Euangelium
ei. Inuenimus meſſiā qd̓ ēp interp̄tatū xp̄c. Et adduxitꝰqͥ eum ad ih̓m. Intuitus aūtr̄ eum ieſus dixit: Tu es ſyęmon filiꝰ Iohanna: tu vocaberis Cephas: qd̓ intera pretat̉ Petrus. In craſtibnū voluit exire in galyleaꝫ⁊ inuenit Philippū. Et dicit ei ieſus. Sequere me.Erat aūt philippus a beth
ſaida ciuitate andree ⁊ pee tri. Inuenit philippus naf. thanael: et dicit ei. Quems ſcripſit moyſes in lege ⁊ ꝓphete inuenimꝰ ieſum filiūkloſeph a nazareth. Et dixitei nathanael. A nazarethpoteſt aliquid boni eſſe.¶ Dicit ei Philippus. Uemni ⁊ vide. Uidit ieſus nathanael venientem ad ſe:
p ¶ Et adduxit eū ad ieſū. tū qꝛ nō cōfidebat d̓ ſe ꝙ poſſeteum ſufficiēter inſtruere. tū qꝛ libēter ad mgr̄m redibat:habita occaſiōe. q ¶ Intuitꝰ aūt eū ieſus. nō ſolū exterius ſꝫ etiā interiꝰ vides eius deuotionē: qꝛ intuet̉ cor.r ¶ Dixit: tu es ſymon .i. vere obediēs. q. d. nomē tuū eſtꝓprietati tue ꝯſonū.g ¶ Filius iohāna.Nat. xvj. dr̄ bariona .i. filiꝰ iona. Dicendū ꝙ idē eſt nomē patrꝭ petri ionaet iohāna. aliqͣlit̓ tn̄diuerſificatū ſicut īlatino Nicolaꝰ ⁊ colinꝰ. vel alit̓ dicēdūꝙ pater petri erat binomiꝰ. et ſic iona etiohāna ſūt duo noīahoc videt̉ ex eoꝝ int̓p̄tatiōe: qꝛ iona int̓p̄tat̉ colūba. iohānain qͦ gr̄a. dr̄ gͦ filiꝰ iohāna. q. d. hoc cognomē ꝯſonat tuo nomī: qꝛ ille qͥ eſt vereobediēs eſt filius gr̄e ſpūſſancti qͥ ꝑ colūbam deſignat̉.t ¶ Tu vocaberis cephas .i. capitanꝰ: et idē ſonat hͦ nomēpetrus: qꝛ fundamētū hꝫ quodāmō ꝓprietatē capitis. vn̄Nath̓ xvj. qn̄ dictū eſt ei a xp̄o. Tu es petrus ⁊c̄. nō fuinoīs noua impoſitio: ſꝫ noīs pͥus impoſiti cōmemoratiovel cōfirmatio: qꝛ hic ſibi fuit impoſitū ẜm Aug. Aliqͥ tn̄alij dicūt ecōuerſo. ꝙ tunc fuit ſibi impoſitū: ſꝫ hic p̄dictūfuit ſibi imponēdū ꝓpter qd̓ dr̄: Tu vocaberis. qͣſi loq̄nsde futuri noīs impoſitiōe. Notandū etiā ꝙ mutatio noīsfacta a deo ſemꝑ facta eſt ex aliqͣ gr̄a ſpāli quā a deo cōſecutꝰ eſt ille cuiꝰ nomē eſt mutat̉. ſicut iacob vocatꝰ ē iſrl̓:eo ꝙ vidit dn̄m Gen̄. xxxij. Et abram vocatꝰ ē abrahā qn̄facta fuit ſibi ꝓmiſſio de ſemīe in qͣ bn̄dicende erāt om̄sgentes terre illiꝰ: Gen̄. xvij. ⁊ eodē mō hic ſymon vocatꝰfuit cephas ex hͦ ꝙ vocatꝰ fuit ad xp̄i fidē ⁊ vocādꝰ de ꝓximo ad apoſtolatū ⁊ pͥncipatū apl̓oꝝ. ⁊ Nath̓. xvj. vocatꝰeſt petrus: qd̓ idē eſt vt dictū eſt ꝓpter fidelē xp̄i cōfeſſionē: qua dixit: Tu es xp̄s ſiliꝰ dei viui. Sed ꝯͣ illud qd̓ dr̄hic de vocatōe Petri ⁊ Andree: videt̉ illud eſſe qd̓ habet̉Pat. iiij. Ambulās ieſus iuxta mare galylee vidit duosfratres ſymonē qͥ vocat̉ Petrus. ⁊ Andreā fratrē eiꝰ mittētes rhete in mare ⁊ vocauit eos. ex quo patet ꝙ fueruntvocati de naui. Dicendū ꝙ vocati fuerūt ad fidē xp̄i ⁊ adxp̄i aliqͣlē familiaritatē iuxͣ iordanē ẜm modū qͥ h̓ ſcribit̉:ſed poſtea ſuꝑ mare galylee fuerūt vocati ad apl̓atū. et iōtūc relictis rhetibꝰ ⁊ naui ſecuti ſūt eū nō ampliꝰ ad ꝓpriareuerſuri. a ¶ In craſtinū. hic ꝯn̄r ponit̉ fructꝰ ꝓueniēsex xp̄i vocatiōe. ⁊ diuidit̉ in duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ Philippi vocatio. ſecūdo ex hͦ ſequēs nathanaelis ꝯuerſio: ibiInuenit philippus. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ xp̄s venit ad baptiſmū ioh̓is vt v̓tutē regenerādi triberet aqͥs ⁊ vt baptiſmū ioh̓is ⁊ eius doctrinā approbaret: ⁊ vt de xp̄o ꝑ ioh̓isteſtimoniū latū in xp̄i pn̄tia ppl̓us ip̄m cogͦſceret. ꝓpterq̄ xp̄s ad tp̄us moratꝰ ē ⁊ ꝓpe locū illū. vt. sͣ. dictū eſt. ⁊ iōhoc ꝑacto voluit redire in galyleaꝫ vbi fuerat nutritꝰ: ⁊ inillo reditu vocatꝰ ē philippus: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄ hic. a ¶ Incraſtinū aūt .ſ. poſt vocatiōꝫ petri. b ¶ Voluit exire ī galyleā. ſi .n. māſiſſet ꝓpe iordanē poſtqͣꝫ fuit cognitꝰ a ppl̓ooēs cucurriſſiſſēt ad eū ⁊ dimiſiſſēt ioh̓eꝫ qd̓ pꝫ ex effectuqꝛ duo ex pͥncipalioribꝰ diſcipulis ioh̓is ſecuti ſunt iā eū.vt dictū ē. et iō volēs deferre iohāni ⁊ dare nob̓ exēplū fugiēdi ad plauſū ppl̓i inde receſſit: ſeqͥt̉. c ¶ Et īuenit philippū. nō a caſu vl̓ qͣſi ignotū: ſꝫ ex ſua p̄ordinatiōe: vt eūvocaret ad fidē ⁊ illumiaret: vn̄ ſeqͥt̉. d ¶ Et dicit ei ih̓sſeq̄re me. Ꝙ aūt philippꝰ ſecutꝰ ē eū ſtatīm credēs nō ēmirū: qꝛ vox xp̄i nō ſolū hēbat vim mouēdi auditū ſꝫ etiāaīm. Pōt ꝓbabilit̓ dici ꝙ philippꝰ erat iā edoctꝰ de xp̄oab andrea ⁊ petro: vn̄ ſb̓dit̉. Erat aūt philippꝰ a bethſai-
da ciuitate andree ⁊ petri: qͣſi reddat̉ rō qͣre ſtatī ſecutꝰ enxp̄m ex hͦ qd̓ erat de villa andree ⁊ petri. ex qͦ ꝓbabile eſtqd̓ docuerāt ip̄m. e ¶ Inuenit philippus. hic ponit̉ ꝯn̄nathanaelis ꝯuerſio q̄ on̄dit̉ pͦ inchoata ꝑ philippū. ⁊ ſecōdo ꝯſūmata xp̄m: ibi. Uidit ih̓s. Circa pͥmū ꝯſiderādūꝙ philippꝰ a xp̄o inſtructꝰ iuit ad q̄rēdūnathanaelē frēꝫ ſuūdeſiderās eū hr̄e fratrē in fide ſicut ī carne: ⁊ hͦ eſt qd̓ drhic.e ¶ Inuenit philippus nathanaelē. nōa caſu īuenit eū: ſꝫ diligēter q̄ſitū: vt dcm̄ē. Iſte āt nathanaelerat hō lr̄atꝰ et edoctus ī lege et ꝓph̓is.et iō philippꝰ qͣꝫuiseēt paꝝ lr̄atꝰ a pͥncipio. tn̄ iā erat inſtructꝰ a xp̄o ī ſcripturꝭlegis ⁊ ꝓph̓aꝝ loq̄ntibꝰ de ip̄o: iō annūciando xp̄m fratriſuo quē ſciebat lr̄atū incepit a teſtionio legis ⁊ ꝓph̓aꝝ di.f ¶ Quē ſcripſit moyſes ī lege. hͦ hr̄ Gen̄. penl̓. Nō auferet̉ ſceptrū de iuda ⁊cͣ. ⁊ Deūt̓. xvij. Prophetā ſuſcitabitvobis deꝰ de fratribꝰ vr̄is ⁊cͣ. q̄ ad lr̄aꝫ de xp̄o ſt̓ intelligēda: vt pꝫ ꝑ p̄dicta. g ¶ Et ꝓph̓is. oēs em̄ ꝓph̓e de xp̄o lequūt̉: qꝛ ad xp̄m oēs eoꝝ ꝓphetie pͥncipalit̓ ordinabant̉h ¶ Inuenimꝰ ih̓m. q. d. hͦ nomē cōgruū ē ꝓph̓is: qꝛ promittūr meſſiā ſaluatorē. hͦ etiā nomē ponit̉ exp̄ſſe de xp̄oAbacuc vlt. Ego aūt ī dn̄o gaudebo ⁊ exultabo ī deo ih̓umeo. ⁊ ī apocriphis Eſdre. Et erit pꝰ annos hos ⁊ moriet̉ih̓s filiꝰ meꝰ ⁊ ꝯuertet̉ ſeculū. i ¶ Filiū ioſeph. ppilipph̓ loquit̉ ẜm cōem modū loq̄ndi: qꝛ putabat̉ eiꝰ filiꝰ: vt hꝰLu. iij. Hoc etiā ꝯſonat ſcripture q̄ clamat vbiqꝫ xp̄m deſcēdere de ſtirpe dd̓. de cuiꝰ tribu erat ioſeph: ꝓpter qd̓ eixp̄i genealogia ꝑ ip̄m cōputat̉: vt pꝫ Nat. j. ⁊ Lu. iij.uis em̄ nō fuerat pat̓ xp̄i: fuit tn̄ in mr̄imonio ꝯiūctꝰ mr̄ieiꝰ q̄ erat eiuſdē tribꝰ: ꝓut diffuſiꝰ declaraui ſuꝑ Nath̓.k ¶ A nazareth. Locꝰ etiā iſte ꝯſonat ſcpͥture loq̄nti d̓ xp̄oEſa. xj. vbi dr̄ h̓ ẜm hebraicā veritatē. Egrediet̉ v̓ga de radice yeſſe: ⁊ nazareꝰ de radice eiꝰ aſcendet. ⁊ iō nathanaelvidēs hāc ꝯſonātiā ſtatī rn̄dit. l¶ Anazarcth pōt aliqͥ dboni eſſe. affirmatiue ẜm Aug. alit̓ exponit̉ hͦ ẜm Chriẜ.negatiue ⁊ dubitatiue: qꝛ ſicut dictū ē iſte nathanael eratlegiſꝑitꝰ: ⁊ iō vidit ꝙ duo pͥma nō hēbāt calūniā .ſ. nomēp̄priū qd̓ ē ih̓s. ⁊ genꝰ .ſ. dd̓. ſꝫ de loco videbat̉ eē ꝯͣ ſcpͥturāNNichee. v. vbi exp̄ſſe dr̄ xp̄m naſcituꝝ ī bethleē̓ ⁊ tu bethleē ephrata paruulꝰ es ī milibꝰ iuda ex te mͥ egrediet̉ qͥ ſitdn̄ator in iſrl̓. ⁊ egreſſus eiꝰ ab initio a diebꝰ et̓nitatis. ꝓpt̓qd̓ legꝭ ſcribe rn̄derūt herodi q̄rēti vbi xp̄s naſceret̉: ꝙ bethleē erat natiuitatis ſue locꝰ. vt hr̄ Nat. ij. Et dictū ſuūcōfirmauerūt ꝑ ſcripturā p̄dictā Micdee. v. ⁊ ꝓpter hͦ nathanael ꝯceſſis duobꝰ pͥmis tanqͣꝫ manifeſte veris. queritdubitatiue de alio dicēs: A nazareth pōt aliqͥd boni eē. ⁊qꝛ philippꝰ non erat ꝑfecte inſtructꝰ: iō duxit eū ad ih̓m:vt ab illo pleniꝰ audiret. ꝓpter qd̓ ſeqͥt̉. l¶ Dixit ei philippꝰ: veni ⁊ vide .i. addiſce ab eo. Notādū hͦ ꝙ ẜm veritatē euāgelij xp̄s natꝰ fuit ī bethleē: vt hr̄ Nat. ij. ⁊ Iuc̄. ij.Sic̄ fuerat p̄dictū ꝑ ꝓphetā. ſꝫ ꝯceptꝰ fuit ⁊ nutritꝰ ī nazareth: vt hr̄ Iu. ij. ⁊. iiij. ⁊ ꝓpter hͦ vocat̉ a ꝓph̓is nazareus⁊ ſic pꝫ cōcordia ꝓph̓aꝝ. m ¶ Vidit ih̓s. Hic deſcribitꝯuerſio nathanaelis ꝯſūmata ꝑ xp̄m. vbi xp̄s on̄dit ſe verū eſſe meſſiā ꝓmiſſū ex tribꝰ ſignis: qꝛ legiſꝑiti ſigna qͥrebāt: vt dr̄. j. Coꝝ. j. Iudei ſigna perūt. ⁊ ī pluribꝰ locis/euāgelio petier̄t ſigna a xp̄o. ſecūdū ponit̉ ibi. Rn̄dit ihsterciū ibi. Rn̄dit nathanael. Primū ſignū fuit manifeſtatio occulti pn̄tis .ſ. intētiōis cordis ⁊ puritatis ꝯſcīe ip̄iurnathanaelis. q̄ nō poterāt eē noͣ niſi v̓tute diuina. ⁊ hociqd̓ dr̄ hic. m ¶ Uidit ieſus nathanael venientē ad ſe. no