Machabeoꝝ
ſisᵉ iuſſit ei qͥ pͥor fuerat locutꝰ amputari linguā ⁊ cute capitis abſtracta ſūmasqͦꝫ manus ⁊ pedes ei precidiceteris eius frībꝰ et mr̄e inſpiciētibꝰ. Et cū iā ꝑ oīa inutilis factus eētᶠ iuſſit ignēadmoueri: ⁊ adhuc ſpirātētorreri ī ſartagīe: ī qͣ cū diucruciaret̉: ceteri vnacū mr̄einuicē ſe hortabāt̉ mori fortiter dicētes: Dn̄s deꝰ aſpiciet ꝟitatē: ⁊ ꝯſolabit̉ ī nob̓ᵍquēadmodū in ꝓteſtatōecantici declarauit moyſes.bꝝ in ſeruis ſuis ꝯſolabiturMortuo itaqꝫ illo primo hͦmō ſequentē deducebāt adilludēdū ⁊ cute capitis eiuſcū capillis abſtracta: interrogabāt: ſi māducaret pͥusꝙͣ toto corꝑe ꝑ mēbra ſingula puniret̉. At ille rn̄dēs patria voce dixit. Nō faciam.Propt̓ qd̓ ⁊ iſte ſequenti loco pͥmi tormenta ſuſcepit: ⁊in vltīo ſpū cōſtitutꝰ ſic ait:Tu qͥdē ſceleſtiſſime ī pn̄tivita nos ꝑdis: ſꝫ rex mundidefunctos nos ꝓ ſuis legibꝰeterne vite reſurrectōe ſuſcitabitᵏ Poſt hūc terciꝰ illudit̉: ⁊ linguā poſtulatus cito ꝓtulit: ⁊ manus ꝯſtāterextēdit: ⁊ cū fiducia ait: e celo iſta poſſideo ſꝫ ꝑꝑ dei leges nūc hecip̄a deſpicio qm̄ab ipſo me ea receptuꝝ ſpero: ita vt rex ⁊ qui cum ipſoerant mirarentur adoleſcētis animū ꝙ tanqͣꝫ nihil duceret cruciatꝰ.ᵐ Et hoc itadefuncto: quartuꝫ vexabātſimiliter torquentes. ⁊ cumiam eſſet ad mortem ſic ait:
Potius eſt ab hominibusmorti datos ſpem expectare a deo: iterum ab ip̄o reſuſcitandos. Tibi enim reſurrectio ad vitam nō erit.Et cum admouiſſent qͥntumᵖ vexabant eum: at illereſpiciens in eum dixit: Poteſtatem inter homines habens cum ſis corruptibilisfacis quod vis. Noli autēputare genus noſtruꝫ a deoeſſe derelictum. ˢ Tu auteꝫpatienter ſuſtine: ⁊ videbisᵇ magnam poteſtateꝫ ip̄iusqualiter te ⁊ ſemen tuumtorquebit.ᶻ Poſt hunc ducebant ſextum: ⁊ is mori incipiens ſic ait: Noli fruſtraerrare.ᶻ Nos enim propternoſmetipſos hoc patimurpeccantes in deum noſtruꝫ:⁊ digna admiratione factaſunt in nobis.ª Tu autemne exiſtimes tibi impune futurum: quod contra deumpugnare tentaueris.ᵇ Supra modū autem mater mirabilis ⁊ bonoꝝ mēoria digna:ᶜ q̄ ꝑeuntes ſeptē filiosſub vniꝰ diei tꝑe ꝯſpiciens:bono aīo ferebat ꝓpt̓ ſpemquā in deo hēbat:ᶜ ſingulosilloruꝫ hortabat̉ voce pr̄iafortiterᶠ repleta ſapīa:ᵍ ⁊ femīee cogitatiōiᵇ maſculinūaīm inſerens dixit ad eos:ᵏ Neſcio qͣl̓rꝭ ī vtero ineo apparuiſtis. Neqꝫ em̄ ego ſpiritūᵐ ⁊ aīam donaui vobis⁊ vitaꝫ: ⁊ ſinguloꝝ mēbranō ego ipſa cōpegi.ᵖ Sed .n.mundi creator qͥ formauithoīs natiuitatē: qͥqꝫ oīm inuenit origineꝫ: ⁊ ſpm̄ vobis
ciatos. flagruꝫ flagri ē ſummitas vigulaꝝ adinuicē ligatarum que facitſtrepitum ꝑcutiendo ⁊ pruritū ꝑ calefactōis modū. taurea tauree ē flagelluꝫ de corio thaurifactum.c ¶ Unus autē. hicꝯnr ponit̉ ꝯpulſioin ſpāli: ⁊ pͥmo ponit̉ afflictio fris pͥmogeniti qͥ ꝓ ſe etalijs dixit.d ¶ Parati ſumus⁊cͣ .i. a deo datas patribꝰ noſtris in mōte ſynai. e ¶ Iuſſit ei qui prior fuerat locutꝰ ⁊cͣ. ꝓpteveritatis confeſſionem. f ¶ Iuſſitignem admoueri..i. exhiberi ſeu apponi. g ¶ Quēadmodū ꝑ ꝓteſtationem cantici ⁊cͣ.Deutro. xxxij.h ¶ Et in ſeruis ſuis ⁊cͣ. Mortuo itaqꝫ. Hic ꝯn̄r ponit̉afflictio ſecundi: etptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: patria voce dixit. id ēẜm doctrinā ſctōꝝpatrū.l ¶ Tu quidē ſceleſtiſſime .i. in ſupremo gradu ſcelerisexiſtensk ¶ Poſt hunc tercius. hic ponit̉ tormentatio tercij.l ¶ Et linguam poſtulatus ⁊cͣ. nō abhorrens eius preciſionē ꝓpter diuinelegis obſeruantiā:cetera patent.m ¶ Et hoc ita defuncto. Hic ponit̉vexatio quarti: etptꝫ vſqꝫ ibi.n ¶ Tibi .n. reſurrectio ⁊cͣ. licet em̄ oēsin fine mūdi reſurgant immortales:qꝛ tūc ceſſabit generatio et corruptio:tn̄ ſoli boni reſurgent ad vitam immortalē que erit ꝑ gloriam anime redundantem ad corpus ꝑ dotem impaſſibilitatis. Corpora ꝟo maloꝝ erunt immortalia vt ſemꝑcrucient̉ igne gehenne: vt habet̉ Math. xxv. que ē morsſecunda Apoca. xx. o ¶ Et cū admouiſſent. Hic ponit̉toementatio quinti cum d̓r: ⁊ cum admouiſſent .i. applicaſſent quintū. p ¶ Uexabant euꝫ. ſimili mō ſicut p̄cedentes. q ¶ Facis qd̓ vis. volūtate neq̄ſſima.r ¶ Noli aūt putare genus nr̄m ⁊cͣ. eo ꝙ ꝑmittit nos a tecruciari: qꝛ hoc facit ad augmētū meriti noſtri.s ¶ Patienter ſuſtine .i. modicū expecta ita ꝙ li patiēternō ē uota virtutis ſꝫ breuitatis vite tꝑalis: iō ſubdit̉.
t ¶ Et videbis.cito. v ¶ Magnā ptāte ip̄iuscui non pōt reſiſti.x ¶ Qualiter te⁊ ſeme tuū .i. imitatores tuos.y ¶ Torquebiteternaliter in gehēna. z ¶ Poſthūc. hic ꝯn̄r̄ ponit̉ vexatio ſexti⁊ ptꝫ vſqꝫ ibi.z ¶ Nos .n. ꝓpt̓noſmetip̄os ⁊cͣ.lꝫ .n. ſancti eētet innocētes tn̄ꝯfitent̉ ſe pati ꝓpter peccata: imputātes ſibi alioꝝ delicta: eo ꝙeēnt de eodē populo: ⁊ ſimiliterfacit Daniel. i.ca. a ¶ T āt⁊cͣ. ꝯͣ deū ⁊c̄. eiꝰcultū auferēdo.⁊ eiꝰ ppl̓m crudelit occidēdo.b ¶ Supra modū. Hec ē ꝑs ſeptima in qͣ int̓ponit̉ mr̄is cōſtātia: cū d̓r Supra modū autēmater mirabil̓.nā antea n̄ legitur fuiſſe aliquatante cōſtantie.c ¶ Que ꝑeuntes ſe. filios. qͣꝫtū ad vitā pn̄tēſꝫ ſaluatos qͣꝫtūad futurā: ideoſubdit̉.d ¶ Bono animo ferebat propter ſpem .ſ. alterius vite.e ¶ Singl̓os ātilloꝝ ⁊cͣ .i. ſctōꝝpatruꝫ doctrineꝯſona: iō ſb̓dit̉.f ¶ Repleta ſapientia. ſanctorū patrū.g ¶ Et femineecogitationi. queeſt de mollitie ⁊remiſſione.h ¶ Maſculinū animū inferens qui tēdit ad ardua ⁊difficilia. i ¶ Dixit ad eos. ex magno feruore.k ¶ Neſcio qualiter ⁊cͣ. tunc .n. apparet puer eē in vtero matris qn̄ incipit ſe mouere: motus aūt ⁊ ſenſus ſt̓ab anima que eſt in puero ꝑ infuſionē. modus aūt infuſionis eſt ſoli deo cognitus: iō ſubditur. l ¶ Neqꝫem̄ ego ſpm̄ .i. aīam intellectiuā que eſt ſpūalis nature. m ¶ Et aīam .i. potentiā ſenſitiuā que ē ip̄ius cōiuncti. n ¶ Et vitā .i. oꝑatōes vite. o ¶ Et ſinguloꝝ membra ⁊cͣ. quia virtus formatiua nō eſt a matreſꝫ a patre: ⁊ illa nihil agit niſi in virtute prime cauſe: iōſubditur. p ¶ Sed em̄ mūdi creator ⁊cͣ. ⁊ patꝫ ex di