Euangelium

b in villam q̄ d̓r gethſemaniEt dixit diſcipul̓ ſuis Sedēte h̓: donec vadā illuc etdorem. Et aſſumpto petro ⁊ē duobꝰ filijs zebedei. cepitꝯtriſtari ⁊ meſtꝰ eē. Tuncfait ill̓: Triſtꝭ ē aīa mea vſqꝫgad mortē. Suſtinēte hic ⁊hvigilate mecuꝫ. Et ꝓgreſſus puſiliū: ꝓcidit in faciēſuā orās ⁊ dicēs. Pr̄ mi ſipoſſibile ē trāſeat a me calix iſte. Ueꝝ tn̄ n̄ ſicut egovolo: ſꝫ ſic̄ tu Et vēit ad diſcipulos ſuos ⁊ īuenit eosidormiētes: ⁊ dicit petro.Sic n̄ potuiſtis vna horakvigilare mecū. Uigilate ⁊orate: vt nō intretis in tenitatōꝫ. Spūs qͥdē ꝓmptꝰ ēcaro aūt infirma. Iterumſcd̓o abijt: ⁊ orauit dicensPr̄ mi: ſi nō p̄t h̓ calix trāſire niſi bibā illū: fiat volūtas tua. Et venit iterū: ⁊ īuenit eos dormiētes: erāt

em̄ oculi eorum grauatio Et relictis illis: iteꝝ abijt⁊ orauit tercio eundē ẜmoꝑ nē dicens. Tunc venit adq diſcipulos ſuos: et dicit ilr̄ lis. Dormite iam ⁊ requis eſcite. Ecce appropinquabit hora: ⁊ filius hoministradetur in manus pctōrūt Surgite eamus. Ecce appropinqͣbit qui me tradet.v Adhuc eo loq̄nte. ecce iu.daſ vnꝰ d̓ duodecī vēit ⁊ cūeo turba ml̓ta cū gladijs ⁊fuſtibꝰ miſſi a pͥncipibꝰ ſac̄zdotū ⁊ ſenioribꝰ ppl̓i. qͥ aūttradidit eū dedit ill̓ ſignuꝫdicēs. Quēcūqꝫ oſculatꝰfuero ip̄e ē tenete eū. Et cōfeſtiꝫ accedēs ad ieſū dixit⁊ Aue rabbi. Et oſculatꝰ eſta eū. Dixitqꝫ illi ieſus: amibce ad qͥd veniſti. Tunc accceſſerūt: ⁊ manꝰ īiecerūt īih̓m: ⁊ tenuerūt eū. et eccevnꝰ ex his qͥ erant cū ieſu.

Hic ꝯn̄ter on̄dit̉ xp̄i deſideriū ad noſtrā redēptioneꝫ: qd̓on̄dit tripl̓r xp̄s: pͥmo anxiādo. ſcd̓o orādo: ibi. Et ꝓgreſſus puſillū: tercio ꝓditori occurrēdo: ibi. Ecce appropīqͣbit. Circa pͥmū aduertēdū ꝙ anxietas anī ē paſſio cauſataex app̄hēſiōe magni mali de ꝓxīo īminētis īpoſſibilis adeuadēduꝫ xp̄s āt videbat mortē acerbiſſimā ſibi de ꝓximoīminēteꝫ: ⁊ nō euaſibilē: qꝛ ſciebat hͦ eſſedeterminatuꝫ a deopatre: a cuiꝰ det̓mīatiōe non poterat declinare: cū nō poſſetpeccare iſta tn̄ v̓itaslibertatē arbitrij nōtollebat: igit̉ ex talimorte ſic imminētexp̄s hēbat materiaꝫmaxime anxietatis.Itē ꝑs ſenſitiua nōalleuiabat̉ a tali anxietate ex cōtemplatiōe diuīe eēntie ſeuꝓmptitudīe volūtatis q̄ erat in ſuꝑioriꝑte anime. qꝛ diuīav̓tute fiebat vt ex ſuꝑiori ꝑte aīe nō fiēt īfluētia ī inferiorē vtſic ibi eēt dolor ꝑtisſenſitiue maximus:ad noſtrā redēptiōꝫEx qͦ gͦ ex tali anxietate xp̄us non fugiebat ſꝫ magis vēit adlocū vbi ꝓditorē vētuꝝ ſciebat. on̄dit deſideriū ad noſtrā redēptōnē. hͦ ⁊ ē qd̓ d̓rhic. a ¶ Tūc venitieſus cū illis .i. diſcipulis ſuis. b ¶ In vil. q̄ d̓r gethſemani. illa .n. villa erat ſita ī pede montis oliueti: ⁊ ꝑꝑ hoc d̓rLu. xxij. ꝙ venit in mōtē oliuaꝝ. In fiue ēt illiꝰ ville eratquidā hortꝰ ꝯtēplatiōi aptꝰ: ⁊ illuc ītrauit ieſus: vt d̓r Iohā. xviij. ⁊ ē vltra torrentē cedrō: vt d̓r ibidē: qꝛ vallis ioſaphat ē int̓media int̓ mōtē oliuēti ⁊ ciuitatē irl̓m. Torrēsaūt cedro currit ꝑ mediū illiꝰ vallis: ⁊ ſic ptꝫ ꝙ euāgeliſteꝯcordāt de loco: lꝫ ip̄m diuerſimode nominēt. c¶ Et dixit diſ. ſuis. ſe. h̓. hoc dixit octo apl̓is. qꝛ iudas nō erat ibi.⁊ tres ſecū duxit. vn̄ ſeqͥt̉. d¶ Et aſſū. pet. ⁊ duo. fi. ze. iſtiem̄ tres erāt magis familiares ip̄i xp̄o: ⁊ ad eiꝰ ſecreta magis admittebant̉ qͣꝫ alij. rō āt tacta ē sͣ xvij. e ¶ Cepit cōtri. ⁊ me. eē. hoc fuit ad on̄dendū v̓itatē hūane nature. Etꝙ iſta triſticia fuerit maxīa. ſb̓dit̉. f ¶ Triſtis eſt aīa meavſqꝫ ad mortē. ⁊ p̄t li vſqꝫ accipi dupl̓r. Onomō intēſiue:qꝛ tātū ītēſa erat quātū poterat eē vt viſū ē. alio mō extēſiue. qꝛ durauit vſqꝫ ad horā mortis. g ¶ Suſti. h̓ ⁊ vi. mecū tanqͣꝫ amici ſpāles qͥ dn̄t in anguſtijs amicis aſſiſtere.h ¶ Et ꝓgreſſus. h̓ on̄dit̉ xp̄i deſideriū ad noſtrā redemptionē: qꝛ ꝑ orationē offerebat ſpm̄ deo patri ꝓ nob̓: q̄ qͥdē oratio oſtēdit̉ ꝑfecta: qꝛ ſolitaria: cū d̓r. h ¶ Et ꝓgreſ.puſillū. recedēs aliqͣntulū a p̄dictis tribꝰ apl̓is: qꝛ oratioē elegatio mētis in deū: qd̓ meliꝰ fit qn̄ hō ē ſequeſtratusab alijs: ſcd̓o qꝛ hūilis qd̓ notat̉ cū d̓r. Procidit in facieꝫſuā. tercio qꝛ deuota: cū dicit. Pater mi. qͣrto qꝛ recta: qͥanoluit ꝯͣire p̄deſtinationi diuine: qd̓ notat̉ cū dr̄. Si poſſibile ē trāſeat a me ⁊cͣ. ſꝫ voluntatē ſuā ſupponit voluntatidiuine. d. Uerūtn̄ nō ſicut ego volo ſed ſicut tu. qͥnto charitatiua. qꝛ in agonia mortis poſitꝰ dulcit̉ ſuos diſcipl̓osviſitabat: vn̄ ſeqͥt̉. et venit ad diſcipl̓os ſuos ⁊cͣ. ¶ Et di.

pe. ſic. q. d. nō on̄dis tātū feruorē facto quātū v̓bo. ſeqͥtur.k ¶ Uigi. ⁊ ora. vt nō intre. ī tē .i. vt nō ſuꝑemī a tētatiōede ꝓximo imminente: ſicut fuerunt poſtea ſuꝑati.l¶ Spiritꝰ qͥdē ꝓmptꝰ eſt. Ad dicendū .ſ. ꝙ eſtis paratiꝓ me mori: vt patet ex p̄cedentibus. m ¶ Caro autē infirma. ad ſuſtinēduꝫimminentē tentationem. Hoc aūt dixitxp̄s qꝛ apl̓i dixerantex magno ſpū: pͥusmorte ſubire qͣꝫ ip̄mnegare: cuiꝰ tamē cōtrariū fecer̄t impulſu carnali.n ¶ Iteruꝫ ſecundoabijt: ⁊ orauit ⁊cͣ. vbiiterat orationē oſtēdens ꝙ or̄o dꝫ eē cōtinua ſil̓r iterat viſitationē diſcipulorūſuoꝝ. qꝛ oꝑa charitatis debēt eē cōiūctaorationi. o ¶ Et reli. il. iteꝝ abijt ⁊ ora.⁊cͣ. ter orationem replicat ſic̄ ter fuerattētatus. vt sͣ. patuit.iiij. ca. vt liberet noſprimo a malis p̄teritis ꝑ veniā. Secūdoa p̄ſentibꝰ ꝑ tutelaꝫtercio a futuris percautelā. p ¶ Tuncvēit ad diſcipl̓os ſuos. ter diſcipl̓os viſitat ſic̄ ter orat rōe p̄dicta. q ¶ Et dicitillis. quaſi compatiens eis ꝓpter tentationem eis de ꝓximoimminentem.r ¶ Dormite iā ⁊ reqͥeſcite. q. d. paꝝ poteritis hͦ facere.s Ecce appropīqͣbit. Hic t̓cio on̄dit̉ xp̄i deſideriū ad noſtrā redēptionē: qꝛ n̄ ſolū ꝓditorē turba veniētem expectauit. ſꝫ ēt occurrit eis. vt hr̄ Ioh̓. xviij. ⁊ hͦ ē qd̓ dicitur hic.s Ecce appropīqͣbit hora. Poſtqͣꝫ eī dixerat diſcipul̓ ſuis. Dormite ⁊ reqͥeſcite: vt p̄dictū ē. dimiſit eos aliqͣntulūqͥeſcere: poſtea cū ſciebat iudā appropīqͣntē dixit eis ſufficit. vt hr̄ mar. xiiij. Et tūc euigilauit eos d. Ecce ap. ho. ⁊cͣt Surgite eamꝰ obuiā .ſ. iude ꝓditori. v ¶ Adhuc eoloq̄nte. Hec ē tercia ꝑs pͥncipal̓ hꝰ capl̓i: vbi deſcribit̉ ip̄ius xp̄i traditi: ꝯp̄henſio. vbi tria deſcribūt̉ ꝑ ordinē. Primū ip̄iꝰ iude fraudulētia. ſecūdū ē xp̄i patiētia: ibi. Et eccevnꝰ. terciū diſcipuloꝝ ignauia. ibi. Tuc diſcipuli. Circapͥmū d̓r ſic. v ¶ Adhuc eo loq̄nte .ſ. xp̄o cū diſcipul̓ ſuisx ¶ Ecce iudas vnus de duodecī .i. de p̓ncipalibꝰ xp̄i diſcipulis. y ¶ Uenit ⁊ cū eo turba ⁊c̄. talē āt turbā adduxitne forte alij credētes in xp̄m ip̄m vellēt eripere. ſequitur.z ¶ Qui āt tradidit eū dedit eis ⁊cͣ. hoc āt fecit: ne loco xp̄icaperēt iacobū minorē qͥ erat ſimil̓ xp̄o ī facie. ꝓpt̓ quoddicebat̉ ſpāliter frater dn̄i ſeqͥt̉. ⁊ ¶ Et oſculatꝰ ē eū. in qͥapparet maxīa xp̄i māſuetudo qꝛ nō negauit oſculū ꝓditori ſuo. a ¶ Dixit illi ih̓s. Amice ad qͥd veniſti. q. d. tuon̄dis amicitiā ſigͦ: ⁊ agis ꝓditionē d̓ facto: qd̓ pꝫ ex hͦ qd̓ſeq̄t̉. b ¶ Tūc acceſſerūt illi .ſ. qͥ erāt in comitiua iude.¶ ¶ Et ma. inie. ī ih̓m. violētas quātū erat ex ꝑte ip̄orum.d Et tenuerūt eū. qn̄ .n. voluit tētꝰ ē ⁊ n̄ an̄. e ¶ Et eccevn̓ꝰ. h̓ deſcribit̉ ip̄iꝰ xp̄i patīa. ⁊ hͦ dupl̓r pͦ facto. ſcd̓o v̓boibi. In illa hora. Patīa autē xp̄i facto on̄ditur in hoc ꝙdiſcipulos ſuos ꝓhibuit a defenſiōe: ⁊ hͦ ē qd̓ d̓r. Et eccevnꝰ ex his qͥ erāt cū ih̓u. iſte fuit petrꝰ: vt hr̄ Iohan. viij.