Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
60b
Einzelbild herunterladen
 

Prologus

clus ſacerdotiū in iſrl̓ agēsẜm carnē leuita ad fidē xp̄id cōuerſus euangeliū in itaelia ſcripſit oſtendens in eoquid ⁊ generi ſuo deberet:e ⁊ xp̄o. Nā initiū principijgͦ in voce ꝓphetice excamatihonis inſtituēs ordinē leuii tice electōnis on̄dit vt p̄dicans p̄deſtinatū Iohannēfilium zacharie in voce anf geli annunciantis emiſſuꝫinnon ſolum verbum carneꝫfactum: ſꝫ et corpus domi-ni in om̄ia ꝑ verbū diuinevocis animatum in initioeuangelice p̄dicatōnis on̄Yderet vt qͥ hec legēs ſciretcui initiū carnis in dominō ⁊ ieſu aduenientis habi

s taculū caro deberet agnot ſcere: atqꝫ in ſe verbum vovcis. quod in conſonantibꝰperdiderat inueniret. Dea niqꝫ cum perfecti euangevlij opꝰ ītraſſꝫ ⁊ a baptiſmodn̄i p̄dicare deū inchoansc non laborauit natiuitatemd carnis quā ī prioribꝰ videē rat dice̓ ſꝫ totiꝰ exprimēſ exfpoſitōeꝫ deſerti numerū iegͦ iunij tentationeꝫ dyaboli:h ꝯgregatōeꝫ beſtiaꝝ ⁊ mīſteiriū ꝓtulit angeloꝝ vt inſtiktuens nos ad intelligendūſingula in breui cōpingēsl nec auctoritatem facte rei:demeret et ꝑficiendi oꝑisplenitudinem non negareto Deniqꝫ amputaſſe ſibi ptꝰ

habuit ante conuerſionem. cum ſubditur. c Sacerdotiū in iſrl̓ agens ẜm carnem leuita. qꝛ ad ſacerdotes ⁊ leuitas ꝑtinebat ſcire p̄ ceteris ſcripturas vete. teſtam̄. que dexp̄o teſtimoniū ꝑhibent. d In italia ſcripſit. vbi tūc vtgebat ſtudiū qd̓ a grecia fuerat romā tranſlatū et in eadeꝫciuitate marcus rogatꝰ a fratribꝰ ſcpͥſitiſtud euangeliuꝫ: vtdicit Hiero. in li. illuſtrium viroꝝ ⁊ exſolennitate loci ſcriptoris on̄dit̉ aucͣtasqꝛ in talibꝰ locis nōſolent ſcribē niſi homines autentici.e On̄dens in eoqͥd ⁊cͣ. ſacerdotes .n̄leuitici generꝭ qͥ debent intellige̓ ſcpͥturas ꝓph̓aꝝ teſtimoniū de xp̄o ꝑhibentiū ex hͦ reddunturmagꝭ idonei ad ſcribendū euangeliume Et xp̄o. qꝛ lꝫ breuit ſcpͥſerit euāgeliūtn̄ ſufficiēt̓ xp̄o reddidit debitū. eiꝰ euāgeliū cōplete ſcribēdo. Nam initium. Hic ꝯn̄r on̄ditHiero. ſcripture ipſius marci ordineꝫ.Circa qd̓ ſciendū ꝙmarcꝰ ī prīcipio ſui euāgelij poīt qͣndā p̄fatōeꝫ vſqꝫ ad illūlocū: fuit ioh̓es ī deſerto vbi p̄miſſa p̄fatōe incipit narratōnē. pͦ gͦ on̄dit Biero. ordinē ſcpͥture marci qͣꝫtū ad p̄fetōeꝫſeu ꝓlogū. ſcd̓o qͣꝫtū ad narratōeꝫ ſeu tractatuꝫ: ibi. Denqꝫ cū ꝑfecti. Circa primū ſciendū ꝙ marcus in p̄fatōe ſuieuāgelij ponit duas ꝓphetias. prima hr̄ Nalach̓. iij. Ecce ego mitto angl̓m meū. ⁊ loquit̉ de aduentu xp̄i in mūdo ad quē denunciandū ꝑmiſſus eſt ioh̓es baptiſta ī hacꝓphetia deſignatꝰ ꝑ angelu. angelus em̄ interp̄tat̉ nunciꝰſcd̓a hr̄ Eſa. xl. Uox clamātis in deſerto: ꝑate viaꝫ dn̄i. etloquit̉ de aduētu xp̄i in corde hūano ꝑ fidē ⁊ deuotōnem⁊ de iſtis duobꝰ on̄dit hic Hiero. lꝫ obſcure ꝙ cōtineant̉ īp̄fatōne ipſiꝰ marci euāgeliſte cū dr̄. f Nam initi. pͥn.i. initiale principiū ſeu ꝓlogū a quo incipit ſuū euangelium. g In voce ꝓphe. excla. inſti. qꝛ ꝓlogū ſuū inchoata ꝓphetijs vt dictū ē. h Ordinē leui. elect. on̄dit .i. ſueelectōnis ad ſcribendū euāgeliū on̄dit ordinē ꝑ hͦ ꝙ a pͥncipio ſuis oꝑis allegat ꝓph̓ias quaꝝ intellectū ſacerdotesleuitici generis de quibꝰ fuerat debebāt habere. i Uip̄di. io. p̄de. i. a d̓o p̄ordinatū. k Emiſſu zin vo. an̄. i. ſignificatū noīe angeli vt dictū ē. Annūciantꝭ .ſ. ioh̓is.m Nō ſolū ver. car. factū .i. aduentū xp̄i in carnē. ꝑ quaꝫin md̓o viſibilis apparuit. n Sꝫ et cor. dn̄i .i. eccīaꝫ ſeucōgregatōeꝫ fideliū. q̄ ē corpꝰ xp̄i myſticū. o In om̄iaꝑ ver. dico vo. aīatū .i. viuificatū. qꝛ ſic̄ aīa viuificat corpuvita nature. ita v̓bū diuinū qd̓ ē dei filiꝰ veniēs in mentibꝰhoīm viuificat eos vita gr̄e. ⁊ vtrūqꝫ aduētū xp̄i .ſ. ī carneꝫ⁊ ī mentē denūciauit Ioh̓es baptiſta ꝑ ſuā p̄dicatōem: etqꝛ iſta p̄dicatio ioh̓is fuit ordinata ad eruditōeꝫ fidelium:ideo ſb̓dit̉. p Ut qͥ hͦ legēs ſciret .i. aīaduertēt. q Cuiim. car. ī do. i. in xp̄m cuiꝰ caro nō hūit prīcipiū ex viro: qꝛnō de ſemīe virili natꝰ ē ſꝫ v̓tute ſpūſſancti illa caro ſctīſſima fuit formata. ¶¶ Et ihū adue. ha. l. mentē hūanaꝫ q̄ē hītaculū ipſiꝰ ihū veniētꝭ in mentē vt dictū ē. s Carodebe. agͦ .i. hō qͥ in ſacra ſcpͥtura vocat̉ caro Eſa. xl. Om̄iscaro fenū ⁊ oīs gl̓ia eiꝰ qͣſi flos agri. qꝛ ꝑ ꝓlogū marci euāgeliſte hō legens dꝫ cogͦſcere vtrūqꝫ aduētū xp̄i .ſ. ī carneꝫ⁊ in mentē. t Atqꝫ in ſe v̓bū vocꝭ .i. dei filiū ꝑ ioh̓eꝫ qͥ

vocat̉ vox verbi. ẜm ꝙ habet̉ Ioh̓. j. Ego vox clamantꝭ iudeſerto. annunciatū. v Qd̓ in cōſonantibus ꝑdiderat.i. in primis ꝑentibus ſuaſioni ſerpentis ꝯſentientibꝰ in qͦbus genꝰ humanū ꝑdidit v̓bū dei mentes viuificans vitagratie. x Inueniret. ꝑ fidē v̓bi incarnati quā p̄dicauitioh̓es. ꝓut tradit̉ ineuāgelio marci. Aliter exponit̉ ab aliqͥbus ab illo loco.g Caro de. agno.i. pr̄ carnalis ioh̓isbaptiſte .ſ. zachariaſdeberet agnoſce ꝙangelus ei apꝑensverū ſibi ānūciauerat. qꝛ ꝓpter dubiuꝫv̓bi eiꝰ factꝰ ē mutꝰ.t Atqꝫ in ſe v̓bumvocꝭ .i. loquelā articulatā. y Qd̓ inconſonā. ꝑdiderat.qꝛ lꝫ muti poſſint ſonare vocales ſaltemaliqͣs n̄ tn̄ cū eis pn̄tſonare conſonātes.x Inueniret. qꝛ zacharias ī natiuitatefilij firmit̓ credēdorecuꝑauit loq̄lā qͣmꝑdiderat v̓bis angeli diſcredēdo.y Deniqꝫ cū ꝑfec.euā. ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r on̄dit ordineꝫ ſcpͥturemarci qͣꝫtū ad narratōeꝫ ſeu tractatū ſui euāgelij: on̄denseū ordīate ſcpͥſiſſe ꝑ hͦ ꝙ aliqͣ omiſit. eo ꝙ ſufficiēter erāt amath̓. exp̄ſſa. aliqͣ etiā ab eodeꝫ math̓. dicta breuit̓ tetigit.vt vitaret ꝓlixitatē et v̓boꝝ mathei on̄dēt firmitateꝫ. qꝛ inore duoꝝ vel triū teſtiū ſtat oē v̓bū. ⁊ ī hͦ etiā ꝙ aliqͣ addidit math̓. dicta ad ꝑfectā enāgelij deſcpͥtōeꝫ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit̉y Deniqꝫ cū ꝑfe. euan. opꝰ intraſſet .i. narratiōeꝫ euāgelijincipiēs: ⁊ dicit ꝑfecti euāgelij: qꝛ lex moſayca lꝫ eēt bonatn̄ fuit imꝑfecta. qꝛ ppl̓o rudi ⁊ imꝑfecto fuit data. ideo dr̄Heb̓. vij. Nihil ad ꝑfectum adduxit lex. ſꝫ euāgeliū imꝑfectōnem legis ſuppleuit. vel aliter dicitur.a Perfecti euā. vt cōtinuat̉ lr̄a cū hͦ qd̓ ſequit̉. b Et abap. do. p̄di. de. inchoans. qꝛ xp̄s tꝑe p̄dicatōnis ſue inceperat. xxx. ſue pietatꝭ annū: vt hr̄ Lu. iij. qd̓ ē tp̄s etatꝭ ꝑfecte ⁊ ẜm hͦ pōt dici. a Perfecti euāgelij opꝰ intrans ⁊cͣeo ꝙ incipit narrationē euāgelij ſui a baptiſmo xp̄i: qͦ tꝑein etate fuit ꝑfecta. e Non labo. nati. carnis .ſ. chriſti.d Quā in prioribꝰ viderat .ſ. dictꝭ Nath̓. ad vitandū ſuꝑfluitatē. c Sꝫ totiꝰ expͥ. expoſ. deſerti .i. quō pꝰ baptiſmum īmediate intrauit deſertū ibi habitādo. f Numerum ieiunij .ſ. xl. dieꝝ qͥ numerꝰ ē myſticus eo ꝙ conſurgitex denario qͣternariū ducto in qͦ ſignificat̉ ꝙ impletio decalogi in fide v̓bi incarnati in qͣternario euāgelioꝝ deſcripti. ducit ad vitā beatā ẜm ꝙ dicit ſaluator Nath̓. xix. Sivis ad vitā ingredi ſerua mandata. g Tentatōneꝫ dyaboli. q̄ pleniꝰ deſcribit̉ Nath̓. iiij. h Congrega. beſti. ⁊mīſte. ꝓ. angeloꝝ: vt on̄dēt ꝙ aīalia irrōnabilia ⁊ creatureintellectuales celeſtes obediāt ei. i Ut inſtituens nos⁊c̄. ad hͦ p̄dicta breuit̓ tetigit. vt inſtrueret nos. k Ad intelligendū ꝙ eadē latius dicta a matheo vera eēt. iō ſubdit. l Nec aucͣtem facte rei .i. euāgelij deſcripti a math̓.m Demeret. ſꝫ magꝭ adderet ⁊ ꝯfirmaret. n Et ꝑficiēdi oꝑis ⁊cͣ. addēdo aliqͣ his q̄ a matheo fuerāt p̄dicta.o Deniqꝫ amputaſſe. Hic ꝯn̄r on̄dit p̄dicti ordinis ratōnem. licet em̄ ſpūſſanctꝰ principal̓r cā fuerit huiꝰ ordinatedeſcriptōnis. Narcus tamen fuit cauſa inſtrumentalis:⁊ ex parte eiuſ hic aſſignat̉ dicti ordinis cauſa. ⁊ primo exeius humilitate. ſcd̓o ex ſtudioſitate: ibi. Cuiꝰ ꝑ ſingula.