Ma thei

vrabbi: Ait illi. Tu dixiſti:g Cenātibꝰ aūt eis: accepitF ih̓s panē: ⁊ bn̄dixit: ac freē git: deditqꝫ diſcipul̓ ſuis ⁊ait. accipite ⁊ cōedite: hocf ē corpꝰ meū. Et accipiensg calicē: grās egit: ⁊ dedit illis dicēs Bibite ex hͦ oēshHic ē ſanguis meus nouii teſtī: qͥ ꝓ multis effundet̉ īk remiſſionem pctōꝝ. Dicoaūt vob̓: non bibā amodon de hoc genimīe vitis: vſqꝫī diē illū: cū illd̓ bibā vobiſn cū nouū: ī regno pr̄is mei.§ Et hymno dicto: exierūt īq̇ montē oliueti. Tūc dicit ilr lis ieſus. Omnes vos ſcā

daluꝫ patiemini in me: inZiſta nocte. ſcriptū ē .n. perycutiā paſtorem: ⁊ diſꝑgenatur oues gregis. Poſtqͣꝫbaūt reſurrexero: precedamc vos in galyleam. Reſponddens aūt petrus: ait illi. etſi om̄es ſcādalizati fuerīt īte. Ego nunqͣꝫ ſcandalizae bor Ait illi Ieſus. Amendico tibi quia in hac nocteanteqͣꝫ gallus cantet: terme negabis. Ait illi Petrus. Etiam ſi oportueritme mori tecum non te negabo. Similiter et omnesdiſcipuli dixerunt. TuncUenit Hieſus cum illis

℟n̄dēs āt iudas qͥ tra. eū: nūqͥd ego ſū rabbi. ſi em̄ iudasalijs de hoc querētibꝰ tacuiſſet reddidiſſet ſe eis ſuſpectūv ¶ Ait illi tu dixiſti. ⁊ in hoc delictū ſuū alijs nō publicauit ſꝫ ꝯſcientie iude ſignificauit ſe eiꝰ delictu ſcire: poteratem̄ verbū mentē iude ſic mouere qd̓ alios latebat.a ¶ Cenātibus. Hicinſtituit̉ euchariſtieſacramentū ad dn̄ice paſſiōis recordatꝭonē: ⁊ diuidit̉ ī tresꝑtes: qͥa pͦ deſcribit̉hꝰ ſacr̄i inſtitutio. ſecūdo p̄dicat̉ īmortalis vite īchoatio: ibiDico āt vobis. tercōꝓ vtroqꝫ reddit̉ gr̄arūactio: ibi. Et hymnō dicto Circa pͥmūaduertendū ꝙ iſtudſacr̄m ſb̓ duplici ſpēinſtitutū ē .ſ. panis ⁊vini: qꝛ panis ꝯuertitur in corpꝰ xp̄i: ⁊ vinū in ſanguinem. ⁊iſte cōuerſiōes fiūtſeꝑatim: qꝛ xp̄i ſanguis fuit ſeꝑatus acorꝑe vel a carne inpaſſiōe. hͦ aūt ſacramentū. vt dictū ē inſtitutū ē qͣi quoddāmemoriale illiꝰ paſſionis: ⁊ iō ꝯſecratio carnis ⁊ ſanguinis fit ſb̓ ſpēbꝰ diſtinctis. Cōſiderandū etiā ꝙ ſb̓ vtraqꝫ ſpē ē totus xp̄s: qꝛ ſubſpē panis ē tantū corpus ex vi cōuerſiōis vel ſacramenti.ſanguis aūt ⁊ anima: ⁊ diuinitas ſūt ibi ex cōcomitantianaturali: ⁊ inſeꝑabili. Sil̓r ſb̓ ſpē vini ſanguis tm̄ eſt ibiex vi ſacr̄i: cetera aūt ex ꝯcomitātia: vt diffuſiꝰ tractat̉. iiij.ſnīaꝝ. dicit gͦ. a ¶ Cenātibꝰ aūt illis .i. poſtqͣꝫ comederātcarnes agni paſchalis: an̄qͣꝫ ſurgerēt de cena. b ¶ Accepit ieſus panē ⁊cͣ. qꝛ vbi terminat̉ figura. ibi dꝫ inciꝑe v̓itas. agnꝰ aūt paſchal̓ erat figura hꝰ ſacr̄i: ⁊ iō īſtitutū ē pꝰcomeſtionē agni. c ¶ Et bn̄dixit. In hͦ dedit nob̓ exemplū ꝙ an̄ fūptōem huiꝰ ſacr̄i dꝫ mēs eleuari ī deū. d¶ Acfregit: deditqꝫ diſcipl̓is ſuis. int̓ qͦs erat iudas: vt dicūt ſācti cōiter: lꝫ hylariꝰ dicat ꝯͣriū rō aūt qͣre xp̄us dedit ei copus ſuū fuit. qꝛ pctm̄ eiꝰ erat diſcipul̓ alijs occultū. ⁊ ꝑꝑ hͦin eccl̓ia obſeruat̉ ꝙ pctōri occulto euchariſtia nō negat̉e ¶ Et ait acci. ⁊ co. hoc ē cor. meū. ſi .n. v̓bū xp̄i tāte ē v̓tutis ꝙ fecit de nihilo oēm creaturā: nō ē miꝝ ſi vnā creaturā cōuertit in aliā. f ¶ Et acci. cali. ſeꝑatī ꝯſecrabat ſāguinē a corꝑe rōne p̄dicta. g ¶ Grās egit. eadē rōne ſicut inꝯſecratiōe corꝑis dcm̄ ē. ſeqͥt̉. h ¶ Hic ē ſan. meꝰ no. te. i.ad ꝯfirmationē noui teſtī: qꝛ ſic̄ vetꝰ teſtm̄ ꝯfirmatū ē ī ſāguine aīaliū īmolatoꝝ: vt hr̄ Exo. xxiiij. ita nouū teſtm̄ ſāguīe xp̄i ꝯfirmatū ē: in qͦ apꝑet excellētia noui teſtī reſpectu veteris: vt arguit apl̓us ad Heb̓. ix. ¶ Qui ꝓ muleffu. ī remiſ. pec. Dic̄ āt ꝓ multꝭ: qꝛ ſāguis xp̄i ꝓ oībꝰ effuſus fuit qͣꝫtū ad ſufficientiā: qͣꝫtū āt ad efficatiā nō fuit effuſus ꝓ oībꝰ. k ¶ Dico āt. h̓ ꝯn̄r p̄dicit̉ eterne vite inchoatio: qꝛ ꝑceptio hꝰ ſacr̄i dat vitaꝫ eternā: ẜm ꝙ dic̄ ſaluatorIoh̓. vj. Qui māducat meā carnē ⁊ bibit meū ſanguineꝫhꝫ vitā eternā. dic̄ gͦ. k ¶ Dico āt vo. nō bibā amodo. hͦ ēab hora qͣ īſtituit hͦ ſacr̄m. l ¶ De hͦ geni. vitis. hͦ ē d̓ vinoqd̓ generat̉ ī vite. m Oſqꝫ ī diē il. cū il. bi. vo. nouū. i.uouo mō: hͦ fuit īpletū qn̄ pꝰ reſurrectionē ſuā comedit ⁊bibit cū apl̓is ad declarationē ſue reſurrectiōis: vt hr̄ luc.yl. ⁊ tūc bibit nouo mō: qꝛ corpꝰ ſuū nō erat tūc paſſibile ⁊mortale: ſꝫ glorioſū nō indigēs cibo vl̓ potu: ſꝫ ſolū comedit ad declarandū v̓itatē ſue reſurrectionis vt dictum eſt.n ¶ In re. prīs mei .i. ego tūc exn̄s in regno prīs mei bibā

tūc vobiſcū mō p̄dicto. lꝫ .n. xp̄s fuerit btūs ex ꝑte aīe ab īſtāti ꝯceptōis: ex ꝑte tn̄ corꝑis erat viator ⁊ paſſibil̓ an̄ reſurrectionē ſuā: ſꝫ cōpleta reſurrectiōe fuit btūs ī aīa et incorꝑe. o ¶ Et hymno dicto. Hic ꝯn̄r ponit̉ ꝓ p̄dictꝭ gr̄arū: dic̄ gͦ. Et hymno .j. cātico. diuīe laudis. Dicto. ꝓ ſacr̄i īſtitutiōe ⁊ noue vitedenūciatiōe .ſ. ī locovbi iſta erāt facta.p ¶ Exierūt in montē oliuēti. hͦ eſt v̓ſusmontē oliueti. qꝛ locus ad quem xp̄usexijt ⁊ in quo fuit captus erat ſitus in pede mōtis oliueti: vtdictū ē. q ¶ Tūc dicit il. Hic p̄dicit̉ diſcipuloꝝ ſcādalū adeoꝝ p̄munitioneꝫ etpͥmo p̄dicit̉ in generali reſpectu omniūſecūdo ī ſpāli reſpectu petri ibi. rn̄densautē dicit igitur.r ¶ Dēs vos ſcādaluꝫ patiemini .i. ruinā in pctm̄. ¶ Inme .i. recedentes ame ꝓpt̓ timorē hūanū. t ¶ In iſta nocte. futura em̄ cōtingētia p̄dicit eis certitudinaliter: ⁊ determīato tꝑe vt cognoſcāt ip̄m eē deuꝫ. qͥpōt talia cognoſcere ꝓpria v̓tute. v ¶ Scriptū ē .n. zacharie. xiij. x ¶ Percutiā paſtorē .i. xp̄m. y ¶ Et diſ. ouesi. diſcipl̓i ex tiore fugiētes. Aduertendū tn̄ ꝙ zachar. xiij.mutāt̉ v̓ba lꝫ ſit eadē ſnīa: qꝛ ibi ponit̉ ꝓphetia ac ſi ꝓph̓ialoqͣt̉ ad dn̄m. d. Percute paſto. ⁊cͣ. h̓ āt ponit̉ ac ſi dn̄s loqͣt̉ di. Percutiā paſtorē ⁊c̄. qꝛ idē v̓bū dn̄i ⁊ ꝓph̓e. licꝫ dinerſimode: qꝛ ip̄iꝰ dn̄i pͥncipalit̓: ⁊ ip̄iꝰ ꝓph̓e īſtrumētalit̓a ¶ Poſtqͣꝫ āt reſurrexero. hͦ addit ad ꝯſolationē eoꝝ vt qͥaudita eiꝰ morte erāt deſolati: audita eiꝰ futura reſurrection eēt aliqͣlit̓ cōſolati. b ¶ Precedā vos ī galyleā. nōſolū ꝓmittit eis viſionē ſuā ī btītudīe: ⁊ ī loco multū diſtāti: ſꝫ ī ꝓpinqͣ regiōe .ſ. ī galylea. c ¶ Rn̄dēs āt. Hic ſpālit̉̓p̄dicit ſcādalū petri. ℟n̄dēs āt petrꝰ. qꝛ erat ceteris feruētior. d ¶ Ait illi ⁊ ſi oēs ſcā. fue. ī te ⁊cͣ. ī hͦ .n. nō mētiebat̉qꝛ ſic hēbat ī mēte: ſꝫ p̄ſūptuoſe loq̄bat̉ nō cōſiderās debilitatem fragilitatis ſue: ꝓpter quod grauius ceteris promiſſus eſt cadere: ⁊ iteruꝫ quia futurus erat paſtor eccleſie: vt ex ſuo caſu ſciret alijs condeſcendere.e ¶ Ait illi ieſus: amen dico tibi. qꝛ anteqͣꝫ gal. cāt. ter menegabis. Var. xiiij. dicit̉ exp̄ſſius anteqͣꝫ gallꝰ bis voceꝫdederit: ter me es negaturus. Aug. li. de cōcordia enāgeliſtarū dicit ꝙ tercia negatio petri fuit inchoata etiaꝫ anteprimum cantū galli: an̄qͣꝫ tamen eſſet cōſummata galluscantauit: quia negatio ẜm totalitatē ſuam accepta habetaliquē tractum tēporis. In hoc em̄ includit̉ verbum illorum qui dicebant petro. Tu ex illis es. ⁊ argumentuꝫ ꝙadducebāt ex loquela eius ⁊ negatio petri ſequens: et ſicpatet ꝙ bene potuit inchoari illa negatio anteqͣꝫ gallꝰ primo cantaret: ⁊ poſt terminari. Natheus ergo Xucas etIohannes: qui dicunt petrum ter negaſſe chriſtum anteprimum galli cantum loquuntur habendo reſpectuꝫ adnegationis inchoationem. Parcus autem qui dicit tertiam negationem petri eſſe poſt primū galli cantuꝫ: ⁊ ante ſecundum: loquitur habendo reſpectum ad negatiōisconſummationem. f ¶ Ait illi Petrus. ⁊ ſi opor. me ⁊cͣ.petrus ⁊ alij diſcipuli hoc dicendo: nō dixerunt mendacium. quia ſic cogitabant fore: dixerunt tamen falſuꝫ. quiacontrarium accidit. a ¶ Tunc venit Hieſus cum illis.

l