.II.
legentiūˡ dicta ſint paucis:¶ Iā aūt veniēdū ē ad narratōeꝫⁿ Igit̉ᵈ eleazarꝰ vnusde pͥmoribꝰ ſcribaꝝ: vir etate ꝓuectus ⁊ vultū decorusᵖ aꝑto ore hiansq ꝯpellebat̉carnē porcinā manducare:at ille glorioſiſſimā mortēˢ magis ꝙͣ odibilē vitam cōplectens: voluntarie p̄ibatad ſuppliciū. Intuēs aūtquēadmodū oportere occidere patiēter ſuſtinēsʸ deſtinauit nō admittereᶻ illicitaꝑꝑ viteª amorē.ᵇ Hi aūt quiaſtabantᶜ iniqua miſeratioue cōmoti ꝑꝑ antiquā viriamiciciā tollētes eū ſecretorogabant afferri carnes qͥbus veſci ei licebat vt ſimularet̉ manducaſſe ſicut reximꝑauerat de ſacrificij carnibꝰ: vt hoc facto a morte liberaretur: et ꝑꝑ veterē viriamiciciaꝫ hanc in eo faciebant humanitatē. ᵈ At illecogitare cepit etatis ac ſeneętutis ſue eminētiā dignaꝫ⁊ ingenuaꝫ nobilitatis caniciē: atqꝫ a puero optīe cōuerſatiōis actꝰ: ⁊ ẜm ſancte⁊ a deo ꝯdite legis ꝯſtituta:rn̄dit citoᵍ dicens p̄mitti ſevelle in infernū.ʰ Non eniꝫetati nr̄e dignū eſt inqͥt fingere: vt multi adoleſcentesarbitrātes eleazarū nonaginta annoꝝ tranſiſſe ad vitam alienigenaꝝ: ⁊ ip̄i ꝓptermeam ſimulatōem ⁊ ꝓptermodicū corruptibilis vitetp̄s decipiant̉: et ꝑ hoc maculāˡ atqꝫ execratiōemᵏ mee
ſenectuti ꝯquirā. Nametſiin pn̄ti tꝑe ſupplicijs hominū eripiar: ſꝫ manū oīpotentis nec viuus nec defunctuseffugiā. Ꝙobrem fortitervitam excedendo:ᵇ ſenectute quideꝫ dignꝰ apparebo:adoleſcētibꝰ aūt exēplū forte relinquā: ſi ꝓmpto aīo acfortiterᶜ pro grauiſſimis acſanctiſſimis legibꝰ honeſtamorte ꝑfungar. Ois dictis:ꝯfeſtiꝫ ad ſuppliciū tͣhebat̉Hi aūt qui eum ducebāt: etpaulo ante fuerāt mitioresin irā ꝯuerſi ſunt ꝑꝑ ẜmōesab eo dictos: qͦs illi ꝑ arrogantiā ꝓlatos arbitrabant̉Sꝫ cū plagis ꝑimeret̉: ingemuit et dixit: Bn̄e qͥ habesſcām ſcīam: māifeſte tu ſcisqꝛ cū a mortē poſſeꝫ liberari:ᶠ duros corꝑis ſuſtineo doloresᵍ ẜm aīam v̓o ꝑꝑ timorē tuūᵇ libenter hec patior:⁊ iſte qͥdē hoc mō vita deceſſit nō ſolū iuuenibꝰ ſꝫ ⁊ vniuerſe gēti memoriā mortisſue ad exēplū virtutis ⁊ fortitudinis derelinquens.Ontigit ¶ Ca. vij.aūt ſeptē fratres vnacū mr̄e app̄hēſos ꝯpelli a regeedere cōtra phas carnesporcinasᵇ flagris ⁊ taureiscruciatosᶜ Unus autem exillis qui erat primus ſic ait.Quid q̄ris ⁊ qͥd vis diſcerea nob̓.º Parati ſumus morimagis ꝙ patrias dei leges p̄uaricari. Iratus itaqꝫ rexiuſſit ſartagines ⁊ ollas eneas ſuccēdi: qͥbꝰ ſtatim ſuccē-
¶ Dcā ſint paucis .ſ. verbis/ qͥaml̓to plura poſſent īduci ad ꝓpoſitū on̄dēdū.m ¶ Iā aūt veniēdū ē ad narratōem .ſ. penarū qͦs electi ꝓ legis obſeruātiaꝑtulerunt.n ¶ Igitur. hicꝯn̄r deſcribiturpena ꝓ horroreilliciti cibi inflicta. nā eleazarꝰmagꝭ elegit mori qꝫ cibo lege ꝓhibito coinqͥnari: nō ſolū ex eiꝰcōmeſtōe: ſꝫ etiāex comeſtōis fictōe. nā ex hͦ ꝓbabilit̓ videbatſeqͥ trāgreſſionēmultoꝝ: ⁊ hoc ēqd̓ dicit̉.o ¶ Eleazarusvnꝰ ⁊cͣ .i. d̓ excellentioribꝰ in ſciētia virtute ⁊ fama. p ¶ Aꝑtoore hians ꝑ violētiā carnificū.q ¶ Cōpellebat̉carne ⁊c̄. qd̓ ē ꝓhibitum in legeMAtiile glorioſam ⁊cͣ .i. gloriemē̓itoriā xp̄i tn̄ꝯſequēdeMagis qͣꝫodi. vitā .i. vicioſam. t ¶ Uolūtarie p̄ibat ⁊cͣ.ꝑꝑ ſeq̄ns p̄miū.v ¶ Intuēs ātoculis cordis.x ¶ Quēadmodū oꝑtꝫ accedēad beatitudinē.yi Deſtīauit nōadmitte̓ .i. ꝑꝑtrare. 3 ¶ 3licita ꝑꝑ vite .ſ.pn̄tis.a ¶ Amorē. naꝫmaius ē qͣꝫ bonū vite corꝑal̓: maiꝰ aūt bonū nō ē expobonuꝫ virtutisnēdū ꝓ ſaluatōe mīoris boni: ſꝫ magis ecōuerſo.MHi āt qͥ aſtabāt. ad exequēdū regis mādatū.Iniqͣ miſe. ꝯmoti ⁊cͣ. dr̄ aūt iniqͥ miſeratio: eo ꝙ inducebat ad iniqͥtatē. lꝫ .n. comedere carnes illas de qͦbus ſuadebāt comedere eleazaro eēt ei licitū abſolute: tn̄ in illo caſu erat illicitū: nā in tali fictōe erat falſitas ⁊ mēdaciū facto: ⁊ alioꝝ ſeductio: ex eo qꝛ doctorlegis erat: ⁊ iō ꝑ illud ſcm̄ alij tracti fuiſſent ad trāſgrediēdū legē: iō ſeqͥt̉. d ¶ At ille cogi. cepit eta. ⁊ ſenectutis ⁊cͣ. ꝑꝑ virtutis ⁊ ſcientie cōcomitantiā.e ¶ Et inge. nobili. caniciē. nobilitas .n. generis prouenit ex generatōe: nobilitas ꝟo virtutis ex operationeqͣꝫtum ad virtutes acqͥſitas: ⁊ ex datōe diuina qͣꝫtum
ad infuſas: ⁊ iſte ꝟtutes reddūt caniciē nobilē in ingenita uobilitate.f ¶ Rn̄dit cito. naꝫin hn̄tibꝰ habitū n̄reqͥrit̉ lōga deliberatio. g ¶ Dicēsp̄mitti ſe ⁊cͣ .i. potius ſuſtinere penaꝫoēm qͣꝫ facere talēfictiōꝫ: ⁊ ſubdit adhoc rōnē dicēs.h ¶ Nō .n. etati nr̄edignuꝫ ⁊cͣ. ⁊ ꝑ hocmaculā infamie qͣꝫtū ad hoīes. i ¶Atqꝫ execratiōem.apud deū ⁊ āgelosſctos. k ¶ Meeſenectuti acqͥrā. etdiuinū iudiciuꝫ incurrā. iō ſubdit̉.l ¶ Nāet ſi in pn̄titꝑe ⁊c̄. ꝑ talē fictionē. Sꝫ manū oīpotentis dei ⁊cͣ. iō concludit.a ¶ Cobrē fortit̉vitā excedendo .i.eaꝫ ꝓ lege dei exponendo.b ¶ Senectute quideꝫ dignus apparebo. ad gl̓iam dei⁊ edificatōem ꝓximi. c ¶ Pro grauiſſimis .i. honeſtiſſimis: ſicut hō dicitur honeſtus grauis moribus. cetera patent vſqꝫ ibi.d ¶ Per arrogātiā⁊cͣ. qd̓ non erat verū: ſꝫ hoc dixerat ꝑꝯſtantiā mētis addei gl̓iam: ⁊ ꝓximorū edificatōem.e ¶ Cū a morte ⁊cͣ.ꝑ dictā fictōem.r ¶ Duros corꝑis⁊cͣ. ẜm ꝑtem ſenſitiuar.g ¶ Scd̓m animāꝟo. intellectiuā.h ¶ Libēter hec patior. ſicut ſapiēs ꝓſanitate cōſequenda libenter accipit potionē ſenſui guſtus amaram. cetera patent.¶ Capl̓m. vij.Ontigit aūt. vij. fratres. Poſtqͣꝫ deſcripta eſt cōpulſio ad gentilitatē in regis abſentia: vt patꝫ exdictis hic ꝯn̄r fit idem in eius pn̄tia: vt ex ſequetibus apparebit: ⁊ primo fit hoc in generali: ſecūdo in ſpeciali: ibi. Unus aūt. Circa primum dicit̉. a ¶ Contigitaūt ⁊cͣ. hoc nō vr̄ cōtigiſſe in hierl̓m vel iudea. qꝛ rex antiochus non legit̉ ibi rediſſe poſtqͣꝫ inde receſſerat factaſtrage ppl̓i ⁊ ſpoliatiōe templi: vt hr̄ ſupra ca. v. propterquod videtur hoc contigiſſe in antiochia ſeu aliqua aliaciuitate notabili ad quā venerat edictuꝫ regis de cōpulſione iudeorum ibidem habitantium ad ritum gentiliū.vt habet̉ capitulo p̄cedenti. b ¶ Flagris ⁊ taureis cru