Ione

Surge inuoca deum tuū ſiforte recogitet deus de nob̓⁊ nō ꝑeamus:ª Et dixit virad collegā ſuuꝫ.ᵇ Uenite ⁊mittamꝰ ſortes ⁊ ſciamꝰ qͣre hͦ malū ſit nobis. Et miſerūt ſortes ⁊ cecidit ſors ſr̄ionam. Et dixerūt ad euꝫ.Indica nobis cuius cā malū iſtud ſit nobis: Quod ēopus tuū:ᵉ q̄ terra tua:ᶠ ⁊ qͦvadis:ᵍ vl̓ ex quo ppl̓o es tuʰ Et dixit ad eos: Hebreusego ſū: ⁊ dn̄m deū celi ego timeo: qͥ fecit mare ⁊ aridamEt timuerūt viri tīore magno:ᵏ ⁊ dixer̄t ad eū. Quidhͦ feciſti? Cogͦuerūt em̄ viriꝙ a facie dn̄i fugeret: qꝛ īdicauerat eis ionas. Et dixerūt ad eū. Quid faciemꝰ tibi: ⁊ ceſſabit mare a nobis.Ꝙ mare ibat ⁊ intumeſcebat: ⁊ dixit ad eos. Tolliteme ⁊ mittite in mare ⁊ ceſſabit mare a vob̓. Scio eī egoqm̄ ꝓpter me tēpeſtas hec

grandis venit ſuper vos.¶ Et remigabāt viri vt reuerterentur ad aridam: etnō valebant: qꝛ mare ibat⁊ intumeſcebat ſuper eos.Et clamauerūt ad dominū ⁊ dixerunt: Queſumusdomine ne pereamus in anima viri iſtius: ⁊ ne des ſuꝑnos ſanguineꝫ innocentemquia tu domine ſicut voluiſti feciſti. Et tulerūt ionā⁊ miſerūt in mare:ᵖ ⁊ ſtetitmare a feruore ſuo.q Et tiinuerūt viri timore magnodominum ⁊ immolauerunthoſtias domino: ⁊ vouerūt¶ Capim. ij.vota.T p̄parauit dn̄s piIſcem grandē: vt deglutiret ionāᵇ Et erat ionas īventre piſcis tribꝰ diebꝰ ettribꝰ noctibꝰ. Et orauit ionas ad dn̄m deum ſuum devētre piſcis. Et dixit. Elamaui de cribulatione meaad dn̄m:ᵈ et exaudiuit me.

a ¶ Et dixit vir ad collegā ſuū .i. viri exn̄tes in mari h̓inter ſe dixerūt. b ¶ Uenite ⁊ mittamus ſortes. dic̄aūt Ra. ſa. ꝙ videbāt alias naues ab eis diſtantes ꝓſpere nauigare: ita ꝙ tēpeſtas erat ſolū circa nauē illā⁊ hoc videt̉ ex eo qd̓ dicit̉. .jͣ. Et remigabant viri vt reuerterēt̉ ad aridam ⁊ nō vallebāt: quia mareibat ⁊ intumeſcebat ſuꝑ eosex quo videt̉ ꝙfluctꝰ maris cōueniebāt ad eosad quācūqꝫ ꝑtēſe verterēt ⁊ exhoc ꝑceperūt ꝙilla tepeſtas eratexorta ꝓpter maleficiū alicuiusexn̄tis in naui⁊ ideo miſeruntſortes ad inueniendum ipſumQualit̓ aūt licitū ſit vti ſortibꝰ⁊ qualit̓ non: dictuꝫ fuit diffuſeAumeri. xxxiij.Pōt tn̄ h̓ aliqͥdbreuiter repeti.circa qd̓ ſciendūꝙ duplex ē ſors:quedā diuiſoriauādo ad aliquid duidendūmittūt̉ ſortes:vt per hoc determinet̉ qͥs quaꝫꝑtē accipiat cōmittendo totuꝫeuentū fortune:qd̓ nullū eſt peccatū. Alia cōſultoria qua ꝑ ſortes ꝯſulitur qͥdſit agendū vel dimittendū: ⁊ ſic ſi expectet̉ oſtenſio ꝑſortes e demone illicitū eſt: ſimiliter ſi a corꝑe celeſti cuius effectus ad hoc nō ſe extendit: ⁊ ideo nō caret occulto pacto demonū. Si aūt expectet̉ a deo ⁊ ſanctisangelis nullum eſt peccatū niſi in caſu vt cū hoc fit ſine neceſſitatē: qꝛ tunc ad dei tentationē ꝑtinet: vl̓ ſi inneceſſitate debita dei reuerentia omittat: ꝓpter qd̓ p̄miſſa or̄one apl̓i miſerūt ſortes in electione mathie.vel ſi electiōes eccl̓iaſtice q̄ inſtinctu ſpūſſancti debentfieri fortune ſortiū cōmittant̉. Rōnes ⁊ auctoritatesomitto: quia poſite ſunt loco ſupradicto. Iſtos tn̄ nōoportet hic excuſare de peccato: qꝛ ſicut dictū eſt erātibi diuerſi hoīes diuerſos deos colentes: ⁊ iō videt̉ ꝙmiſerūt ſortes ẜm modū gentiliū qͥ vtunt̉ ſuꝑſtitioſisDeus tn̄ qͥ elicit bona de malis: ſic ſortes tēperauit: ꝙionas dep̄henſus fuit: ⁊ confiteri pecatū ſuū cōpulſusfuit: ẜm ꝙ dr̄ Prouerb̓. xvj. Sortes mittunt̉ in ſinū: ſꝫa dn̄o temꝑant̉: ideo ſequit̉. c ¶ Et dixerūt ad eumindica nobis ⁊cͣ. ⁊ fecerūt ſibi qͣtuor q̄ſtiones dicētes.d ¶ Quod eſt opus tuū. quia ex opere malo homo eſtpuniendus. e ¶ Que terra tua: quia ꝓpter maliciaꝫterre aliquis aliquando punit̉. f ¶ Et quo vadis: qꝛaliquis puniēdus eſt qui vadit ad loco malū ſeu ꝓhibitum. Et ad iſtā queſtionē rn̄dit ſe fugere in tharſis:vt declinaret dn̄i p̄ceptum: vt habetur infra. Cognouerunt em̄ viri: ꝙ a facie domini fugeret: vt indicauerat eis. licꝫ hic taceatur. g ¶ Uel ex quo populo. qꝛ

aliqn̄ filius punit̉ ꝓ malo parentū.h ¶ Et dixit ad eosHebreus ego ſum. hoc em̄ nomen eſt cōmune omnibusdeſcendentibus a Iacob patriarcha.i ¶ Et timuerūtviri. ꝓpter offenſam dei ione quē confitebat dn̄m maris⁊ terre. k ¶ Et dixerūt. Hic ꝯn̄ter ponit̉ ione dep̄henſipunitio de qͣ pͥmoq̄ritur. Quid faciemus tibi ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ reſponſio.l ¶ Tollite me etmittite ī mare. magis em̄ voluit ſolꝰmori qͣꝫ ꝙ cum eoalij morerentur occaſione ſui: volensetiaꝫ ꝑ mortē placare offenſam dei.m ¶ Et remigabātviri tētantes ſi poſſent euadere ſineeius morte.n ¶ Et clamauer̄tad dn̄ꝫ. ne imputaret̉ eis mors ione.o ¶ Quia tu dn̄e ſicut voluiſti feciſti.ex exꝑientia em̄ tepeſtatis iā cognoſcebāt ptātem deiquē ionas colebatp ¶ Et ſtetit marea feruore ſuo. ex qͦmanifeſte apparuitipſius ione tranſgreſſio: mandatuꝫdn̄i declinando.q ¶ Et timueruntviri ⁊cͣ. ex ſignisviſis fuerūt ꝯuerſiad colendum veꝝdeū: qui habet ſuꝑomne creaturamdn̄ iuꝫ: ⁊ hoc bonūelicuit deus de malo ione. Dicit aūt Augꝰ. in ench̓. ꝙ deꝰadeo eſt om̄ipotens ⁊ bonus ꝙ nō fineret mala fieri: niſiex eis maiora bona eliceret.¶ In ca. j. Ibne vbi dicit̉ in poſtil. Et tn̄ oporteret hoc¶ Additio.dicere ſi fuit pater ione.T dictū fuit ſupra hiere. j. c. in additiōe: ⁊ in alijsadditionibus nō eſt regula apud hebreos: ꝙ qn̄ exprimit̉ in pͥncipio alicuius ꝓphete nomen patrisintelligitur pater fuiſſe ꝓpheta ſicut ⁊ filius. ſed eſt dictūvnius rabi: qd̓ nō habet aliquam ꝓbabilitatem: nec auctoritatis fundamentū. vnde nō eſt neceſſe dicere ꝙ amathi eſt nomen appellatiuū.¶ Capl̓m. ij.T p̄parauit. Hic ꝯn̄ter oſtendit̉ ipſius ione penitentia: ⁊ hoc ex duobus: pͥmo ex eius oratione: ſecundo ex mandati diuini ꝓſecutione. c. ſequenti.Prima in tres: qꝛ pͦ ponit̉ orātis locus: ſecūdo or̄ois modus. ibi. Et orauit. tercio exitꝰ. ibi. Et dixit. Circa pͥmū dr̄a ¶ Et p̄parauit dn̄s piſcem grandē. qꝛ ei obedit oīs creatura ad nutum. b ¶ Et erat ionas in ventre piſcis tribus diebus ⁊ tribꝰ noctibꝰ: nec eſt mirū ſi tādiu ibi vixitqꝛ fuit hͦ diuina ꝟtute: qͥ pōt vbi vult ⁊ quō vult ſaluare.c ¶ Et orauit. Hic conſequenter deſcribit̉ orationis modus: cum ſubditur: Clamaui ad dominū de tribulationemea. erat quidem valde horridum ſic deglutiri: et in ventre piſcis detineri. d ¶ Et exaudiuit me. Ionas em̄adhuc exn̄s in ventre piſcis cognouit diuinitꝰ ſe exiturū