Euangelium

et venientē ī nubibus celi.Tunc princeps ſacerdotūſcidit veſtimēta ſua dicēs.s Blaſphemauit qͥd adhucegemus teſtibꝰ. Ecce nūcaudiſtis blaſphemiā quidvobis videtur: At illi reſpondētes dixerunt. Reꝰheſt mortis. Tūc expuerūti in faciem eius: ⁊ colaphiseū ceciderunt. Alij autempalmas in faciē eius dedekrūt dicentes: ꝓphetiſa nobis Chriſte: Quis eſt quii te percuſſit. Petrus veroinſedebat foris in atrio. Etacceſſit ad eum vna ancilla dicens. Et tu cum iheſugalyleo eras. At ille negauit coram omnibus dices

neſcio quid dicis. Exeunte autem illo ianuam viditeum alia ancilla: ⁊ ait hisqui erāt ibi. Et hic erat cūiheſu nazareno. Et iterumnegauit cum iuramēto: qꝛnon noui hominē. Et poſtpuſillum acceſſerūt qui ſtabant ⁊ dixerunt petro Uevre et tu ex ill̓is es. Nam etloquela tua te manifeſtumo facit. Tunc cepit deteſtariet iurare: quia non nouiſſet hominem. Et continuogallus cantauit. Et recordatus eſt petrus verbi iheſu qd̓ dixerat priuſqͣꝫ gallus cantet: ter me negabisq Et egreſſus foras fleuitamare.

viderūt. ¶ Tūc prīceps ſacer. ſci. veſti. iſte erat mos iudeoꝝ ſcidere veſtimēta ī ſignū doloris: qn̄ audiebāt blaſphemiā diuini noīs hͦ āt īponebat prīceps ſacerdotū xp̄oꝑꝑ qd̓ ſubditur. g ¶ Glaſphemauit. ꝑꝑ qd̓ ip̄e ⁊ alij aſſiſtētes iudicauerunteū digna morte: cuꝫtn̄ diceret v̓itatē: vtꝫmultipl̓r ex p̄dictisin hoc euangelio.h ¶ Tūc expuerūt h̓cōſequent on̄dit̉ qͣliter xp̄s fuit turpitervituperatus ꝑ malignos apparitores: ⁊hoc dupl̓r. pͦ facto:cū dicit. Expueruntī faciē eiꝰ. tāqͣꝫ in hominē peſtifeꝝ et dignū morte. mos .n.erat iudeoꝝ ſuꝑ tales ſpuere ī cōtēptūi ¶ Et colaphis euꝫcecider̄t. ſine cā ꝑcutiēdo ⁊ vituperadoeū: ſcd̓o v̓bo dicētesk ¶ Prophetiza no.⁊cͣ. q. d. tu es falſusꝓpheta. l ¶ Petrꝰv̓o h̓ on̄dit̉ qͥlit̓ xp̄sfuit negatꝰ a ſuo diſcipulo ꝑ tres vicespͥmo ſimplici v̓bo:ſcd̓o cū iuram̄to: tertio ꝑ d̓teſtōeꝫ cū iuram̄to .i. ꝑ expectatōꝫ qd̓ ē qn̄ aliqͥſ n̄ ſolū iurat ꝑ deū ſꝫ ēt ip̄cat̉ ſibimet aliqd̓ malū niſi id qd̓ dic̄ſit veꝝ. dic̄ igr̄: Petrꝰ v̓o ſedebat foris ī atrio. Nō .n. petrꝰerat ſimpl̓r exͣ domū: vt iā dcm̄ ē: ſꝫ erat exͣ locū vbi xp̄s illudebat̉ ī qͦdā atrio: ī qͦ erat ignis accēſus ī medio: ẜm qd̓d̓r Luce. xxij. m ¶ Et acceſ. ad eū vna ancilla. de iſtis negatiōibus petri vident̉ euangeliſte diuerſimode ſcriberemaxīe de ſecūda ⁊ tercia: qꝛ de ſcd̓a d̓r hic ꝙ fuit ad voceꝫancille. Lucas āt dic̄ ꝙ fuit ad vocē hoīs. Iohānes auteꝫdicit ꝙ fuit ad vocē pluriū: ſil̓r de tercia dicit Ioh̓. ꝙ fuitad vocē vniꝰ qͥ erat cognatꝰ illiꝰ cuiꝰ petrꝰ abſcidit auriculā. Nath̓. āt hic dicit ꝙ fuit ad vocē illoꝝ qͥ aſtabāt. Dicēdū igit̉ ꝙ principalit̓ intētio euāgeliſtaꝝ erat negationeꝫtrinā petri exprimere: ⁊ in hͦ cōueniūt oēs euāgeliſte. Exprimere āt ꝑſonas accuſātes petꝝ nō erat principalit̓ ītentio eoꝝ: ſꝫ tm̄ ex accidēti: tn̄ nō ꝯͣriant̉ ī hͦ: qꝛ veriſil̓e ē ꝙ ml̓ti ad illa v̓ba cōcurrebāt circa petꝝ ⁊ cōſimilia v̓ba ꝓferebāt ip̄m accuſādo: ⁊ ſic vnꝰ euāgeliſta vnā ꝑſonam noīataliꝰ aliā vnā vel pl̓es: nec ē ibi falſitas rōne dicta. Videt̉āt ẜm v̓itatē hyſtorie ꝙ prima negatio ſit facta ad vocemoſtiarie principal̓r. ſcd̓a ad vocē illoꝝ qͥ ſtabāt ad ignē fuerūt tn̄ excitati ab alia ancilla: ꝑꝑ qd̓ matheꝰ illā exprimithic ⁊ de alijs tacet: qd̓ āt h̓ dr̄ ꝙ facta ē petro exeūte ianuaītelligendū ē ſic .i. ſe diſponente ad exitū: qꝛ adhuc erat ꝓpe ignē vt dicit iohānes: ſꝫ timēs ne ꝑciperet̉ volebat exire. tercia negatio āt facta ē multis eū accuſantibꝰ inter qͦsprīcipal̓ erat cognatꝰ illiꝰ cuius petrꝰ abſcīdit auriculamꝓpt̓ qd̓ exprimit illū ioh̓es de alijs tacēdo: his dictis lr̄apatꝫ vſqꝫ ad illū locū. n ¶ Nā ⁊ loquela tua manifeſtuꝫte facit. Licet .n. lingua hebrea ſit vna: tn̄ aliqͦ mō variabatur ẜm diuerſitatē ꝓuinciaꝝ. ⁊ iō illi de galylea alit̓ loq̄bant̉ aliqͦ mō qͣꝫ illi qͥ erāt d̓ irl̓m: ſicut līguā gallica ē vna⁊ tn̄ alit̓ loquūt̉ illi qͥ ſt̓ de picardia: qͣꝫ illi qͥ habitāt pariſius: ⁊ ꝑ talē varietate pōt ꝑcipi. vn̄ aliqͥs ſit oriūdus. ſeqͥt̉.o ¶ Tuc cepit deteſtari ⁊ iurare: In hͦ ſignificat̉ iuramētūꝑ execrationē. p ¶ Et recordatꝰ ē petrus. dn̄s eī reſpexitpetꝝ: vt dr̄ Luc. xxij. ⁊ ex hͦ petrꝰ recordatꝰ eſt de v̓bo xp̄iqͥ dixerat eū negatuꝝ: ⁊ ad pnīam eū reductꝰ ē. vn̄ ſequit̉

q ¶ Et egreſſus foras fleuit amare. Et extūc petrꝰ traxitīcōſuetudineꝫ vt a primo galloꝝ cātu vſqꝫ ad horā matutinā ſtaret ī orōe flēs ꝓ iſta negatione: vt hr̄ in itinerario clementis. ¶ In. capitulo. xxvj. vbi dicit̉ in poſtilla. Primaāt die azimoꝝ iſtā dies fuit feria quinta.¶ Additio.D declaratioanē tēꝑis cenedn̄i cuca qd̓ īſolū īter grecos ⁊ latinos ſꝫ ēt int̓ ſāctosdoctores diuerſitasnō modica inuenit̉olī quādaꝫ formauiqueſtionē quā ī hocloco ſuꝑaddē decreui cuiꝰ tenor talis ē.Utꝝ qͥnta feria in qͣxp̄s cum diſcipulispaſcha manducauitfuit. xiiij. luna pͥmimēſis in qͣ agnꝰ paſchal̓ ẜm legē īmolāri debuit. Et vr̄ pͥmoꝙ ſic: Nathe. xxvj.legit̉ ꝙ pͥma die azimoꝝ acceſſerūt diſcipuli ad ieſum dicentes. Ubi vis paremꝰ tibi paſcha ⁊c̄.Sꝫ pͥma dieſ azimorū vel ē. xiiij. luna incuiꝰ ſecūdis veſꝑis īmolat̉ agnus qͥ cū azimis comedebatur: vel. xv. luna. q̄ erat pͥma dies ſolēnitatis azimoꝝ. Sꝫin ꝓpoſito nō ē. xv. luna. Nā ſi ſic nec xp̄s paſcha comediſſet ī tꝑe debito nec ī tꝑe a lege p̄figurato fuiſſet paſſusqͦꝝ vtrūqꝫ ē valde incōneniens in ꝓpoſito patet cōſequentia qꝛ ſic comediſſet paſcha in. xv. ⁊ fuiſſet paſſus in. xvj.gͦ pͥma die azimoꝝ p̄dicta ē. xiiij. lūa. Preterea mar. xiiij.pͥma die azimꝝ qn̄ paſcha īmolat̉ dicūt ei diſcipuli ⁊cͣ.vbi exp̄ſſe hr̄ ꝙ ī pͥma die īmolatiōis agni xp̄s paſcha cōmedit qd̓ ē ꝓpoſitū. nā illa ſolū ē. xiiij. Preterea Lu. xxij.Uenit āt dies azimoꝝ ī qͣ neceſſe erat occidi paſcha: ⁊ miſit petrū ⁊ iohannē ⁊c̄. ſꝫ nulla dies ē in qͣ neceſſe ſit occidipaſcha niſi. xiiij. luna. vtꝫ Exo. xij. ⁊ Nu. ix. ⁊ ī alijs qͣꝫplurimis lōcis gͦ ꝓpoſitū. Idē pꝫ ꝑ Chryſ. ſuꝑ math. dicenteꝫꝙ vſqꝫ ad vltimū diē n̄ fuit xp̄s ꝯͣrius legi: qd̓ fuiſſꝫ ſi paſcha comediſſet nō tꝑe debito ẜm legē. Idē pꝫ ꝑ hieroni.dicentē exp̄ſſe: ꝙ xp̄s cenā fecit. xiiij. luna. Sꝫ ad oppoſitū arguit̉ ſic: Sexta feria ī qͣ xp̄s fuit paſſus erat lūa. xiiijgͦ feria qͥnta īmediate p̄cedēs erat lūa. xiij. Cōſeq̄ntia pꝫ d̓ſe: ⁊ an̄cedēs hr̄. ioh̓. xviij. vbi d̓r ꝙ iudei n̄ ītroier̄t p̄toriuꝫpylati vt n̄ ꝯtamīarēt̉ ſꝫ māducarēt paſcha. Sꝫ cū paſchamāducari n̄ poſſit legitīe niſi. xiiij. lūa .ſ. veſꝑis ſecūdis. vtexo. xij. gͦ dieſ paſſiōiſ xp̄i fuit. xiiij. lūa qd̓ fuit aſſūptū necꝯſonū vr̄ ꝙ māducare paſcha ī loco euāgelij allegato ītelligat̉ de cib̓ paſchalibꝰ .ſ. de azimis: vt vr̄ ſētire Chryſ. quēſeqͥt̉ .s. tho. ⁊ ēt aliqͥ mod̓ni gloſatores: tū qꝛ lꝫ poſtea cuꝫazimis hēbat comedi: nuſqͣꝫ tn̄ legit̉ ꝙ azima nec agreſtiadicāt̉ paſcha nec eꝯͣ: tū qꝛ azima poterat comedi ēt ab immūdis: cꝰ ꝯͣriū n̄ legit̉ ī aliqͥ loco vbi agat̉ d̓ hac maͣ ī ſacraſcpͥtura: qd̓ ēt ꝯſuetudo hebreoꝝ hodierna teſtat̉: qꝛ lꝫ ꝓfitēt̉ ſe eē īmūdosˡ ⁊ ꝯtamīatos iſto tꝑe cū careāt legitīa aſꝑſione cineris vitule rufe. de qͣ Nu. xix. comedūt tn̄ hodieazima ⁊ aggreſtia ī paſchatis tꝑe nō curātes d̓ cōtaminatiōe. Ioh̓. xix. exp̄ſſe dic̄. erat āt paſceue paſche ⁊c̄. Cū .n.paraſceue alicuius feſti: idem eſt qd̓ preparatio ad illamdieꝫ: ⁊ nō dicit paraſceue ſabbati ſed paſche manifeſte on̄dit ꝙ ī illa die paſcha parabatur quod eſt propoſitū. Itēſi ſexta feria in qua xp̄us fuit paſſus: fuiſſet. xv. ſeq̄ret̉ ꝙ