.II.

ꝓcul a domo: ⁊ vniuerſi ſerui eiꝰ ambulabant iuxta eū⁊ legiones celethi ⁊ felethi:⁊ oēs gethei pugnatores validi ſexcēti viri qͥ ſecuti euꝫfuerāt d̓ geth pedites p̄cedebant regēª Dixit aūt rex adethai getheū. Cur venis nobiſcū? Reuertere ⁊ hīta cūr̄ge: qꝛ ꝑegrinꝰ es ⁊ egreſſuses de loco tuo. Heri veniſti:⁊ hodie ꝯpelleris nobiſcuꝫegredi. Ego aūt vadam qͦiturꝰ ſum. Reuerte ⁊ reductecū frēs tuos ⁊ dn̄s faciette eū miſcd̓iaꝫ ⁊ veritatem:qꝛ on̄diſti grām ⁊ fidem. Etrn̄dit ethai regi di. Uiuitdn̄s ⁊ viuit dn̄s meꝰ rex qm̄in quocūqꝫ loco fueris dn̄emi rex ſiue in morte ſiue invita ibi erit ẜuus tuus. Etait dd̓ ethai. Ueni ⁊ tranſi⁊ trāſiuit ethai getheꝰ ⁊ rex⁊ oēs viri qͥ cum eo erant ⁊reliqͣ multitudo. Omēſqꝫflebant voce magna: ⁊ vniuerſus ppl̓s trāſibat. Rexqͦꝫ trāſgrediebat̉ torrētē cedron ⁊ cunctꝰ ppl̓us incedebat ꝯtra viam oliue q̄ reſpicit ad deẜtum.ᵈ Uenit aūt⁊ ſadoch ſacerdos ⁊ vniuerſi leuite cū eo portantes archam federis dei: ⁊ depoſuerūt archaꝫ dei: ⁊ aſcenditabiathar: donec expletꝰ eētoīs ppl̓us qͥ egreſſus fueratde ciuitate. Et dixit rex adſadoch: reporta archaꝫ deiin vrbē.ᵍ Si inuenero grāꝫin oculis dn̄i: reducet me ⁊on̄det mihi eam ⁊ tabernaculū ſuūʰ ſi āt dixerit mihi:n̄ places: p̄ſto ſum faciat qd̓

bonū eſt corā ſe; ⁊ dixit rexad ſadoch ſacerdotē. O videns reuertere ī ciuitatē inpace: ⁊ achimaas filiꝰ tuꝰ ⁊ionathā filiꝰ abiathar duofilij vr̄i ſint vobiſcuꝫ. Ecceego abſcōdar in cāpeſtribꝰdeẜti: donec veīat ẜmo a vobis indicās mihi. Reportauerūt gͦ ſadoch ⁊ abiathararchaꝫ dei in hirl̓m ⁊ māſerūt ihi. Porro dd̓ aſcendebat cliuū oliuaꝝ ſcandēs ⁊flens: nudis pedibꝰ incedēſ⁊ oꝑto capite. Sꝫ ⁊ oīs ppl̓sqͥ erat cū eo oꝑto capite aſcēdebat plorās. Nunciatūeſt āt dd̓ ꝙ achitophel eſſetin ꝯiuratōe cū abſalon: dixitqꝫ dd̓. ᵏ Infatua q̄ſo dn̄eꝯſilium achitophel: cunqꝫaſcēderet dd̓ ſūmitatē motis:ᵐ in qͦ adoraturus eratdn̄m: ecce occurrit ei chuſiarachitesᵈ ſciſſa veſte ⁊ t̓rapleno capite: ⁊ dixit ei dd̓.Si veneris mecū: eris mihi oneriq ſi āt in ciuitatē reuertaris:ᶠ ⁊ dixerꝭ abſalō ẜuꝰ tuꝰ ſum rex: patē me viuēſic̄ fui ẜuꝰ pr̄is tui: ſic ero ẜuꝰ tuꝰˢ diſſipab̓ ꝯſiliū achitophel. hēs āt tecū ſadoch⁊ abiathar ſacerdotes ⁊ oēv̓bum qd̓cunqꝫ audieris indomo regis indicab̓ ſadoch⁊ abiathar ſacerdotibꝰ. Sīem̄ cū eis duo filij eoꝝ achimaas filiꝰ ſadoch⁊ ionathāfiliꝰ abiathar ⁊ mittetis ꝑeos ad me oē v̓bū qd̓ audieritis. Ueniēte gͦ chuſi amico dd̓ in ciuitatē: abſalō qͦꝫingreſſus ē hirl̓m ⁊ achitophel cū eo. ¶ Ca. xvj.

Inn ciuitatem. vttnͣſire faceret totū ppl̓m ſuuꝫ an̄ſe. vt poneret ſeī maiori ꝑiculoſi abſalon eū inſeq̄ret̉. quod fecit eo ꝙ erat culpa: vt p̄dictū ē.⁊ alij patiebant̉x eumixit āt rexauidz bonitate ⁊29uer.at ad iudat̓ qd̓ dd̓agis ſibi ⁊ ſos ſuis ꝯpatiebat̉ eo ꝙ dimiſerant genteꝫ ſu⁊ locum.Ego aūt vadaꝫ q̄ iturꝰ ſum.i. vagabundusid locū incertūuſqꝫ dn̄s ſit miicatꝰ. Cetpatēt vſqꝫ ib¶ ¶ Oēſqꝫ flebēvoce magna. ip̄regi ꝯpatiēdo ⁊ad ꝓuocādū deimiſcd̓iaꝫ.¶ Uenit aūt ⁊ſadoch. hic ꝯn̄ron̄dit̉ hūiliatiodauid in remiſione arche. cꝰ pͥmo deſcribit̉ aꝑatio cuꝫ dr̄Uenit aūt ⁊ ſa⁊cͣ. qꝛ volebat ſe aſſociaredd̓ in fuga ſuaſuleͣ dn̄mdebito. iō ſb̓¶ Et depoſuit archaꝫ dei.ad vnam ꝑtē acꝯſulenduꝫ dn̄mad quē locū dadꝫ declinare.¶ Et aſcēdit abiathar .ſ. ad ꝯſuſendum dn̄m ſiapplicauit. qꝛ erat tūc ſacerdos principalis ſꝫ tunc nonhabuit rn̄ſum ꝑ qd̓ cognouit dauid deum adhuc noneſſe placatū erga ip̄m. ꝓpter qd̓ ſocietate arche repucauit ſe indignum. ⁊ iō eam humilit̓ remiſit ad tabernaculum vn̄ fuerat aſſumpta di. g ¶ Si inuenerogrāꝫ ⁊cͣ. vtꝫ ī lr̄a. l ¶ Si aūt dixerit ⁊cͣ .ſ. ſubire fugāexilium: mortem vt impleat̉ diuinum beneplacitum.¶ Et dixit rex. hic ꝯn̄r ponit̉ ordinatio ꝯſultoria. qꝛ lꝫdauid nō deſperaret de mīa ꝯſeq̄nda. noluit tn̄ omittere illud qd̓ poterat fieri via humana. ⁊ iō pͥmo ordina

uit de ſtatu abſalōſibi renūciando. ſecundo de ꝯſilio eiꝰdiſſipando. ibi. Cūqꝫ aſcēderet dd̓. pͥmū aūt fecit ꝑ hocꝙ duos ſacerdotesremittēs cū archaordīauit ꝙ duo filij eoꝝ eēnt nuncijad reportādum ſibi illud qd̓ audiret̉de domo abſalon ⁊eēt expediēs ſibi illud ſcire ⁊ patꝫ lr̄avſqꝫ ibi.k ¶ Infatua queſo⁊c. Erat em̄ iſte nimis aſtutꝰ ꝓpt̓ qd̓erat magꝭtimēdusl ¶ Cunqꝫ aſcenderet. hic ꝯn̄r ponit̉ordinatō dauid deꝯſilio abſalon diſſipando remittendochuſi ad hoc qͥ etiaꝫ erat valde ſapiens ⁊ ęloq̄ns vt patebit. jͣ. xvij. ca. premittit̉ tn̄ hic locusin qͦ chuſi occurritipſi dauid: cū dr̄.l ¶ Cūqꝫ aſcende̓t⁊cͣ .ſ. oliuaꝝ.m ¶ In qͦ adoraturus erat dn̄m. de loco em̄ illo videbat̉clare tabernaculūin qͦ ẜuabat̉ archain mōte ſyon ex oppoſito. ⁊ iō qn̄ dauid veniebat ad locū illum ſolitꝰ eratadorare dn̄m. ſicuthoīes alonge vidētes eccl̓iaꝫ alicꝰ ſancti ſolent eū dep̄cari. ⁊ tūc ibi dd̓ dn̄ꝫadorauit.y ¶ Sccurrit ei chuſi arachiteſ. qꝛ eratde ciuitate arach.o ¶ Sciſſa veſte ⁊cͣ.in ſignū magne triſticiep ¶ Si veneris ⁊cͣ.qꝛ nō erat vir bellator. q ¶ Si āt inciuitatem reuertaris. qͣſi non curāsr ¶ Et dixeris ⁊cͣ. videt̉ ꝙ dauid hic peccauerit inducende me.do eum ad mentiendum dd̓m ꝙ lꝫ nō ſit aliqͣ neceſſitasexcuſandi dauid ⁊ chuſi de aliqͦ mendatio officioſo. cumipſe dauid peius fecerit tunc vt patebit. c .ſ. pōt tn̄ dici ꝙnō erat ibi mendatium. ille em̄ ẜuit alicui qͥ agit ⁊ agereintendit ad bonum ipſiꝰ. bonū aūt erat abſalon ꝙ a ſuointento peſſimo fruſtraret̉ ⁊ patri traderet̉. maxime. qꝛnolebat eum interficere. ſed magis conſeruare ad ſuicorrectionem. vt patet ex his que habentur infra. xviij.capitulo. s ¶ Diſſipabis conſilium achi. ⁊cͣ. .i. diſſipare