Mathei

fuit prius cognitus ſub ratōe ſaluatorelectos qͣꝫ cognoſceretur eſſe deus ⁊ hvocatione apl̓oꝝ Ioh̓is pͦ. andreas dimeſſiam .i. xp̄m. ſꝫ poſtea xp̄o interro.me eſſe dicitis: petrꝰ rn̄dit. Tu es filiusEx quo videtur ꝙ prius ſeq̄bantur ip̄cognoſcerent eius deitatem. Vlteriusplene informatis de fide ſue deitatis etlis. Tanto tꝑe vobiſcū ſum ⁊ nō cognxiiij. c. Sil̓r ⁊ pari rōe pͥꝰ xp̄s fuit cognitꝰ tanqꝫ filius Ioſeph qͣꝫ cognoſceretur eſſe ſine patre in terris. non eniꝫ ſolum apud emulos qui ip̄m ſpernētes dicebāt. Nonne filius fabri eſt Nath. xiij. ca. ſed etiā apud ſimplices diſcipulos ⁊ cognatos cōmuniter filius ioſeph reputabaturanteqͣꝫ myſterium virginitatis eſſet diuulgatū. In taliuꝫem̄ perſona euangeliſta dicebat. Non cognouerūt ꝑnteseius. Iu. ij. ca. Un̄ nō ſolum ſimplices ſeu idiote proutapoſtoli fuerunt in principio. ſꝫ etiā nathanael qͥ ẜm glo.ꝑitiſſimus ſcripturaꝝ erat cū audiuit a philippo Iohannis pͦ. Quē ſcripſit moyſes in lege ⁊ ꝓph̓is inuenimꝰ iheſum filiū ioſeph a nazareth: nō fuit admiratꝰ d̓ hͦ ꝙ xp̄useſſet filius ioſeph. ſꝫ de hoc ꝙ a nazareth eēt: cū de bethleēſpectabatur meſſias. Et qd̓ magis attentōe dignum eſt. ꝙipſa eadē beata virgo huius myſterij dinini ſuꝑ oēs ꝯſciaiſtū modum loquēdi obſeruabat. d. Ego ⁊ pr̄ tuus dolentes q̄ rebamus te: Lu. ij. ca. Ex quo ſequitur ꝙ ad inſtructōꝫ fidelium in cōi qui xp̄m venientē in mundo receper̄tconueniēs modus fuit vt eis pn̄taretur priꝰ ſb̓ rōe regis .ſ.meſſie filij dauid ſine reuelatōe myſterij deitatis ⁊ virginitatis matris qͣꝫ ꝙ eis a principio omnia iſta archana reuelarentur. ſic em̄ proceſſerunt ab imperfecto ad perfectumqui eſt modus hoībus in cōi maxime connaturalis. Secundū probatur. Nam ſi xp̄s ẜm verā generationē naturalē tm̄ a dauid deſcēdiſſet. ⁊ nō ẜm famaꝫ publicā ⁊ cōeꝫppl̓i eſtimatōꝫ. hoc nō ſufficeret ad refutandos infidelesprecipue hebreos qui ex illa ſtirpe tm̄ ſaluatorē ſpectabātvt auctoritates ſacre ſcripture teſtant̉ ⁊ xp̄s eos exhortando dicebat. Scrutamini ſcripturas. Ioh̓. v. ca. Unde ſiceum rōnabiliter ignoraſſent a dauid deſcēdiſſe preſertimcuꝫ coīs fama ⁊ ppl̓i eſtimatio hoc nō teſtaret̉ redderent̉excuſabiles. Nō em̄ ipſi tenebantur cognoſce̓ veraꝫ generationē naturalē xp̄i ẜm quā a dauid deſcendit. Talis .n.incognoſcibilis eſt niſi per diuinā reuelatōnē: vt in ſecundo ſuppoſito fuit oſtenſum. Diuīa tamen ſcriptura intēdit eos inexcuſabiles reddere. vn̄ in glo. ſuꝑ illud Nath.ij. Ubi eſt qui natus. Cōfuſio iudeoꝝ eſt vt xp̄i natiuitatem a gentilibus diſcant. ⁊ ſi non credunt inexcuſabilesſunt: hec in glo. Cōueniēs igitur modus fuit vt etiā xp̄usẜm publicā famam a dauid deſcēderet. ⁊ ſic ipſum refutātes ſaltē ſub rōe ſaluatoris ſpectati in cōmuni recipere inexcuſabiles eſſent quod eſt intentum. Secunda vero ꝑsconcluſionis probatur. Nam prophete per modum ſucceſſionis ipſius dauid xp̄o regiam dignitatem attribuebant: Eſa. ix. ca. Super ſolium dauid ⁊ ſuper regnuꝫ eiꝰſedebit. Que quidē verba ⁊ ſimilia: licet non de ſede ſeuregno temporali principaliter intelligantur prout verbaEſa. denotatant ibidem dicentis. Sedebit ineternuꝫ. necenim concedenduꝫ eſt ꝙ in regno temporali dauidico iechonias a quo chriſtus deſcendit habuit ſucceſſorem prophetante Hyere. xxij. de ipſo iechonia. Non erit de ſemine eius qui ſedeat ſuper thronum dauid: cum hoc tamēſtat ꝙ ẜm intellectum minus principalem ſeu figuratiuūquem totus populus in cōmuni principaliter intendebat de regia dignitate etiam temporali que chriſto debebatur per ſucceſſionem dauid talia verba intelliguntur. ꝑquod ſignificabatur ſucceſſio ipſius chriſti hominis ī regno vniuerſali ſupra omnem creaturam: iuxta illud. Data eſt mihi omnis poteſtas in celo ⁊ ī terra. Math. xxviij.Ratio autem huius figuratiue locutionis ſeu duplicisintellectus talis eſt. Nam ſicut noſtra cognitio de imperfecto ad perfectum naturaliter procedit: vt tactum eſt