Argumentum

¶ Incipit argumentū ī euāgelium ẜm matheum.Atheus ex iudeaſic in ordīe primponit̉: ita euāgelium ī iudea primꝰſcripſit cuiꝰ vocatio ad dominū ex publicanis actibꝰd fuit: duoꝝ ī generatiōe xp̄iē prīcipia p̄ſumēs vniꝰ cuiꝰprīa circūciſio ī carne: alteriꝰ cuiꝰ ẜm cor electioʸ fuit? Ex vtriſqꝫ em̄ pribꝰ xp̄us.Sicqꝫ qͣterdenario nūeroītriformit̉ poſito prīcipiū acredēdi fide ī electiōis tp̄s

: porrigēs ⁊ ex electiōe vſqͣꝫī trāſmigͣtionēdiē dirigēslatqꝫ a trāſmigͣtiōis die vſꝫn ad xp̄m definiēs decurſaꝫaduētꝰ dn̄i on̄dit generatinonē ⁊ nūero ſatiſfaciens eto tꝑi vt ſe qd̓ eſſet on̄deret ⁊a dei ī ſe opꝰ mōſtrās etiaꝫ īhis quoꝝ genꝰ poſuit xp̄ioꝑantis a principio teſtioniū non negaret. Quarumoīm rerū tpus ordo nūerꝰxdiſpō vl̓ ro qd̓ fidei neceſyſariū eſt deus xp̄s qͥ factꝰex ml̓iere: factꝰ ſb̓ lege: naatus ex ꝟgīe paſſus ī carne

Atheus ex iudea ⁊cͣ. Hic eſt primus ꝓlogꝭbtī Hiero. qui p̄ponit̉ euāgelio mathei. quiquidē ꝓlogus diuidit̉ in qͣttuor ꝑtes. Iu prima ꝑte deſcribit̉ euāgeliſte ſtatꝰ. ſcd̓o ſcribendi modꝰ: ibi. Duoꝝ in gn̓atiōe xp̄i. tertio hꝰ euāgelij materia pͥncipal̓: ibi. qͣrū oīum reꝝ. ⁊ qͣrtovtilitas hꝰ oꝑis: ibi.In qͦ euāgelio vtileeſt. In pͥma ꝑte deſcribit̉ euāgeliſta exnoīe: cū d̓r. matheqͥ interp̄tat̉ datꝰ. qꝛ īter alioſ euāgeliſtaspͦ datꝰ ē adeo ad ſcribendū euāgeliū adinſtructionē oīm fideliū. ſcd̓o deſcribit̉ex natione ⁊ patria:cū d̓r. b ¶ Ex iud̓aqꝛ natōne fuit iudeꝰ⁊ de iudea natꝰ q̄ qͥdē iudea pͥmo dictaeſt terra chanaan. qꝛꝰ diluuiū inibi habitauerūt filij chamquibꝰ expulſis ꝑ fiſios iſrl̓ tꝑe ioſue nominata ē iudea a tribū iude: q̄ erat pͥncipalis ⁊ regia. tertio deſcribit̉ qͣꝫtuꝫ adordinē inter euāgeliſtas cū d̓r. c ¶ Sicut pͥmꝰ in ordineponit̉. in ordine .ſ. euāgeliſtaꝝ: ita in iudea pͥmꝰ ſeripſit euāgeliū. qͣrto deſcribit̉ qͣꝫtū ad ſtatū p̄cedentē eiꝰ cōuerſionē ad xp̄m. Quia aūt erat publicanꝰ .i. curā habēs d̓ pl̓licis actibꝰ. erāt .n. tūc iudci tributarij romanoꝝ. ⁊ iō illi ocolligebāt tributū romanis mittendū dicebant̉ publicāi.hmōi cōiter ſunt cāpſores. ⁊ pecuniaꝝ nūeratores. Et qͥatalia negocia vix aut nūqͣꝫ ſine pctō exerceri pn̄t: vt dic̄. bGreg. iō in hoc ptꝫ gr̄a diuina: q̄ ex talibꝰ reuocauit Natheū ad ſtatū apl̓icū. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. Cuiꝰ vocatio ⁊cͣ. ſeqͥt̉d ¶ Duoꝝ in gnatiōe. hic tangit̉ modus ſcribēdi queꝫ tenuit euāgeliſta matheꝰ in deſcriptōne genealogie xp̄i: aincipit ſuū euāgeliū. Et pͦ tangit̉ modus ſcribēdi qͣꝫtū adradicē genealogie xp̄i qͥ ponit duos pr̄es: vicꝫ dauid ⁊ abraam: qͣſi radicē genealogie huiꝰ. ſic̄ ptꝫ in pͥncipio euāgelij: cū dicit. Liber gn̓atiōis ⁊cͣ. Rō aūt huiꝰ aſſignat̉. qͥaabraā fuit pͥmus qͥ fidē vniꝰ dei publice ꝯfeſſus ē. ⁊ in ſignū huiꝰ pͦ circūciſionē accepit q̄ fuit ſignū diſtinguensfideles ab infidelibꝰ. Dauid aūt fuit pͥmus rex electus adn̄o ẜm volūtatē dn̄i ad fidelē ppl̓m regendū: ẜm ꝙ d̓r.Reg. xiij. Queſiuit dn̄s virū iuxͣ cor ſuū ⁊cͣ. Saul āt lꝫ pͦfuerit electꝰ a dn̄o: hoc tn̄ nō fuit ẜm cor dn̄i. ſꝫ ẜm exactinē ppl̓i: ꝓpter qd̓ dixit dn̄s ſamueli. j. Reg. viij. Audi vocē ppl̓i petentis regē .ſ. ſuꝑ ſe. ſequit̉. Nō .n. abiecerūt te:ſꝫ me: ne regnē ſuꝑ eos. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit Hiero. d ¶ Duorū in gnͣatōne xp̄i pͥncipia p̄ſumēs .i. an̄ ſumēs duos homines. vicꝫ abraā ⁊ dauid: qͣſi pͥncipia ⁊ radices genealogie xp̄i: ſequit̉. e ¶ Uniꝰ cuiꝰ circūciſio ⁊cͣ .i. ip̄iꝰ abraę:qui ꝑ̄ accepit circūciſionē: vt dictū ē. f ¶ Alteriꝰ cuiꝰ ẜmcor electio ⁊cͣ. .i. ip̄ius dauid qͥ electꝰ pͦ fuit rex a dn̄o. vt dictū eſt. g ¶ Ex vtriſqꝫ em̄ pr̄ibꝰ xp̄s. in hoc reddit̉ cā p̄dicti. q. d. ꝓpter hͦ abraā ⁊ dauid ponunt̉ principal̓r radix genealogie xp̄i. qꝛ xp̄s naſci debebat ex pr̄iarchis ⁊ regibustanqͣꝫ eis ꝓmiſſus. h ¶ Sicqꝫ qͣterdenario. hic tāgit modū ſcribēdi genealogiā xp̄i qͣꝫtū ad deductionē ex p̄dictisduobꝰ pr̄ibus ſeu pͥncipijs. qꝛ euāgeliſta ponit tres qͣterdenas. vna fuit in tꝑe in quo ppl̓us ē gubernatus ꝑ iudices. ſcd̓a in tꝑe quo gubernatꝰ eſt ꝑ reges. ⁊ tertia in tempore quo gub̓natꝰ eſt ꝑ ſacerdotes. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit:h ¶ Sicqꝫ qͣterdenario triformiter poſito .i. in tribus tꝑibus quibus triformiter gubernatꝰ eſt populus. ſequitur.

terla qierpena incipit a trāſmigrationebabylonis. ⁊ termīatur ī xp̄m m ¶ Decurſam ⁊cͣ. decurſaꝫdicit. qꝛ deſcribit genealogiā xp̄i deſcendendo. Iucas autēecōtrario aſcēdēdo.ſequit̉. n ¶ Et nu̓ero ſatiſfacies ⁊ tempori. q. d. ī hoc ꝙ ſicdeſcripſit genealogiam ꝑ tres qͣterdēasſatiſfecit numero: qꝛpoſuit nūeros ꝯueniētes myſterio xp̄iponit̉ ex qͣttuor ⁊ decē ſignificat̉ lex xp̄i q̄ decurrit ꝑ quatqꝛ ꝑ qͣterdenā q̄ cōtuor euāgelia. ⁊ lex moyſi q̄ decurrit ꝑ decē legis p̄cepta.Per ternariū vero ſignificat̉ myſterium trinitatis qd̓ fuittraditū in vtraqꝫ lege. ſꝫ in noua lege magis explicitę. ⁊ ſicptꝫ qͣliter euāgeliſta ſatiſfecit nūero. Satiſfecit etiā tꝑi. qꝛꝑ tres qͣterdenas deſcripſit tres gn̓atiōes illiꝰ ppl̓i ī diuerſis tꝑibus. ſequit̉. o ¶ Ut ſe qd̓ eſſꝫ on̄deret. q. d. in ſcribendo euāgeliū xp̄i matheus on̄dit ſtatū ſuū. qꝛ ibidē deſcripſit vocatiōem ſuā ex publicis actibus ad ſtatu apl̓icum. p ¶ Et dei in ſe opus mōſtrans. qꝛ in hoc on̄dit operatiōem dei vocātis ip̄m ꝑ ſuā miſericordiā. q ¶ Etiaꝫin his ⁊cͣ. hoc eſt dictū ꝙ ſil̓r in abraā ⁊ dauid qͥ electi ſunta deo ab antiquo. vnus ad fidē. alter ad regnū dei oꝑationem on̄dit. Cōſtrue gͦ ſic lr̄am. Etiā nō negaret. minus dicit ⁊ plus ſignat .i. ꝯcederet ſeu declararet. Teſtimoniumxp̄i oꝑantis .ſ. ꝑ grām. A pͥncipio .i. ab antiquo. In his qͦru genus poſuit xp̄i .i. deſcribēdo genealogiā xp̄i. Et hocfuit in dd̓ ⁊ abraā quos poſiūt radices genealogie chriſti.r ¶ Quarū oīm reꝝ ⁊cͣ. In hac ꝑte Hiero. on̄dit intentionem pͥncipalē euāgeliſte mathei: ſeu ſb̓iectū ſui euāgelij:qꝛ genealogiam ordinate ab abraā vſqꝫ ad xp̄m deſcripſitvt oſtenderet ꝙ ip̄e xp̄us eſt verus hō ⁊ verus deus qͥ ẜmhumanitatē natus eſt de muliere: paſſus in cruce: vbi oīapeccata nr̄a deleuit ⁊ reſurgēs a mortuis nos ꝑ adoptionem in filios dei regnͣauit. ⁊ hoc ē qd̓ dicit r ¶ Quarumoīm reꝝ ⁊cͣ. in genealogia ſcꝫ xp̄i deſcriptarū. s ¶ Cp̄usqꝛ ibi tria tꝑa deſcribunt̉ vt viſum ē. t ¶ Ordo. qꝛ ordīate tꝑa ⁊ ꝑſone in diuerſis tꝑibus deſcribūtur. v ¶ Qūerus. qꝛ ſb̓ certo nūero .i. in tribus qͣterdenis ꝯp̄hendunturx ¶ Diſpoſitio vel rō. qꝛ rōnabilit̓ diſponunt̉. y ¶ Qd̓ fidei neceſſariū ē ⁊cͣ. Hoc ē dictū ad hoc oīa p̄dicta ſic ſuntordīate deſcripta vt on̄datur ꝙ xp̄s eſt verus deus: qd̓ credere neceſſariū eſt ad ſalutē. ⁊ ꝙ ē verꝰ hō vnde ſubditur.z ¶ Qui factꝰ ē ⁊cͣ. qꝛ onera legis voluit obſeruare. hoc autem accipit̉ de epl̓a ad Gall̓. iiij. a ¶ Paſſus eſt ī carneomnia in cruce fixit .i. oīa peccata noſtra in cruce deſtruxit. ⁊ accipitur hoc de epl̓a ad Coll̓. ij. vbi dicit̉ ſic̄. Delēsqd̓ aduerſum nos erat cyrographū decreti .i. obligationēad penam inferni. ſed illu tulit de medio affigens illd̓ cruci. et eſt locutio metaphorica ad ſimilitudinem illius quideſtruxit aliquā chartam vel obligatiōem. qꝛ ꝑſorat eamvel corrumpit. ſic xp̄us ꝑ paſſioneꝫ ſuam illud decretum

i ¶ Principiū credendi fidem in eleqꝛ pͥma quaterdena incipit ab abradei publice ꝯfeſſus eſt. ⁊ terminat̉ inctus eſt in regē a dn̄o: vt dictū eſt.in tranſmigratiōis diē dirigēs: qꝛ ſe-

a iiij