Prologus

Incipit ꝓlogus in Ionam prophetam.Anctū ionā hebrei affirmant fiIliū fuiſſeᵇ mulierꝭvidueᶜ ſareptanequē helyas ꝓph̓a mortuuꝫſuſcitauit: matre poſtea dicente ad eū:º nunc cognouiquia vir dei es tu: et verbuꝫdei ī ore tuo veritas ē. ᵉ Obhāc etiā cauſāᶠ ip̄m pueruꝫſicᵍ vocatū amathi. Amathi em̄ in noſtra lingua veritatē ſonat. Et ex eo ꝙ ve

ruꝫ helyas locutus eſt. illequi ſuſcitatus eſt. filiꝰ eſſedicitur veritatis. Ideo deveritate colūba naſcitur.quia ionas colūbam ſonatᵇ In ꝯdēnationem aūt iſrl̓ionas ad gētē mittit̉:ᵗ ꝙ niniue agēte pnīaꝫ: illi ī malicia ꝑſeuerant.ᵏ Temporibꝰquippe hieroboā regis iſrl̓:qui deo relicto cuꝫ ppl̓o ſuoin ſamaria idolis ſacrificabat: ionam ꝓphetam fuiſſequartus liber regum indicat. Is cū ꝓphetia illumi-

Er idumeā de qua pͥncipaliter in ꝓph̓ia abdie agiItur ẜm hebreos intelligit̉ romanū imperiū ꝓuiin glo. nr̄a in hͦ loco hr̄. vbi ſic dicit̉. Hec oīa iudeide tꝑe antichriſti interp̄tant̉: quē ꝓ xp̄o recipiēt: ⁊ quicqͥd ꝯtra idumeā dicit̉ ipſi de romano imperio ſomniantdictū. hec in gloſa.Circa qd̓ notādūꝙ per romanū imperiū intelligūt cōmuniter romanaꝫeccleſiā quā dicūtdeſtruendā ꝑ meſſiā ab eis inaniterſpectatū: quā qͥdeꝫeccleſiā romanamaſſerūt p̄figurataꝫfuiſſe ꝑ quartā beſtiā viſam a daniele. vij. c. quā ꝓphetat deſtruendā perq̄ntū regnū incorruptibile a deo ſuſcitandū: qd̓ falſuꝫeſt ⁊ erroneū ꝓutin additiōe ſuꝑ danielem. c. ſupradicto fuit ſufficiēteroſtenſum. Simil̓rꝙ aſſerunt per idumeā intelligi eccleſiam xp̄iana ſeu romanā: improbatū fuit plene sͣ Eſaie.xxxiiij. in additione: vbi oſtenſum fuit ꝙ in illo loco: ſicutin quibuſdā alijs ſacre ſcripture verificat̉ de eis illud psͣGladius eorum intret in corde ipſoꝝ. Attente em̄ ſi conſiderēt̉ ſcripture idumea in illo. c. ⁊ in alijs ſil̓ibus ſignificat ad litterā ſynagogā iudeoꝝ: q̄ Apoc̄. ij. ſynagoga ſathane dicit̉: que ꝑ negationē ⁊ occiſionē xp̄i: ⁊ ꝑſecutionem mēbroꝝ eius facta eſt vere eccleſie dei inimica eo mōquo idumea ab eſau deſcendens ẜm carnē ſemꝑ fuit aduerſatrix hierl̓m maͣli. Iſta aūt ꝯſideratio plene oſtēdit̉in additiōibus p̄libatis .ſ. Eſa. xxxiiij. Dan̄. vij. vn̄ qd̓ inhoc. c. ꝯtinet̉ de idumea p̄ſertim ab illo loco. ⁊ in monteſyon ⁊cͣ. intelligendū eſt de ſynagoga iudeoꝝ: ⁊ qd̓ dr̄ deſyon ioſeph ⁊ iacob: intelligendū eſt de eccleſia ⁊ populoxp̄iano: ⁊ ideo ꝯcludit in fine. Et erit dn̄o regnū: qꝛ idumea p̄dicta ſeꝑata a ꝯſortio fideliū poſt paſſionē legiturMath̓. vlti. Data ē mihi oīs ptās in celo ⁊ in terra. Itēqd̓ dr̄ h̓ circa finē. Et trāſmigͣtio bierl̓m q̄ ē in boſphoro.ſ. in hyſpania: poſſidebit ciuitates auſtri īpletū fuit quando hyſpani ante ortum nephande ſecte machomēti poſſederūt multas ciuitates in aphrica: vt in chronicis habetur. Aphrica aūt eſt in ꝑte auſtrali terre habitabilis.¶ Incipit expoſitio pͥmi ꝓlogi in Ionam ꝓph̓am.Anctū ionā ⁊c̄. Iſte ꝓlogus diuidit̉ in qͥnqꝫꝑticulas. In pͥma ꝓphete ꝑſona notificaturibi. Sanctu ionā ⁊cͣ. In ſecūda ſubdit̉ cauſacur ad ꝓphetandū mittit̉. ibi. In ꝯdēnationē aūt iſrl̓. In tercia tp̄s ꝓphetatōis expͥmit̉ibi. Temꝑibus quoqꝫ hieroboā. In quarta quedā euma ꝓphetando retrahentia innuūtur. ibi. Hic cū ꝓphetiaillumināte. In qͦnta cōparat̉ heliſeo: ⁊ cauſa fuge monſtrat̉. ibi. Hoc illi acciderat ⁊cͣ. Itē in pͥma ꝑte notificat̉ꝑſona ꝓphete ꝑ tria pͥmo ꝑ declarationē originis: ſecūdoꝑ euentū ſuſcitatiōis. ibi. Quē helyas. tercio ꝑ rationemagnoīatiōis. ibi. Ob hanc cauſam. Dicit itaqꝫ.a ¶ Sanctū ionā. Hic querit̉ quare dicit̉ ſāctus plus q̄ceteri ꝓphete: qui omnes ſancti fuerūt. Rn̄ſio: ne videatdamnatus: qm̄ infra videt̉ mandato dn̄i repugnaſſe etde miſericordia domini in niniuitas ꝯtriſtatus fuiſſe.b ¶ Mulieris vidue. iij. Regū. xvij. dicit̉ de belya. Apparuit ei mulier vidua colligens ligna ⁊. c ¶ Sareptane.a ſarepta ciuitate: que ſita erat inter tyrum ⁊ ſydonē. De

reſuſcitatione filij iſtius vidue dr̄. iij. Regꝭ. xvij. g. Exaudiuit dn̄s vocē belye ⁊ reuerſa ē aīa pueri intra eū⁊ reuixit. d ¶ Nunc. in iſto miraculo Cognoui ⁊cͣ.e ¶ Ob hāc cām. Hic notificat̉ ꝑ agnoīationē: ⁊ pͦ ip̄aagnoīatio ponit̉: ſecūdo ipſius ꝯgruētia ſubiūgit̉. ibi.Et ex eo ꝙ veꝝ⁊cͣ. Dicit igitur.e ¶ Ob hac cāꝫſcꝫ qꝛ mulier dixerat helye. iij.Regum. xvij. g.Nunc in iſto cognoui: qꝛ vir deies tu: ⁊ verbumdn̄i ī ore tuo verū eſt. Dicuntf ¶ Ip̄m puerūid eſt ionam.g ¶ Uocatumamathi ⁊cͣ. lr̄a ſatis plana eſt.h ¶ In ꝯdēnatione aut iſrael.Hic ſubdit̉ cauſa cur ad ꝓphetādū mittit .ſ. impenitētia iſrl̓ penitētibꝰ niniuitꝭIone. iij. Crediderūt viri niniuite dn̄o ⁊ p̄dicauerūt ieiuniū: ⁊ veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫ ad minorē: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ hic. i ¶ Ꝙ niniue agente pnīam ⁊cͣ. ſicut dicit Hiero. in li. de locisNiniue eſt vrbs aſſyrioꝝ: quā edificauit Aſſur egrediens de terra ſennaar. ⁊ de iſta loquit̉ hic. Eſt auteꝫ ⁊alia vſqꝫ hodie ciuitas iudeoꝝ noīe niniue in anguloarabie: quā nunc corrupte niniuen vocant.k ¶ Temꝑibus quippe hieroboā. de quo dr̄. iiij. Regꝭ.xiiij. f. Regnauit hieroboam filius ioas regis iſrl̓ in ſamaria quadragīta ⁊ vno anno. ⁊ ſequit̉. Ipſe reſtituitterminos iſrl̓ ab introitu emath vſqꝫ ad mare ſolitudinis iuxta ſermonē dn̄i dei iſrl̓: quem locutus eſt perſeruū ſuum ionam filium amathi. Et ex hoc patet ꝙmultum ſenex erat quando hec facta ſunt.l ¶ Is cum ꝓphetia ⁊cͣ. Hic ponunt̉ quedam q̄ eū retrahebant ne p̄dicaret niniuitis: que tamen retraherenon debebant: duo autem retrahebant eum. Primūeſt ꝙ cum p̄uideret niniuitas per penitentiam reuerſuros nolebat eis p̄dicare: ne falſum predicaſſe poſteavideret̉: ⁊ hoc eſt quod dicitur hic: Is cuꝫ prophetiaillumināte ⁊cͣ. Secūdum erat ꝙ ſententiā contra niniuitas ꝓlatam reuocari nolebat: ipſam tamen reuocandam p̄uidebat: ⁊ hoc eſt quod dicitur hic. Nam ſicut deus ad abraam ⁊cͣ. ſed in vtroqꝫ errabat quod notatur cum dicitur: Diuine diſpenſationis ignarus ⁊c̄Dicit igit̉: Is cum ꝓphetia illūinante ⁊cͣ. Contra ſuꝑillud. xxxviij. Eſa. Diſpone domui tue: dicit glo. Legęrat ionas in eodem libro: ꝙ niniuitaꝝ nequitia ẜm hͦquod agebant die quadrageſimo complenda erat: etita ciuitas eorum deſtruenda: ſed illud non legerat ꝙper ſui cōmīationē acturi eſſent penitentiā: ⁊ ita miſericordiā conſecuturi. Preterea infra dicit̉. Diuine diſpenſationis ignarus. Reſponſio: aliqui dicūt: ꝙ legerat ī ſpeculo eternitatis eoꝝ cōuerſionem: ſicut hic dicitur: ⁊ ꝙ eſſent miſericordiā conſecuturi: ſed moduꝫconuerſionis nō legerat .ſ. ꝙ per ſuam cōminationemdeberent conuerti: ſed per hoc nō poſſet reſponderi adſecundū: ꝓpter hoc dicēdū ꝙ ablatiuus abſolutus nōimportat hic cauſalitatē: ſed ꝯcomitantiā: vt ſit ſenſus: Dum illuminaret̉ ꝓphetia ad videndum ſubuerſionem corporalem: ſupple vidit ſpūalem ꝯuerſioneꝫnō ſpiritu ꝓphetico: ſed credulitate quadā: ẜm hoc exponitur litera ſic. l ¶ Is. id eſt ionas. m ¶ Cū ꝑ