Mathei

fextēdēs manū exemit glasdiū ſuū ⁊ ꝑcutiēs ẜuū pͥncipis ſacerdotū āputauit auhriculā eiꝰ Tūc ait illi ieſusCōuerte gladiū tuū ī locuꝫi ſuū: oēs .n. qͥ acceperit glakdiū gladio ꝑibunt. An putas qꝛ ſ̄ poſſū rogare prēꝫī meū: ⁊ exhibebit mihi moplꝰ qͣꝫ duodecī legiōes aningeloꝝ: quō ergo īplebunt̉n ſcripture: qꝛ ſic oꝑtet fieri.o In illa hora dixit ih̓s turb̓¶ Tāqͣꝫ ad latronē exiſtis cūgladijs ⁊ fuſtibꝰ ꝯp̄hende̓me: qͦtidie apd̓ vos: ſedeIbā docēs ī tēplo: ⁊ n̄ me tetnuiſtꝭ: hͦ āt totū factū ē: vtadīplerēt̉ ſcripture ꝓph̓avrū. tūc diſcipl̓i oēs relictoeo fugerūt. At illi tenētesih̓m duxer̄t ad cayphā pͥnzcipē ſacerdotū: vbi ſcribe.⁊ ⁊ ſeniores: ꝯuener̄t. petrd āt ſeq̄bat̉ eū alōge: vſqꝫ in

eatriū pͥncipis ſacerdotū: ⁊egreſſus intro ſedebat cuꝫminiſtris: vt videret fineꝫs Principes aūt ſacerdotū⁊ omne conciliū querebātfalſum teſtimoniuꝫ contrahieſum. vt eum morti traderent. ⁊ non inuenerunt. cūmulti falſi teſtes acceſſiſſētNouiſſime aūt vener̄t duofalſi teſtes et dixerūt. Hicdixit. Poſſuꝫ deſtruere tēplū dei. ⁊ pꝰ triduū reedifia care illud. Et ſurgēs prinbceps ſacerdotū: ait illi Nihil rn̄deſ ad ea q̄ iſti aduerſum te teſtificāt̉. Ieſus āttacebat. Et princeps ſacerdotuꝫ ait illi. Adiuro te ꝑdeū viuū: vt dicas nobisſi tu es chriſtus filius deiDicit illi ieſus. Tu dixiſtiUerūtn̄ dico vob̓ amodovidebitis filiū hoīs ſedentam a dextris virtutis dei.

ſ ¶ Extēdēs manū exemit gladiū ſuū. hēbat .n. duos gladios. vt hr̄ Iuce. xxij. qͦs credo fuiſſe duos cultellos magnos qͥbus vſi fuerant ī deciſione agni paſchal̓. g ¶ Etꝑcutiēs ſeruū ⁊c̄. quē tn̄ ſanauit xp̄s tactu ſuo. vt hr̄ Luc.xxij. ⁊ ī hͦ adīpleuitxp̄s qd̓ p̄dixerat math̓. v. hn̄facite his qͥodett vos. h ¶ Tūcait il. ie. ꝯuer. gla ⁊cͣ.ꝓhibdo deſenſiōꝫarmoꝝ ⁊ ad hͦ īducitmultiplicē rationeꝫPrima rō tāgit̉: ibiOOēs .n. qͥ gla. ⁊c̄.gladiuꝫ .n. accipiteo vtit̉ ad vīdictāpͥa auctoritate. ⁊ hͦillicitū. gladio āt vtiſibi tradito qͥ eo vtit̉ad punitiōeꝫ malorzelo iuſticie. ſic̄ principes qͥ auctoritateꝫhn̄t a deo. qꝛ ī hͦ prīceps mīſter dei ē: vtdic̄ paul̓. apl̓s: ⁊ ſil̓rmiſtri ad hͦ a prīcipibꝰ ꝯſtituti. ſcd̓aꝫ roaſſigͣt cū dic̄ k Anputas: qꝛ nō poſſu⁊cͣ. q. d. ꝑ aliā viā poſſeꝫ euadē ſi vellem.Et exhi. mi. mihipluſqͣꝫ. xij. legio. an.legio āt vna cōtinetſex milia ſexcentosſexagītaſex. Aduer.tēdū tn̄ ꝙ xp̄s nō dicit hͦ ꝑꝑ hͦ ꝙ īdigeretauxilio āgl̓oꝝ ſꝫ magis ecōuerſo ip̄i īdigent ſuo auxilo ſꝫvt on̄dat ꝙ pl̓ibꝰ mōis poterat euadē: terciā rōnē aſſigͣt cūdic̄. m ¶ Quō gͦ īplebūt̉ ſcripture. ſcripture .n. diuinitreuelate: loquūt̉ exp̄ſſe d̓ paſſiōe xp̄i vt pꝫ Eſa. liij. ⁊ dan̄.ix. ⁊ ī pl̓ibꝰ alijs locis q̄ n̄ īplerēt̉ niſi xp̄s pateret̉ qd̓ ē īcōueniens cū ſint deriuate a pͥma v̓itate: ꝑꝑ qd̓ ſubditur.n ¶ Quia ſic oꝑtꝫ fieri. qꝛ exqͦ aliqͥd ē ẜm p̄deſtinationē abeo dcm̄: oꝑꝫ illd̓ īpleri. ibi .n. ē neceſſitas ꝯn̄tie n̄ tn̄ ꝯn̄tisqꝛ diuīa p̄ordīatō n̄ tollit ꝯtīgētiā a rebꝰ. o ¶ In illa hora. hͦ on̄dit̉ xp̄i patiētia v̓bo: qꝛ n̄ īpatiēt̓ ſꝫ rōnabilit̓ allocutꝰ ē turbā ip̄m ꝯp̄hēdentē p ¶ Tāqͣꝫ ad la. exiſtis cuꝫgla. ⁊ fu. ꝯp̄. me. q. d. ſine cā feciſtis hͦ. cuiꝰ rōnē aſſigͣt diq ¶ Quotidie .i. freqͥnt̓. r ¶ Apd̓ vos .i. ī loco ī qͦ hētis poteſtatē. g ¶ Sedebā pacifice ⁊ ſine armis. q. d. tūc potuiſtis me cōp̄hēdere. ſeqͥt̉. t ¶ Hoc āt totū factū ē ⁊cͣ. quiaſcriptū erat de eo ꝙ tractaret̉ ſic̄ malefactor ⁊ latro. Eſaieliij. Cū ſceleratis reputatꝰ ē. v ¶ Tūc diſcipl̓i. h̓ deſcribit̉diſcipl̓oꝝ xp̄i ignauia. pͥmo oīm ī gnͣali: cū d̓r. v ¶ Tūcdiſcip. oēs relicto eo .i. xp̄o mgr̄o ſuo. x ¶ Fugerūt tīore ꝑterriti ⁊ dimiſerūt magiſtꝝ ſuū ſic̄ latronē deduci. ꝑtqd̓ ſeqͥt̉ y ¶ At ille te. ie. du. eū ad cayphā. lꝫ .n. pͥmo fuefit ductꝰ ad annā. vt d̓r Iohā. xviij. tn̄ math. de hoc nō facit mentionē: qꝛ nō fuit ibi ductꝰ niſi ꝑꝑ qͣndā reuerentiāquia erat ſocer cayphe: vt ibidē dicit̉. z ¶ Ubi ſcribe .i. leguꝑiti. a ¶ Et ſeniores populi .i. iudices ordinarij. vt sͣvuum eſt. c. xv. b ¶ Cōuenerūt ad examinandū. ⁊ iudicandū xp̄m. c ¶ Petrus aūt. Hic ponit̉ ignauia petriin ſpeciali. cū dicit̉ ꝙ. d ¶ Sequebat̉ eū alonge. qꝛ timbat ne ꝑciperet̉ eius eſſe diſcipulus. ſequitur. e ¶ Et inFrenſus intro. qualiter autē īgreſſus fuerit dicit̉ Io. xviij.ſeꝫ ꝑ impetrationē alteriꝰ diſcipuli qui erat notus pontifici. f ¶ Ut videret finē. licet āt nō auderet xp̄m confiteriſeū defendere: tn̄ volebat videre qͥd finaliter fieret de eo.

g ¶ Principes. Hec ē qͣrta p̄s p̓ncipalis huiꝰ capituli ī qͣdeſcribit̉ ip̄ius xp̄i app̄henſi illuſio vbi qͣtuor tagūt̉ ꝑ ordinē. Primū ē eiꝰ accuſatio maligna ꝑ falſos teſtes. ſecūdū accuſati iniuſta cōdemnatio ꝑ malos iudices: ibi. Etſurgēs. terciū ꝯdemnati vituperatio permalignos apparitores: ibi. Tūc expuerūt. quartū petri negatio per tres vicesibi. Petrꝰ aūt ſedebat. Circa primū dicit̉ ſic. g ¶ Principes aūt ſacer. ⁊ om̄ecōci. q̄re. falſū teſtimoniū. qꝛ veꝝ nonpotęrant īuenire.h ¶ Ut eū morti traderēt ꝑ pilatū p̄ſidēqꝛ ip̄i nō hēbāt aliāiuſticiaꝫ. i ¶ Et nōinuenerūt. vn̄ poſſēt.eū accuſare tāqͣꝫ dignū morte corā pylato. ¶ Tū multifalſi teſtes acceſſiſſent. ad id qd̓ dictuꝫeſt ꝓcurandum.l ¶ Nouiſſime autēve̓. duo fal. te. ⁊cͣ. ſedq̄ril̓ quō iſti dicunt̉falſi teſtes. qꝛ iohā.ij. ſcribit̉ ꝙ xp̄us dixit iudeis. Soluitetemplū hoc ⁊ in tribus diebꝰ excitaboillud. quod videturidē eē cū eo qd̓ h̓ dicit̉. Dicēdū ꝙ illa v̓ba q̄ dixit xp̄s: Ioh̓. ij. intelligunt̉ detēplo corꝑis ſui: vt ibidē d̓r: ⁊ hoc ſonāt v̓ba ibidē poſitaqꝛ dixit: ibi. Soluite tēplū hoc. nō p̄cipiēdo eis. ſꝫ p̄dicendo eis. qͥd eſſent facturi diſſoluēdo corpꝰ eiꝰ qd̓ erat templū ſpeciale dei. vn̄ ſenſus ē. Soluite .i. ſoluetis corpꝰ meum ꝑ mortē quā mihi īferetis. vn̄ ſequit̉ ibidē. Et ī tribusdiebꝰ excitabo illd̓. Excitare eī a ſomno mortis reuocareqd̓ nō cōpetit tēplo maͣli ſꝫ tēplo ſpirituali ſcꝫ ſuo corporiIſti aūt teſtes loquebant̉: ac ſi de tēplo materiali xp̄s intellexiſſet cum dicebat ī tribꝰ diebꝰ reedificabo illud quiareedificare ꝓprie reſpicit templū materiale. Item non dixit deſtruam vel poſſum deſtruere vt ip̄i imponūt. ſed dixit. Soluite .i. ſoluetis mortem mihi inferendo p̄dicensmortem ſuam ⁊ reſurrectionē. vt patet ex p̄dictis. ⁊ ſic pꝫꝙ iſti teſtes mutauerūt verba eius ⁊ ſententiā in quo apparet falſitas eoꝝ: dato etiā ꝙ bene repetiſſent verba eius⁊ ſnīam: tamē pn̄t dici falſi teſtes alia ratione .ſ. ex falſa intentione. quia intendebāt ꝓcurare mortem innocentis.a ¶ Et ſurgēs. Hic oſtendit̉ qualiter xp̄s cōdemnatus ēꝑ malos iudices dicit gͦ ſic. Et ſurgēs princeps ſacer. Etimpatientia ſurrexit de tribunali: quia non inueniebat vnpoſſet iuſte chriſtus cōdemnari. b ¶ At illi nihil reſpondes ⁊cͣ. quia ea que contra xp̄m dicebant̉ erant falſa et reſponſione indigna: ideo nolebat reſpondere. Item qꝛ volebat adimplere illud quod de ip̄o ſcriptum erat Eſa. liij.Quaſi agnus coram tondente ſe obmuteſcet. ⁊ non aperiet os ſuum. ſequitur. c ¶ Adiuro te per deum viuum.Ad hoc autem reſpondet chriſtus ꝓpter reuerentiam didiuini nominis inuocati dicens. d ¶ Tu dixiſti. ſup. veritatem quod patet ex ſequentibus.e ¶ Derutn̄ di. vo. amodo vide. fi. bo. ſe. a dex. vir. dei ⁊c̄.qꝛ ī iudicio extremo ſic videbit̉ ab lilis qͥ eū īiuſte ꝯdēnauerūt: dicit igr̄. Amodo: qꝛ a tꝑe ſue paſſiōis eū vlteriꝰ nō