in Marcum
fidē polliceꝫ dr̄ vt ſacerdoptio reprobus haberet̉ ſꝫ tm̄q̇ cōſentiēs fidei predeſtinar̄ ta potuit electio vt nec ſics ī oꝑe verbi perderet quodprius meruerat in genereNā alexandrie ep̄us fuit:y cuiꝰ ꝑ ſingula opus fuit ſcix re ⁊ euāgelij in ſe dicta diy ſponere ⁊ diſciplinā legis
z in ſe agnoſcere ⁊ diuinamin carne dn̄i intelligere naa turā Que in nos primū reb quiri oꝑtet de hinc inquiſic ta volumus agnoſci habētes marcedē exhortatōisquoniam qui plantat ⁊ qͥrigat vnum ſunt. qͥ aūt īcrementum p̄ſtat: deus eſt.¶ Explicit prologus.
Circa primū ſciendū ꝙ ſapientis eſt ordinare ſeu ordinate ſcribere. Humilitas aūt maxime diſponit ad ſapientiādiuinā. ẜm ꝙ dr̄ ꝓuerb̓. xj. Ubi hūilitas: ibi ⁊ ſapīa. ⁊ id̓oon̄dit̉ Narci huilitas cū dr̄. o ¶ Deniqꝫ ampu. pol. ſi.di. vt ſacer. repro. haberet̉. ex hūilitatē em̄ reputabat ſeſeindignū. ⁊ id̓o reformidabat aſcende̓ tātū graduꝫ. p ¶ Sꝫtm̄ ꝯſen. fi. predeſti.po. electio .i. diuinaordīatio q̄ ita potēseſt. ꝙ ei nullus pōtreſiſtere. q ¶ Conſentiens fidel. id eſtcondeſcendens deuotōni fideliū. qͥ deſiderabant eū habere ep̄m. fecit alit̓ ip̄ꝫꝓmouēdo. lꝫ ex humilitate refugeret:iō ſubdit̉. r ¶ Utnec ſi in oꝑe vbi ꝑderet .i. in p̄dicatōe qd̓ ē opus ep̄i. vnde Act̉. vij. Apl̓i qͦꝝſucceſſores ſt̓ ep̄i vt hr̄ in decre. di. xxj. ca. in nouo teſtamēto adminiſtratōem tꝑaliū ſeptē dyaconibꝰ cōmiſerunt vtoꝑi p̄dicatōis liberius vacarēt. s. ¶ Quod prius meruerat in genere. fuit enim de tribu leui ad quā ſpectabat ſacerdotiū. t ¶ Nā alaxandrie ep̄s fuit nō obſtāte ꝙ āputaſſet ſibi pollicē. nō em̄ dr̄ ꝙ amputauerit ſibi totū pollicē. ſed forte aliquā ꝑtem ꝑ quā nō impediebat̉ a cōſecrando. ⁊ ſil̓e legit̉ factū in li. qͥ dr̄ paradiſus de anthonio anachorita: quē cū quidā ciues vellēt rapere ⁊ cōſtituere ſibiep̄m ferre ſecuit ſibi aureꝫ ſiniſtrā dicens. Lex diuina iubet nullū aure p̄ciſa optari in ep̄um qd̓ cū theophilo ep̄ohͦ dictū fuiſſet: rn̄dit a iudeis lex iſta ſeruat̉. Ego aūt ſi dederitis mihi aliquē auribꝰ truncatū. ſꝫ moribꝰ ꝓbuꝫ nonſingl̓a opus. Hic ꝯn̄r reddit̉ rō ex ſtudioſitate. hoīes em̄dubito eū ep̄m facere. hͦ tn̄ mō nō obſeruat̉. v ¶ Cuiꝰſtudioſi magis pn̄t cogitata ordinare ⁊ ordinatius ſcribeNarcus aūt fuit valde ſtudioſus ẜm ꝙ dr̄ hic. v ¶ Cuius ꝑͦ ſingula opus ſcire .ſ. ꝓphetias de xp̄o p̄nunciatas.c ¶ Et euangelij in ſe dicta diſponere. nō ſolū intelligēdoſꝫ etiam oꝑando. y ¶ Et diſciplinā in ſe legis agnoſcere.nō ſolū lr̄aliter intelligendo. ſꝫ etiā ſpūaliter. z ¶ Et diuina in car. do. na. intelligere qͣꝫtum ad diſtinctōeꝫ naturarūvt ſuppoſiti vnitateꝫ. ⁊ qm̄ vitā ⁊ doctrinā. b. marci debemus imitari. iō concludit hiero. a ¶ Que in nos pri. re.opor. doctrinā btī marci imitando. 7b ¶ De hinc inqͥ. vo.agnoſci. ſuꝑ ab alijs qꝛ ꝑfectōeꝫ quā aliqͦs hꝫ dꝫ alijs tradere ẜm illud. j. petri. iiij. Unuſqͥſqꝫ ꝓut accepit gr̄am inalterutrum illā adminiſtrantes ſicut boni diſpenſatoresmulto formis gr̄e dei. qꝛ hͦ cedit ad magnū meritū. vn̄ ſubditur. c ¶ Habētes mercedē ⁊cͣ. ſꝫ qꝛ iſte labor ſine d̓i aciutorio non ꝓficit. iō ſb̓dit̉. d ¶ Qui plantat. pͦ erudiendo. e ¶ Et qͥ rigat ⁊cͣ. illā eruditōeꝫ fouēdo ⁊ nutriendo.vn̄ dicit apl̓s .j. Coꝝ. iij. Ego plantaui: apollo rigauit. deꝰaūt incrementū dedit qͥ eſt benedictꝰ in ſecl̓a ſcl̓oꝝ AmēOccaſiōe cuiuſdā dicti in hͦ ꝓlogo pōt queri: vtꝝ licitūſit alicui ſeip̄ꝫ mutilare. ⁊ arguit̉ ſic. qꝛ btūs marcꝰ amputauit ſibi pollicē vt dictū eſt. nec tn̄ ex hͦ reprobat̉. Itē occidere ſeip̄m peius eſt qͣꝫ mutilare. Samſon aūt ſeip̄m interfec̄. vt hr̄ Iudi. xvj. ⁊ tn̄ numerat̉ int̓ ſctōs. vt hr̄ Heb̓.xj. Itē raſias ſeip̄m interfecit vt hr̄. ij. Nach̓. xiiij. ⁊ tamēſcpͥtura videt̉ ex hͦ ip̄m cōmendare. qꝛ ididē dr̄ eligēs nobiliter potius mori qͣꝫ ſubditꝰ fieri pctōribꝰ. Itē minꝰ boſſū eſt contēnendū ꝓpter ꝯẜuatōeꝫ maioris boni. ſicut adconẜuatōem vite aliqͥs ꝓijcit merces in mari. ſꝫ virtus caſtitatꝭ eſt maius bonū qͣꝫ membrū corꝑale. gͦ licite pōt ſibi aliqͥs abſcindere virilia ꝓpter conſeruatōem caſtitatꝭ.d ontrariū arguitur per illud qd̓ hr̄ in decre. di. lv. cā. Sifſuis amputauerit ſibi virilia clericus non fiat. qꝛ homici
da ſui eſt. ℟n̄ſio quelibet pars corꝑis ordinatur ad totuꝫ⁊ ideo de ip̄o ordinandū eſt. ꝓut reſpicit bonū totius corporit ⁊ vlterius ꝓut reſpicit bonū hominis ⁊ cōitatis. qꝛſicut pars corꝑis ordinat̉ ad totū corpus ſic corpꝰ ad hominē cuius eſt ꝑs ⁊ vnus hō ad totam cōitatem. Ergo ſimembrum aliqd̓ ſitnoxiū corpori. vtpote qꝛ ꝓpter aliquamegritudinē eſt alioꝝmēbroruꝫ corruptiuuꝫ. licite poteſt abſcindi ne īficiat aliamēbra. ⁊ hͦ ab eiꝰ cuius eſt ſi habeat artem medicandi velab alio de voluntate eius. qꝛ cuilibꝫ cōmiſſa eſt cura ſalutꝭſui corporis: ſicut ēthomicida vl̓ raptorꝑ iudiceꝫ licite occidit̉ ⁊ a cōitate hominū abſcindit̉ inqͣntuꝫ eius vita eſſet in nocumentū cōitatis. qꝛ iudicibus cōmittit̉ cura ſalutis cōitatis. ſi autē mēbrū ſit ſanū tunc regulariter nō eſt licitū alicui ſeip̄ꝫ mutilare. pͦ qꝛ hō naturaliter amat ſeip̄m ⁊ ꝑ ꝯn̄s oīa que ſuntde integritate ip̄ius ⁊ iō mutilare ſeip̄m ē agere cōtra charitatē. quā quilibet tenet̉ hr̄e ad ſeip̄m. Itē hō ſingulariseſt ꝑs cōitatis. et iō inferre ſibi nocumentū ꝑ mutilatiōeꝫeſt agere cōtra cōe bonuꝫ. Itē deꝰ eſt inſtitutor nature inſtituendo mēbra in corꝑe. ⁊ iō mutilans ſeip̄m agit cōtradeū in caſu tn̄ licitū eſt. vicꝫ ex p̄cepto dei occulto: qd̓ aliomō vocat̉ inſtinctus ſpūſſancti. qꝛ deꝰ eſt auctor nature etdn̄s vite ⁊ mortis hūane et ꝑ ꝯn̄s oīm mēbroꝝ. ⁊ iō ſi precipiat homini auferri ſibi vitā vel membroꝝ aliqd̓: nō ſolū licitū ſꝫ etiā debitū eſt hͦ fieri. ⁊ hͦ mō dicit aug. pͦ de ciuita. dei ꝙ ſamſon interfecit ſeip̄m cū philiſteis. qd̓ ꝓbat exhͦ ꝙ dn̄s ad hͦ agendū reſtituit ſibi miraculoſe pſtinā fortitudinē. vn̄ dic̄ ibidē aug. ꝙ ille hͦ latent̓ iuſſerat fieri. qͥ perip̄ꝫ miracl̓a faciebat ⁊ hͨ ēt mō dic̄ aug. d̓ qͥbuſdā ſctīs mulieribꝰ. q̄ tꝑe ꝑſecutōis ſeip̄as occider̄t. de qͥbꝰ eccīa mēoriam fac̄. Iudei v̓o ⁊ aliqͥ xp̄iani in hͦ ip̄os ſeq̄ntes dicūt ꝙetiā ſine tali p̄cepto diuīo vl̓ inſtinctu licitū ē alicui ſe occidē ſeu inutilare ī caſu .ſ. qn̄ videt rōe ſue vite. vl̓ alicuiusmēbri īminere ſibi ludibriū in ꝯtēptū dei. qꝛ dꝫ negligerevitā ꝓpriā. ml̓to fortiꝰ aliquā ꝑteꝫ ſui corꝑis ſꝫ ad p̄cauendū ꝯtēptū honoris diuini ⁊ hͦ mō dicūt ꝙ ſamſon int̓fecitſeip̄m cōſiderās ꝙ philiſtei exercebāt ī eo ludibriū ad laudē idoloꝝ ſuoꝝ ⁊ in diuinū ꝯtēptū ⁊ raſias vt hr̄. ij. Nachab̓. xiiij. ⁊ eodē mō q̄daꝫ ml̓ieres ſctē legunt̉ ſibi naresres āputaſſe. ne ab infidelibꝰ exerce̓t̉ luxuria ī corꝑibꝰ eaꝝin ꝯtēptū dīnū. Sꝫ iſtd̓ dictū videt̉ eē exp̄ſſe ꝯͣ dictū ſaluatoris Ioh̓. vlt̓. dicētis petro. Cū eēs iunior cingebas te ⁊ābulabas vbi volebas. cū āt ſenuerꝭ extēdes manꝰ tuas ⁊aliꝰ te cinget ⁊ ducet qͦ tu n̄ vis. ⁊ ſb̓dit̉. Hoc āt dixit ſignificās qͣ morte clarificaturꝰ eēt eū. ſuꝑ quē locū dic̄ aug. ꝙh̓ ſatis exp̄ſſit nō a ſeip̄o. ſꝫ ab alio debe̓ occidi qͥ veſtigiaſeqͥt̉ xp̄i. ⁊ eodē mō dd̓m de mutilatōe. rō etiā q̄ inducit̉ ꝓoppoſito. nō valꝫ. qꝛ lꝫ intentio infideliū ſit exercere ludibriū in ſctīs ad dei cōtēptū tn̄ ex diuīa ordinatōe q̄ ex malis elicit bona. ordinat̉ ad dei gl̓aꝫ ⁊ meritū electoꝝ. qd̓ pꝫin martyribꝰ. qͥ qͣnto maiora ludibria ⁊ magꝭ exqͥſita tormēta ſuſtinuerūt. tanto gl̓ioſius de tyrānis triūphauer̄tad tyrānoꝝ cōfuſionē ⁊ ꝓpriū meritū. ⁊ dei gl̓aꝫ qͥ ī martyribꝰ triūphabat. Ex dictꝭ pꝫ ad pͥmū argumentū. ꝙ marcus āputaſſe credit̉ ſibi pollicē inſtinctu ſpūſſctī. Et eodēmō dd̓m ad ſcd̓m ⁊ terciū. Ad quartū dd̓m ꝙ nō eſt licitūſibi āputare virilia ꝓpter obẜuantiā caſtitatꝭ. tn̄ qꝛ hͦ noneſt efficax remediū. tū qꝛ ꝑ hͦ nō abſcindunt̉ concupīe interiores. tū qꝛ ꝑ aliā viā habet̉ meliꝰ remediū. videlicet ꝑconatū: liberi arbitrij reſiſtēdo tentationibꝰ qdiutorio
h v