.II.
iteꝝ cū mīa reddet ⁊ vitam:ſic̄ nūc voſmetip̄os deſpicitis ꝑꝑ leges eius. Antiochus aūt ꝯtēni ſe arbitratſil̓ᵍ ⁊ exprobrātꝭ voce deſpecta: cū adhuc adoleſcētiorſuꝑeſſet: nō ſolū verb̓ hortabat̉: ſꝫ ⁊ cū iuramēto affirmabat diuitē ſe ⁊ btm̄ facturū ⁊ tranſlatū a pr̄ijs legibꝰamicuꝫ habitatuꝝ: ⁊ res neceſſarias ei p̄biturū. Sꝫ adhͨ cū adoleſcēs neqͣꝙͣ inclīaret̉: vocauit rex mr̄em ⁊ ſuadebat ei vt adoleſcēti fieretin ſalutē.ˣ Cū aūt ml̓tis eāverbis eſſet hortatꝰ: ꝓmiſitſuaſuraꝫ ſe filio ſuo. Itaqꝫinclīata ad illūʸ irridēs crudelē tyrānuꝫ: ait pr̄ia voce:Fili mi miſerere mei qͥ te invtero nouē mēſibꝰ portaui:⁊ lac triēnio dedi ⁊ alui ⁊ inetatē iſtā ꝑduxi. Peto natevt aſpicias ad celū ⁊ terrā:⁊ ad oīa q̄ ī eis ſunt: ⁊ intelligas qͥa ex nihilo fecit illadeus ⁊ hoīm genꝰ: ita fiet vtnō tīeas carnificē iſtū:ᶻ ſeddignꝰ frībꝰ tuis effectꝰ particeps ſuſcipe mortē:ª vt in illa miſeratōne cū frībꝰ tuiste recipiā. Cū hec illa adhuc diceret: ait adoleſcens.ᵇ Quē ſuſtinetis? Non obedio p̄cepto regis: ſꝫ p̄ceptolegis q̄ data ē nobis ꝑ moyſen. Tu v̓o qͥ īuētor oīs malicie factꝰ es in hebreos: nōeffugies manū deiᵉ Nos .n.ꝓ pctīs nr̄is hͨ patimur. Etſi nobis ꝑꝑ increpatōem etcorreptōemᶠ dn̄s deꝰ nr̄ modicū iratꝰ ē: ſꝫ iteꝝ recōciliabit̉ ẜuis ſuis. Tu at̄o ſceleſte ⁊ oīm hoīm flagitioſiſſime:ᵍ noli fruſtra extolli va-
tus. Nōdū .n. oīpotētis dei⁊ oīa inſpiciētꝭ iudiciū effugiſti.ʰ Nā frēs mei modiconunc dolore ſuſtētato. ſubteſtamētoᵏ et̓ne vite effectiſūt: tu v̓o iudicio dei iuſtasſuꝑbie tue penas exoluēs.ego aūt ſic̄ ⁊ frēs mei aīam⁊ corpꝰ meū trado ꝓ pr̄ijs legibꝰˡ inuocās deuꝫ maturiꝰgēti nr̄e ꝓpiciū fieriᵐ teqꝫ cūtorm̄tis ⁊ verberibꝰ ꝯfiteriꝙ ip̄e ē deꝰ ſolꝰ. In me v̓o etin frībꝰ meis deſinet oīpotētis ira: q̄ ſuꝑ om̄e genꝰ nr̄miuſte ſuꝑducta ē. Tunc rexaccēſus ira: in hūc ſuꝑ oēscrudelius deſeuit: indigneferens ſe deriſum. Et h̓ itaqꝫ munduſ obijt: ꝑ omīa indn̄o ꝯfidens. Nouiſſime at̄pꝰ filios ⁊ mr̄ ꝯſūpta ē. Igr̄de ſacrificijs ⁊ d̓ nimijs crudelitatibꝰ ſatꝭ dcm̄ ē. ¶. viij.¶ Udas v̓o machabeꝰA ⁊ qͥ cuꝫ illo erāt introibant latenter in caſtella:ᵇ ⁊ꝯuocantes cognatos ⁊ amicos:ᶜ ⁊ eos qui ꝑmanſerantin iudaiſmo aſſum̄tes: eduxerunt ad ſe ſex milia virosº Et inuocabant dn̄m: vt reſpiceret in populū qͥ ab oībus calcabat̉: ⁊ miſerereturtemplo qd̓ ꝯtaminabat̉ abimpijs. Miſereret̉ et̄ ext̓minio ciuitatis q̄ eſſet ilico cōplananda ⁊ vocem ſanguinis ad ſe clamātis audiret:mēoraret̉ qͦꝫ iniquiſſimasmortes ꝑuuloꝝ innocentū:⁊ blaſphemias noī ſuo illatas ⁊ indignaretur ſuꝑ hisAt machabeus congregata multitudineᵉ intolerabilis gētibꝰ efficiebatur.ᵗ Ira
ctis vſqꝫ ibi.q ¶ Sicut nuncvoſmetip̄os deſpicitis. qͣꝫtū advitā corꝑalem.r ¶ Antiochꝰ ātHec eſt octauaꝑs ī qua ponit̉martyriū ſeptimi. p̄mittit̉ tn̄ eꝰꝑſuaſio: ſcd̓o ponit̉ eiꝰ vexatio:ibi. Cū hͨ illa. circa primuꝫ pͥmoponit̉ ꝑſuaſio arege cū dr̄.r ¶ Antiochꝰ ātꝯtemni ſe arbitratꝰ. ꝑ dictoſ filios qͥ dicebanteū ſceleſtū ⁊ incēdio gehēne reẜuatū. s ¶ Smul ⁊ exprobrātis ⁊cͣ. qꝛ vocemdictoꝝ fratrumreputabat deſpecta: ſic̄ ꝑſonaseo deſpicabilesreputabat: ⁊ ſicduplici rōne reputabat ſe ꝯtēptū .ſ. rōe ꝟboꝝ⁊ ꝑſonaꝝ deſpicabiliū. t¶ Cūadhuc ⁊cͣ. vt ſaltē illū ſuꝑaret.¶ Nō ſolū verbis hortabat̉ ⁊cͣ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibix ¶ Cū āt ml̓tꝭHic ponitur ꝑſuaſio iuuēis anr̄e: que ꝓmiſitſuaſuraꝫ ſe filioſuo ⁊ verū dixitqꝛ ꝓmiſſio abſoluta ſic̄ ē iſta intelligēda ē de bono. iō ſubdit̉.Irridēs crudelē tyrānū. qͥaꝑſuaſio ſua eratad ꝟtutis bonūlr̄a vſqꝫ ibiSꝫ dignꝰ ⁊cͣ..i. eoꝝ ꝯſortiopalmā martyrija ¶ Ut ī illa miſeratōe. q̄ fiet ſāctis ī r̄ſurrectōb ¶ Cū frībꝰ ⁊cͣ.ad augm̄tū gl̓ieveſtre ⁊ mee.c ¶ Cū hec illa adhuc diceret. h̓ ꝯn̄r ponit̉ eiꝰ vexatiocū d̓r: Cū hec illa diceret. ex magͦ feruore nō expectauit fine verboꝝ mr̄is cōplete. d ¶ Quē ſuſtinetis .i.differtis vexare ſub ſpe vana ꝙ debea regi obedire.e ¶ Nos .n. ꝓ pctīs nr̄is ⁊cͣ. exponat̉ ſicut ſupra de ſexto fr̄e. f ¶ Dn̄s deꝰ nr̄ modicū ē iratꝰ. nā oīs pēa inpn̄ti modica eſt reſpectu future. g ¶ Noli fruſtra extolli ⁊cͣ. ſic hn̄t libri correcti qͣi dicatqͣ ꝑtīgēs ad illd̓qd̓ ſperas dei iudicio impeditꝰ. h ¶ Nā fra. mei mo
dico ⁊cͣ. r̄ſpectu doloris futuri. i6Sub teſtamēto .i.ꝓmiſſione futura.k ¶ Eterne vite effecti ſunt. quā ſinedubio ꝯſequētur.l ¶ Inuocas deummaturiꝰ .i. cū pōdere affectus. miTeqꝫ cuꝫ tormētis⁊cͣ. in hoc vr̄ ꝓphetice loqui: qꝛ ſic fuit īpletū de futurovt pꝫ infra. ix. cap̄.cetera patent.¶ Capl̓m. viij.Udas ꝟo.Deſcriptaiudeoꝝ tribulatione ꝑ regemantiochuꝫ. hic ꝯn̄rdeſcribit̉ liberatioꝑ iudam machabeum: circa quaꝫ primo ponit̉ liberatōppl̓i: ſcd̓o purgatiotēpli. x. ca. Primain duas: qꝛ prīo ponitur liberatio populi a regis ducibꝰſcd̓o a ꝑſona eiusſequenti cap̄. Prima adhuc in duasquia primo ponit̉iude ꝓſꝑatio: ſecūdo principū antiochi debellatio: ibi.Uidens autē philippus. Circa primū dicit̉.a ¶ Iudas ꝟo machabeus ⁊cͣ. ab aduerſarijs occupatanon .n. habebāt tātū ppl̓m ꝙ poſſentpotēter cōmitterebellum.b ¶ Et conuocantes cognotos de qͦbus magis cōfidebant ⁊ qͦ ad hͦ erātmagis periti.c ¶ Et eos qͥ ꝑmāſerat ⁊cͣ. nā ad pugnādū ꝓ lege erātvolūtarij. d ¶ Etinuocabat dn̄ꝫ ⁊cͣ.ſine cuius auxilionō poterant reſiſtere aduerſarioꝝ numero allegātes adhoc rōnes ex parteppl̓i cōculcati. ⁊ tēpli cōtaminati ⁊ ciuitatis electe ad cultum dei: ⁊ ſanguinis innocentis effuſi: ⁊ nominis ſui blaſphemati: ⁊ patꝫlitera viqꝫ ibi. e ¶ Intolerabilis gentibꝰ efficiebat̉. qͥanō poterat ip̄ius impetus ſuſtinere. ⁊ ſubdit̉ cauſa cumdicitur. f ¶ Ira em̄ dn̄i in miſericordiam cōuerſa eſt. etſic habebant auxilium dei.g ¶ Et ſuꝑueniens cāſtell̓ ⁊cͣ .ſ. ab aduerſarijs qͥ nō ꝓuiderant ſibi cōtra aduētū ip̄ius. h ¶ Maxīe aut noctibꝰ.qꝛ tūc hoſtes minꝰ poterāt ſibi ꝓuidere. i ¶ Uidēs āt.