Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
113b
Einzelbild herunterladen
 

Euangeliū

i Et vidimꝰ gloriā eius glokriā quaſi vnigeniti a patren plenuꝫ gratie et veritatis.n Iohannes teſtimoniū pero hibet de ipſo: ⁊ clamat di

h cens. Hic erat queꝫ dixi qͥr̄ poſt me venturus eſt: antes me factus eſt: quia priort me erat. Et de plenitudineeiꝰ nos omnes accepimus

error illorū qui dixerunt naturā humanā habere in xp̄ohypoſtaſim ꝓpriā. ſi em̄ dixiſſet verbū factū eſt hō: cū hōſignificet naturā humanā in ſuppoſito dediſſet occaſiōꝫcogitādi ꝙ natura hūana in xp̄o ſubſiſteret ī ꝓpria hypoſtaſi. Sil̓r magis dixit v̓bū factū eſſe carnē qͣꝫ aīaꝫ: ne daret̉ occaſio cogitādiꝙ illa vnio eſſet tm̄ẜm actū aīe vt ꝑ cōgnitiōꝫ ⁊ amore: nōtn̄ in vnitate ſuppoſiti. i Et vidimꝰ.poſtqͣꝫ euāgeliſta declarauit v̓bi emanationē ⁊ eiꝰ incarnationē. hic ꝯn̄r on̄ditqͣliter ip̄e ⁊ alij apl̓i habuerūt de hͦ cognitiōeꝫ. Et diuidit̉in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo ponit īnoteſcēdi modū. ſecūdo manifeſtat ip̄m: ibi. Et de plenitudine. pͥma ī duas: ẜm duplicē modū īnoteſcēdi quē ponit. ſcd̓a ibi: Ioh̓es ꝑhibetpͥmꝰ aūt īnoteſcēdi modꝰ ē ꝑ viſū. Sciendū tn̄ ꝙ viderealiqn̄ accipit̉ nō ſolū ꝓ viſiōe corꝑali: ſꝫ etiā ꝓ cognitiōeintellectuali: ꝑ quē modū dicimꝰ. vides tu hͦ. i. intelligis⁊ hoc ē: qꝛ viſus ē ſpūalior int̓ alios ſenſus ⁊ plures rerūdifferētias nob̓ demōſtrat: vt hr̄. .j. Neta. ⁊ iō noīe viſusvtimur aliqn̄ ī his q̄ ꝑtinēt ad intellectu. vtroqꝫ mō vidēdi habuit ioh̓s ⁊ alij apl̓i noticiā v̓bi incarnati: qꝛ cū ip̄ofuer̄t corꝑalit̓ ꝯuerſati. ⁊ ſic viderūt ſenſibilit̓ oꝑa v̓tutētotiꝰ creature excedētia: ſicut ē ſuſcitatio mortui. illumīatio ceci: ⁊ ꝯſilia. ex qͥbꝰ viſu mētis ꝑceperūt eiꝰ diuinitatē ī carne latentē. vider̄t etiā hͦ mētalit̓ ꝑ int̓nā inſpiratōꝫqn̄ aꝑuit eis ſenſū vt intelligerēt ſcpͥturas: vt hr̄ Lu. vlt. ⁊hͦ ē qd̓ dr̄. i Et vidimꝰ gloriā eiꝰ .i. excellētiā oēm creaturā excedentē ꝓpt̓ qd̓ ſubdit̉: qͣſi exponēdo p̄dictā gl̓iāk Quaſi vnigenti a pr̄e .i. naͣlit̓ ab eo ꝓcedētis: ⁊ ꝑ ꝯn̄seandē naͣꝫ numero cū ip̄o hn̄tis. hoc em̄ viderūt apl̓i pͦ ꝑpr̄is teſtimoniū ī trāſfiguratiōe in qͣ fuit ioh̓es cū petro ⁊iacobo: vt hr̄ Nat .xvij. ⁊ iō tūc audiuit vocē pr̄is dicētꝭde xp̄o. Hic ē filiꝰ meꝰ dilectꝰ ⁊cͣ. ſcd̓o vider̄t hͦ ꝑ angelorū obſeqͥuꝫ: qꝛ angeli mīſtrabāt ei ſic̄ ſuꝑiori: vt hr̄ Nat.iiij. Supra naturā angelicā nihil ē niſi naͣ diuīa. tercio viderūt hͦ ꝑ hͦ ꝙ creature etiā viſibiles obediebāt ei ad nutūſic̄ dn̄o ⁊ creatori. ꝓpt̓ qd̓ dixerūt Nat. viij. Qualis ē h̓qꝛ vēti ⁊ mare obediūt ei. qͣrto hͦ viderūt ꝑ docēdi ⁊ oꝑādi modū. Noyſes em̄ ⁊ alij ꝓph̓e nō dabāt ppl̓o p̄ceptaſꝫ de p̄ceptis dei ip̄m inſtruebāt: ⁊ iō dicebāt: hͨ dicit dn̄svel aliqͥd ſil̓e. Sil̓r de moyſe ſcriptū eſt. locutꝰ eſt dn̄s admoyſen ⁊cͣ. Xp̄c aūt tanqͣꝫ deꝰ ⁊ ꝓpria aucͣte loquēs dabatdoctrinā ſuā: vt pꝫ Mat. v. vbi freq̄nter dr̄. Ego aūt dicovobis. vn̄ in fi. illiꝰ ẜmonis dr̄: ꝙ erat docēs ſic̄ poteſtatēhn̄s. Et ſil̓r ꝑpenderūt ꝑ oꝑandi modū: qꝛ ⁊ ſi alij fecerūtmiracula. hͦ fuit tm̄ dep̄cando. xp̄c aūt etſi ī miraculis faciēdis aliqn̄ orauerit: vt ī ſuſcitatiōe Lazari. Ioh̓is. xj. tn̄cōiter miracula faciebat imꝑando: vt pꝫ ex decurſu euāgelij. ꝑ qd̓ on̄debat̉ ꝙ illa faciebat v̓tute ꝓpria: ſic̄ deꝰ ꝓpt̓qd̓ dr̄ Lu. vj. ꝙ virtꝰ exibat de illo: ⁊ ſanabat oēs. Seqͥt̉.l Plenū gr̄e. ⁊ hoc pͥmo ꝓpter gr̄aꝫ vniōis: ille em̄ ꝑfectiſſime ē plenꝰ gr̄a qͥ ꝑfectiſſime deo ꝯiūgit̉. natura autēhūana in xp̄o nō ſolū ꝯiūcta ē deo ꝑ cognitionē ⁊ amoreſicut ī alijs. ſꝫ ꝑ realē vnionē ⁊ hec dicit̉ in xp̄o gr̄a vnionis: ꝑ quā homo dr̄ deꝰ ⁊ ecōuerſo ꝑ cōicatione idiomatū. Dicit̉ aūt talis vnio gr̄a inqͣꝫtū diuīa liberalitate ⁊ miſericordia facta ē. ſcd̓o ꝓpter gr̄aꝫ habitualē. q̄ pleniꝰ fuitin xp̄o qͣꝫ ī alijs. ꝓpter hͦ dr̄. jͣ. iij. ca. ꝙ datꝰ ē ei ſpūs nō acmēſurā: qꝛ non ſolū habuit plenitudinē ſufficiētie: ſꝫ etiāredundātie ī alios: qꝛ ē caput nō ſolū hoīm ſꝫ etiā angelorū. Ꝙ aūt v̓go Maria ⁊ aliq̄ alij ſancti legunt̉ pleni gr̄avt dr̄ de Maria Luc̄. j. ⁊ de Stephano Act̉. vj. hec tn̄ eſtalia plenitudo. plenū em̄ opponit̉ vacuo: ⁊ iō tot modisdr̄ plenū qͦt modis dr̄ vacuū. Dicit̉ aūt vacuitas gr̄e. vnomo ꝓpt̓ v̓tutis defectū circa ꝓpriū ſubiectū. ⁊ tali vacuooponit̉ plenitudo gr̄e ſanctoꝝ. Alio mō dr̄ vacuitas gr̄e

eo ꝙ nō redūdat ad corpus. ⁊ tali vacuo opponit̉ plenttudo Narie inqͣꝫtū gr̄a eius aliqͦ mō redundat ad corpꝰſuꝑnaturalit̓ cōcipiēdo: plenitudo tn̄ Narie nō ſe extendit ad alios ita ꝙ ſit gr̄e datrix: ſꝫ ſolū inqͣꝫtū eſt gr̄e impetratrix. xp̄i aūt plenitudo ad alios ſe extēdit. ⁊ ſic opponit̉ vacuo nō ſolumreſpectu ſui: ſꝫ etiaꝫalioꝝ: qꝛ fuit in xp̄oplenitudo gr̄e nō ſolū reſpectu ſui ſꝫ etiāreſpectu aliorū.m Et veritatis. inqͣꝫtū in ip̄o fuit veritas diuīa ſiue increata ꝑ vnionē. ſil̓r inaīa xp̄i fuit plenitudo veritatꝭ inqͣꝫtū habuit noticiā oīmq̄ cognoſcit deꝰ noticia viſiōis. ſil̓r fuit in xp̄o plenitudoveritatis inqͣꝫtū impleuit oēs figuras ⁊ ꝓmiſſiones legismoſaice. n Ioh̓es teſtimoniū ꝑhibet. h̓ ponit ſecūdūmodū qͦ innotuit Ioh̓i ⁊ apl̓is alijs verbū incarnatū. ⁊ h̓modꝰ fuit ꝑ auditu: qꝛ audiuit a ioh̓e teſtimoniū de xp̄oꝙ erat efficax ꝓpt̓ ioh̓is mirabilē natiuitatē: ⁊ ꝓpt̓ excelletē vite ſue ſanctitatē. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. n Ioh̓es teſtimoniū ꝑhibet de ip̄o. ⁊ bn̄ dicit: ꝑhibet ad on̄dendū ꝙ eiꝰ teſtimoniū fuit ꝯtinuatū: qꝛ nō ſolū ſemel ſꝫ pluries teſtificatꝰ ē de xp̄o: ⁊ iō dicit: ꝑhibet ad denotandū ꝯtinuatōeꝫhuiꝰ teſtimonij. ſcd̓o on̄dit̉ iſtud teſtimoniū claꝝ: cū ſubdit̉. o Et clamat: qꝛ ioh̓es nō loq̄bat̉ de xp̄o ī occultoſic̄ faciūt illi qͥ hn̄t doctrinā ſuſpectā: ſꝫ in palā corā ppl̓oDicit̉ aūt hͦ teſtimoniū certu ⁊ verū: qꝛ eodē mō teſtificatus ē pͥus de xp̄o ī abn̄tia: ⁊ poſt in pn̄tia qd̓ notat̉ cū dr̄.p Hic̄ erat quē dixi .ſ. ante ⁊ idē mō dico. vlteriꝰ on̄dit̉ꝙ de xp̄o dixit: cū dr̄. q Qui poſt me venturꝰ ē. pꝫ qꝛioh̓es nō loquit̉ de aduētu xp̄i in mūdū: qꝛ iā erat natus⁊ fere. xxx. annoꝝ. ſꝫ loquit̉ de aduētu ad p̄dicādū: ⁊ myſteriū nr̄e redēptiōis cōplendū. r Ante me factꝰ ē. Exhͦ loco arguit arriꝰ: ꝙ v̓bū ẜm naturā v̓bi ſit factū: qꝛ nōeſt dubiū ꝙ ioh̓es p̄ceſſit xp̄m ẜm carnē: ⁊ iō cū dic̄: An̄me factꝰ ē. de natura v̓bi intelligendū eſt. ſꝫ lr̄a ſequēs hͦdeſtruit ꝑ hͦ qd̓ ſubdit̉. Quia pͥor me erat. ⁊ ꝑ ꝯn̄s habuiteſſe an̄ ioh̓em. iō ſi de factiōe nature loq̄ret̉ alit̓ ordinaſſelr̄aꝫ. d. Prior me erat. qꝛ an̄ me factꝰ ē. ⁊ iō ſic dꝫ intelligiAnte me factꝰ eſt .i. mihi p̄latꝰ: cuiꝰ rōneꝫ aſſignat dicēss Quia pͥor me erat. nō ẜm hūanitatē ſꝫ ẜm diuinitatē īqͣ eſt ab eterno. pōt etiā alit̓ exponi referēdo hͦ ad xp̄m ẜꝫhūanā naturā. Ad cuiꝰ intellectū ſciēdū: ꝙ puer ē in fieriẜm curſum nature vſqꝫ ad natiuitatē. Xp̄c aūt ab inſtanticōceptiōis habuit corpꝰ oībꝰ lineamētis diſtinctū. ⁊ aīaꝫomībꝰ v̓tutibꝰ ⁊ ſciētijs ꝑfectā: qͣꝫuis nōdū habuerit ꝑfectā corꝑis quātitatē. ⁊ hoc fuerat p̄dictu Hiere. xxxj. Nouū faciet dn̄s ſuꝑ terrā. mulier circūdabit virū: qꝛ xp̄c alinſtāti cōceptiōis fuit vir ꝑfectꝰ mō dicto. Cōſtat autē ꝙxp̄c fuit an̄ ꝯceptꝰ qͣꝫ ioh̓es fuit natꝰ: vt pꝫ Lu. j. et iō hocmō lr̄a p̄dicta pōt exponi. Ante me factꝰ ē: vt ꝑ factū eſſeintelligat̉ ꝑfectio: qꝛ hͦ deſigͣt talis locutio ſic̄ fieri imꝑfectionē deſignat: qꝛ xp̄c etiā ẜm hūanā naturā ante ꝑfectꝰfuit qͣꝫ ioh̓es: vt pꝫ ꝑ p̄dicta. t Et de plenitudīe. Poſitis duobꝰ modis qͥbꝰ v̓bū incarnatū eis īnotuit. hic ꝯn̄ivtrūqꝫ modū manifeſtat. et pͥmo manifeſtat pͥmū qͥ eſtviſū: vt dictū eſt. ſecūdo ſecūdū qͥ eſt ꝑ auditu: ibi. Et hͦ ēteſtimoniū. Ad intellectū pͥmi ſciēdū: ꝙ hͦ v̓ba q̄ ſequūnō ſūt v̓ba ioh̓is bap. licꝫ hͦ dicat Prigenes. ſed ſunt v̓baioh̓is euāgeliſte declarātis modū qͦ cognouerūt v̓bū incarnatū ꝑ viſuꝫ ẜm Aug. ⁊ Chry. dixerat em̄. sͣ. Vidimꝰeū plenū gr̄e ⁊ veritatꝭ. Poſſet aliqͥs q̄rere qͣlit̓ hͦ vidiſtisiō declarat qͣlit̓ h̓ cogͦuerūt qͣſi rn̄dēs tacite qōni. Et diuidit̉ in duas: qꝛ pͥmo declarat qͣlit̓ cogͦuerūt eū plenū greſecūdo qͣlit̓ cogͦuerūt eū plenū veritatꝭ: ibi. Deū nemo vtdit. dicit igit̉ pͦ: bn̄ dixi ꝙ vidimꝰ eū plenū gr̄e: qꝛ d̓ plentudine eiꝰ oēs nos accepimꝰ. hͦ potiſſime apꝑuit ī ſpūſſacti miſſiōe ſupra apl̓os in die penthe. ex cuiꝰ plenitudine