Druckschrift 
1 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regum

Unqꝫ dauid trāſiſſꝫpaululū mōtis v̓ticeꝫᵇ apparuit ſiba puer miphiboſeth in occurſum eius cū

poteris ꝑ tuam ſapiam ⁊ eloq̄ntiam: ſicut apparuit ꝑ effetum. vt hr̄. j. c. xvii. Cetera patent in lr̄a. In ca. xv. vbi dr̄ in poſtil. Iſti aūt. xl. anni varie ꝯputantur.ſdditio.Icet dauid fuiſſet cā occaſionalis occiſiōis ſacerdotum. nō tn̄ culpabilit̓ ei attribuendū eſt. tum qꝛſacra ſcriptura nō imponit ei hmōi culpam. tū qꝛnō debebat p̄ſumere in ſaule eſſe tantā maliciam. vt int̓ ficeret ſacerdotes ꝓpt̓ hoſpitalitatē dauid. qͥ erat gener regis ⁊ nōdum publice ab eo eiectꝰ neqꝫ damnarꝰ. lꝫ in occulto ſaul ꝯcepiſſet rancorē de eo. qd̓ latebat abimelech.vt. sͣ. j. Reg. xxij. Tum qꝛ ꝑuerſitas ipſiꝰ doech nondumerat ipſi dauid nota. qꝛ nihil legit̉ ꝯtigiſſe ante illud factūin qͣ dauid potuiſſet hoc p̄ſumere de doech. nec ipſe docchhoc reuelauit ſaule ſponte qͣſi ingerens ſe ad hoc. ſꝫ poſtinſtantem inqͥſitōꝫ ipſiꝰ ſaulis. vtꝫ. sͣ. j. Reg. xxij. c. Ex qͥbus vr̄ ꝙ hoc geſtum nullam hꝫ ꝯtinuatiōem cum factoachimelech. nec rōnabiliter hꝫ reſpectum ad petitōꝫ ppl̓ide rege inſtituendo. vt ra. ſa. dicit. Tum qꝛ hmōi petitōelꝫ ppl̓s peccaſſet. non tn̄ dauid qͥ ꝓtunc erat innocens. tūqꝛ illa mala q̄ ſamuel p̄dixerat ppl̓o eſſe ventura veriſimiliter ex inſtitutōe regis. nō ſunt huic caſui abſalon ſimilia. ſꝫ oīa ꝑtinebant ad malū regimen regis qͥ ad tyrannidem ſe inclinaret. qd̓ nullo mō dicendum eſt de dauid. cꝰregimē publicū fuit a deo approbatum. vt. sͣ. c. viij. vn̄ cōputatio hoꝝ. xl. annoꝝ meliꝰ videret̉ inchoari a pͥma vnctione ipſiꝰ dauid in regem. de qͦ. sͣ. j. Reg. xvj. Que qͥdēvnctio in ordine tꝑis fuit poſt petitōꝫ ppl̓i de inſtitutōneregis. ⁊ ante occiſionem ſacerdotū p̄dictaꝫ. Rō aūt huiꝰꝯtinuationis talis eſt. nam in prima p̄dicta vnctōe legit̉Directꝰ eſt ſpūs dn̄i in dauid a die illa ⁊ deinceps. qͥ qͥdēſpūs dn̄i exponit̉ cōit̓ de ſpū fortitudinis ⁊ ꝯſtantie. quepoſt vnctōꝫ viguer̄t in dauid. vn̄ extunc incepit dauid inꝟtutibꝰ florere. ⁊ ad magnos honores aſcendere. Et exinde ꝯtinue fuit in cūctis ꝓſpere agēs. ⁊ famoſiſſimꝰ in oībus actibꝰ ꝟtuoſis ⁊ in victorijs bellicis a deo. vt non ſolum in iſrael. ſꝫ in ceteris uatōibꝰ ꝑ gyꝝ timeret̉. ⁊ in magna reuerētia haberet̉ tanqͣꝫ dn̄s p̄cipuꝰ ⁊ ſtrenuꝰ vir bellator. vtꝫ. j. Reg. xvj. ⁊ .xvij. ⁊ .xviij. ⁊ ſcd̓o Reg. v. ⁊ in qͣꝫ.plurimis alijs locis. Cuiꝰ tn̄ oppoſitū vr̄ ei ꝯtingere in ꝑſecutōe abſalon in qͣ ꝓſꝑitas ſua ⁊ celeritas ſeu claritasſue fame fuit multiplicit denigrata: cum ille qͥ fructu ventris ſui egreſſus fuit tam inuerecūde ⁊ audacter illum ꝑſecutꝰ eſt vſqꝫ ad eiectōꝫ ꝑſone ſue de domo ⁊ ciuitate regia. ⁊ deturpatōe ꝯcubinaꝝ ⁊ hmōi. nec ſolum hoc ſꝫ etiāꝑ vnum ſimplicē hoīem .ſ. ſemei fuit in facie blaſphęmatus. ⁊ ꝟhis ⁊ factis gͣuiter iniuriatꝰ. vtꝫ. jͣ. xvj. ca. Merito igit̉ ſacra hiſtoria accipit ꝯputatōꝫ buiꝰ ꝑſecutōis abſalon a pͥma vnctōe ipſiꝰ dauid. tum qꝛ oppoſita iuxͣ ſe poſita magis eluceſcūt. tn̄ ad on̄dendum ꝙ celeberrima ꝓſperitas ipſiꝰ dauid viguit ꝯtinue ꝑ. xl. annos dū ipſe dauid recte ambulauit cum deo. ⁊ deinde incepit denigrariſeu debilitari ꝑ tale infortunium qd̓ ſibi ꝯtigit ex ordinatione diuina ꝓpt̓ pctm̄ ꝯmiſſum. ex qͦ fideles pn̄t ſalubrit̓crudiri. Quecūqꝫ em̄ ſcripta ſunt ad nrām doctrinaꝫ ſcripta ſunt ad Ro. xv. ca. ⁊ vt intelligamꝰ ꝙ ꝓſperitas ipſiꝰdauid cū ad culmen celſitudīs ſublimatꝰ fuit ex ſuo pctōfacilit̓ ꝟſa fuit in ꝓfundum iuxͣ illud. Eieciſti eos cū alleviarent̉. qd̓ totū etiaꝫ in bonū ſpūale ipſiꝰ dauid redundauit. vt ipſe dixit. jͣ. xvj. ca. Forte videbit deꝰ afflictōemmeam ⁊cͣ. vn̄ iuxͣ ſnīaꝫ apl̓i. diligentibꝰ deū oīa coꝯꝑanỉin bonū. ad Ro. viij. c. naꝫ ẜm doctores deꝰ tantū dat iuſtis de bonis vel malis tꝑalibꝰ qͣꝫtū decet eoꝝ ſaluti ſpūali. ꝓut in pͥma ſcd̓e. q. vl. ar. vl. rn̄dendo ad qōem.eplica.N cap̄. xv. vbi dr̄ de xl. annis poſt quos abſalon ꝯͣdauid patrem ſuū ſe erexit. poſtil. dicit. Initiumilloꝝ. xl. annoꝝ a diuerſis varie ꝯputari. nam be.Hiero. ꝯputat eos ab occiſione ſacerdotū in nobe cui neci dauid cāꝫ ⁊ occaſionem dedit ⁊cͣ. Burg. licet in ꝓlogoſui oꝑis valde rep̄hendit poſtil. qꝛ aliqn̄ dicta ſanctoꝝ

Hic ipſe ſine rōne be. Hiero. ꝯͣdicit aſſerens ꝙ p̄dictaoccaſio ſacerdotum non ſit ipſi dauid culpabiliter attribuenda. nec ſacra ſcriptura vt dicit īponit ei hmōiculpaꝫ. ſꝫ ecce burg. nō veret̉ ſe opponere rotūdo textuinō miꝝ igit̉ ꝙ ſeopponat ſanctodoctori. dr̄ em̄. j.Res. xxij. Cūqꝫabyathar neceꝫſacerdotum ipſidauid nūciaſſet.rn̄dit dauid ſciebaꝫ in illa die ꝙcum ibi eſſet doechidumcus ꝓculdubio ennūciaret ſauli dicēdo. Ego ſum reus oīmanimaꝝ patris tui. Et be. hiero. dicit ⁊ aſſumit̉ in glo.ordinaria. iō hic. xl. annus ponit̉. vt monſtret̉ diuinaꝫvltōꝫ ſuſcitari ſuꝑ dauid eo ꝙ abimelech ſacerdotemdei fefellit ⁊ tāte cedis cā fuit. nec pōt dici ꝙ dauid exhumilitate ſit mentitꝰ di Ego ſum reꝰ. hec ⁊ alia ꝑpendant qͥ burg. delyramenta grandipendūt. Illud autēqd̓ burg. qͣſi ſuam ꝯputatōꝫ ſubiungit nō minꝰ delyramentum vr̄. Computat em̄ illos. xl. annos a primavnctione dauid vſqꝫ ad rebellionem filij ſui abſalon.vt oppoſita iuxͣ ſe poſita magis moueāt. vtputa qꝛ dauid ab illa vnctiōe. xl. annis fuit in ꝯtinua ꝓſperitate.⁊ poſt cepit rebellio. de ij pn̄s ẜmo. Sed de opinionebe. Hi ero. ra. ſa. burg. ⁊ alioꝝ circa hanc ꝯputatōꝫ nōfaciendo vim. rō ꝯputationis burg. nihil videt̉ valerenam prima vnctio dauid q̄ facta fuit primo anno regni ſaul. vt vult be. Aug. xvij. de ci. dei. ca. vij. Et ponit̉dictum eiꝰ in glo. j. Reg. xv. ſuꝑ v̓bo ꝓiecit te dn̄s neſis rex. xl. aūt annis regnauit ſicut ⁊ dauid. vt dicit idēbe. Aug. ibidem. dauid aūt ꝓtūc nullum ius in regnohabuit. lꝫ hrēt ius ad regnum. nec hēbat executōeꝫ ꝓtunc regie ptātis. vt dicit burg. sͣ. j. Reg. xxviij. c. ⁊ tn̄vtꝫ ex decurſu primi li. Regum ꝑ totum. viuente ſaul⁊ regnante nulla fuerit ipſi dauid ſecuritas neqꝫ ꝓſperitas: ſꝫ neqꝫ ſuis: nec auſus fuit qͥſqͣꝫ in regno iſrl̓ euꝫaut ſuos reciꝑe in domum ſuam. nec quicqͣꝫ humanitatis exhibere. qꝛ bānitus coactus eſt ſe tranſferre adachis regem geth. vtꝫ j. Reg. xxvij. ⁊. xxviij. A primaigit̉ vnctiōe dauid vſqꝫ ad mortem ſaul fluxert. xxxix.anni qͥbus fuit ſub ꝯtinua fuga ⁊ tribulatione. niſi qͥsillam tribulatōꝫ ꝓſperitetem dicere voluerit. qꝛ in bonum ſui pari mō ⁊ rebellio abſalon dicenda erit ꝓſperitas. qꝛ in bonum .ſ. humiliationem dauid ⁊ ꝯn̄r exaltationem. vt etiaꝫ dicit burg. Uidet̉ igit̉ manifeſtumde ſyramentum dicere dauid fuiſſe in ꝯtinua ꝓſperitate ante adeptum regnum qn̄ fuit ſcd̓o vnctus. Namtalis modus loquendi eſt omnium ſanctoꝝ doctoꝝ q̄dicunt dauid temꝑe aduerſitatis in virtutibus creuiſſe. ſꝫ tempore ꝓſperitatis turpiter ſepe peccaſſe. ſicutpatet ꝑ decurſum ſecundi li. ⁊cͣ. Reliqua vſqꝫ ad finēli. ij. ſtant in difficultate vocabuli ⁊cͣ. Capitulum. xvj.Unqꝫ dauid. Hic conſequenter oſtenditurqualiter Abſalon patrem ſuum fedauit ingrediendo ad eius vxores. Premittunt̉ tamen hic tria. quia primo dauid a ſyba deci-