫ Areſto. nō demōſtrauerit mūdi nouitatē: nōtn̄ cōcludit ꝯtrariū: ſed ẜm mentē eius: hoc tanqͣꝫꝓblema neutrū reliqͥt: vt pꝫ ꝑ rōnes eius ī de celo⁊ mūdo intuēti in qͦ nō videt̉ a veritate deuiaſſe. nā cumphica inueſtigatio ſolū rōni naͣli innitat̉ ẜm quā mundūˡincepiſſe nō eſt ſcibile nec demōſtrabile ꝓut .ſ. ſanc. Tho.

plene tradit in pͥma ꝑte. q. xlvj. ar. ij. in cor. q. idcirco nondemōſtrādo mūdi nouitatē nō deuiat a rōne. Sil̓r circaintelligētias ſeꝑatas conatꝰ ē adinuenire numerū correſpōdentē numero celeſtiū motuū. ꝑ hoc nō excludēs qͥnplures pn̄t eē ſub̓e intellectuales ſeꝑate orbes nō mouētes vt pꝫ ꝓceſſū ſuūin hac materia beneaduertēti. Sil̓r circa felicitatē n̄ videt̉a veritate deuiaſſe.nā in pͥmo ⁊ vltimoethicoꝝ. vbi de felicitate tractat nō loquit̉ niſi de felicitate politica: ſeu de felicitate ſpeculatiuaq̄ in hac vita ꝑ naturā hr̄i pōt. nō aūt defelicitate ſuꝑnaturali: de quibus apl̓usj. Coꝝ. ij. c. ⁊ etiā Eſa. lxiiij. Qd̓ oculꝰ nō vidit ⁊cͣ. Talisem̄ felicitas ſpeculationē naturalē trāſcēdit. In eo. ca. j. vbi dr̄ in poſtil. Plenū em̄ opponit̉ vacuo. Additio.Ec diſtinctio poſtil. de pleno ⁊ vacuo nō bn̄ videt̉cōſonare rōni nec ꝓpoſito adaptari: pͥmū pꝫ. Nalicꝫ vacuū opponat̉ pleno. non tn̄ tot modis dicit̉vacuū ſicut dr̄ plenū. nā vacuū opponit̉ pleno ꝑ modūpͥuatiōis. priuatio aūt ſicut cecitas nō dr̄ tot modis ſicutviſus. Secūdū pꝫ. Nā ẜm illā diſtinctionē nō eſſet diſtinguēdū int̓ plenitudinē gr̄e vniꝰ ſancti ⁊ aliā. de qͦlibet em̄ſanctoꝝ verū eſt dicere ꝙ nō patit̉ virtutꝭ defectu cū oēsvirtutes ſint cōnexe. Nec dicendū videt̉ ꝙ in ſanctis ſitvacuitas gr̄e: eo ꝙ eoꝝ gr̄a nō redundat ad corpus ſic vtſuꝑnaturalit̓ cōcipiat. Sꝫ ad declarationē huiꝰ attendēdū eſt. ꝙ licꝫ in ſacra ſcriptura ml̓tis ⁊ diuerſis attribuat̉plenitudo gr̄e ſeu ſpūs. nō tn̄ vniformit̉ ſeu eq̄liter ī ſingulis intelligēda eſt hmōi plenitudo: ſꝫ in qͦlibet eorū exprimit̉ vl̓ ſaltē innuit̉ illud reſpectu cuiꝰ talis plenitudogr̄e attribuat̉. verbi gr̄a cū legit̉ de beſeleel Exo. xxxj. ca.Repleui eū ſpū dn̄i ⁊cͣ. ibidē ſubiūgit̉. In omī oꝑe ad excogitanduꝫ. in qͦ declarat̉ ꝙ talis plenitudo refert̉ ad oīaartificialia ꝑfecte diſponēda ſeu exercēda. Cū aūt legit̉ d̓Stephano Act̉. vj. Plenꝰ gr̄a ⁊ fortitudine. ibidē declarat̉ ad qͥd referēda eſt hec plenitudo .ſ. ad faciēda ſigna ⁊ꝓdigia ⁊ ad fortitudinē martyrij exercēdā. Sil̓r cū dr̄ debeata v̓gīe. Plena gr̄a. Iu. ij. Referēda ē illa plenitudoſeu extēdēda ad tantā plenitudinē vt decebat genitricē filij dei. Decebat em̄ fecūdā eē gratijs q̄ actorē gr̄e nō ſolūī mēte ſꝫ in vētre amplectebat̉. vn̄ in glo. ſuꝑ illd̓ v̓bū gr̄aplena. q. d. quedā arra ⁊ dos ſpōſi on̄dit̉ ꝙ fecūda ſit gratijs. Cū aūt de apl̓is dr̄: Repleti ſt̓ oēs ſpūſancto. Act̉. ij.ca. talis plenitudo ſeu repletio extēdēda eſt ad hͦ ꝙ eſſentſufficiētes ad fundandā fidē xp̄i vniuerſalit̓ in orbe ꝑ plenitudinē fidei ⁊ charitatꝭ ⁊ donū linguarū ⁊ hmōi prouiibidē declarat̉ ꝑ ſigna viſibilia hāc īuiſibilē plenitudinēdemōſtrātia. Cū aūt de xp̄o diceret̉. Plenū gr̄e ⁊ veritatꝭextendēda eſt talis plenitudo ꝓut decet filio dei naturalivnigenito. q̄ quidē extēſio etiā ẜm hūanitatē ineffabilis ēquodāmō infinita nō tanqͣꝫ ad menſurā data: vt. jͣ. iij. ca.Quā qͥdē extēſionē plenitudinis gr̄e xp̄i euāgeliſta ſatisīnuit cū ſubdit. Quaſi vnigeniti a pr̄e. ſuꝑ qd̓ v̓bū Aug.dicit: Suꝑ oēm naturā ⁊ ꝯſeruoꝝ nr̄oꝝ claritatē euāgeliſta mentē erigēs ad ip̄m nos bonoꝝ ꝓduxit verticē. q. d.euāgeliſta: nō vt ꝓph̓e aut alteriꝰ hoīs. vel angeli alicuiꝰſuꝑioꝝ virtutū ſꝫ qͣſi ip̄iꝰ dn̄atoris. ip̄iꝰ regis. ip̄ius naturalis filij vnigeniti. Hec Augꝰ. In eo. ca. vbi dr̄ in poſtil. Cuiꝰ non ſum dignus vt ſoluā eius corigiā calciamēti. Additiod E hac maͣ .ſ. de calciamētꝭ xp̄i. vide. sͣ. in additiōeMar. j. vbi de hoc large tractat̉. Replica.

p iij.