Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

De ventre inferi clamaui:⁊ exaudiſti vocē meāᵍ Et ꝓieciſti me in ꝓfundū ī cordemaris ⁊ flumen circūdeditme. Omnes gurgites tui ⁊fluctꝰ tui ſuꝑ me trāſierūt.Et ego dixi. Abiectus ſū aꝯſpectu oculoꝝ tuoꝝ. Uerūt amē rurſus videbo templū ſctm̄ tuū. Circūdeder̄tme aque vſqꝫ ad aīam: abyſſus vallauit me: pelagꝰ operuit caput meū. Ad extrema montiū deſcēdi: ˣ t̓re vectes ꝯcluſer̄t me ineternū:⁊ ſubleuabis de corruptiōevitā meā dn̄e deꝰ meusˡ Cūanguſtiaret̉ in me aīa mea:ᵐ dn̄i recordatus ſum vt veniat ad te or̄o mea ad templū ſanctū tuū.ⁿ Qui cuſtodiūt vanitatesº fruſtra mieri cordiā ſuā derelinquūt.ᵖ Ego āt ī voce laudis īmolabo tibi:q q̄cunqꝫ voui reddā ꝓ ſalute mea dn̄o Et dixit dn̄s piſci. Et euoniuitionā in aridā. Capl̓. iij.

Et factū eſt v̓bū dn̄iad ionam ſcd̓o dicensSurge ⁊ vade ī niuiuē ciuitatē magnā: ⁊ p̄dica in ea p̄dicationē quā ego loquorad te. Et ſurrexit ionas: etabijt in niniuē iuxͣ v̓bū dn̄iEt niniue erat ciuitas magna itinē triū dieꝝ. Et cepit ionas introire ciuitatēītinere diei vnius:ᶜ ⁊ clamauit ⁊ dixit. Adhuc qͣdragīta dies: ⁊ niniue ſubuertet̉ᵍ Et crediderūt viri niniuite in domino ⁊ p̄dicauerūtieiuniū: ⁊ veſtiti ſūt ſaccisa maiore vſqꝫ ad minoremEt ꝑuenit v̓bū ad regē niniue. Et ſurrexit d̓ ſolio ſuoe abiecit veſtimentū ſuū aſe: ⁊ indutꝰ ē ſacco: ⁊ ſeditī cinere: ⁊ clamauit ⁊ dixitin niniue ex ore regis ⁊ pͥncipū eius dicens. Homines⁊ iumenta ⁊ boues ⁊ pecora nō guſtent quicꝙ nec paſcantur ⁊ aquā nō bibant:⁊ operiant̉ ſacͣcis homines:

De ventre inferi .i. de vent̓re piſcis: qͥ dr̄ inferus metaorridum erat ibi eſſe. g Proieciſtiphorice: qꝛ valdme in ꝓfundū ⁊cͣ. qꝛ piſces tāmagni hītant in ꝓfūdo maris. nō em̄ pn̄t natare ꝓpe littus. h Om̄s gurgitestui ⁊ fluctꝰ tui ſuꝑ me tranſierūt. trāſibat ſuꝑ piſcē. ⁊ perꝯn̄s ſuꝑ ionā in eoincluſū. cetera patēt ex dictꝭ vſqꝫ ibi.i Ad extrema mōtiū deſcēdi. ſicut .n.dcm̄ ē: tl̓es piſceshabitāt in ꝓfundomaris qd̓ multumdiſtat a mōtibꝰ inlittore marꝭ exn̄tibus. k Terrevectes ꝯcluſeruntme ineternū .i. itaſum ꝯcluſus interlittora maris ꝙ ineternū non poteroexire niſi tua ꝟtuteideo ſubditur. Exſubleuabis ⁊cͣ.l Cū anguſtiare/tur in me aīa mea.deſperans om̄i virtute humana.m Dn̄i recordatus ſuꝫ. a qͦ ſolo expecto remediū.n Qui cuſtodiūtvanitates in eis ꝑſeuerantes.o Fruſtra miſeri. ſua derelinquūt.i. reddunt ſe indignos diuina miſericordia ꝓ vanitatibꝰ ſuis ſequēdisq nullius ſunt momenti. p Egoaūt in voce laudisīmolabo tibi .ſ. cormeū ꝑ verā contritione ⁊ penitentiā.q Quecūqꝫ voui reddā. hoīes em̄ in magna neceſſitate exntes ſolent emitterę vota dn̄o. ⁊ ſic fecit ionas in vētre piſcis exiſtens. r Et dixit. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ipſiusione exitus: cū dr̄. Et dixit dn̄s piſci. dei dicere eſt ſuū facere. fecit em̄ piſcem ionā euomere in aridā terrā. hoc em̄nō potuiſſet facere ſine dei ſpāli oꝑatiōe: qꝛ ꝓpter ſui magnitudinē nō potuiſſet tantū aride natādo appropinqͣre. In ca. ij. vbi dr̄ in poſtilla. Qui cuſtodiūt vanitates. Additio.Ittera hebraica ſic ſe hꝫ in hͦ loco. Qui cuſtodiūtI.vanitates inuanū miſericordiā ſua derelinquūt.eſt ſenſus: ꝙ illi qͥ cuſtodiebāt vanitates falſoꝝdeoꝝ vouentes eis in tribulatiōibus ſuis aliqua oꝑa miſericordie facere: tales vouentes miſericordiā ſua derelinquūt: qꝛ illi dij nō pn̄t eos iuuare: ſꝫ qͥ vouet deo verooportet ꝙ reddat vota ſua: eo ꝙ eſt adiutor in tribulatōnibus. ⁊ iō ſubdit. Ego aūt in voce laudis īmolabo tibi q̄cūqꝫ voui reddam ⁊cͣ. Capl̓m. iij.T factū eſt. Oſtenſaione pnīa ex eius or̄one: hicꝯn̄r idē on̄dit̉ ex mādati dei ꝓmpta executione: ⁊diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͦ ponit̉ hec executio. ſecūdo ione ſequēs afflictio ſequēti. c. Prima in tres: qꝛ īponit̉ p̄dicatio ione. ſecūdo ꝯuerſio niniue. ibi. Et crediderūt. tercio ꝯdeſcenſio miſeratiōis diuine. ibi. Et vidit.Circa pͥmū p̄mittit̉ mandati diuini reiteratio: cū dicitur

Et factū eſt verbū dn̄i ad ionam ſecūdo ⁊cͣ. ſecūdo ſubdit̉ huius mandati executio: cum dicitur.b Et ſurrexit ionas ⁊ abijt ⁊cͣ. ſine dilationec Et niniue erat ciui. ma. iti. triū dieꝝ. dicunt alioꝙ tres diete ponebant̉ circūeundo muꝝ ciuitatis: ſꝫ hͨnō videt̉ verū:qꝛ ẜm ſacrā ſcripturā ⁊ hiſtoriographos babylonia exceſſit oēsalias ciuitatesin magnitudineintantū ꝙ ph̓usdicit de ea: ꝙ nōerat ꝓprie ciuitas ſꝫ regio clauſa murꝭ: ⁊ tn̄ ẜmhiero. circuitusmurorū hēbat.xxxij. leucas tm̄:q̄ nō faciūt tresdietas cōplete.⁊ iō melius videtur dicenduꝫiſte tres dieteſunt accipienoꝓcedendo ꝑ.cos ciuitatꝭ vbiqꝫ: ſic em̄ hēbationas facere denunciando pꝑſubuerſionē ciuitatis.d Et cepit ionas ionas introire ciuitateꝫ iti.diei vnius. Dicunt hic aliquiꝙ ionas ita ꝓmpte exequebat̉mandatū dei: ꝙiter triū dierumvna die ꝯpleuitſꝫ hoc nō videt̉textui ꝯſonare:qꝛ dr. Et cepitionas introire ciuitatē itinere diei vnius. ſi .n. h̓ dictūeſſet verū: magis diceret̉. Percurritionas ciuitatemitinere diei vnius. Et ideo dicendū eſt ꝙ in pͥma die ꝓceſſit ꝑ vnam ꝑtem ciuitatis tm̄.e Etamauit ⁊ dixit .ſ. verbū dn̄i: nihil addendo.f Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuertetur. ſic em̄ meruerat ciuiū delicta: vt dictum eſt ſupra. ⁊ qꝛ erat ꝓphetiacōminationis: vt eſt dictū ſupra: conditio erat ſubintelligenda. ſcꝫ ſi nō agerent penitentiā: ſed non erat aꝓpheta exprimenda: vt p̄dictum eſt.g Et crediderūt. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ꝯuerſio ppl̓i ad p̄dicationē ione cum dicit̉. Et crediderūt viri niniuitein deū. qui prius tm̄ colebant idola.h Et p̄dicauerūt .i. ſolenniter indixerūt populo.l Ieiuniū ⁊cͣ. vt ꝑ carnis afflictionē ⁊ humiliationēin victu ⁊ veſtitu placarēt dei irā: ⁊ nō ſolū fecerūt hocpopulares: ſed etiam maiores: ideo ſubditur de regevt ſui exemplo magis animarent̉ alij.k Et abiecit veſtim̄tū ſuū .i. ſigna regalia deponēdol Et indutus eſt ſacco. in ſignū penitentie.m Et ſedit in cinere. in ſignū humiliationis magne.n Et clamauit per os preconis.o Hoīes ⁊ iumēta ⁊cͣ. hmōi em̄ aīalia ſūt homini deta in adiutorium: ⁊ ideo afflictio eorū in homines redundat: ꝓpter qd̓ ad oſtēdendū ꝑfectā penitentia nōſolum indixit rex afflictionē hoīm: ſed etiam aīalium