Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Danielis

ait chaldeis. Sermo receſſit a meʰ Niſi indicaueritꝭmihi ſomniū ꝯiecturā eiꝰꝑibitis vos domus vr̄e:publicabūt̉ Si at̄ ſomniū ꝯiecturā eiꝰ narraueritis:p̄mia dona honorē mul accipietꝭ a me. Somniūigit̉ interp̄tationē eiꝰ indicate mihi. Rn̄derūt ſcd̓oatqꝫ dixerunt. Rex ſomniūdicat ẜuis ſuis interp̄tationē eiꝰ īdicabimꝰᶠ Rn̄ditrex ait. Certe noui:pus redimitꝭⁱ ſcienteſqꝫ receſſerit a me ẜmoᵏ Si ergoſomniū indicaueritꝭ mihi: vna ē de vobis ſnīa: interp̄tationē qͦꝫ fallacē deceptione plenā ꝯpoſueritꝭ:vt loqͣmini mihi donec tp̄sꝑtranſeat. Somniū itaqꝫdicite mihiⁿ vt ſciā: int̓p̄tationē qͦꝫ eius veram locmini. Rndētes chaldeicoram rege dixerunt. qeſt homo ſuꝑ terrāʳ qui ſermonē tuū rex poſſit implē: ſꝫ neqꝫ regū quiſꝙͣ magnꝰ

potensᵗ verbum huiuſcemodi ſciſcitat̉:ʸ ab omni hariolo et mago et chaldeo.Sermo em̄ quē tu querisrex grauis eſt: nec reperiet̉qͥſꝙ indicet illū in ꝯſpctūregis: exceptis dijs qͦꝝ ē hoībus ꝯuerſatio Quoaudito rex in furore in iramagna: p̄cepit vt perirentomnes ſapiētes babylonisʰ Et egreſſa ſnīaᶜ ſapientesint̓ficiebant̉: q̄rebaturqꝫdaniel ſocij eius. vt perirentᵉ Tunc daniel reqͥſiuitde lege atqꝫ ſnīa ab ariochpͥncipe militie regꝭ: egreſſus fuerat ad int̓ficiendosſapiētes babylonis. Et interrogauit eum: qui a regepoteſtatē acceperat: quamob cauſaꝫ tamcru delis ſententia a facie regis eſſet egreſſa. Cum ergo indicaſſet arioch Danieli. Daniel ingreſſus rogauit regēvt tēpus daret ſibi ad ſolutione indicandaꝫ regi.ª Etingreſſus eſt domum ſuam:

b Niſi indicaueritis mihi ſomniū. pͥus .ſ. poſteaiecturā eiꝰ. c Peribitꝭ vos .i. moriemini. d Etdomꝰ vr̄e .i. poſſeſſiones bona.Mublicabūtur.i. fiſco vel burſe regie applicabunt̉. Qd̓ ſeqͥtur ptꝫ inlr̄a. f Rndit rex. Hic ponit̉ tercia int̓rogatio queſit ſolū peue cōminatōepͥmij ꝓmiſſioneſꝫ etiā falſi ſuſpitione ſeu impoſitione hoceſt qd̓ dr̄ hic.g Certe ſcio qꝛtp̄s redimitis .i.detinetꝭ in ꝟbisvel ſuh Cpus redimitis .i. ſpaciuꝫvite vr̄e vultꝭ retinere ambaes verborū: etdit cām.i Sciētes ame re. ẜmo. ꝓpt̓qd̓ non poſſumobis ſomniuꝫar in⁊cͣ. eſte vo. ſnīa .ſ. firna irreuocabmorte vr̄? int̓.z faqj. d. eodēeribitꝭ ſi tafallaciā feē trūo ſnīe: ſicuttirati faceredo. dictuꝫ eſt. eſtpplenduꝫ. Adhac ꝟo fallaciaꝫremouēdo dicitm Somniumita dici. mihi. integre ꝑfecte.n Ut ſciā. hoc ſupple. o inter. eius verā loquamini. cōficta. p Rndentes chaldei co.re. di. eſt ſuꝑ terrā ⁊cͣ. hoc dicūt quia ponebantanima a corpore ſeꝑatā eſſe maioris intelligētie maxime dijs coniuncta. ſicut dr̄. ij. Mach̓. xj. Patre nr̄oint̓ deos trāſlato: dixerūt. q Non eſt ſuꝑ t̓rā.i. in pn̄ti vita. r Qui ſermonē tuū poſſit implereqꝛ pōt fieri artē humanā. vt viſum eſt. Declarant hoc etiā facta regū p̄cedētiū dicētes. s Sꝫneqꝫ regū quiſqͣꝫ magnus potēs .i. qͣntūcunqꝫ fueritmagnꝰ potēs. t Uerbū hu. ſciſcitat̉. de p̄terito .ſ.y Ab omni hariolo ⁊c̄. i. a qͦcunqꝫ diuinatore. quaſidicant ꝯn̄s nectu debes q̄rere. cuiꝰ cauſa ſubditur.x Ser. quē tu q̄ris rex grauis eſt .i. excedens ꝟtateꝫintellectus humani. y Nec reꝑiet̉ quiſqͣꝫ ⁊cͣ. poſuerunt em̄ aliqͥ platonici demones habēt corpora aerea. vt pꝫ dictū Apulei diſcipuli platōnis dicētisdemones ſunt aīalia corpore aerea mēte rōnalia. tꝑeeterna. animo paſſiua. ſic ꝯn̄s qͦdāmō ꝯſeruāt̉hoībus. vn̄ ẜm doctores catholicos habitāt hic nobiſcū in hoc aere caliginoſo vſqꝫ ad iudiciū ab iſtisartes magicas pn̄t aliqͣ q̄rere. Sed dij quoꝝ cum hominibus eſt cōuerſatio vocant̉ hic ab iſtis chaldeisſubſtātie totaliter ſeꝑate: quarū ſcientiā dixerunt pla-

tonici etiā alij ph̓i maiorē qͣꝫ ſit ſcīa demonū: ſꝫ ars magica vel diuinitiua q̄cunqꝫ ſe extendit ad aliqͥd requirendū ab eis. z Quo audito rex in furore qd̓ dr̄ quiairrōnabiliter mouebat̉ ſe excuſarēt ſufficienter. aPrecepit vt pe. oēs ſa. babylonis .i. ſtudētes ph̓iam cognitionē occultoꝝIlle em̄ dr̄ ſapiēs vltra cōmunemcognitioneꝫ hoīmtraſcēdit. h Etegreſſa ſnīa. a regeirreuocabiliter.c Sapiētes int̓ficiebāt̉ .i. de eoꝝ interfectōe diſponebat̉ qꝛ fueruntint̓fecti. vt hr̄..

t Querchaturqꝫdaniel. qꝛ eidē ſnīeſb̓iacebat ſocijsſuis. Sed q̄rit̉ hicqͣre tādurā ſnīamdedit rex ꝯͣ ſapientes babylonis. Dicendū vacantesph̓ie coniecturisfuturoꝝ ſimilibꝰhabebat a rege victum veſtitum.ſumptus magnosvt.. habitū ē. dedaniele ſocijs eiꝰſimil̓r Gen̄. xivij.dicit̉ ſacerdotes egypti fuerunt compulſi vendereterrā eoꝝ ſicut alij tꝑe famis. qꝛ ipſi recipiebāt victum exhorreis regis. ipſi pͥmo vacauer̄t ph̓ie. vt hr̄. j. metaph̓.igit̉ qꝛ rex bahylonis multa expenderat ſciſcitationeſapientū: fuit nimis iratus qn̄ rn̄der̄t ẜm eiꝰ voluntatem. ex tali ira dedit ſnīam tādurā irreuocabilem.e Tunc daniel. Hic ponit̉ tercia ꝑs huius ca. vbi ponit̉reſeratio myſterij. diuidit̉ in duas. quia pͥmo ponit̉ reuelatio facta danieli. ſcd̓o int̓p̄tatio facta regi: ibi. Poſthec daniel ingreſſus. Circa primū daniel pͥmo q̄rit regisdiffinitionē. ſcd̓o petit dilationē: ibi. ergo indicaſſꝫtercio recurrit ad mētis deuotionē: ibi. Et ingreſſus ē domum ſuā. qͣrto recipit diuinā inſpiratione: ibi. Tunc danieli. quinto aſſurgit ad gratiarūactionem: ibi. Et benedixit. Circa primū dicit̉ ſic. Tunc daniel reqͥſiuit de legeatqꝫ ſentētia. Queſtio em̄ regis fuerat ſibi celata ab alijsex inuidia cupiditate. vt dictū eſt ſupra. ideo ignorabat cauſam ſententie regis. ſequitur.f Et interrogauit qui a rege poteſtatem acceperat.exequēdi ſententiā regis de interfectione ſapientū. Cetera patent. g Cum ergo. Hec eſt ſecūda pars vbi daniel petit dilationē ad ſoluendū queſtionē. et hoc executio ſentētie regis de ſapientū interfectione dilata eſt.patet littera. a Et ingreſſus eſt. Hic daniel recurrit