Regum

Soſt. xl. aūt annosⁿ dixitabſalō ad regē dd̓º Uadaꝫ⁊ reddā vota mea que vouidn̄o in hebrō: voues em̄ vouit ẜuꝰ tuꝰ cū eēt ī geſſur ſyrie dicēs. Si reduxerit medn̄s in hirl̓m: ſacrificabodn̄o. Dixitqꝫ ei rex dd̓. Uade ī pace. et ſurrexit ⁊ abijtin hebron. Miſit aūt abſalon exploratores in vniuerſas tribꝰ iſrl̓ dicēſ. Statī vtaudieritis clangorē buccine dicite. Regͣbit abſalonin hebron.q Porro cū abſalon ierunt ducenti viri dehirl̓m vocati: euntes ſimplici corde ⁊ cām penitꝰ ignorantes. Accerſiuit qͦꝫ abſalon achitophel gilonitemꝯſiliariū dauid: de ciuitateſua gilo. Cūqꝫ immolaret

victimasˢ facta eſt ꝯiuratōvalida: ppl̓uſqꝫ ꝯcurrēs augebat̉ cū abſalōᵉ Uenit igī̄nūciꝰ ad dd̓ dicēs Toto corde vniuerſus iſrl̓ ſeqͥt̉ abſalon. Et ait dd̓ ẜuis ſuis qͥerant cū eo in hirl̓mˣ Surgite: fugiāꝰ: neqꝫ eī erit nob̓effugiū a facie abſalō: feſtinate egredi: ne forte veniēsoccupet nos: ⁊ īpellat ſuꝑnos ruinaꝫ: ⁊ ꝑcutiat ciuitatē in ore gladij. Dixeruntqꝫẜui regis ad euꝫ. Oīa q̄cūqꝫp̄ceꝑit dn̄s nr̄ rex libent̓ exeqͥmur ẜui tuiꝰ Egreſſus eſtergo rex ⁊ vniuerſa domꝰ eiꝰpedibꝰ ſuis. Et reliqͥt rexdecem mulieres concubinas ad cuſtodiendam domum. Egreſſuſqꝫ rex et omnis iſrael pedibꝰ ſuisᶻ ſtetit

m ¶ Poſt xl. aūt annos. hic ꝯn̄r ponit̉ fictio deuotōis erga deū ꝑ ſacrificiū in hebron offerēdū. abſalon aūt intēdebat ibi ꝯſpirare ꝯͣ patrē ſuū. dicit igr̄. Poſt. xl. aūt annos⁊c̄. aliqͥli. hn̄t. poſt qͣtuor annos qͦ accipiunt̉ a fuga abſalon vſqꝫ tūc ẜm iſtām. ſꝫ ꝙ ſit falſa pꝫ ex duobꝰ. qꝛ primo a fuga abſalovſqꝫtunc cucurritmaiꝰ tp̄s. qꝛ ptꝰ d̓ctam fugaꝫ abſalōmāſit in geſſur tribꝰ āniſ..sͣ. xiij.in fi. Itē pꝰ eꝰ reuocatōꝫ māſit ī hirl̓mduobꝰ annis an̄qͣꝫvideret faciē regisxiiij. ⁊ ſic inſexto anno faciē regis vidit ⁊ ꝑfecte recōciliatꝰ fuit. ⁊ poſtea fecit ſibi curꝝ⁊ eqͥteſ ⁊ corda ppl̓iſibi attraxit. vt p̄dictū eſt q̄ nō potuerūt fieri in tābreuitꝑe qͥn ad minꝰ currerent ibi duo ānvel circit̓. ⁊ ſic anteqͣꝫ ꝯſpiraſſet in hebron ꝯͣ pr̄eꝫ iaꝫ tnͣſerāt ſeptē anni velocto. ſcd̓o hoc apparet. qꝛ hebraica veritas ⁊ li. nri correcti hn̄t h̓. xl. ⁊ nō qͣtuorex qͦ pꝫ lāꝫ fuiſſe corruptā vicioſcriptoꝝ. Iſti autēxl. anni varie ꝯputāt̉. In li. em̄ de h.braicis qōibꝰ dr̄ ꝙ hec ꝯputatio incipit a tꝑe qͦ ſaul int̓fecit ſacerdotes. vt hr̄. sͣ. jͣ. li. xxij. c. ⁊ terminat̉ in ꝯſpiratōeabſalon ꝯͣ patrē ſuū. cuiꝰ rō eſt. qꝛ dauid fuit cā ⁊ occaſioaliqͦ mō dicte occiſionis. lꝫ em̄ nō peccauerit petendo panes ⁊ gladiū ab achimelech ſacerdote. ⁊ celando ei fugāſuaꝫ. ꝓut ibidē dictū fuit. tn̄ in hoc peccauit ꝙ nimis patent̓ hoc fecit. Ex qͦ em̄ ſciebat ibi eſſe doech idumeū. de qͦtimebat ꝓbabil̓r ꝙ iſta ſauli referret: vt ibidem dr̄: debuit facere ita ſecrete ꝙ lateret ip̄m doech. ⁊ iō hic fit mētioilliꝰ tꝑis. qꝛ culpa illa ipſiꝰ dauid in ꝑte fuit cā buiꝰ rebellionis abſalon ꝯͣ ip̄m. nec obſtat qd̓ p̄dictum eſt hanc rebellionē eueniſſe ꝓpt̓ pctm̄ dauid cum berſabee. qꝛ plurapctā pn̄t bene eſſe cauſe ꝑtiales vniꝰ pene a deo inferēdeRa. ſa. di. ꝙ iſti. xl. anni incipiūt a tꝑe qͦ ppl̓us iſrael petiuit regem. ⁊ ſimpl̓r hr̄e voluit ꝯͣ ſamuelis ꝑſuaſionem. vthr̄. sͣ. j. li. viij. c. ⁊ fit hic memoria illiꝰ tꝑis in rebelliōe ip̄iꝰabſalon ꝯͣ patrē. qd̓ prima facie videbat̉ magnū malumqͣſi ſcriptura reduceret ad memoriaꝫ dictū ſamuelis vicꝫꝙ petitio ppl̓i de inſtitutiōe regis nō erat ad bonum.n ¶ Dixit abſalon ad regē. ad hoc accepit lnīaꝫ vt magisoꝑiret maliciā ſuam excogitatam. o ¶ Uadaꝫ ⁊ reddā⁊cͣ .j. offerēdaꝫ in hebron. locꝰ em̄ ille ſanctꝰ reputabat̉. eoꝙ qͣtuor patriarche pͥncipales ſunt ibi ſepulti cū ſuis ꝯrugibꝰ .ſ. adam ⁊ eua. abraam ⁊ ſara. yſaac ⁊ rebecca. iacob⁊ lya. ſicut dictū fuit Gen̄. xxiij. ⁊ iō abſalō fingebat illucire ex deuotō e. ſꝫ pͥncipaliter intendebat ibidem ꝯͣ patrēꝯſpirare. qꝛ locꝰ ille diſtat a hirl̓m ꝑ. xvj. miliaria. ẜm hiero. li. de diſtantijs locoꝝ. ⁊ iō melius poterat ibi fautoresſue ꝯſpirationis aggregare. Item qꝛ dauid pr̄ eius ibi pͥmo regnauit. vt hr̄. s. ij. c. ⁊ iō videbat̉ locus aptus vt ibiinciꝑet regnum eius.p ¶ Miſit aūt abſalō exploratores. hic ꝯn̄r deſcribit̉ ip̄iꝰabſalon ꝯſpiratio. qꝛ ad diē determinatā ꝯgregauit fau-

tores ſuos in hebron. Miſit em̄ nuncios ad ciuitatespͥncipales tribuū. ita ꝙ in qͣlibꝫ ciuitate notabili erātplures miſſi ex ꝑte abſalon. qͦꝝ vnꝰ hēbat tubam ſcientes horaꝫ in qͣ clamaret̉ in hebron ad ſonitū tube. Regnabit abſalon̄. ita ꝙ eadē hora in oībꝰ ciuitatibꝰ notabilibꝰ nūcius abſalon hn̄s tubāvt ſonaret. ⁊ alijdiſcurrētes pervicos clamarētRegnabit abſalon in hebrō. diuulgantes ꝙ ibierat inūctus inregem. ⁊ ꝙ principales de ciuitatibus feſtinarent illuc ad faciendum ſibi debitam reuerentiāideo poſtea ſubdit̉. Populuſqꝫꝯcurrens augebatur cum abſalon.q ¶ Porro cumabſalon ierunt.cc. viri ad petitionem eius abſalon. vt pautio.res cum dauidremanerēt. ⁊ vtilli de ciuitate regia viderent̉ ſibi fauere. qꝛ ꝓpt̓multitudine alioꝝ abſalon fauentium non audebant ꝯͣdicere.r ¶ Accerſiuit qͦꝫ ⁊cͣ. de cuiꝰ ꝯſilio iſte abſalō hoc negociū acceꝑat. ⁊ vt alij faciliꝰ iungerent̉ ſibi vidētes pͥncipalem regis ꝯſiliariū adherentem ſibi. s ¶ Factaeſt aūt ꝯiuratio valida. qꝛ illi qͦ erant ibi iurauer̄t ſtarecū abſalon ad maiorē ꝯſpiratōis ꝯfirmatōꝫ.t ¶ Uenit igit̉ nuncius ad dauid. non tn̄ ita cito eo ꝙabſalon faciebat cuſtodiri vias. ne hoc factum nūciaret̉ dauid donec hrēt tantam multitudinem ꝙ dauidnō poſſet reſiſtere ẜm ſuam eſtimatōꝫ.v ¶ Et ait dauid. hic ꝯn̄r deſcribit̉ ipſiꝰ dauid humiliatio meritoria. qꝛ ꝑ eā deꝰ fuit placatꝰ erga dd̓. ⁊ ꝯͣ abſalon ꝓuocatꝰ. apparuit aūt iſta hūiliatio ſpālit̓ in duobus .ſ. in humil̓r de ciuitate regia recedēdo. ſcd̓o archādn̄i remittēdo ibi. Venit aūt ⁊ ſadoch. Circa pͥmū ſciēdum ꝙ cū dauid eēt in bellis exꝑtꝰ ⁊ audaciſſimꝰ ⁊ eētin loco forti. ⁊ hrēt ſecuꝫ plures ⁊ fortiſſimos bellatores. nō receſſit de ciuitate timore ipſiꝰ abſalō principaliter ſꝫ timore dei. quem ſciebat ſe priꝰ offendiſſe. ⁊ ꝓpt̓hoc ex ſnīa dei iſtud malū ſuꝑ eum eueniſſe. ẜm ꝙ dixerat ſibi nathan ꝓph̓a. sͣ. xij. c. Hec dicit dicit dn̄s. ſuſcitabo ſuꝑ te malum de domo tua. ⁊ iō ad placanduꝫirā dei voluit ſe coram deo humiliare. qͥ p̄ces humiliūexaudit. ⁊ iſta humilitas apparuit in ꝯfuſibili egreſſueius de ciuitate: cum dicit̉.x ¶ Fugiamꝰ ⁊cͣ. non ꝓpt̓ ipſius virtutem: ſꝫ dei cuiuserat flagellum ad punitōꝫ dauid. ſecūdo apparuit eiꝰhumiliatio in ꝓgreſſu: cum dr̄.y ¶ Egreſſus eſt gͦ ⁊cͣ. qꝛ incedebat peditando cum tn̄poſſet hr̄e equos ⁊ mulos ⁊ non ſolum exiuit peditando. ſꝫ etiam nudus pedibꝰ incedendo. vt hr̄. jͣ. eo. ca.z ¶ Et reliquit rex decem mulieres. quia ſciebat ꝙ noninterficerentur. z ¶ Stetit procul a domo. extra