.II.

fduobꝰ aſinis qͥ onerati erātducentis panibꝰ: ⁊ cētū alligaturis vue paſſe: ⁊ centummaſſis palatarum: ⁊ duobꝰvtribus vini. Et dixit rex ſibe. Quid ſibi volūt hͨ. Reſponditqꝫ ſiba. Dn̄e mi rexaſini domeſticis regis vt ſedeant: ⁊ panes ⁊ palate adveſcēdū pueris tuis: vinumautē vt bibat ſiqͥs defeceritin deſerto. Et ait rex. Ubieſt filiꝰ dn̄i tui. Rn̄ditqꝫ ſiba regi. Remanſit in hirl̓mdicens. Hodie reſtituet mihi domꝰ iſrl̓ regnum patrismei. Et ait rex ſibe. Tuaſint oīa q̄ fuerūt miphiboſeth. Dixitqꝫ ſiba. Oro vtinueniaꝫ gr̄am coraꝫ te dn̄emi rex. Ueīt ergo rex dauidvſqꝫ bahuri. Et ecce egrediebat̉ inde vir de cognatione domꝰ ſaul noīe ſemei filius gera: procedebatqꝫ egrediēs ⁊ maledicebat: mirte.batqꝫ lapides ꝯͣ dd̓ ⁊ contravniuerſos ẜuos regis dauidOīs āt ppl̓us ⁊ vniuerſi bellatores a dextro ⁊ a ſiniſtrolatere regis incedebāt. Itaāt loq̄bat̉ ſemei cuꝫ malediceret regi. Egredere egredere vir ſanguinū: ⁊ vir belial. Reddidit tibi dn̄s vniuerſum ſanguinē domꝰ ſaul:qm̄ inua ſiſti regnū pro eo: ⁊dedit dn̄s regnum in manuabſalon filij tui: et ecce pre-

mūt te mala tua qm̄ vir ſanguinuꝫ es. Dixit aūt abiſaifiliꝰ ſaruie regi. Quare maledicit canis hic moriturusdn̄o meo regi? Uadaꝫ ⁊ amputabo caput eius. Et aitrex. Quid mihi ⁊ vobis eſtfilij ſaruie?º Dimitte euꝫ vtmaledicat.ᵖ Dn̄s em̄ p̄cepitei vt malediceret dauid. Etqͥs eſt qͥ audeat dicere quare ſic fecerit. Et ait rex abiſai et vniuerſis ſeruis ſuis.Ecce filiꝰ meꝰ qͥ egreſſus ēd̓ vtero meo querit aīaꝫ meam: qͣntomagꝭ hic filiꝰ gemini maledicet mihi. Dimittite euꝫ vt maledicat iuxͣ p̄ceptum dn̄i ſi ſorte reſpiciatdn̄s afflictionē meaꝫ: ⁊ reddat mihi dn̄s bonum ꝓ maledictōe hac hodierna. Ambulabat itaqꝫ dauid ⁊ ſocijeiꝰ ꝑ viam cum eo: ſemei aūtꝑ iugū montis ex late cōtraillū gradiebat̉ maledicēs ⁊mittēs lapides aduerſuꝫ eūterrāqꝫ ſpargēs. Uenit itaqꝫ rex dd̓ ⁊ vniuerſus ppl̓uscuꝫ eo laſſus: ⁊ refocillati ſiibi. Abſalon āt ⁊ oīs populus eiꝰ ingreſſi ſunt irl̓m ſed⁊ achitofel cū eo. Cum aūtveīſſet chuſi arachites amicus dauid ad abſalon: locutus ē ad euꝫ. Salue rex: ſalue rex. Ad quē abſalō.ᵍ Hecē inquit gratia tua ad amicū tuū. Quare nō iuiſti cuꝫ

quaſi multuꝫ paratus ad ſuccurrēdū regi in tali neceſſitate: vn̄ ſequit̉. ¶ d ¶ Aſini domeſticis regis vt ſedeant .i. ſi aliqͥs de domo tua fuerit ita fatigatꝰ ꝙ nō poſſit incede̓ poterit ſuꝑ aſinū ſedere. 7e ¶ Panes ⁊ palate ad veſcēdūſalate dtͣ fip̄ſſe inter tabulas. ¶ f.Ubi ēfiliꝰ dn̄habebat em̄ eiꝰ curam ꝓpter ionathę amiciciā.n̄ditqꝫ ſibaſiba merbatur: vtex his q̄ hn̄t̉. jͣ.xix. c. qꝛ miphiſeth de fugedd̓ fuit valde triſic̄ apꝑebitbi. Cogitabatei ſiba ꝙ dd̓ ꝓpt̓im ſuam etiā ſtine̓t viet iō ſtuit hereditai imꝑepd̓ qd̓ etactū ē:ſubIuꝫint omīa ⁊c̄. qd̓fuit male ⁊ p̄cipitāter ⁊ iniuſtedictū. tuꝫ qꝛ iſteſiba dixerat falſuꝫ. tuꝫ qꝛ datoꝙ veruꝫ dixiſſettn̄ miphiboſethdominꝰ ſuus nōerat ꝯdemnandus anteqͣꝫ audiret̉. vl̓ anteqͣꝫveritas alio modo ſufficiēter deretur.i ¶ Uenit ergrex. licꝯn̄r dd̓a ſemei impetit̉verb̓ maledicis⁊ alijs iniurijs ⁊hoc eſt qd̓ d̓¶rediebat̉vir ⁊cͣ. jͣ. xix. ca.dr̄ ꝙ erat de domo ioſeph. dicēdū ꝙ erat de domo ioſeph ex ꝑte patris. ſcꝫ detribu ep̄hraim:ſꝫex parte mr̄iserat d̓ cognatōſaul qꝛ mulierein hereditate nō ſuccedētes poterāt ꝯtrahere mr̄imoniū cū viris alteriꝰ tribꝰ ꝓut dictū fuit Nume. xxxvj.l ¶ Egredere vir ſanguinuꝫ .i. effuſor multi ſauguinisinnoxij. m ¶ Et vir beliel .i. abſqꝫ iugo diſcipline ⁊ legis diuine. Cetera patēt vſqꝫ ibi. n ¶ Quid mihi etvob̓ eſt filij ſaruie: ex hoc pꝫ ꝙ ioab ſimiliter ſemei occidere volebat vel frēm ſuū abiſai ad hoc incitabat.b ¶ Dimitte eum vt maledicat. quia eius maledictioeſt mihi materia ad exercitiū patiētie. p ¶ Dn̄s .n.p̄cepit ei ⁊cͣ. hic occurrit ꝑplexitas: qꝛ ſi dn̄s p̄cepit einon peccauit hoc faciēdo. ſicut nec miniſter iudicis de

precepto eius maleſactorem interficiendo. Dauid auteꝫpeccauerat. coram deo: et dignus erat hac pena ⁊ maiorivt patet ex ſupradictis. xj. ca. Sꝫ ad hoc ſequit̉ ꝙ dauidpeccauit inungendo ſalomoni eiꝰ interfectōeꝫ. vt habęt̉.jͣ. iiij. li. iij. ca. cuiꝰ ꝯͣriū videt̉ ſcriptura innuere ibideꝫ. Saūt dicat̉ ꝙ ſemeimaledicēdo dauidpeccauit ſequit̉ incōueniēs .ſ. ꝙ deusp̄cepit eū peccare:et ſic fuit cā pctī ꝑſe ⁊ directe qd̓ ē impoſſibile. Dicēduꝫad hͦ ꝙ dd̓ vidensſemei ſolum ⁊ inermē ita ꝯſtāter ⁊ intrepide ſibi iniuriātē ⁊ manifeſte corābellatoribꝰ multisfortiſſimis ⁊ audaciſſimis. Et ad vindicandū regis iniuriā ꝓmptiſſimis ꝑpēdit: ꝙ hoc nō ꝓueniebat ab ip̄o ſemei tm̄: ſꝫ a deo ſpecialiter hoc agēte:⁊ hoc vocauit p̄ceptum dei ⁊ lꝫ ſemeiī hoc peccauerit voluntate iniqͣ maledicēs dauid: nō tn̄ꝓpter hoc deus fuitca peccati inꝙͣtumpeccatū ē. Ad cuiꝰintellectū ſciendūꝙ ad peccatū plura cōcurrūt .ſ. potētia qͣ peccat̉ q̄ ē libeꝝ arbitriū. ⁊ motus liberi arbitrijꝯſenſū ⁊ ad impulſum potentiaꝝ executiuarū: et totumiſtud ē a deo: qui ēactor nature ⁊ oꝑationū eius. Eſt etiam ibi deformitasin actū. q̄ ē qͥdā defectꝰ ex qͣ actus hꝫrōnem pctī ⁊ huiꝰdeꝰ non ē cā ſꝫ defectibilitas liberi arbitrij: ſicut in claudicatione qͥcqͥd eſtibi ambulatōis ſeumotiōis reduciturin virtutē motiuaꝫſicut in cāꝫ. iſtd̓ ātqd̓ ē ihi deformitatis ⁊ defectus reducitur in cām tibie curuitatis. et ſic pꝫ ꝙ deus nō eſt cauſapctī: lꝫ ſit cā liberi arbitrij ⁊ motōis ipſiꝰ. Sic igit̉ pōt dici ꝙ ꝯſtātia ⁊ audacia q̄ fuit ī ſemei dd̓ impetēdo: ⁊ entitas illiꝰ actōis totū fuit a deo: vt ꝑ hͦ dd̓ puniret̉ ⁊ eꝰ patīapbaret̉. Sꝫ deformitas ſeu defectꝰ .ſ. ꝙ iniqͥ volūtate hocfecerit: hoc n̄ reducit̉ in deū ſic̄ ī cāꝫ: ſꝫ in liberi arbitrij defectibilitatē. ¶ Ecce fi. me. ⁊cͣ. hoc dr̄ ꝓ tāto. qꝛ ſemē viri qd̓ ē pͥncipiū generatōis filij ē de ſuꝑſtuo alimēti: qd̓ invtero digerit̉: ⁊ ad mēbra generatiue ꝟtuij defert̉. Cetera patēt ex dictis. r ¶ Abſalon aūt. Hic ꝯn̄ter chuſi ababſalon recipit̉. Et pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. s ¶ Hec eſtgr̄a