Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
115a
Einzelbild herunterladen
 

Iohannis.

ī ego in aqua baptizans. Etteſtimoniū ꝑhibuit ioh̓esindicens. Quia vidi ſpm̄ deſcēdentē qͣſi colūbā de celon̄ ⁊ māſit ſuꝑ eū: ⁊ ego neſcieobā eū ſꝫ qͥ miſit me baptiza-h re in aqua: ille dixit mihi.Suꝑ quē videris ſpm̄ deſcēdentē ⁊ manentē ſuꝑ eūr hic ē qͥ baptizat ī ſpūſanctoe Et ego vidi ⁊ teſtimoniū ꝑhibui: quia hic eſt filiꝰ dei.Altera die iterū ſtabat iohānes: et ex diſcipulis eiꝰa duo. Et reſpiciēs ih̓m ambbulantē dixit. Ecce agnus

c dei. Et audierūt eum duodiſcipl̓i loquētē: ⁊ ſecuti ſt̓dih̓m. Conuerſus aūt ih̓s ⁊ē vidēs eos ſeq̄ntes ſe dicitf eis. Quid q̄ritis. Qui disxerūt ei. Rabbi: qd̓ dr̄ int̓hp̄tatū mgr̄: vbi hītas. Diicit eis. Uenite et videte.Uenerūt ⁊ viderūt vbi maneret ⁊ apud eū māſer̄t diel illo. Hora aūt erat qͣſi decimina. Erat aūt andreas frat̓ſymonis petri: vnꝰ ex duobus qͥ audierat a ioh̓e ⁊ ſen ſecuti fuerāt eū. Inuenit h̓pͥmū frēꝫ ſuū ſymonē: ⁊ dic̄

illud qd̓ dr̄ hic. Et ego neſciebā eū. videt̉ eſſe illud qd̓ hr̄Nat. iij. ꝙ ioh̓es ꝓhibebat ieſū veniētē ad baptiſmū diEgo a te debeo baptizari: gͦ vt videt̉ an̄ baptiſmū ip̄m cognouit. Dicēdū ꝙ in baptiſmo cogͦuit eū duplicit̓. Prīoꝑ reuelationē diuinā qn̄ venit ad baptiſmū ioh̓is: ⁊ tuncdixit ei Ioh̓es illudNath̓. iij. Ego a tedebeo baptizari. ſecūdo cognouit euꝫqn̄ ſpūſſanctꝰ deſcedit ſuꝑ euꝫ in ſignoviſibili a deo pͥus ſibi dato: vt dictū eſt.⁊ iō cū dr̄ h̓. Et egoneſciebā eum. refert̉ad tp̄us p̄cedēs baptiſmū qͦ ioh̓es nōcogͦſcebat ieſū qͣꝫtūad ꝑſonā determīatā. l Et teſtīoniū⁊cͣ. h̓ ponit̉ teſtimonij ioh̓is ꝯfirmatioꝑ ſignū ſibi diuinitus datū d̓ xp̄o a pͥncipio qd̓ poſtea vidit in ip̄o. ⁊ hͦ eſt qd̓dr̄. Et teſtimoniū ꝑhibuit iohānes dim Quia vidi ſpm̄ deſcēdentē qͣſi colūbā ⁊cͣ. hoc fuit qt̄ioh̓es baptizauit ieſū: vt hr̄ Nat. iij. n Et ego neſciebā eū. iſtud refert̉ ad tp̄us p̄cedēs baptiſmū: vt dictū eſt.Aug. aūt refert neſciebā ad ptātem excellētie ī baptiſmoquā ſibi xp̄s retinuit: q̄ ꝯſiſtit in qͣttuor. primū eſt ꝙ ipſeſolus baptiſmū inſtitueret. ſecūdū eſt ꝙ effectū baptiſmiſine baptiſmo cōferre poſſet. terciū eſt ꝙ meritū paſſiōiseius ī baptiſmo efficaciā hr̄et. quartū ꝙ ab aliquo tꝑe baptiſmꝰ ꝯferret̉ in noīe ip̄ius: ſicut hr̄ Act̉. xix. q. d. qd̓ egoneſciebā ꝙ hāc excellētiā p̄dictā in baptizādo ſibi retineret. vn̄ ſb̓dit̉ poſtea. Hic eſt qͥ baptizat. ſolus qͣꝫtū ad iſtāexcellentiā. pͥma tn̄ expoſitio magꝭ videt̉ ꝯſonare lr̄e: itaꝙ illd̓ neſciebā eū. referat̉ ad tꝑus p̄cedēs baptiſmū xp̄qn̄ ioh̓es nō cognoſcebat xp̄m adhuc in ꝑſona determīata: vt p̄dictū eſt. ſed tm̄ in generali. ⁊ cū hoc fuit ſibi datūſignū cognoſcēdi en̄ determīate in futuro ꝑ apparitionēſpūſſancti ī ſigno viſibili: iō ſb̓dit̉. o Sꝫ qͥ miſit me. i.deus ꝑ exp̄ſſam miſſionē ⁊ apparitionē: vt .sͣ. dictuū eſt.p Baptizare in aqua. qꝛ baptiſmꝰ iohānis gratiā nō cōferebat: ſed baptiſmū xp̄i ſignificabat ⁊ ad ip̄m diſponebat. q Ille mihi dixit ſuꝑ quē videris ſpm̄ deſcēdētē⁊ manentē ſuꝑ eū. in ſigno viſibili colūbe. r Hic eſt qͥbaptizat in ſpūſancto. qd̓ eſt ꝓpriū ip̄iꝰ dei .ſ. ſaluare animas ꝑ gratiā ſpūſſancti. s Et ego vidi ſpm̄ſanctū. p̄dicto mō deſcēdentē ſuꝑ ieſum. t Et teſtimoniū ꝑhibui. qꝛ hic ē filius dei .ſ. naturalis: ⁊ ꝑ ꝯn̄s habens eandēvirtutē cū patre. v Altera die. Hic explicat teſtimoniū Iohānis de xp̄o factū corā diſcipulis Iohānis ſpecialit̓: ⁊ diuidit̉ in duas: qꝛ pͥmo ponit huius teſtimoniū.ſecūdo teſtimonij fructū: ibi. Et audierūt. In pͥma ꝑte dicit̉ ſic. Altera die iterū ſtabat Iohānes ⁊ ex diſcipl̓is eiꝰduo. dicit altera die. ad denotandū ꝙ Iohānes pluries ⁊frequēter teſtimoniū ferebat de xp̄o: vt. sͣ. dictū eſt. ꝑ hocqd̓ ſubdit̉. x Stabat. on̄dit̉ ꝙ ip̄e ꝑatus erat ad exercendū ſuū officiū teſtificādo de xp̄o baptizādo ⁊ docēdovn̄ ſubdit̉. a Et reſpiciēs ieſuꝫ ambulantē .ſ. ꝓpe locūvbi ſtabat iohānes: qꝛ xp̄c poſtqͣꝫ baptizatꝰ ē a iohē ad tēpus moratꝰ ē ꝓpe locū. Et factꝰ ē iohāni familiaris vt ſiciohes frequēter diceret teſtīoniū de xp̄o ī ſua pn̄tia. ⁊ ſicab alijs cogͦſceret̉: vn̄ ſubdit̉. b Ecce agnꝰ dei. breuit̓repetit euāgeliſta teſtimoniū qd̓ fuerat ſuꝑius dictū. id̓oomittit illud qd̓. sͣ. dictū eſt. Qui tollit pct̄a mūdi. ⁊ exponat̉ ſic̄. sͣ. expoſitū fuit. c Et audierūt. hic ponit̉ fructꝰ

p̄dicti teſtimonij: ⁊ diuidit̉ in tres: qꝛ pͥmo ponit̉ fructusſequēs ex ioh̓is teſtificatiōe. ſecūdo ex diſcipuli cōuerſip̄dicatiōe: ibi. Erat aūt Andreas. tercio ex xp̄i vocatiōe:ibi. In craſtinū. Fructꝰ aūt pͥmꝰ fuit ꝯuerſio diſcipuloꝝioh̓is ad xp̄m: q̄ fuit inchoata ꝑ ioh̓em inqͣꝫtū diſcipl̓i teſtimoniū eiꝰ reuerēter audierūt: et tāqͣꝫveriſſimū executi ſtin oꝑe. ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄.c Et audie. eū duodiſci. loq̄. ⁊ ſecuti ſt̓ieſū. deſiderantes eiadherē ⁊ eiꝰ doctrinā audire: ſꝫ iſta conuerſio cōſūmata ē ꝑip̄m xp̄m: vn̄ ſb̓dit̉.d Cōuerſus āt ih̓sex ſua benignitate ⁊miſcd̓ia. e Et vidēs eos ſe. ſe di. eis.qͥd q̄ritis. q. d. ꝑatusſū ad volūtatē vr̄aꝫ.nec petit hͦ ex ignorātia vt aliqͥd addiſcat: ſꝫ vt ex eoꝝ rn̄ſion ꝯueniētiꝰ eos dirigat: ſic̄ Gen̄. iij. divt ex ſua rn̄ſiōe ꝯuenientiꝰ argueret ip̄m. ſeqͥt̉. f Quixit dn̄s. Adā vbi es:dixe. ei: Rabbi. qd̓ interp̄. mgr̄. Iſtud qd̓ dicit̉ interp̄tatūmgr̄. nō ē de v̓bis eoꝝ: ſꝫ eſt v̓bū euāgeliſte interpretātisnomē hebraicū: qd̓ ē rabbi: vn̄ dixerūt. g Rabbi vbihītas. q̄rētes domū eiꝰ tanqͣꝫ ſtudioſi diſcipuli vt poſſentfreq̄nt̓ cū eo ⁊ ab eo inſtrui. h Dicit eis venite ⁊ videte. liberalit̓ ꝯdeſcēdēs petitiōi eoꝝ: ſꝫ qꝛ dictū ē de domoxp̄i: hic videt̉ ꝯͣdicere ei qd̓ dr̄ Nat. viij. Filiꝰ hoīs nō hꝫvbi caput ſuū reclinet. Dicēdū ꝙ ī Nat. dr̄ nō habuiſſeꝓpriū domiciliū. nō tn̄ negat̉ qͥn habuerit ſic̄ hoſpes domū accomodatā ꝓ tꝑe ad manēdū. Sic̄ em̄ freq̄nt̉ fuit īdomo Narthe: ⁊ eodē mō ad tp̄us māſit ꝓpe ioh̓em pꝰbaptiſmū ſuū rōnibꝰ p̄dictis. tn̄ in hoſpitio alieno: qd̓ pꝫex hͦ ꝙ nō erat d̓ loco illo ſꝫ de nazareth: ſeqͥt̉. i Uenerūt ⁊ vi. vbi ma. ſicut hoſpes: vt dictū ē. k Et apud eūmāſerūt die illo. audiētes v̓ba vite ab eo. Hora aūterat qͣſi decima .i. ꝓpe veſꝑam. ex qͦ apparet ardor eoꝝ adaudiēdū xp̄m: qꝛ cū hora veſꝑtina ſoleāt homīes reuertiad ꝓpria domicilia. tn̄ oībꝰ dimiſſis māſerūt cū ipſo vſqꝫin craſtinū deſiderio audiēdi ip̄m. m Erat aūt andreas. hic ꝯn̄r ponit̉ fructꝰ ꝓueniēs ex diſcipuli ꝯuerſiōe: qͥaaudita xp̄i doctrina ſtatim iuit ad q̄rendū fratrē ſuuꝫ adaudiēdū ieſū xp̄m: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. m Erat aūt ⁊cͣ. ſecutifuerūt eū .ſ. xp̄m. Nomē aūt alteriꝰ diſcipuli hic tacet̉. qꝛmodꝰ ſcribentiū eſt tacere ꝓprias laudes. vel ſaltē loquide ſe ſicut de alio. ſicut. jͣ. vlti. c. dicit Iohānes euāge. deſeip̄o. Hic eſt diſcipulꝰ ille ⁊cͣ. nō exprimēdo nomē ſuū:⁊ eodē mō loquit̉ hic: qꝛ ꝓbabiliter credit̉ ꝙ ip̄emet fuerit cū andrea: qꝛ circūſtātias loci ⁊ tꝑis deſcribit qͣſi ille qͥpn̄tialiter vidit. Pōt etiā alit̓ dici ſolꝰ andreas noīat̉ eoꝙ antiqͥor ⁊ pͥncipalior erat. vn̄ ⁊ hanc p̄rogatiuā habuitꝙ fuit primꝰ xp̄i diſcipulꝰ: qꝛ de duobꝰ pͥmo adherētibꝰxp̄o ip̄e fuit pͥncipalis ⁊ pͥmꝰ: ſicut ⁊ Stephanꝰ fuit primꝰ martyr: ſequit̉. n Inuenit hic pͥmū fratrē ſuū Sꝫmonē. nō inuenit eū a caſu: ſed diligēter q̄ſitū deſiderāshr̄e eū fratrē in religiōe fidei. ſic̄ ⁊ in ꝓpinqͥtate carnal? ꝯͣillos qͥ ꝓprios amicos extrahūt ab ingreſſu religiōis: vn̄ſequit̉. o Et dicit ei ⁊cͣ. xp̄s .i. vnctus: qꝛ xp̄s eſt rex etſacerdos vnctus in humana natura plenitudine gratie:ſicut reges ⁊ ſacerdotes in ve. teſta. inungebant̉ corꝑalivnctione: ⁊ bene dicit: Inuenimus: qꝛ ſufficiēter erat inſtructus a xp̄o ꝑ teſtimonia legis ⁊ ꝓphetarū ꝙ ipſe eratvere xp̄c: ⁊ qꝛ ꝯfirmatio boni oꝑis eſt ꝑ xp̄m: ido ſequit̉.

p iij