Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
7b
Einzelbild herunterladen
 

Euangelium

ram in ceteris rebꝰ fortune patiunt̉: vt in pͥma ſcd̓e. q. ij.ar. ij. arguēdo. Hec aūt ſucceſſio ꝑ iura cōia ſeu cōem gētiū cōſuetudinē ptꝫ q̄ dictant vt ille qͥ ꝓ filio legitimo alicuius. ẜm famā publicā habet̉ debet ſibi ſuccedere ī generis nobilitate. ⁊ hmōi. Tercio dicit̉ filiꝰ alicuiꝰ etiaꝫ ille qͥneutro p̄dictoꝝ modoꝝ deſcēdit: ſꝫ ꝑ legalē adoptionē tm̄eſt ab aliquo in filiū aſſumptus. qui quidē filiꝰ tali pr̄i habet ſuccedere ſaltē in mīoribus rebꝰ fortune: vt in diuitijsꝓut iura volūt cōia. Que quidē tres ſucceſſiōes ſeu filiationes ſupradicte qn̄qꝫ cōcurrūt in eadē ꝑſona. qn̄qꝫ in tribus diſtinctis: vt ſatis ptꝫ. Secūdo ſupponit̉ ꝙ filiatio ſecūdū verā gnͣationē naͣlē ſpāliter cū a remotiſ ꝑentibus ꝑlongā ꝑentele lineā ſucceſſiuā in tempoꝝ antiqͣ diurnitatedeſcēdit a nemine eſt infallibiliter cognoſcibilis niſi ꝑ diuinā reuelationē ſeu ſacrā ſcripturā diuinitꝰ traditā. hͦ inductiue ꝓbat̉. Nam ꝙ aliqͥs ſit filius alicuiꝰ ẜm verā generationē naͣlem ꝑ exꝑientiā ſenſualē: qua ꝓprie ſingularia cognoſcūtur haberi non pōt niſi forte a ꝑentibus: vtputa a matre q̄ de hoc poſſet cerciorē noticiā habere: cumceteri hoīes ⁊ etiā pr̄ certā noticiā exꝑimentalē de hoc cōmuniter nō hn̄t. Nater v̓o etſi certā noticiā exꝑimētaleꝫde filio ſuo. cuius pr̄is ſit ẜm verā gn̄ationē habeat: nō talem noticiā de viro ſuo nec de ſeip̄a. ⁊ multominꝰ de antiquis ꝑentibus viri ſui nec ſuis ꝑ lineā ꝑentele aſcendēdoꝑ exꝑientiā habere pōt. Pari igitur rōne cōſtat ꝙ apd̓ nemine pōt eſſe exꝑimētalis cognitio de aliquo vtrū deſcendat a certo remoto ꝓgenitore mō p̄dicto. Fama aūt publica ſeu cōis eſtimatio ppl̓i qͣꝫtūcunqꝫ ſine ꝯͣdictōne in populo ſit extēſa infallibilē cognitiōem nō cauſant: ſil̓r necteſtes vel legitimadocumēta ſeu inſtrumēta: cū oīa hmōiſint fallibilia: vt frequēter patet ⁊ etiā in ſacris hiſtorijs teſtiū fallacia nōnunqͣꝫ reꝑitur. ꝑ cronicas etiā antiquoꝝ q̄ īſacris ſcripturis nō ſunt inſerte noticia hmōi infallibilishaberi nō pōt: cū taliū certitudo certitudinē q̄ ꝑ famā pb̓licā habet̉ nō excedit vt eſt manifeſtū. Sil̓r nec ꝑ aliquaꝫveram ſcīaꝫ naͣlem ſeu liberalē artem hoc eſt cognoſcibilevtꝫ intuenti. Reſtat gͦ ꝙ hoc tm̄ ſit cognoſcibile ꝑ diuinaꝫreuelatiōem ẜm qua ꝓph̓e: vt ait Greg. qn̄qꝫ de preteritoqn̄qꝫ de futuro vaticinant̉. Et iſto mō moyſes de noe ꝓphetare cenſet̉. de qͦ dicit genuiſſe tres filios ⁊ hmōi. Tercio p̄ſupponit̉ ꝙ vt aliquis ſit filiꝰ alteriꝰ ẜm cōem eſtiationē ⁊ famā publicā tm̄. vel ẜm adoptiōem legalē. h̓ pōtaliter cognoſci qͣꝫ ꝑ diuinā reuelatiōem ꝓbatur. Nā ꝑ teſtes idoneos vel legitima documēta vl̓ cronicas antiquorū autēticas talis filiatio ſufficiēter pōt ꝓbari vt de ſe ptꝫQuarto p̄ſupponit̉ ꝙ miraculoꝝ dei quedā ſunt ad fideicōfirmationē. ⁊ talia debēt eſſe manifeſta. Alia v̓o ſūt miracula q̄ nō ꝑ ſui manifeſtationē ſꝫ ꝑ fidē habent̉. ⁊ iſta debent eſſe occulta vt fides eoꝝ magis ſit meritoria: vt eſt ſacramentū altaris ⁊ v̓ginis ꝑtus. Ueritas iſtius p̄ſuppoſiti ptꝫ in. iij par. q. xxix. ar. j. ī rn̄ſiōe ad ſcd̓m argumentūHis p̄ſuppoſitis pͥma cōcluſio ſit iſta. ꝙ xp̄us ꝓut ex prenoſticis ꝓph̓arū habet̉: habuit eſſe. filius dauid ⁊ abraaꝫẜm verā gn̓ationē naͣlem. ⁊ ſic cōueniēs fuit hoc ꝑ ſacramenta euāgelicaꝝ doctrinaꝝ traditioneꝫ teſtificari. Prīapars ꝓbat̉. nā de ꝓmiſſione facta abrae: Gen̄. xxij. c. legitur. Bn̄dicent̉ in ſemine tuo oēs gentes terre: qd̓ exponitapl̓us ad Gall̓. iij. ca. In ſemine qͥ eſt xp̄s. In pſalmo autem de ꝓmiſſiōe facta dauid d̓r. De fructu ventris tui ponam ſuꝑ ſedē tuā. q̄ v̓ba manifeſte denotant verā filiationē naturalē. Ille .n. qui ẜm famā publicā tm̄ hmōi filiusreputat̉ alicuiꝰ. nō vere d̓r de ſemine eiꝰ nec de fructu ventris ſui: vt eſt manifeſtū. Et inde etiā eſt ꝙ cū ex tali filiation in laudabili vena filij ꝑentibꝰ in v̓tutibus ſucceduntvt in pͦ p̄ſuppoſito dictū eſt. idcirco pͥncipales virtutes regie q̄ de ip̄o dauid legūtur attribuebant̉ ꝓphetie qͣſi permodū ſucceſſiōis deberi xp̄o. De dauid em̄ legit̉ fuiſſe inoībus vijs ſuis prudentē ſeu ſapientē. j. Reg. xviij. Similiter ꝙ fuit faciēs iudiciū ⁊ iuſticiā omni populo. ij. Reg.viij. Que quidē v̓tutes qͣſi ꝑ modū germinare ſucceſſionis p̄dicantur a hieremra xp̄o conuenire. vn̄ Hiere. xxiij.

n ſicut deduxit euāgeliſta genealogiaꝫ vſū marie. potuiſſet deducere vſqꝫ ad ioachīdicēdo. barpanthera genuit ioachim pr̄eꝫē ieſus ⁊cͣ. Nō em̄ minꝰ ꝯſuetū ē in genecere pr̄em talis femine qͣꝫ introdueere tal̓ſī etſi vtrūqꝫ ſit inſuetū. ꝑ pͥmū tn̄ fieret reīxp̄m. ꝑ ſcd̓m aūt mīme. Qd̓ etiā ſcd̓o cōoſeph ⁊ maria de eadētibu fuerāt. ⁊ id̓oogebat̉ acciꝑe ne tribꝰ in aliā ſe ꝯfūderetno ſatinecū qōni ꝓpt̓ duo. Prīo qꝛ hec aſſertio videt̉ eſſede gn̓e apocriphoꝝ q̄ in ſacra ſcriptura nullū hn̄t fundamentū. Un̄ ⁊ talia eadē facilitate ꝯtēnunt̉ qͣ approbāturiuxͣ doctrinā Hiero. ſcd̓o nā poſito ꝙ maria eſſet eiuſdeꝫtribus cū ioſeph: ex hͦ nō ſeq̄ret̉ ip̄am deſcēdiſſe dauid.Tribus .n. iuda diuidit̉ in multas familias p̄ter familiaꝫdauid. Deſcēdētes em̄ de zarā fratre phares ſunt de tribuiuda. nō tn̄ deſcendūt a dauid. Sil̓r cū yeſſe habuit multos filios ⁊ filias p̄ter dauid ꝯtingere potuit ab illis multos deſcēdere. qͥ quidē nō ſolū eſſent de tribū iuda: ſꝫ etiaꝫde familia yeſſe ⁊ bethleemitaꝝ. ⁊ tn̄ tales nō deſcēderentꝑ dauid. Cū igitur illa lex q̄ iubet acciꝑe ꝓpinquā non cogit acciꝑe ꝓpinquā eiuſdē famlie. ſꝫ ſuffic̄ ꝙ ſit ꝓpinqͥtaseadē tribu: ne hereditas vniꝰ tribus in aliā trāſeat: vtꝫ adlr̄am Qūe. vlti. Iō ex hac ꝓpinquitate quā glo. vult ītroducere nō habemꝰ neceſſariū. ꝙ maria deſcēdat a dauid.ſꝫ ſolū ꝙ ſit de tribu iuda. ex qͦ nō haberet̉ intentū. Qd̓ autem tercio ꝯtinet̉ in glo .ſ. ꝙ ſimul in bethleē ambo cōiuges ꝓfitebant̉: ex qͦ vult cōcludere ꝙ vterqꝫ eſſet de familia dauid: nō videt̉ valere ꝓpter duo. Prīo nā ẜm mgr̄mhyſtoriarū dubiū ē ad lr̄am: an ml̓ieres ꝓfiteri tenebāturin illa deſcriptōue de qͣ agit̉ Lu. ij. an ſolū viri. Un̄ nō habet̉ efficax argumentū de hoc ꝙ beata v̓go ꝓfiteret̉ ī bethleem: ſꝫ ꝙ ioſeph portās ſecū cōiugē vt obſequiuꝫ ꝑtus etappropinqͣnte neceſſitate ei īpēderet ꝓfitebat̉. Cōfirmat̉aut opinio illa q̄ tenet ꝙ ſolū viri ꝓfiteri tenebant̉ ꝑ illudNath̓ .xvij. vbi agit̉ de ſolutōne tributi ꝑ xp̄m Ibi enimapparet manifeſte ꝙ tm̄ capita domoꝝ ſeu familiaꝝ cenſum ceſari tribuebant ⁊ nō alij de familia ſeu domo: Un̄ꝓ petro tm̄ qui caput alioꝝ erat ſolui mandauit tributūnō ꝓ alijs apl̓is: vt hr̄ in glo. ibidē. ſcd̓o. nā dato ꝙ btā virgo teneret̉ ꝓfiteri in bethleē. ex hͦ nō ſequit̉ ip̄am deſcēdiſe a dauid. Nā potuit deſcēdere de yeſſe qͥ erat bethleemitanus ꝑ alios filios ip̄iꝰ yeſſe p̄ter dauid. ⁊ ſic teneret̉ ibidē ꝓfiteri ſicut ⁊ ioſeph. nō tn̄ ex hoc ꝙ a dauid deſcenderet. Queſtio igit̉ p̄fata minus ſufficiēter ſoluta remanerevidet̉. ⁊ ſic admiratio p̄dicta in ſuo ſtat vigore maiorū. tn̄ſemꝑ reuerētia ſalua doctoꝝ ſeu expoſitoꝝ Vlteriꝰ videt̉hic aliqͥd eſſe dd̓m. Ad cuiꝰ euidētiā p̄ſupponēda ſunt q̄dā vera gnͣalia. deinde ſb̓iūgende ſunt aliq̄ ꝯcl̓ones ad lꝓpoſitū. Primo p̄ſupponit̉ ꝙ filiꝰ ꝓut in bonis pr̄nis ſuocedit tripl̓r poſſet dici. pͦ ẜm verā gn̓ationē naͣlē ẜm quā filius plerūqꝫ ſuccedit pr̄i nō ſolū in bonis naͣlibus corꝑisvt bona cōplexiōe ſeu habitudine corꝑali ꝓut legit̉ Gen̄.vj. de gygātibus qͥ potētes viros in ſeculū genuerūt .i. magnos ī corꝑe ⁊ robuſtos ſꝫ etiā in bonis aīe vt in v̓tutibusqn̄qꝫ ẜm naͣlē inclinationē filij ſuccedūt ſuis genitoribusꝓut aptitudinē ad certas v̓tutes aliqͥ hn̄t a naͣ ſaltem ẜmaptitudinē ⁊ inchoationē: vt in pͥma ſcd̓e. q. lxiij. ar. j. ī corpore. q. Un̄ Caſſio. in qͣdā epl̓a. Laudabilis vena ſuā ſeruat originē ⁊ fidelit̓ poſteris tradit q̄ in ſe gl̓ioſa trāſmiſſion ꝓmeruit. Ad qd̓ facit illud Ioh̓. viij. ca. Si filij abrahe eſtis ⁊cͣ. Scd̓o dicit̉ filiꝰ alicuiꝰ etiā ille quē nō genuitnaͣliter: ſꝫ tm̄ ẜm famā publicā ⁊ cōem ppl̓i eſtimationē illius d̓r filiꝰ. qd̓ cōtingit cū vxor alicuiꝰ filiū parit quē nōex marito habuit. reputat̉ tn̄ in ppl̓o ſine ꝯͣdictiōe ſui mariti filiꝰ: qui qͥdē filius licet in bonis ſupradictis nō habeat naͣliter ſuccedere tali ficto pr̄i. ſuccedit tn̄ ciuiliter. nō ſolū in bonis minoribꝰ fortune: vt in diuitijs: ſꝫ etiā in nobilitate ſeu claritudine q̄ maiora ſunt ſeu magis deſiderabilia bona ſaltē ad magnanimos qͣꝫ diuitie. Hoīes eī hmōi.ꝓpter honores ⁊ generis claritudines obſeruādas iactu-