Ione

et iumētaᵖ clamēt ad dn̄min fortitudine:q et cōuertat̉vir a via ſua mala ⁊ ab iniqͥtate. q̄ eſt in manibꝰ eorum.Quis ſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ ignoſcat deus: ⁊ reuertat̉ a furore ire ſue: ⁊ nō ꝑibimꝰ?ʰ Etvidit deus oꝑa eoꝝ: qꝛ ꝯuerſi ſūt de via ſua mala: ⁊ miſertus eſt ſuꝑ maliciā quaꝫlocutꝰ fuerat vt faceret eis:et nō fecit. ¶ Ca. iiij.T afflictus eſt ionasafflictōe magna: ⁊ iratus eſt ⁊ orauit ad dn̄m: ⁊ dixit. Obſecro dn̄e:ᵖ nūquidnō hoc eſt verbū meū cū adhuc eſſeꝫ in terra mea. Propter hoc p̄occupaui vt fugerem in tharſis. Scio em̄ qꝛtu deus clemēs ⁊ miſericorses: patiens ⁊ multe miſerationis ⁊ ignoſcēs ſuꝑ malicia. Et nunc dn̄e tolle queſo aīam meam a me: qꝛ melior eſt mihi mors qͣꝫ vitaEt dixitᶜ dn̄s. Putaſne bn̄iraſceris tu. Et egreſſus ēionas de ciuitate: ⁊ ſedit cōtra orienteꝫ ciuitatis. Etfecit ſibimet vmbraculumibi: ⁊ ſedebat ſubter illud ī

vmbra donec videret qͥd acciderꝫ cītati. Etᵍ p̄parauitdn̄s deus hederā: ⁊ aſcēditſuꝑ caput ione: vt eſſet vmbra ſuꝑ caput eius: ⁊ ꝓtegeret eū. Laborauerat ei. Etletatus eſt ionas ſuꝑ hedera leticia magna. Etⁱ parauit deus vermē aſcēſu diluculi in craſtinūᵏ ⁊ percuſſithederā ⁊ exaruit. Et cū ortus fuiſſet ſol precepit dn̄svento calido ⁊ vrēti ⁊ ꝑcuſſit ſol ſuꝑ caputione ⁊ eſtuabat. Etᵐ petiuit aīe ſue vtmoreret̉. Et dixit. Meliuseſt mihi mori ꝙ viuere. Etdixit dn̄s ad ionāⁿ Putaſne bn̄ iraſceris tu ſuꝑ hederam. Et dixit. Bn̄ iraſcorego vſqꝫ ad mortē. Et dixitdn̄s. Tū doles ſuꝑ hederāin qua nō laboraſti: neqꝫ feciſti vt creſceret̉: q̄ ſub vnanocte nata eſt ⁊ ſub vna nocte perijt:q ⁊ ego nō parcamniniue ciuitati magne: in qͣſunt plus ꝙͣ centum vigintimilia hoīm qui neſciūt qͥdſit inter dexterā ⁊ ſiniſtraꝫſuam ⁊ iumenta multa.Explicit Ionas ꝓpheta.

y ¶ Cament ad dn̄m in fortitudine. deficiente em̄ paſtu mugiebāt. qui mugitus dicebat̉ ad eum clamar.inqͣꝫtum ꝑat̄ ad placatione ſue offenſe. q CIuertat̉ vir .i. quicūqꝫ de ppl̓o de malo ad bonū. ⁊ ſubdit̉ rō. r ¶luis ſcit ſi conuertat̉qͣſi dicat̉. ſicut ꝑpeccata noſtraeſt offenſus. itaforſitan ꝑ nr̄ampniam erit pla¶uEt vidit deus. Hic ꝯn̄r ponit̉ cōdeſcenſiomiſeratōis diuine. cuꝫ dr̄. Et vidit deus oꝑa eorū .i. acceptauitet approbauit. ſicut Gen̄. iiij. Etrſpexit deus adabel ⁊ ad muneus.t ¶ Et miſertuspenā ꝯminaiō inferēdo.ū tn̄ ꝙ poniuite reuerſi fuerūt adlitū ⁊ ſic ciuiſubuerſa. de qͣ ſubuerſine ꝓphetauitanctus thobiiiij. ca.pl̓m. iiij.afflictus eſt.Hic ꝯn̄tnit̉ ipſius ioquens affi. qͥ primo īcdo arguidixit. Cirrimū drEt afflictuseſt ionas. qꝛ vidit adhuc ciuitatē ſtantē poſtterminū. xl. dierum ⁊ ſic timuitdiffamari ⁊ vilipendi ſicut falſus ꝓpheta. qd̓ erat ſibiafflictio maxima. intantū ꝙ magis volebat mori qͣꝫ viuere in ſtatu tali. b ¶ Nunquid nō hoc eſt verbummeū ⁊cͣ .ſ. ꝙ timebat dictū ſuū nō impleri ꝓpter magnitudinē miſcd̓ie dei. ꝓpter qd̓ voluit fugere a facie dei.vt ſupra dictum eſt. ⁊ ptꝫ lr̄a. c ¶ Et dixit dn̄s. Hicimpatiētia Ione ꝯn̄r arguit̉ cum dr̄. Et dixit dn̄s. rephendens eius impatientiam. d ¶ Putaſne bn̄ iraſceris tu .i. rōnabiliter. q. d. non. e ¶ Et egreſſus eſtionas. ſcꝫ ante terminum quadraginta dierum. ita q̄hic exitus ponitur ꝓ recapitulatione. f ¶ Et fecit ſibimet vmbraculū. cōtra ſolis eſtum. qui eſt ibi multūintenſus Et ad melius arguendū impatientiam ioneponit̉ exemplum ſenſibile cum dicit̉. g ¶ Et p̄parauit dn̄s deus hederam faciēdo eam ſubito creſcere ſupra curſum nature. h ¶ Et letatus eſt ionas duplicide cā .ſ. qꝛ faciebat ſibi vmbraculū gratioſum. et qꝛ exeius miraculoſa ꝓductione eſtimauit ꝙ deus ſua ꝓphetiam adimpleret. i ¶ Et p̄parauit deus vermē.oīa em̄ qͣꝫtūcunqꝫ minima. ſua ꝓuidentia diſponunt̉.k ¶ Et ꝑcuſſit hederam. corrodendo eius radicē.

l ¶ Precepit dn̄s veuto calido ⁊ vrēti ad incēdendū ſolis eſtum. inALjetie vt moreret̉. tum quiaeſtu ſupra modū affligebat̉. tum qꝛ ex arefactione hedere ſubita cōiecturauit. ꝙ ſua ꝓphetia non impleret̉. et ſifalſus ppheta crederet̉. qd̓ erat grauius morte. iō ſubdit̉Melius eſt mihimori ⁊cͣ. ex quo eiꝰimpatientia irrationabilis cōcludit̉.cum dicit̉.n ¶ Putaſne bn̄ira ſceris tuꝑ hederam .ſ. rōnabiliterde arefactiōe eius.o1 Et dixit. Beneiraſcor ⁊c̄. i. rōnabiliter ex cā p̄dicta.et ex hoc cōcluditdeijs oppoſitum dicens.p ¶ Tu doles ſuꝑhederam ⁊ rōnabiliter ẜm tuam eſti.mationē.q ¶ Et ego nō parca niniue. q. d. multo fortiꝰ debeo cōpati ⁊ cōdolere tāte ciuitati veraciter penitēti. ⁊ parcere de ſubuerſiōe.r ¶ Qui neſciuntquid ſit inter dexteram .i. ſunt adhucinfra annos diſcretionis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s adhuc innocentes. ⁊ideo ꝓpter tantorūinnocētiā rōnabile eſt tēperari iuſticie mee rigorem.

¶ Poſtilla Nicolai de lyra cum additionibus ſuꝑ Ionāꝓphetam feliciter qnit.